jestestwo

[katt-ya]

Ile jest szczerości w nas kiedy piszemy o nas samych? kiedy piszemy
o ogarnijącym nas smutku i poczucia bezgranicznej samotości? Na ile
jesteśmy wygodni w tej smotności?... bo nie trzeba, a dla kogo? a
właściwie...?
Czy my tak naprawdę szukamy jakiegoś szczęscia? Czy po prostu
użalamy się na parszywy los, nie chcąc tak naprwdę nic zmienić w
naszym życiu! Bo extra rozmawiało sie na GG, a potem o " ZGROZO JAK
ON/ONA WYGLĄDA?'"
Więc żyjemy w nonsnsie bycia.
Pozdrawiam

[parabolka25]

A na ile słowa są plastyczne, by tę szczerość wyrazić.. Dlatego kocham dźwięki,
bo dopełniają słowa, gesty i mimikę... Ale czasem zostają nam słowa - tylko i
aż... No właśnie - na ile jesteśmy wygodni w tej samotności, hmm.....

[mseth]

Jeśli ktoś zna tylko samotność, może się obawiać zmiany tego stanu.
Rzeczywiście najwygodniej przyjąć że niczego nie da się zmienić z przyczyn niezależnych i pozostaje co najwyżej czekanie na szczęśliwe zrządzenie losu.
Jeśli nie można znieść samego siebie to i do kontaktów z innymi się raczej nie dąży ...

[dreammaker]

Ja to czasami jestem aż za szczery... A szczęścia nie szukam,raz ono jest ,a raz go niema