Nil jak Maciek Chełmicki

[euqigart]

Ideolog Sobolewski rzuca hasło "Trzeba wymyślić dla kina
historycznego nową formułę".
Wierny starej linii "GW" wybielania komunistów publicysta
snuje przypuszczenia o UB - ekach: "Mogło im się nawet wydawać,
że wyrządzają swoim ofiarom przysługę (...).

Ale bzdury

[desole]

W systemie stalinowskiego komunizmu przyznanie się do
nieistniejących win nie oznaczało uratowania życia.
W latach 30. iluś czołowych bolszewików przyznało się do
niepopełnionych rzeczy, a następnie zostało zabitych.
Pan Sobolewski nie zna się na tym, o czym pisze.

Bierut był prostakiem ?

[desole]

Bierut był doświadczonym funkcjonariuszem KPP, przeszkolonym
w Moskwie w zakresie m. in. pracy wywiadowczej i sabotażowej.

Różański: myślimy podobnie

[desole]

Panie Sobolewski, Różański był fanatycznym komunistą.
Sugerowanie, że fanatyczni stalinowcy myśleli podobnie, jak
niekomuniści, jest bez sensu.

Nil jak Maciek Chełmicki

[Gość: ina]

desole, Panu Sobolewskiemu chodziło o nadzieję, że po przyznaniu sie
do nieistniejących win uratuje sie życie...Kłania sie nauka czytania
ze zrozumieniem i elementarna wiedza z psychologi a może jeszcze
historia...

Nil jak Maciek Chełmicki

[Gość: pipi]

Nieumiejetnosc czytania ze zrozumieniem klania sie takze, kiedy desole pisze, ze
TSob sugeruje, że fanatyczni stalinowcy myśleli podobnie, jak
niekomuniści. Pisze tylko, ze Rozanski chce to wmowic Nilowi.

A jesli chodzi o Bieruta, to przeszkolenie w zakresie pracy wywiadowczej nie
czyni z nikogo wyrafinowanego czlowieka. Nie mowiac o tym, ze tu desole tez
pokazuje, ze nie potrafi czytac ze zrozumieniem. W recenzji jest napisane tylko,
ze Bierut jest przedstawiony jako prostak - nikt niczego nie sugeruje odnosnie
tego, jaki byl w rzeczywistosci.

Proszę nie przypisywać własnej ciemnoty innym

[no_violence]

Sobolewski napisał o ubekach: "Mogło im się nawet wydawać,
że wyrządzają swoim ofiarom przysługę, usiłując z nich wydusić
przyznanie się do niepopełnionej winy, bo tym samym uratują ich
przed wyrokiem śmierci"
O Bierucie napisał: "wreszcie do biurka Bieruta (...), prostaka
ustawionego w roli ojca narodu, który, stękając jak zmęczony
robociarz, podpisuje papiery z wyrokami."

cd.

[no_violence]

Nieprawdą jest, że Sobolewski napisał, iż Różański chce wmówić
Fieldorfowi, że myślą podobnie. Kontekstem jest tu zdanie. w którym
Sobolewski daje do zrozumienia, że może komuniści czynili zło pod
przymusem ( ile było w tym wiary, a ile przymusu).

Nil jak Maciek Chełmicki

[Gość: pipi]

To ty przypisujesz swoja ciemnote innym.

Jesli Sobolewski pisze "wreszcie do biurka Bieruta (...), prostaka ustawionego w
roli ojca narodu, który, stękając jak zmęczony robociarz, podpisuje papiery z
wyrokami" (powtarzam za toba), to pisze DOKLADNIE o tym, jak to jest
przedstawione w filmie, a nie o tym, co sam mysli o Bierucie (ty z pewnoscia
uwazasz, ze Sobolewski znal sie z Bierutem osobiscie i tak go zapamietal).

