Przygody Zenona Yhy

[_soso_]

Szanowni Panstwo
Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie powieść. Reguły są proste.
Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego. Unikamy logiki i "zdrowego
rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji. Nurzajmy się w
absurdzie.Zapraszam.
_soso_

Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się gdzie jest, kim jest i
o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie znalazł odpowiedzi. Jak
zwykle.
"Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego potrzebuję. Dowiem się
wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".

Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy, jestem w swoim
mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
Zadowolony wstał niespiesznie.
- Dzień dobry - papierosy zawsze witały go pierwsze.
- Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci, tak bez słowa, tak po
prostu.
- Zapalisz? - spytały.
- Chętnie...
Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele skrzypiąc cichutko przeciągały
się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od ciągłego czuwania ślepiem,
stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak robił, gdy Zenek na
niego patrzył.
- Cześć Zenek - to była łazienka
- Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem, który aż zamruczał z
rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało. Jednakowo niepewnie
zadane.
- Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź. Musze z nią kiedyś o tym
porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i odpowiedział z uśmiechem. -
Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę kaloryfera. Kaloryfer był
ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik zabulgotał na znak, że wie, że
rozumie…
- To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie zębów i golenie? - w jej
głosie słychać było napięcie.
- Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o tym pogadać" obiecał sobie
niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
- Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź była bardzo stanowcza.
- Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę zadzwonię!!! Będę dzwonił!!! To
był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił przyciągać uwagę. To była jego
największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
"Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...

(cdn albo i nie)

[Gość: (k2)]

c.d.n musi nastapic .Napewno kilka osob bedzie wieszalo na tym psy ale
pamietaj sam to pisales a nie cytowales i jest to dobre naprawde .Poczatek
troche mi znany ale nie przypomne sobie (a moze kiedys) reszta jest super
czekam na dalsza czesc (nie daj sie prosic i olej tych , ktorym sie nie bedzie
podobalo jak cos to maja wyszukiwarke do cytatow tak czesto tutaj uzywanych )
pozdrawiam

[gregorij]

_soso_ napisał:

> Szanowni Panstwo
> Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie powieść. Reguły są proste.
> Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego. Unikamy logiki i "zdrowego
> rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji. Nurzajmy się w
> absurdzie.Zapraszam.
> _soso_
>
> Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się gdzie jest, kim jest i
> o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie znalazł odpowiedzi. Jak
> zwykle.
> "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego potrzebuję. Dowiem się
> wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
>
> Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy, jestem w swoim
> mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
> Zadowolony wstał niespiesznie.
> - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go pierwsze.
> - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci, tak bez słowa, tak po
> prostu.
> - Zapalisz? - spytały.
> - Chętnie...
> Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele skrzypiąc cichutko przeciągały
> się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od ciągłego czuwania ślepiem,
> stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak robił, gdy Zenek na
> niego patrzył.
> - Cześć Zenek - to była łazienka
> - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem, który aż zamruczał z
> rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało. Jednakowo niepewnie
> zadane.
> - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź. Musze z nią kiedyś o tym
> porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i odpowiedział z uśmiechem. -
> Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę kaloryfera. Kaloryfer był
> ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik zabulgotał na znak, że wie, że
> rozumie…
> - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie zębów i golenie? - w jej
> głosie słychać było napięcie.
> - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o tym pogadać" obiecał sobie
> niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
> - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź była bardzo stanowcza.
> - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę zadzwonię!!! Będę dzwonił!!! To
> był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił przyciągać uwagę. To była jego
> największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
> "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
>
> (cdn albo i nie)
Podszedł do stolika na którym stał aparat.
- Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie telefon.
Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
-Yhy..
Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
-Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na zwycięstwo w tym
konkursie)....

