prezenty od teściowej:)

[Gość: kola]

Te nietrafione oczywicie. Co z nimi robicie? Moja teściowa to dobra kobieta,
ale kompletnie bez gustu. Na domiar złego uwielbia obdarowywać (bez okazji)
swoje dzieci i ich "przyległości" okropnymi zasłonkami, ścierkami,
ręcznikami, których nie używa albo dostała od kogoś a synowi "bardziej się
przyda, poza tym to takie ładne". A fe, wcale nie ładne. Szwagierka kiedyś
oddała takie zasłony podczas zbiórki PCK. Teściowa się o tym dowiedziała i
strasznie się na nią obraziła. Obraziła się tez na nią innym razem, kiedy
zobaczyła swoje ścierki w piwnicy, upchnięte z innymi szmatami do wydania. A
co ja mam robić? Dostałam z okazji gwiazdki 3 obrusy w bohomazy i okropne
garnki. Nie mam piwnicy :) Nie chcę tego szajsu widzeć u siebie w domu, ani
zawalać nim szafek. Jak jej nie urazić a pozbyć się kłopotu?

[kini]

Po prostu konsekwentnie odmawiaj przyjmowania takich prezentów! I już :) Można
przecież delikatnie powiedzieć "nie". Np. "dziękuję, mamo, ale te
ścierki/zasłony/itd. nie są mi zupełnie potrzebne".

[Gość: kola]

Niestety, własnie ona mysli, ze są. Dopiero się urządzamy w nowym mieszkaniu,
kompletujemy meble, dodatki itp. a nie mamy zbyt duzo kasy. Ona chce pomóc,
odciążyć finansowo, ale wpycha nam jakieś okropieństwa. Ostatnio wygrzebała
starą suknię ślubną swojej córki - koszmar. Powiedziałam, że to niemodne i mi
się nie podoba, popatrzyła i do końca dnia unikała kontaktu ze mną (ona
doradziła córce suknię 10 lat temu, wrrr).

[kini]

Skoro myśli, że są potrzebne, to wyprowadzaj ją z błędu. Co z tego, że się
urządzacie? Możesz jej powiedzieć, że masz już artystyczną koncepcję na to, jak
ma wyglądać wasze gniazdko i wolisz sama zakupić wszystko, co jest z nią
zgodne, ale oczywiście rozpływasz się nad jej dobrocią i wspaniałomyślnością.
Broń Boże, nie wal prosto z mostu, że coś jest niemodne i ci się nie podoba.
Zamiast tego "ładne, ale to raczej nie jest w moim stylu".

[Gość: baba]

Bedac mloda mezatka, mialam podobny problem. Tesciowa bardzo kochana i
zyczliwa, wtedy byla jeszcze w sile wieku i energii, niezwykle dbala o to, jak
sie prezentuje,. Umie szyc i, korzystajac ze znajomosci w sklepie materialowym,
miala pelne szafy materii roznych ( a mowimy o latach 80-tych).
Ubolewajac nad moim brakiem zainteresowania moda i abnegacja w ubiorze, co
wizyte prezentowala mi rozne tkaniny proponujac szycie tego lub owego.
Ideal, pomyslicie.
Bylo w tym jednakowoz pewne ale. Teciowa roznila sie ode mnie nie tylko
wiekiem, ale rowniez typem kolorystycznym, figura i gustem.
W wyblaklych bezach, ktore kochala, ja prezentuje sie jak w ostatnim stadium
gruzlicy, nie znosilam tez blyszczacych materii o intensywnych barwach.
Coz zatem bylo robic ?
Wybieralam te materie, ktore mi lezaly i takie fasony, w ktorych mi bylo
dobrze.
Nie bylo latwo, ale mam kilka ciuchow do dzis.
Niektore, uszyte jako "niespodzianka" zalegaja gdzies w piwnicy wkladane
tylko raz czy dwa.
Proponuje przyjmowac, wylewnie dziekowac i eksponowac z okazji wizyt.Ludzie w
tym wieku juz sie nie zminiaja, po co psuc stosunki glupimi scierkami ?
PZDR

[Gość: Świekra]

Mam zięcia, a więc jestem teściową.W naszym przypadku sprawę prezentów
reguluje córka.Mają swoje mieszkanie,które chcą urządzić według własnego
gustu.Ja to rozumiem,ale nad moim mężem długo musiałam pracować aby
zrozumiał.Przecież nie można "uszczęśliwiać "na siłę.Każdy z nas będąc
nastolatkim wyobraża sobie swój własny dom,a gdy staje się dorosłym
samodzielnym człowiekim chce realizować te plany i nie można mu w tym
przeszkadzać.Teraz są inne czasy, wszystko można kupić.Większe rzeczy typu
garnki, talerze,sztućce idp. oglądałam razem z córką ,tak też zrobiła jej
teściowa.Jeśli chodzi o ręczniki, ścierki córka kategorycznie powiedziała,że
bedzie sama kupować te rzeczy.A jakie zdanie na temat prezentów ma Twój mąż?
Może włącz go do sprawy.Możecie zaproponować teściowej aby z wami wybrała się
na zakupy. Pozdrawiam.