Jesli natomiast chodzi o tego esbeka, to ja ustosunkowuje sie wylacznie do tego,
co napisal desole, czyli "Sugerowanie, że fanatyczni stalinowcy myśleli
podobnie, jak niekomuniści, jest bez sensu." Otoz Sobolewski pisze rozne rzeczy,
z ktorymi mozna sie nie zgadzac (na przyklad, ze esbek, zmuszajac do przyznania
sie do niepopelnionej winy, myslal, ze robi komus przysluge - to ja tez uwazam
ze bez sensu), ale akurat nie to (nie sugeruje, ze komunisci mysleli jak
niekomunisci). Rzecz w tym, ze jesli sie kogos atakuje, to powinno sie uzywac
SENSOWNYCH argumentow, a argumenty desole byly wszystkie bez wyjatku na zasadzie
"wyobrazam sobie, ze autor to mial na mysli" - nie maily zadnego uzasadnienia w
tekscie o "Generale Nilu" Sobolewskiego.

cd.

[Gość: pipi]

A jesli chodzi o wmawianie/nie wmawianie Fieldorfowi, ze mysla podobnie - tu
moge sie z toba zgodzic - rzeczywiscie Sobolewski sugeruje cos (to
rzeczywiscie wynika z umieszczenia tego cytatu z filmu w tym ostatnim zdaniu),
ale nie to, ze mysla podobnie, tylko ze esbek w swoim wlasnym mniemaniu mysli
podobnie do Fieldorfa (czyli ze niekoniecznie jest fanatykiem, a raczej kims,
kto uwaza swoje zajecie za uzasadnione moralnie). Tyle, ze to i tak ma sie do
tego, co napisal desole jak piesc do nosa.

Nil jak Maciek Chełmicki

[Gość: TAK]

W scenariuszu miała być scena jak Generał pozytywnie mówi o poecie Czesławie
Miłoszu . Taka chęć nawiązania do politycznej poprawności naszych czasów.
Na protesty rodziny tą scenę zdjęto , bo to by uwłaczało czci Generałowi.
Fieldorfowie znali Miłosza z czasów wileńskich przed wojną i zawsze uważali go
za komunistę. Po wojnie jako atasz komunistów potwierdził tylko ich o nim opinię.

Nil jak Maciek Chełmicki

[Gość: Nick Gościnny]

Film Ryszarda Bugajskiego o generale „Nilu” Fieldorfie jest skandaliczny.
Jednostronny w natrętnie narzucanych widzowi ocenach, jątrzący i antysemicki.

Trudno zrozumieć, jakim sposobem w półtora roku po zdecydowanym odrzuceniu przez
społeczeństwo dekomunizacyjnych szaleństw Kaczyńskich pozwolono, aby za
publiczne pieniądze powstał film tak głęboko pisowski, propagujący wersję
historii rodem z cuchnących archiwów IPN.

Tym bardziej to bolesne, że zmarnowano szansę na dzieło wielkie – na dzieło,
które zamiast dzielić Polaków, łączyłoby by ich. Zabrakło Bugajskiemu
scenarzysty na miarę Stefana Chwina, który pokazałby współczesnemu widzowi, że
każdy z nas mógł znaleźć się na miejscu Różańskiego, Radkiewicza czy Bieruta,
każdy z nas mógł wydać wyrok na Fieldorfa i wyrywać paznokcie świadkom z jego
procesu. Reżyser bez powodzenia usiłuje teraz zatrzeć złe wrażenie, opowiadając
„Gazecie Wyborczej” jakoby przesłaniem jego filmu ma być iż „to my, Polacy,
zabiliśmy Fieldorfa” − co jest słuszne i równie oczywiste, jak polska
odpowiedzialność za Katyń albo wypadki na Wołyniu, ale, niestety, tego
deklarowanego przesłania zupełnie w filmie nie widać. Przeciwnie, w sposób
zupełnie skandaliczny eksponuje reżyser żydowskie pochodzenie prokurator
oskarżającej generała oraz sędziów. W stereotypowy, komiksowy sposób przedstawia
też Rosjan (oczywiście wiecznie pijanych), których groteskowe mowy, kierowane do
dygnitarzy PRL podkreślać mają wasalny stosunek władzy ludowej wobec NKWD i jej
rzekome wyalienowanie ze „zdrowego”, polskiego społeczeństwa, reprezentowanego w
filmie przez nieznośnie ubrązowionych AK-owców, głoszących, że „Żydzi wykańczają
polskich patriotów”.

