mamy przedszkolaków - pocieszcie!!!

[igga-81]

moja Laura juz jutro idzie pierwszy dzień do przedszkola. A ja siedze dzis w
domu i płacze bo nie wiem czy sobie poradzi. A raczej wiem że sobie nie
poradzi. Po pierwsze ze względu na problemy z mową chcieli ode mnie
orzeczenie o niepełnosprawności.Jednak przyjęli ją jako "zdrowe dziecko".
Widziałam te dzieci, uśmiechnięte, rozgadane, słuchające pani.. a moja córka
ciągle biega, nie będzie chciała słuchać. Boję się, że może być wyśmiewana
przez dzieci zwłaszcza że w jej grupie będą nawet pięciolatki!
Błagam pocieszcie, jak sobie wasze pociechy poradziły???
jestem załamana...

[etienisa]

Igga,
Sprobuje cie pocieszyc,
moja 6 letnia dzis Iza tez poszla do przedszkola gdy miala 3 lata i 1 miesiac i
tez wlasciwie nic nie mowila, lubila tam chodzic, lubila kontakt z dziecmi, co
prawda "nie ruszyla" z mowa, ale sam pobyt w przedszkolu na pewno jej pomogl,
szczegolnie w 2 i 3 roku, bo teraz jest juz przedszkolna weteranka.
Bardzo wazne jest podejscie pani przedszkolanki.
Zobaczysz jak bedzie.
Czy odwiedzilas ze swoja coreczka jakichs specjalistow?
Moze juz gdzies o tym pisalas, poszukam.
Edyta

[rysa9]

ORZECZENIE O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI????????
A PO CO?????
Hmmm... już mi się nie podoba to przedszkole.
Mój synek miał cztery latka jak poszedł do przedszkola i wypowiadał góra 150
słów. Byłam niejednokrotnie świadkiem jak inne dzieci przedrzeźniały mojego
synka. Mnie bolało a on... on się wyśmiewał z tych dzieci.
Jeśli dziecko ma mocne wsparcie w domu, to nikt nie jest w stanie je skrzywdzić.
Uwierz w swoje dziecko.

PS. Może się mylę ale mam wrażenie, jakbyś mówiła "przepraszam, że do tak
wspaniałego przedszkola zapisałam moje kiepskie dziecko".

[anma]

Mój synek też ma problemy z mową i chodzi do przedszkola integracyjnego. Mam
orzeczenie o niepełnosprawności i opinię z poradni psychologiczno-pedagogicznej
o potrzebie nauczania integracyjnego. Dzięki temu mój synek ma dodatkowe
zajęcia z logopedą, psychologiem i pedagogiem specjalnym, który pomaga mu w
usprawnianiu koordynacji, pomaga mu w czasie prac plastycznych kiedy inne
dzieci również to robią (a mój niechętnie). Poza tym mój synek też jest
nadruchliwy i wymaga więcej uwagi niż dzieci tzw. zdrowe i jako dziecko "z
problemem" ma tą większą dozę uwagi zapewnioną. Może o to też chodziło paniom w
przedszkolu Twojej córeczki? Z tym, że chyba na samo opóźnienie mowy takiego
orzeczenia nie wydają, ale na pewno tego nie wiem:-))
Pozdrawiam

[ewelo1]

Z tego co się zorientowałam, oprócz mojej córki wszystkie dzieci w grupie
ładnie mówią. A jednak nikt nie robi z tego problemu. Już po pierwszym dniu,
pani wychowawczyni przyszła do mnie i niemal z wyrzutem stwierdziła: "przecież
ona mówi!". Po kilku dniach zapewniała mnie, że Ewelinka "gdy tylko czegoś
potrzebuje, podchodzi i PROSI". Przed wakacjami, gdy byłam na dniu otwartym,
też pokazywała mi chłopczyka, który na początku roku szkolnego wcale nie mówił,
nawet pojedynczych słów, a w ciągu roku się rozgadał. I jest to traktowane jako
coś normalnego, nikt nie traktuje dzieci z opóźnioną mową jak niepełnosprawnych.

[igga-81]

Laura oprócz problemów z mową rozwija się dość nieharmonijnie, co może być
niepokojące. Ma problemy z chodzeniem, zachacza palcami o powierzchnie i przez
to czeto sie potyka.
I to nie tak że moje dziecko jest nie dość dobre na przedszkole - zwłaszcza że
jest to przedszkole integracyjne- ale boję się że przez niemówienie może zostać
odtrącona przez te zdrowe dzieci i tak naprawde ta integracja nie zda się na
wiele/
Ale jestm dobrej myśli.

???

[rysa9]

Igga, jak było???

PS. Mój synek w wieku trzech lat też często się potykał. Potem coraz rzadziej i
właściwie nie wiadomo kiedy przestał całkowicie. Nawet czubki butów są dziś
dużo mniej pozdzierane :-)

[anatemka]

igga, mów!!

[igga-81]

przy odbiorze Malutkiej wczoraj Panie nie były juz tak miłe. Przez całe 4
godziny moje dziecko płakało i histeryzowało. Ale gdy tylko mnie zobaczyła
krzyknęła "do domu!" ;)
Dziś poszła znów. Nadal umieram z niepokoju.
Ale od wczoraj powtarza prawie każdy zasłyszany wyraz - jak papuga;) nie sadzę
że to zbawcza moc przedszkola, ale jakoś tak się złozyło.

Wasze dzieciaczki też płaczą? ;(

przedszkole i nieharmonijność

[rysa9]

igga-81 napisała:

> przy odbiorze Malutkiej wczoraj Panie nie były juz tak miłe.

o! dlaczego?