[pikus_]

gregorij_ napisał:

> _soso_ napisał:
>
> > Szanowni Panstwo
> > Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie
powieść. Reguły są proste.
> > Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego.
Unikamy logiki i "zdrowe
> go
> > rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji.
Nurzajmy się w
> > absurdzie.Zapraszam.
> > _soso_
> >
> > Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się
gdzie jest, kim jest
> i
> > o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie
znalazł odpowiedzi. Jak
> > zwykle.
> > "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego
potrzebuję. Dowiem się
> > wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
> >
> > Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy,
jestem w swoim
> > mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
> > Zadowolony wstał niespiesznie.
> > - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go
pierwsze.
> > - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci,
tak bez słowa, tak po
>
> > prostu.
> > - Zapalisz? - spytały.
> > - Chętnie...
> > Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele
skrzypiąc cichutko przeciąg
> ały
> > się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od
ciągłego czuwania ślepiem,
> > stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak
robił, gdy Zenek na
> > niego patrzył.
> > - Cześć Zenek - to była łazienka
> > - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem,
który aż zamruczał z
> > rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało.
Jednakowo niepewnie
> > zadane.
> > - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź.
Musze z nią kiedyś o tym
> > porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i
odpowiedział z uśmieche
> m. -
> > Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę
kaloryfera. Kaloryfer
> był
> > ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik
zabulgotał na znak, że wie,
> że
> > rozumie...
> > - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie
zębów i golenie? - w je
> j
> > głosie słychać było napięcie.
> > - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o
tym pogadać" obiecał so
> bie
> > niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
> > - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź
była bardzo stanowcza.
> > - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę
zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
> To
> > był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił
przyciągać uwagę. To była je
> go
> > największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
> > "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
> >
> > (cdn albo i nie)
> Podszedł do stolika na którym stał aparat.
> - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie
telefon.
> Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
> -Yhy..
> Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
> -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na
zwycięstwo w tym
> konkursie)....

Skonczyl tez melancholijnie. Jakos tak. To jedno
wiedzial:
prawdziwego mezczyzne poznaje sie nie po tym jak zaczyna,
ale po tym jak konczy. Ktos mu to kiedys powiedzial. Czy
byl prawdziwym mezczyzna? Tego nie wiedzial. Polozyl
sluchawke na widelki.

Okno usmiechnelo sie zachecajaco, aby przez nie wyjrzal.
Za oknem tradycyjnie szczerzyla zeby granica pomiedzy
Praga Polnoc a Praga Poludnie. Chociaz moze dzisiaj
jakby bardziej? Ale Zenon nie mial czasu zastanowic sie
nad tym, bo znow rozlegl sie dzwiek dzwonka. Tym razem
byly to drzwi.

-Kogo to Bozia prowadzi- zamruczal, przydeptujac kapcie
i udajac sie w strone wyjscia...tak wlasnie pomyslal,
wyjscia, choc dla tego kto przyszedl, mialo to byc
raczej wejscie.

Otworzyl drzwi. Za nimi nie bylo nikogo. Nic tez juz nie
dzwonilo.

-Kurwa mac!- zaklal. Wiedzial, ze takie slowo musi sie
w kazdej porzadnej powiesci znalezc. Im szybciej,
tym lepiej.

(cdn)

[_soso_]

pikus_ napisała:

> gregorij_ napisał:
>
> > _soso_ napisał:
> >
> > > Szanowni Panstwo
> > > Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie
> powieść. Reguły są proste.
> > > Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego.
> Unikamy logiki i "zdrowe
> > go
> > > rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji.
> Nurzajmy się w
> > > absurdzie.Zapraszam.
> > > _soso_
> > >
> > > Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się
> gdzie jest, kim jest
> > i
> > > o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie
> znalazł odpowiedzi. Jak
> > > zwykle.
> > > "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego
> potrzebuję. Dowiem się
> > > wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
> > >
> > > Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy,
> jestem w swoim
> > > mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
> > > Zadowolony wstał niespiesznie.
> > > - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go
> pierwsze.
> > > - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci,
> tak bez słowa, tak po
> >
> > > prostu.
> > > - Zapalisz? - spytały.
> > > - Chętnie...
> > > Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele
> skrzypiąc cichutko przeciąg
> > ały
> > > się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od
> ciągłego czuwania ślepiem,
> > > stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak
> robił, gdy Zenek na
> > > niego patrzył.
> > > - Cześć Zenek - to była łazienka
> > > - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem,
> który aż zamruczał z
> > > rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało.
> Jednakowo niepewnie
> > > zadane.
> > > - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź.
> Musze z nią kiedyś o tym
> > > porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i
> odpowiedział z uśmieche
> > m. -
> > > Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę
> kaloryfera. Kaloryfer
> > był
> > > ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik
> zabulgotał na znak, że wie,
> > że
> > > rozumie...
> > > - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie
> zębów i golenie? - w je
> > j
> > > głosie słychać było napięcie.
> > > - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o
> tym pogadać" obiecał so
> > bie
> > > niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
> > > - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź
> była bardzo stanowcza.
> > > - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę
> zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
> > To
> > > był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił
> przyciągać uwagę. To była je
> > go
> > > największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
> > > "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
> > >
> > > (cdn albo i nie)
> > Podszedł do stolika na którym stał aparat.
> > - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie
> telefon.
> > Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
> > -Yhy..
> > Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
> > -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na
> zwycięstwo w tym
> > konkursie)....
>
> Skonczyl tez melancholijnie. Jakos tak. To jedno
> wiedzial:
> prawdziwego mezczyzne poznaje sie nie po tym jak zaczyna,
> ale po tym jak konczy. Ktos mu to kiedys powiedzial. Czy
> byl prawdziwym mezczyzna? Tego nie wiedzial. Polozyl
> sluchawke na widelki.
>
> Okno usmiechnelo sie zachecajaco, aby przez nie wyjrzal.
> Za oknem tradycyjnie szczerzyla zeby granica pomiedzy
> Praga Polnoc a Praga Poludnie. Chociaz moze dzisiaj
> jakby bardziej? Ale Zenon nie mial czasu zastanowic sie
> nad tym, bo znow rozlegl sie dzwiek dzwonka. Tym razem
> byly to drzwi.
>
> -Kogo to Bozia prowadzi- zamruczal, przydeptujac kapcie
> i udajac sie w strone wyjscia...tak wlasnie pomyslal,
> wyjscia, choc dla tego kto przyszedl, mialo to byc
> raczej wejscie.
>
> Otworzyl drzwi. Za nimi nie bylo nikogo. Nic tez juz nie
> dzwonilo.
>
> -Kurwa mac!- zaklal. Wiedzial, ze takie slowo musi sie
> w kazdej porzadnej powiesci znalezc. Im szybciej,
> tym lepiej.
>
> (cdn)

- No ładnie, ładnie... - rozległo się za jego plecami z dezaprobatą. Podskoczył
z przestrachu. Stała oparta plecami o framugę drzwi wejściowych (wyjściowych?)
kuchni. - Nie wiedziałam, że klniesz. Nie wiedziałam, że tak ładnie...
- Ja nigdy nie klnę! To tylko tak...na potrzeby powieści, której jestem
bohaterem...bo tak trzeba...już nie będę - czuł wstyd. Była piękna. Śmiały się
jej oczy, śmiały się jej usta, śmiał się jej nos. Śmiała się cała. - Kim pani
jest? Co pani tu robi? Skąd pani...- czuł się idiotycznie.
- Po co ten pośpiech? - spytała cicho nie przestając się uśmiechać? - Po co
tyle pytań Zenonie? Mamy czas, mamy duuużo czasu....
Czuł, że musi cos zrobić, coś powiedzieć. Cokolwiek. Coś, co przerwałoby to
milczenie. Topił się pod spojrzeniem jej oczu. Rozpływał się w jej uśmiechu.
- Nazywam się Zenon Yhy - wymamrotał. "Jejku - czuję się jak kretyn. Dziwnie
naturalnie. Musze o tym pomyśleć....To ciekawe."
- A ja....ja jestem twoim Przeznaczeniem Zenonie Yhy - wciąż się uśmiechała.
Zenon Yhy czuł, że to prawda.

