chat 11 wrzesnia

[Gość: acro]

pamietam jedenastego wrzesnia ubielglego roku
to byl chyba rekord ilosci osob bedacych
na chacie niepamietam dokladnie
liczby ale bylo nas tu wtedy pareset osob

to nie byl zbyt mily dzien spedzony na chacie
katastroficzne wizje,niedowierzanie i chyba
przedewszystkim bezsilnosc i lek wynikajacy z braku
mozliwosci przewidzenia co bedzie jutro

kto jeszcze z was pamieta chat tamtego dnia...?

pozdro acro

pozdro acro

[Gość: Maggie]

Ja pamietam acro...
to nie bylo mile fakt
chociaz
wielu z nas juz potem tu wracalo
moze cos pozytywnego jednak wyniklo
z tamtego dnia...
znajamosci
dyskusje
spotkania:)

Napewno sa lepsze powody/wydazenia
co do trafiania na czat
ale coz
widocznie
tak mialo byc....

zdrawiam
Magga:)

[Gość: JJ]

acro, ja pamietam dokladnie, jak nasz czat wygladal rowno rok temu.
Czarno bialy i masa ludzi (o ile dobrze pamietam, to max widzialem 717 osob).

Nie bylo to co prawda takie nasze mile chatowanie, ale dobrze, ze bylo
kolejne zrodlo informacji. Ja ten dzien spedzilem w pracy z dala od tv
i kazde info bylo na wage zlota.

Ten dzien byl rowniez wazny dla mnie. Bo tego dnia poznalem blizej
pewna osobe. Mozna powiedziec, ze 11-go wrzesnia przezylismy razem.
Szkoda tylko, ze w takich okolicznosciach.

Pozdrawiam

JJ

[molly]

PAmietam jak chwile przed całym atakiem pakowałam walizkę i śmiałam się,że jak
ja przeżyję bez chata za ta zagramanicą.I nagle odrętwięnie,szok,jedno okno
otworzone na stacje CNN i ciągle relacje.Wieże runą jedna za drugą.To
wyglądało jak jakiś katastroficnzy film,ale to była prawda.Bilet miałam obok
monitora i wielkie pytanie,jechać czy nie?POtem zobaczyłam ten czarno-biały
tłum ludzi jaki przewinął się mi przed ekranem...

[ireo]

acro (nawiązując do wpisu J_J), a pamiętasz, jak się właśnie wtedy
zakumplowaliśmy na czacie?

[Gość: acro]

ireo jak mam rozumiec twoj post

pozdrawiam acro

[Gość: Cola]

Pamietam ten czat....Tlumy ludzi....Bezlad, chaos..Pytania bez odpowiedzi....Relacje...Emocje.....Goracy czat...Goracy
dzien....Nikt z nas nie wiedzial , co bedzie dalej....Az trudno uwierzyc , ze minal juz rok.....

[Gość: ejsi]

...również pamiętam,oby nigdy więcej tak smutne i katastroficzne wiadomości
nie gromadziły nas, w takiej liczbie, na tym czacie..

pozdrawiam

P.S...JJ..też zapamietałam liczbę około 700 czatujących.

[Gość: rybka:-)]

Moge sie takze dopisac do grona ludzi, ktorzy wtedy mieli mozliwosc byc na
czacie. Weszlam tu, bo chicalam zapomniec o tym, co sie stalo i zagluszyc
strach... "przytulic sie w kaciku" do swoich mysli i prosic o pocieszenie. Tak,
ilosc ludzi byla dla mnie szokujca ( na ogolnym bylo wtedy z 500 osob), ale
bylo w tej ilosci nas tyle wspolnoty, ze na widok ten oczy doznaly wzruszenia,
a glowa "uwierzyla" w ludzi dobrej woli. Czy tego dnia rok temu ktos z nas
naprawde byl w stanie zrozumiec, co sie stalo?
Co mi pozwolil zrozumiec tamten dzien? Ze ludzie jednak sa dobrzy, ze maja
uczucia wyzsze i ze wszystkim nam tak naprawde zalezy na tym samym.
"Przechodzila obok nas epoka, a mysmy nawet tego nie zauwazyli", tak pisal
Hrabal - my jednak zauwazyli epoke - inaczej sie nie dalo...

[hera_]

Jeśli chodzi o mnie to na samą myśl o wydarzeniach sprzed roku w głowie tylko
One zespołu Metallica . ( Acro włącz głośniki!)

I can't remember anything
Can't tell if this is true or dream
Deep down inside I feel to scream
This terrible silence stops me

Now that the war is through with me
I'm waking up I cannot see
That there is not much left of me
Nothing is real but pain now

Hold my breath as I wish for death
Oh please God, wake me

Back in the womb it's much too real
In pumps life that I must feel
But can't look forward to reveal
Look to the time when I'll live

Fed through the tube that sticks in me
Just like a wartime novelty
Tied to machines that make me be
Cut this life off from me

Hold my breath as I wish for death
Oh please God, wake me
Now the world is gone I'm just one
Oh God, help me hold my breath as I wish for death
Oh please God help me

Darkness imprisoning me
All that I see
Absolute horror
I cannot live
I cannot die
Trapped in myself
Body my holding cell

Landmine has taken my sight
Taken my speech
Taken my hearing
Taken my arms
Taken my legs
Taken my soul
Left me with life in hell

[Gość: Cola]

A po roku...kazdy z nas moze sobie zadac pytanie:co sie zmienilo-na swiecie,a
takze w nas samych? Wtedy, tego jednego dnia, cos sie skonczylo i cos sie
zaczelo...W ktora strone pojdziemy? Czy sami mozemy o tym decydowac? Na ile
mozemy byc wspolsprawcami wydarzen ,a na ile tylko biernymi obserwatorami? Oby
nie uczestnikami...