> Wasze dzieciaczki też płaczą? ;(

Igga, z tego co zauważyłam dzieci dzielą się na te, które:
-przychodzą zadowolone do przedszkola przez pierwsze dni a potem zaczynają
płakać;
-płaczą przez pierwsze dni a potem chętnie przychodzą do przedszkola;
-płaczą przez cały czas uczęszczania do przedszkola (moja koleżanka mówi, że to
już taki stały rytuał jej córeczki ;-)

Wiem, że to już dla Ciebie za późno, ale może komuś innemu w przyszłości przyda
się moje doświadczenie (pomysł zaczerpnięty z książki pani Gruszczyk-
Kolczyńskiej):
Przedszkole (na szczęście) miało dyżur w sierpniu. Za zgodą pani dyrektor
przyprowadzałam swojego synka po śniadaniu i byłam z nim przez cały czas do
obiadu a potem wracaliśmy do domu. Stopniowo oddalałam się od mojego dziecka.
Po paru dniach już nie siedziałam w sali, tylko przy drzwiach, potem w szatni a
z czasem udało mi się za zgodą synka wyjść z przedszkola.
Dziecko oswoiło się z miejscem i paniami. Gdy przyszedł wrzesień był jedynym
niepłaczącym maluchem :-)


Co do nieharmonijności, to właśnie coś takiego ostatnio stwierdziła u mojego
synka pani psycholog. Przy czym powiedziała, że wszyscy rozwijamy się
nieharminijnie ale pewne nieharmonijności "się nie lubią". (Za parę dni dowiem
się jakiego typu nieharmonijności ma moje dziecko.) Inna pani od nauczania
początkowego powiedziała mi, że psycholodzy przesadzają z tą nieharmonijnością
(???)
A ja ostatnio przeczytałam w książce pani Gruszczyk-Kolczyńskiej, że różnice
rozwojowe dzieci w pierwszej klasie sięgają 4 lat (gdy jedne dzieci są jeszcze
na poziomie 5-ciolatków to inne już 9-ciolatków).
Gorąco polecam Ci książkę: Edyta Gruszczyk-Kolczyńska, Ewa Zielińska
"Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej
rozwijających się"
www.edukacyjna.pl/ksiazka.php?id=4734

[igga-81]

> A ja ostatnio przeczytałam w książce pani Gruszczyk-Kolczyńskiej, że różnice
> rozwojowe dzieci w pierwszej klasie sięgają 4 lat (gdy jedne dzieci są
jeszcze
> na poziomie 5-ciolatków to inne już 9-ciolatków).

aż niewiarygodne!!!
dzieki za link, niebawem zamówie;)

[konstruktorka1]

Hmm. Nie wiem jak to powiedzieć ale jestem mamą chłopca którego nieharmonijność
przeksztłaciła się w zachowania autystyczne. Jak mały miał 2,5 roku poszedł do
przedszkola i tam zwrócono mi uwagę na jego nietypowe zachowanie i opóźnienie
mowy. Skonsultowaliśmy syna z psychologiem i ten niczego niezauważył. Dziś po
roku jesteśmy pacjentami Ośrodka Wczesnej Interwencji i innych ciekawych
instytucji. Mój przypadek nie jest odosobniony, najgorzej że zawsze byłam
zwolennikiem teorii o indywidualnym rozwoju dziecka i nieprzypisywaniu ram.
teraz rehabiulitacja i czekanie.
syn chodzi do zwykłego przedszkola i muszę Wam powiedzieć że to nie dzieci go
odtrącają ale niektórzy rodzice przedszkolaków

[rysa9]

Igga, jeśli faktycznie jesteś zainteresowana tą pozycją, to proponuję Ci
zamówić na stronie wydawnictwa, bo wygląda na to, że jest tam dostępny również
zestaw zabawek do książki.
www.sklep.wsip.com.pl/pl.cgi/web/szukaj0100?typ=1&szukaj=trzylatk%F3w&I2.x=14&I2.y=7

Konstruktorko, to niesamowite co piszesz. Wyobraź sobie, że dziecko mojej
koleżanki z powodu niedosłuchu chodziło do przedszkola integracyjnego. Któregoś
roku jedna z pań zaczęła podejrzewać u chłopca autyzm. Efekt był taki, że
przedszkole... pozbyło się dziecka. PRZEDSZKOLE INTEGRACYJNE!
To chyba prawda, że więcej krzywdy robią dorośli dzieciom, niż dzieci dzieciom.

[igga-81]

Ryso, tam są dwie pozycje, która jest bardziej godna uwagi???
pozdrawiam

[rysa9]

Igga, jedna pozycja to książka opisująca rozwój dzieci i różne zabawy
rozwijające a druga to elementy z papieru do wykorzystania w tych zabawach
(obrazki, historyjki, elementy z których dziecko może samo tworzyć obrazek:
domek, kwiatki, owoce, drzewka, zwierzątka, dzieci i inne). Jeśli masz czas i
chęć, to możesz oczywiście sama przygotować takie pomoce.

[dwasinska]

Dlatego czasami lepiej nie przyznawac się za głosno do zachowań autystycznych
dziecka; dzieci dużo akceptują mimo pewnej "dziecięcej złośliwości"; dorośli sa
znacznie mniej tolerancyjni. Niestety tez lepiej wiedziec szybciej o
ewentualnym autyxmie dziecka, po prostu po to by mu pomóc.
Super, ze synek chodzi do przedszkola i dobrze się tam miewa.