[j_u]

Pieknie i madrze. Nasi rodzice jak chca nam dac prezent, jada z nami na
zakupy:)))

[Gość: Ela]

Wiem, że to trudne, ale może uda się ją przekonać, by nabywała to, do czego
upewni się, że Wam się podoba/przyda. Chodzi o konkretne wskazanie prezentu w
konkretnym sklepie.
Można spróbować podpowiedzi syna:"Wiesz mamo, ostatnio w sklepie X oglądaliśmy
obrusy i najbardziej podobał się jej taki a taki" i tu można teściowej zapisać
cechy charakterystyczne, symbol, adres sklepu.
Albo dookreślić: ściereczki chcemy mieć lniane, w biało-zieloną kratkę a
ręczniki błękitne.

Udawanie, że korzysta się z "niechcianych" prezentów nie wydaje mi się
uczciwe. Zrozumiem jeszcze, że z sympatii i innych dobrych uczuć dla teściowej
w czasie jej wizyt zechcesz kłaść obrus, który Ci ofiarowała. Ale ... może
utwierdzić ją w przekonaniu, że prezent Ci się podoba i może zachęcić do
kolejnych podobnych. No i nie da jej szansy nauczyć się, co naprawdę sprawi
Wam radość.
Poza tym z obrusem jest łatwa sprawa, ale jak udawać, że się gotuje w
garnkach, w których się nie gotuje lub korzysta z żyrandola, którego się nie
chce zawiesić?

Prezenty, z których nie mogłam/nie chciałam zrobić użytku (na szczęście bywa
to bardzo rzadkie) ofiarowałam tym, którzy je chcieli. Nie od razu, nie na
siłe. Ale wcześniej lub później okazywało się, że komuś przyda się coś, co ja
mam a nie korzystam z tego.
I w tem sposób ucieszone były obie strony :-)

[Gość: kola]

Ale ... może
> utwierdzić ją w przekonaniu, że prezent Ci się podoba i może zachęcić do
> kolejnych podobnych. No i nie da jej szansy nauczyć się, co naprawdę sprawi
> Wam radość.
> Poza tym z obrusem jest łatwa sprawa, ale jak udawać, że się gotuje w
> garnkach, w których się nie gotuje lub korzysta z żyrandola, którego się nie
> chce zawiesić?

Otóż to! Tego się obawiam i tego nie chcę. Czasem mam wrażenie, że jestem za
mało stanowcza w kontaktach z rodziną mojego juz-niebawem-męża. Najchętniej
weszliby nam na głowę, z miłości oczywiście :) Garnki mam ochotę oddać jednej
z moich ciotek, której wisi w czym gotuje, a sama ma stare. Ale jak to potem
wytłumaczyć teściowej? Ech...Moją rodzinę już nauczyłam, że jestem wybredna -
jak to oni mówią - jak francuski piesek. Ale z tą nową rodziną jakoś nie umiem
jeszcze postępować.

[oka5]

Całkowicie popieram Elę. Te prezenty zapędzą Cię w końcu w kozi róg. Wiem, że
jest Ci niezręcznie, nie chcesz nikogo urazić. Powinnaś do konspiracji włączyć
swojego już-niebawem-męża. Jemu łatwiej będzie przetłumaczyć mamie, że macie
ściśle określoną wizję swojego mieszkania i jej prezenty oddalają Was od
upragnionego celu. Nie wierzę, że nie zrozumie czegoś tak oczywistego. Trzeba
jej okazywać wdzięczność za troskę o Was, ale jednocześnie popracować nad tym,
by ta troska sprawiała Wam autentyczną frajdę. Jeżeli teściowa czuje
nieprzepartą chęć do robienia Wam prezentów, to albo niech je z Wami
konsultuje, albo w ostateczności niech daje Wam pieniądze. Ale przekonanie jej
do tego, to raczej zadanie dla jej syna, a nie dla Ciebie.

