Lotnisko Lidzbark

[mw66]

Lotnisko Lidzbark - lotnisko zbudowane w roku 1930 w miejscowości Cibórz koło
Lidzbarka na części posiadłości rodziny Mieczkowskich. Taką lokalizację
wybrano ze względu na to, że jest to teren w połowie drogi pomiędzy Warszawą
i Gdańskiem. Samoloty zatrzymywały się tam, aby uzupełniać paliwo, gdyż
niemożliwe było wówczas przebycie całej trasy bez tankowania. Lotnisko miało
następujące parametry: długość N-S 550m; NW-SE 900m; wysokość n.p.m. 145 m
[1]. W czasie II wojny światowej lotnisko przekształcono na wojskowe. Zostało
one powiększone, a na jego terenie zbudowano fabrykę amunicji i części
zamiennych do samolotów. Zostało całkowicie zniszczone pod koniec wojny

Położenie i historia Ciborza

[mw66]

Ze strony /jezioro.pl/
Wieś położona nad rzeką Wel 2 km na wschód od Lidzbarka Welskiego. Nazwa osady
pochodzi od jej założyciela Ścibora. W okresie państwa krzyżackiego należała do
wójtostwa lidzbarskiego, figurując pod nazwą Stibor. Tuż za wsią rzeka Wel,
płynąca dotąd z północy na południe, zmienia kierunek na północny. Na zakolu
dochodzi do niej kanał o nazwie Martwica łączący wody rzeki Wel z wodami rzeki
Wkry. Jego długość wynosi około 4 km a kierunek przepływu zależy od różnicy
poziomów wody obydwu rzek. Istnieje hipoteza, że kanał ten jest dawnym korytem
rzeki Wel, a w konsekwencji rzeka Wel do tego miejsca jest pierwotnym, górnym
odcinkiem rzeki Wkry. Źródła historyczne z początku XIX wieku podają, że
Krzyżacy wykonali przekop z Ciborza do Jeziora Lidzbarskiego nadając rzece Wel
nowy kierunek. Natomiast część starego koryta (obecny przekop), częściowo
zasypana, uległa stopniowemu zamuleniu. Skutkiem tego było zwiększenie ilości
wody w Drwęcy, do której rzeka Wel wpada. Miało to na celu poprawę żeglowności,
ułatwienie spławu drewna i potażu oraz zwiększenie charakteru obronnego Drwęcy
będącej wówczas rzeką graniczną państwa krzyżackiego.
Na mocy drugiego pokoju toruńskiego w 1466 roku Cibórz wraz z całą Ziemią
Michałowską wrócił do państwa polskiego.
Aż do 1939 roku majątek był wyłącznie w posiadaniu właścicieli polskich. Groby
tych ostatnich, rodziny Mieczkowskich - znajdują się na cmentarzu rzymsko-
katolickim w Lidzbarku Welskim. W okresie międzywojennym, na skutek zadłużenia,
część majątku przeszła na własność skarbu państwa. Na wydzielonych terenach
osiedlili się koloniści z Małopolski, a na pozostałych w 1930 r. oddano do
użytku lotnisko cywilne. Lądowały tu samoloty kursujące na trasie Warszawa-
Gdańsk. W czasie II wojny światowej lotnisko przekształcono na wojskowe.
Zostało one powiększone, a na jego terenie zbudowano fabrykę amunicji i części
zamiennych do samolotów. W okresie powojennym w Ciborzu założono Państwowe
Gospodarstwo Rolne.
Do dziś z dawnego założenia dworskiego pozostały ruiny dworu, murowana oficyna
z 1803 roku, ponad stuletnia gorzelnia oraz park z okazałym starodrzewem.
Zachował się również murowany budynek szkolny z początku XX wieku i nieczynny
dziś młyn wodny na rzece Wel zwracający uwagę zachowanymi ceglanymi łukami
odciążającymi i ozdobnymi gzymsami między kondygnacjami.
Warto dodać, że wieś posiada dogodne połączenia autobusowe z Lidzbarkiem i
Działdowem