Gość: Przypadkowy gosc
IP: *.lublin.sdi.tpnet.pl
26.08.02, 19:17
Bolalo mnie serce. Bolalo mnie to serce, ktorego nie da sie operowac, ktoremu
nie da sie wstawic rozrosznika, ktorego nie da sie "wymienic". Bolalo mnie
tym bardziej, ze znalem powod tego bolu. Wiedzialem tez, ze cokolwiek
zrobie ... bol nie minie, nie zwiekszy sie - bedzie constans. Wiedzialem, ze
moj bol jest przyczyna blizniaczego bolu, ktory narodzil sie w innym sercu...
A potem nastapilo przeniesienie, swoista translokacja. Zaczelo mnie bolec
sumienie. O dziwo - ucieszylo mnie to. Tak. Okazalo sie bowiem, ze jeszce je
posiadam, ze gdzies sie ukrylo przed potworem, ktory usuwal ze mnie resztki
czlowieczenstwa. Ten potwor to strach. Strach spowodowal, ze moje zycie
zmienilo sie z dnia na dzien. Ze ja sie zmienilem. Ze stalem sie jednym z
tych, ktorych znienawidzilem.
Najgorsze w tym wszystki jest to, ze nie ma powrotu. Nie widze drogi, ktora
przebylem. W przeciwnym razie moglbym zawrocic.
Translokacja bolu ... zamiasta zbawienna okazala sie straszna.
Sumienie "gryzie" bardziej niz bol serca ...