Chwile zwątpienia...

[dalmag]

Dziś jednak dopadł mnie pesymizm.
Moja Amelka dalej nie reaguje w aparatach, nic jescze nie mówi. Żeby chociaż
jakieś sylaby....żebym wiedziała, że coś do niej dociera w tych aparatach, a
ona je ciągle zdejmuje! Tak mi szkoda, że mnie nie słyszy, że nie mogę jej
powiedzieć, jak bardzo ją kocham, że jak zawołam to nie widzę, żeby się
obejrzała. Może nigdy nie usłyszę słowa MAMA....
Teraz jest jescze mała, czasem dzieci słyszące w jej wieku jeszcze nic nie
mówią, ale za kilka miesięcy to będzie coraz trudniejsze. Chcę jej tyle
powiedzieć, przekazać, ale samymi gestami nie jest tak łatwo.
Wybacznie mi dziewczyny... jutro może będzie lepszy dzień.
Magda

[monic73]

Hej Madziu!!Głowa do góry!!Nie możesz się teraz poddawać!Z dzieciaczkami różnie
bywa.Powodów do takiego niby "zastoju" może być wiele-może skupia się wtej
chwili na innych,ważniejszych a może ciekawszych dla niej rzeczach i
umiejętnościach.Może to być też wina żle dobranych aparatów,które niewiele
dziecku dają,w związku z czym pojawia się odruch wyciągania z uszka.Moja Ola z
pierwszymi aparatami robiła dokładnie to samo-ja pociłam się z nerwów,żeby jej
ubrać a ona w dwie sekundy potrafiła je wyciągnąc i rzucić gdziekolwiek!
Faktycznie efekty były wtedy mierne,żeby nie powiedzieć żadne!Dopiero kiedy
dostalismy do testowania Digifocusy (cyfrowe)to zaczęło się wiele dziać.Każde
dziecko ma swoje tempo rozwoju i nie da się zamknąć w tabelce,że akurat teraz
powinno robić to czy tamto.Może Amelka potrzebuje więcej czasu..Pozdrawiam i
trzymam za Was kciuki!!Jutro z pewnością będzie lepiej!!!Monika

[mamapauli]

Cześć Magda
List pisałaś wczoraj w porze niezbyt sprzyjającej różowym myślom. Dzisiaj na
pewno jest już inaczej. Jesteś pełna optymizmu, radosna. Za chwilę Amelka
przyzwyczai się do aparacików i nie będzie ich już zdejmować. I dopiero
wszystko przed Tobą, a MAMA usłyszysz jeszcze niejednokrotnie. Zobaczysz.
No więc głowa do góry.
Czekam na radosny post.
Pozdrawiam
Elżbieta

[dalmag]

No dobra dziewczyny , miałyście rację, dziś jestem już w troche lepszym
nastroju.
Byliśmy dzisiaj z Amelką u audiologa, dalej ma zatkane trąbki, a to
przeziębienie , które ją ostatnio dopadło jest z tym ściśle związane i w
zasadzie choroba dopiero się na dobre rozwinęła. Amelka dostała jeszcze jeden
syropek i dalej mam jej wpuszczać krople do uszu i nosa. Lekarka powiedział, że
właśnie dlatego zejmuje te aparaty i ciąga się za uszki (ale zapalenia ucha na
szczęście nie ma).
Pozdrawiam Was
Magda

[mamapauli]

Witaj Madziu
Cieszę się przeogromnie, że masz już lepszy nastrój.
Przejdzie Amelce to wstrętne choróbsko i zobaczysz wszystko będzie okej.
Będzie nosić aparaciki i już wkrótce powie upragnione przez Ciebie, magiczne
słówko, które, przynajmniej w moim przypadku, spowodowało, że łezka zakręciła
się w oku - MAMA.
Pozdrowionka
Elżbieta

[grino]