[adogaj]

Miałam kiedyś teściową. Już nie żyje. Przynosiła do domu okropne skorupy
(garnki) i okropne szmaty (firanki, zasłonki, obrusy i pościel), które
konsekwentnie były przeze mnie wyrzucane, darte, rozdawane. Nic nie mówiła,
tylko była smutna, a czasem coś mruczała pod nosem. Na co oczywiście wcale nie
zwracałam uwagi. Kiedyś wreszcie się sytała jaki chce rondel. Nie chciałam
zadnego rondla, ale powiedziałam ze śmiechem, cynicznie, że: "różowy w
niebieskie i żółte kropki". I ona taki rondel przyniosła!

[miriammiriam]

nie bardzo rozumiem dlaczego ta pani daje to wszystko TOBIE i dlaczego TY
osobiście masz rozwiązać problem niepotrzebnych "prezentów", a nie jej syn.
bardzo nieładnie ze strony twojego narzeczonego, że obarcza cie dziwactwami
swojej matki, fatalnie to o nim swiadczy.

[Gość: kola]

daje nam obydwojgu, tylko że jemu się to wszystko podoba, a mi - nie. I to ja
chcę siętego pozbyć, a nie wiem jak. W sumie to już mi nie zależy an tym, żeby
się tylko nie obraziła. Może wtedy przestanie nas obdarowywać...

[diab.lica]

Gość portalu: kola napisał(a):

> daje nam obydwojgu, tylko że jemu się to wszystko podoba, a mi - nie.

to raczej sek w tym, ze macie z facetem inny gust...

>I to ja
> chcę siętego pozbyć, a nie wiem jak. W sumie to już mi nie zależy an tym,
żeby
> się tylko nie obraziła. Może wtedy przestanie nas obdarowywać...

zastanow sie czy warto. jesli to jej jedyna wada to chyba nie.

[miriammiriam]

Gość portalu: kola napisał(a):

> daje nam obydwojgu, tylko że jemu się to wszystko podoba, a mi - nie. I to ja
> chcę siętego pozbyć, a nie wiem jak. W sumie to już mi nie zależy an tym,
żeby
> się tylko nie obraziła. Może wtedy przestanie nas obdarowywać...

podoba mu sie i nie ma nic przeciwko pozbywaniu sie tych rzeczy?
jesli daje wam obojgu i oboje doszliscie do wnisku, że tego nie chcecie to
oboje powinniście konsekwentnie rozmówić się z tą panią, powiem wiecej ona jest
JEGO mama, wiec w pierwszym rzedzie na nim spoczywa obowiązek rozwiązania tego
problemu;
po pierwsze jej bedzie łatwiej pogodzić się z odmiennym zdaniem własnego
dziecka, niż obcej kobiety, w końcu chyba nie wszystko co dostawał od rodziców
zawsze mu sie podobało,
po drugie on powinien na ile to możliwe chronić cie przed konfliktami ze swoją
rodziną, a ty jego przed konflikatami ze swoją. to dobra metoda jesli chce sie
zapanowac nad wracaniem obu rodzin w swoje prywatne życie. chyba, że wolicie
aby urządzali wasze mieszkanie po swojemu...

[diab.lica]

widze, ze mam dobrze z tesciowa :)
jesli chodzi o prezenty dla nas, zawsze konkretnie pyta co chcemy (lacznie z
tym, jakiej firmy i jaki model).
moje urodziny rozwiazuje za pomoca bonow- zamiast wybranego przez siebie
zapachu perfum bon do Douglasa, zamiast ksiazki bon do ksiegarni itd. nie ma
zaskoczenia ani super niespodzianki, ale tez nie ma nieudanych prezentow.

[Gość: Lena]