Widz, który chciałby czerpać z „dzieła” Bugajskiego wiedzę o PRL nie dowie się,
że było to jedyne państwo polskie, jakie w owych warunkach historycznych mogło
powstać, nie zrozumie, na czym polegał fenomen władzy ludowej, która, mimo
oczywistych niedostatków demokracji, spełniła jednak aspiracje szerokich mas
społeczeństwa, umożliwiając masowy awans dzieciom robotniczym i chłopskim. Nie
zrozumie tym bardziej procesu dorastania peerelowskich elit do demokratyzacji i
transformacji ustrojowej. A przecież temat dawał na to szansę. Zamiast kończyć
opowieść śmiercią „Nila”, co słabo się dramaturgicznie tłumaczy, należało
centralnym jej punktem uczynić proces rehabilitacyjny w marcu 1989 roku. Aż
prosiło się o wprowadzenie do filmu postaci zabiegającego o tę rehabilitację
opozycjonisty − dziecka któregoś ze stalinowskich prokuratorów lub sędziów,
który przez marzec 1968, działalność opozycyjną w KOR i podziemnych pismach
dochodzi do Okrągłego Stołu, zarazem rewidując swe młodzieńcze zauroczenie
marzeniem o świecie bez klas i rasowej nienawiści, jak i pozostając mu jednak
wierny − i odkupując w ten sposób stalinowskie zaangażowanie swych rodziców.
Proszę, oto był wielki temat na arcydzieło o polskich losach. Niestety, do
realizacji filmu zabrali się ludzie o zbyt ciasnych horyzontach.

Zamiast wyważonego, obiektywnego sądu mamy tu czarno białą, agresywną
emocjonalnie propagandę i hagiografię Armii Krajowej. No i, rzecz, nad którą nie
sposób przejść do porządku dziennego − film, którego akcja rozgrywa się na
ziemiach polskich podczas II wojny światowej i zaraz po niej, a w którym w ogóle
nie ma słowa o zagładzie Żydów! Bugajski najwyraźniej chce przekonać swych
widzów, iż holocaustu w ogóle nie było, względnie, że było to wydarzenie
nieistotne, mniej ważne, niż potyczki polskich nacjonalistów z Niemcami i
represje, jakie ich potem spotykały! A to znaczy, że wysłanie tego
patriotycznego zakalca na jakikolwiek pokaz zagraniczny skończyć się musi
zrozumiałym skandalem i kompromitacją naszego kraju.

Fakt, że ten niepotrzebny, szkodliwy, a w kwestii Zagłady wręcz negacjonistyczny
film w ogóle powstał, jest wielkim skandalem i trzeba się stanowczo domagać, by
premier i Minister Kultury wyciągnęli za jego powstanie surowe konsekwencje
wobec IPN.

[Gość: gość]

Dlaczego film o Fieldorfie ma opowiadać o Holocauście? Z jakiego
powodu?
"Dekomunizacyjne szaleństwa" - lepiej późno niż wcale. Trzeba było
przeprowadzic dekomunizację w 1989, atmosfera teraz byłaby lepsza.
Tak, Polacy zabili Nila. Są za to odpowiedzialni.
Co jest skandalicznego w mówieniu o tym, ze to Zydzi skazali Nila?
To są fakty.
To skandal, że wciąż jest tyle ignorancji........

[Gość: andi]

no nie ja chyba śnie....brak słów na Twój post....tu jest forum a nie dział propagandowy jedynej słusznej partii...

Nil jak Maciek Chełmicki

[Gość: Andrzej]

Temat żydokomuny na reszczie dojrzał do oglądania go

Nil jak Maciek Chełmicki?????

[martinedenn]

recenzja tak napisana zeby mogla ja przetrawic Gazeta, obronczyni
ubekow. a tu jeszczcze stefan michnik w tle sie gdzies czai.
nieporozumieniem jest stawianie nila w jednej lini z bohaterem
andrzejewskiego, ktory przedstawil falszywy swiat. to nie byla
grecka tragedia lecz wojna domowa zdrajcow i resztki patriotow,
ktorzy jeszcze mieli sile walczyc.