"Głuchota nie jest kalectwem skoro rozum slyszy" zawsze mnie to powtarzali i
sam bede to powtarzal wszystkim Wiem ze to perfidne to co mowie ale taka
jest prawda, bo wszak male dziecko nie odczuwa tak mocno ze jest inne niz jego
rowiesnicy no chyba ze pojdzie do szkoly podstawowej ale to juz inna hiciora.
Zadaniem rodzicow jest jak maksymalnie kochac dziecka takim jakim jest bez
jakiegos wyznacznika czy niespelnionego marzen.Dziecko male to tez czlowiek
i trzeba dac mu odczuc ze jest wszystkim pomimo np ze nie slyszy.I skoro
jest taka mozliwosc to dziecku trzeba pomoc (rehabilitacja, aparaty sluchowe
i.t.p.).Znam wielu niedo, slabo czy nieslyszacych osob pomimo roznych ubytkow
sluchu sa lepsi od normalnych rowniesnikow, ba a nawet inteligencja
przewyzszaja rownolegle ucza sie na dwoch kierunkach studiach, najlepsze
indeksy swoim gronie itd dlugo by mozna wymieniac. Najwazniejsze zeby swoje
gorzkie zale i niespelnione ambicje nie przelewac na swoim dziecku Nie te
czasy zeby swojego dziecka ktore ma wade czy ubetyk sluchu sie wstydzic moze
raczej z wlasnego postepowania. Wiem dobrze i znam z wlasnego doswiadczenia ze
szukaja przyczyn i jakies winy czemu takie urodzilo a nie inne po prostu jest
jak jest i taki odsetek rodzicow bedzie sie powiekszal systematycznie.I bez
urazu wszystkim sam jestem osoba niedoslyszacą, mam wspaniala rodzine, zone i
dziecko ktorzy slysza Wiec glowa do gory .Pozdrawiam was serdecznie

[mjtom]

witaj, wniosłeś dużo optymizmu.No i ja się cieszę, bo jak dotychczas tylko ja
była niedosłysząca na tym forum mająca też wspaniałego męża i synka prawie
dwuletniego, i oboje słyszących. Zgadzam się z tobą w 100%. Wada słuchu to jak
wada wzroku, trzeba w obu przypadkach rehabilitować, bez aparatu, bez okularów,
nie słyszy się, nie widzi się dobrze. Wiem coś o tym gdyż, sama mam dużą wadę
wzroku. Mało tego bardziej mnie martwi wada wzroku niż słuchu. Nie czuję się
przez wadę słuchu jakąs niepełnosprawną chociaż mam umiarkowany stopień. To
zrowi ludzie widzą w nas chorych, upośledzonych.Uśmiechnijcie się do swoich
dzieci i zaakceptujcie ich takich jakimi są.Pozdrawiam. Magda

[mab5]

no.......
takie słowa są nam - rodzicom małych dzieci, po raz pierwszy stykającym się z
problemem ubytku słuchu - potrzebne, zwłaszcza, kiedy mamy chwile zwątpienia...
I kontakt z ludźmi, którzy mają nam coś więcej do powiedzenia z własnych
doświadczeń a nie z książek i opracowań...
Dzięki, że tu zaglądacie...
))
pozdrawiam
Magda

[trincia]

Grino, baaardzo pieknie to napisaleś. To jest to czego rodzice potrzebuja
najbardziej, ale kto może im to napisac jak nie my sami?? W książkach takich
porad sie nie znajdzie - ale u nas, niesłyszących - drodzy rodzice - jak
najbardziej. Rozumiem, że jestescie zalamani wada słuchu u dziecka, że to
spadło na was z wielkim hukiem, ale zobaczycie w pozniejszych latach zycia jak
dziecko sie wam odwdzięczy za to co dla niego teraz robicie. Ja baardzo
jestem wdzięczna moim rodzicom - moja praca mgr byla zadedykowana własnie MOIM
RODZICOM - jacy oni byliu ze mnie dumni... plakać się chciało :-0
I wierze, że wy też bedzie zeswojej poiechy dumni, tak jak dumnie sa rodzice z
nas. Pokonczylismy szkoly (masowe), pokonczylismy studia, umiemy sie wykazać w
wielu sprawach, nie jestesmy glupsi od swoich rowiesnikow. Nie wyręczajcie
swych dzieci we wszystkim, niech ono samo doswiadczy wszystkiego. I
poswiecajcie mu wiele swego czasu na rehabilitacje mowy i sluchu. Zaopatrzcie w
naprawde dobre jakosci aparaty sluchowe - bo dobre slyszenie to podstawa. I nie
przesadzajcie z nadmierna milością. Kochajcie go takim jakie jest .... A
wszystko inne przyjdzie samo.

Pozdrawiam i zapraszam na forum www.deaf.pl
Ukłonki. Trinka.