Myślę, że jeśli ktoś daje Ci z serca to z sreca możesz podziękować, powiedzieć,
że doceniasz ale wszystko chciałabyś urządzić w swoim stylu. Użyć dobrych
miłych ciepłych słów pokazujących, że zauważasz gesty teściowej. Możesz
powiedzieć jej, że nie chcesz by ona wydawała na Was pieniądze, bo młodzi muszą
sami dojść do wszytkich rzeczy ale jesli będziecie coś potrzebować to wiecie,
że na nią możecie liczyć i to jest wspaniałe z jej strony. Możesz mieć taką
zasadę.
Moja teściowa zmarła niecały miesiąc temu. Przez wiele lat NIC od niej nie
dostałam. Ona była osobą która bała się dać jeśli nie miała 100% pewności, że
ten komu daje odda jej przynajmniej w 100% a bliski i więcej. Rzucała jadem i
nienawiścią nastawina negatywnie do innych. Wyrzucam z jej piwnicy garnki
sprzed 30 lat, szklanki w bohomazowate wzorki sprzed dwudziestu kilku,
materiały z szafy /na jednym znalazłam metkę "rok produkcji 1965"/. Pamiętam
czasy gdy niewiele było w sklepach i my z mężem niewiele mieliśmy a teściowa
nie dałaby nam nawet starego garnka z piwnicy, pamiętam jak szyłam coś na moją
małą córeczkę a mąż wygrzebał teściowej z szafy belę niebieskiego materiału i
pytał czy z tego coś córce mogę uszyć i wściekła teściowa odcięła nam 1,5m tego
materiału na sukieneczkę dla wnuczki a resztę ... teraz wyrzucam na śmietnik bo
po 15 latach materiał rozchodzi sie w rękach.
Naprawdę doceń i pomyśl ciepło o teściowej. Ja o swojej po prostu nie mogę.
Jeśli ktoś daje od serca to możesz na niego liczyć, ja od swojej jak mantrę
słyszałam zawsze "na mnie nie licz" ...

[Gość: ana konda]

a ja mam tak z mamą, z własną mamą, któa nie może zrozumieć, że moje mieszkanie
ja zasiedlam i urządzam i cieszę się nim lub nie. mojemu małżowi wszystko
jedno,poza tym i tak nas nie stać na nic. więc mama korzysta z jakichś okazji i
nabywa nam a to dywan w straszliwe tureckie wzory, a to różowiutki chodniczek
do łazienki, a to gar w smoki malowany, w którym mogłabym gotować dla pułku
wojska, a nie dla 3 osób, za to zajmuje mi pół szafki w kuchni o wielkości 2 m
kw. na szczęście po 25 latach awantur przestała mi kupować ubrania, nawet na
prezenty-niespodzianki, bo i tak leżały w szafie albo je natychmiast
przerabiałam... to smutne chociaż śmieszne - bo mama przecież chce jak
najlepiej, żal tylko pieniędzy i jej nieszczęśliwej miny po kolejnym
nietrafieniu.
dla świętego spokoju i jej przyjemności czasem niby się cieszyłam z tych
prezentów, ale płacząc, że zamienia mój dom w swój, z którego przecież uciekłam.

[kochanica.francuza]

Gość portalu: ana konda napisał(a):

> a ja mam tak z mamą, z własną mamą, któa nie może zrozumieć, że moje
mieszkanie
>
> ja zasiedlam i urządzam i cieszę się nim lub nie. mojemu małżowi wszystko
> jedno,poza tym i tak nas nie stać na nic. więc mama korzysta z jakichś okazji
i
>
> nabywa nam a to dywan w straszliwe tureckie wzory, a to różowiutki chodniczek
> do łazienki, a to gar w smoki malowany, w którym mogłabym gotować dla pułku
> wojska, a nie dla 3 osób, za to zajmuje mi pół szafki w kuchni o wielkości 2
m
> kw. na szczęście po 25 latach awantur przestała mi kupować ubrania, nawet na
> prezenty-niespodzianki, bo i tak leżały w szafie albo je natychmiast
> przerabiałam... to smutne chociaż śmieszne - bo mama przecież chce jak
> najlepiej, żal tylko pieniędzy i jej nieszczęśliwej miny po kolejnym
> nietrafieniu.
> dla świętego spokoju i jej przyjemności czasem niby się cieszyłam z tych
> prezentów, ale płacząc, że zamienia mój dom w swój, z którego przecież
uciekłam
> .umów się z mamą rodzoną, że macie inny gust, i niech lepiej da ci te
pieniądze - wilk bedzie syty i owca cała...
Ja tak ze swoja mam od lat, ale moze Twoja jest bardziej apodyktyczna, raczej
jak moja babcia...
Pozdrawiam

[Gość: ana konda]

niestety, mama wychodzi z założenia że jak nam da pieniądze, to je przepuścimy
na książki albo inne intelektualne fanaberie

[ada296]

nie czytałam wszystkich wpisów
ale...
często zdarzało mi się dostać od teściowej prezenty,które ode mnie dostała
a w czasach głebokiego kryzysu kupiłam teściowej materiał na spódnicę w
kolorze, który uwielbiała
wzięła mnie za rękę i pokazała,że taki materiał ona używa jako podkład pod
prześcieradło
fuj
ale moja koleżanka zawsze mi mówiła,że trzeba mieć notesik
spisywać zachowania teściowej
by nie popełniać takich samych błędów
pozdrawiam przyszłe tesciowe :-)

[Gość: Linn]

Ten pomysl z notesem jest genialny. Potem tak latwo sie zapomina, a tu jeszcze
przed slubem potomka wyjmujemy notes i... wszystko jasne. A gdyby podliczyc
wyrzucone pieniadze, okazaloby sie niezlym interesem.

