jabłko

[Gość: pełna powaga]

ktos kiedyś zerwał je
juz może nie wnikajmy dokładnie czy K/M
pamiętają o tym nasi przodkowie


teraz też giną z naszego świętego drzewa
ale my nie chcemy jeść już
pomarańczy
ale za to jak smakuje nam
banan
kiwi
mango

a ty
kiedy weszłas wtedy na komunikacji tor
powiało świeżością
ten zapach
ten gest
ta skrytość

sad pełen owoców

[Gość: ...]

Niby, że poezja?
Niestety, tylko grafomania.

[Gość: pełna powaga]

czym jest zatem poezja?

[Gość: ...]

to jest poezja

A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź,
wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj,
ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań,
we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.

Pokaż mi wody ogromne i wody ciche,
rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi słyszeć zielonych,
dużo motyli mi pokaż, serca motyli przybliż i przytul,
myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.

[Gość: ...]

i to jest poezja

W malinowym chruśniaku, przed ciekawych wzrokiem
Zapodziani po głowy, przez długie godziny
Zrywaliśmy przybyłe tej nocy maliny.
Palce miałas na oślep skrwawione ich sokiem.

Bąk złośnik huczał basem, jakby straszył kwiaty,
Rdzawe guzy na słońcu wygrzewał liść chory,
Złachmaniałych pajęczyn skrzyły się wisiory,
I szedł tyłem na grzbiecie jakis żuk kosmaty.

Duszno było od malin, któreś, szepcząc, rwała,
A szept nasz tylko wówczas nacichał w ich woni,
Gdym wargami wygarniał z podanej mi dłoni
Owoce, przepojone wonią twego ciała.

I stały się maliny narzędziem pieszczoty
Tej pierwszej, tej zdziwionej, która w całym niebie
Nie zna innych upojeń, oprócz samej siebie,
I chce się wciąż powtarzać dla własnej dziwoty.

I nie wiem, jak się stało, w którym okamgnieniu,
Żeś dotknęła mi wargą spoconego czoła,
Porwałem twoje dłonie - oddałaś w skupieniu
A chruśniak malinowy trwał wciąż dookoła.

[Gość: ...]

warto poczytać klasyków
warto poznac troche poezji

bo inaczej takie przelewanie na papier "co mi w duszy gra", kończy sie tylko takimi tragicznymi popisami jak to powyzej

wiem, że brutalnie, ale przynajmniej szczerze

[Gość: pełna powaga]

a znasz takie słowa jak
porównanie
przenośnia
onomatopeja

[Gość: ...]

W sumie to Cie nawet rozumiem - stworzyłeś "dziełko" i teraz go bronisz. Wydaje Ci się, że jest wspaniałe i nie możesz zrozumieć, że ktos się z Toba nie zgadza.
Ale nie martw się, prawie każdy nastolatek pisze wierze. Na szczęście większości to później przechodzi.

PS najbardziej mi się spodobał ten "komunikacji tor" - cóż za wyszukany bełokot

[Gość: pełna powaga]

a mnie najbardziej podoba sie ten Twój fragment

"Żeś dotknęła mi wargą spoconego czoła"

no no no
kawał dobrej roboty

[Gość: ...]

Nieuku, to BOLESŁAW LEŚMIAN!!!

I ty chcesz pisac wiersze, a nawet nie znasz najbardziej znanego i charkterystycznego wiersza tego poety?! I pewnie nie wiesz, kto zacz Leśmian?!
I może jeszcze nie wiesz kto jest autorem pierwszego wiersza? To Gałczyński. Widzisz, przynajmniej czegoś sie nauczyłeś.
Ja wierszy nie piszę za to lubie je czytać. I tobie tez to polecam. A jak już skończysz gimnazjum i uda Ci sie dostac do liceum, to masz szanse poznac twórczość paru dobrych poetów. czego Ci zycze.

[Gość: bruno]

Gość portalu: pełna powaga napisał(a):

> a mnie najbardziej podoba sie ten Twój fragment
>
> "Żeś dotknęła mi wargą spoconego czoła"
>
> no no no
> kawał dobrej roboty

O Jezu! On naprawde nie wie kto to napisał.
Poezją jest też to
Zmarnowałem podeszwy w całodziennych spieszeniach,
Teraz jestem słoneczny, siebiepewny i rad.
Idę młody, genialny, trzymam ręce w kieszeniach,
Stawiam kroki milowe, zamaszyste, jak świat.

Nie zatrzymam się nigdzie na rozstajach, na wiorstach,
Bo mnie niesie coś wiecznie, motorycznie i przed.
Mijam strachy na wróble w eleganckich windhorstach,
Wszystkim kłaniam się grzecznie i poprawiam im pled.