[tralalumpek]

Mam podobne problemy z prezentami od tesciowej.
Tez moge powiedziec, ze to dobra kobieta ale jezeli chodzi o prezenty to,
kompletnie zawodzi. Szczerze mowiac, wolalabym zeby przyjezdzali do nas tak po
prostu, bez prezentow. Nie mialabym wtedy problemu co z tymi prezentami
zrobic. Na nasze szczescie, nauczylismy sie z mezem po prostu mowic wlasne
zdanie na temat prezentow i niektore z nich wracaja do Polski spowrotem. Mysle
ze lepiej jest powiedziec wprost zeby Mama kumus innemu to podarowala , kto to
naprawde potrzebuje, niz zeby u nas lezalo w piwnicy lub po paru latach w
ramach wyrzucania rzeczy z piwnicy wywedrowalo do nich. I postepuje
konsekwentnie. Bedac u nas w tym roku jesienia rowniez wyjechali z
niechcianymi prezentami ale przynajmniej wiem , ze kiedy na wiosne przyjada
nie bedzie pytania co z tym czy tamtym zrobilam ...
Nieznosze podawania dalej prezentow. Mam zatem u siebie takie prezenty-
smierdzace jajka, ktore niestety przez szacunek do osob od ktorych dostalam,
niestety trzymam. Nie bardzo chce rozumiec, ze ja kupujac komus prezent staram
sie taka rzecz wybrac zeby byla tej osobie potrzebna. Nie spotkalam sie z
nietrafionym moim prezentem a wszystkim wkolo jest wszystko jedno co komu
kupia.

[Gość: kola]

Tak, to takie osoby z sercem na dłoni, które tak bardzo CHCĄ nas obdarować,
ale nie bardzo myślą nad tym CZYM

cd

[Gość: kola]

...CO to ma być i wychodzi byle co, byle by było.
Ostatnio rozmawiałam z teściową i poprosiłam, żeby nic nie przywoziła, bo
większość rzeczy do domu dostałam już od mojej mamy i babci, które trzymały
dla mnie wyprawkę. Nie bardzo chce mi się wierzyć, żeby teściowa zrezygnowała,
ale przynajmniej bedę mogła powiedzieć - dziękuję, to już mam, na razie leży u
mamy, ale przywiozę jak kupię szafę :)

[tralalumpek]

Mnie na szczescie pomaga maz w dyskusjach z tesciowa o prezentach.
Czasami kiedy mama dzwoni i poddaje jakis pomysl prezentu maz bardzo stanowczo
potrafi powiedziec jej zeby dala spokoj.
Mysle, ze lepiej to odbieraja niz gdyby slyszeli to czesciej odemnie.

[Gość: baba]

Przyszlo mi do glowy troche nie na temat, ze trzeba dzieci uczyc dawac
trafione prezenty.
Bo zobaczcie- we wszystkich poradnikach dla rodzicow pisza, zeby sie rodzic z
kazdego prezentu cieszyl, latorosl zatem dochodzi do wniosku, ze cokolwiek nie
kupi jest oki. Tak wyrasta czasem bezmyslny prezentodawca. Moja Mama, osoba
dosc dbala o formy, opieprzala mnie za nietrafione prezenty dla niej i dla
innych zarzucajac mi wygodnictwo i brak pomyslunku.
Terapia wstrzasowa dala rezultaty, nie powiem, przed swietami robie nieraz
wiekszy wysilek umyslowy niz na maturze :-)
Nie chcialabym metody powielac, moze znacie lepsza?

[neevra]

Ja mam to samo z moją teściową.
Sto razy mówiłam, że nie chcę obrusów ani ciuchów atomiast uciszy mnie każda
książka jaka dostanę.
I co???????????
Znowu dostałam ciuch ale jaki - mogę się przebrać za dziwkę z małego
miasteczka.
Nie lubię jej, nie z nią brałam ślub i kontaktów unikam jak mogę.