W parkocieniu krokietni ? jakiś meeting panieński.
Dyskutują o sztuce, objawiając swój traf.
One jeszcze nie wiedzą, że gdy nastał Jasieński,
Bezpowrotnie umarli i Tetmajer i Staff.

One jeszcze nie wiedzą, one jeszcze nie wierzą.
Poezyjność, futuryzm ? niewiadoma i X.
Chodźmy biegać, panienki, niech się główki oświeżą ?
Będzie lepiej smakować poobiedni jour-fixe.

Przeleciało gdzieś auto w białych kłębach benzyny,
Zafurkotał na wietrze trzepocący się szal.
Pojechała mi bajka poza góry doliny
nic jakoś mi nie żal, a powinno być żal...

Tak mi dobrze, tak mojo, aż rechoce się serce.
Same nogi mnie niosą gdzieś ? i po co mi, gdzie?
Idę młody, genialny, niosę BUT W BUTONIERCE,
Tym co za mną nie zdążą echopowiem: ? Adieu! ?

ps. Faktycznie lepiej poczytaj napierw klasyków a potem zabieraj się za własną
poezję.

[Gość: szuss]

właściwie co chcesz przez to powiedzieć?

[Gość: <!>]

jesli mozna to jeszcze troszke poezji poprosze !
zupełnie serio

[Gość: ...]

a proszę bardzo

Lubię, kiedy kobieta...


Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu,
kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię przegięciu,
gdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie
i wargi się wilgotne rozchylą bezwiednie.

Lubię, kiedy ją rozkosz i żądza oniemi,
gdy wpija się w ramiona palcami drżącemi,
gdy krótkim, urywanym oddycha oddechem
i oddaje się cała z mdlejącym uśmiechem.

I lubię ten wstyd, co się kobiecie zabrania
przyznać, że czuje rozkosz, że moc pożądania
zwalcza ją, a sycenie żądzy oszalenia,
gdy szuka ust, a lęka się słów i spojrzenia.

Lubię to - i tę chwilę lubię, gdy koło mnie
wyczerpana, zmęczona leży nieprzytomnie,
a myśl moja już od niej wybiega skrzydlata
w nieskończone przestrzenie nieziemskiego świata


oczywiście K. Przerwa-Tetmajer

[Gość: ...]

i moze jeszcze Poświatowska




kiedy umrę kochanie
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem raczej smutnym

czy mnie wtedy przygarniesz
ramionami ogarniesz
i naprawisz co popsuł los okrutny

często myślę o tobie
często piszę do ciebie
głupie listy - w nich miłość i uśmiech

potem w piecu je chowam
płomień skacze po słowach
nim spokojnie w popiele nie uśnie

patrząc w płomień kochanie
myślę - co się też stanie
z moim sercem miłości głodnym

a ty nie pozwól przecież
żebym umarła w świecie
który ciemny jest i kolor jest chłodny

[Gość: <!>]

dzieki ! i od razu zrobiło sie odrobine ładniej i inaczej :)

[Gość: <!>]

Zawsze lubiłem ten wiersz

Wisława Szymborska
Kot w pustym mieszkaniu


Umrzeć - tego nie robi się kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci.
Słychać kroki na schodach,
ale to nie te.
Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
także nie ta, co kładła.

Coś się tu nie zaczyna
w swojej zwykłej porze.
Coś się tu nie odbywa
jak powinno.
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął
i uporczywie go nie ma.

Do wszystkich szaf się zajrzało.
Przez półki przebiegło.
Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
Nawet złamało zakaz
i rozrzuciło papiery.
Co więcej jest do zrobienia.
Spać i czekać.

Niech no on tylko wróci,
niech no się pokaże.
Już on się dowie,
że tak z kotem nie można.
Będzie się szło w jego stronę
jakby się wcale nie chciało,
pomalutku,
na bardzo obrażonych łapach.

I żadnych skoków pisków na początek

[Gość: pełna powaga]

a może zastanowimy się nad sensem tej dykusji
jeżeli dla kogoś wykonanie zadania pt kopiuj wklej
jest czymś co mozna podpiąć pod miano tego o czym rozmawiamy to właściwie nie
ma juz po co
nie znam wszystkich
nie znam wszystkiego
nie jestem wielka (i)

[Gość: ...]

Nie rozumiesz dzieciaku. Sensem tej dyskusji jest Poezja. To to co ty pokazałeś to grafomania. A to, że wiersz Leśmiana, który tu umieściłem potraktowałeś jako mój, to twoje nieuctwo. Ja po czyms takim ze wstydu pod ziemię bym sie zapadł, ale ty nie, ty jeszcze się burzysz.
W ostatnim poście znów nas raczysz niby-wierszem.
Skóra cierpnie.
Ucz sie dzieciaku.