[gregorij]

_soso_ napisał:

> pikus_ napisała:
>
> > gregorij_ napisał:
> >
> > > _soso_ napisał:
> > >
> > > > Szanowni Panstwo
> > > > Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie
> > powieść. Reguły są proste.
> > > > Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego.
> > Unikamy logiki i "zdrowe
> > > go
> > > > rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji.
> > Nurzajmy się w
> > > > absurdzie.Zapraszam.
> > > > _soso_
> > > >
> > > > Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się
> > gdzie jest, kim jest
> > > i
> > > > o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie
> > znalazł odpowiedzi. Jak
> > > > zwykle.
> > > > "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego
> > potrzebuję. Dowiem się
> > > > wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
> > > >
> > > > Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy,
> > jestem w swoim
> > > > mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
> > > > Zadowolony wstał niespiesznie.
> > > > - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go
> > pierwsze.
> > > > - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci,
> > tak bez słowa, tak po
> > >
> > > > prostu.
> > > > - Zapalisz? - spytały.
> > > > - Chętnie...
> > > > Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele
> > skrzypiąc cichutko przeciąg
> > > ały
> > > > się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od
> > ciągłego czuwania ślepiem,
> > > > stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak
> > robił, gdy Zenek na
> > > > niego patrzył.
> > > > - Cześć Zenek - to była łazienka
> > > > - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem,
> > który aż zamruczał z
> > > > rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało.
> > Jednakowo niepewnie
> > > > zadane.
> > > > - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź.
> > Musze z nią kiedyś o tym
> > > > porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i
> > odpowiedział z uśmieche
> > > m. -
> > > > Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę
> > kaloryfera. Kaloryfer
> > > był
> > > > ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik
> > zabulgotał na znak, że wie,
> > > że
> > > > rozumie...
> > > > - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie
> > zębów i golenie? - w je
> > > j
> > > > głosie słychać było napięcie.
> > > > - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o
> > tym pogadać" obiecał so
> > > bie
> > > > niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
> > > > - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź
> > była bardzo stanowcza.
> > > > - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę
> > zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
> > > To
> > > > był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił
> > przyciągać uwagę. To była je
> > > go
> > > > największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
> > > > "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
> > > >
> > > > (cdn albo i nie)
> > > Podszedł do stolika na którym stał aparat.
> > > - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie
> > telefon.
> > > Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
> > > -Yhy..
> > > Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
> > > -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na
> > zwycięstwo w tym
> > > konkursie)....
> >
> > Skonczyl tez melancholijnie. Jakos tak. To jedno
> > wiedzial:
> > prawdziwego mezczyzne poznaje sie nie po tym jak zaczyna,
> > ale po tym jak konczy. Ktos mu to kiedys powiedzial. Czy
> > byl prawdziwym mezczyzna? Tego nie wiedzial. Polozyl
> > sluchawke na widelki.
> >
> > Okno usmiechnelo sie zachecajaco, aby przez nie wyjrzal.
> > Za oknem tradycyjnie szczerzyla zeby granica pomiedzy
> > Praga Polnoc a Praga Poludnie. Chociaz moze dzisiaj
> > jakby bardziej? Ale Zenon nie mial czasu zastanowic sie
> > nad tym, bo znow rozlegl sie dzwiek dzwonka. Tym razem
> > byly to drzwi.
> >
> > -Kogo to Bozia prowadzi- zamruczal, przydeptujac kapcie
> > i udajac sie w strone wyjscia...tak wlasnie pomyslal,
> > wyjscia, choc dla tego kto przyszedl, mialo to byc
> > raczej wejscie.
> >
> > Otworzyl drzwi. Za nimi nie bylo nikogo. Nic tez juz nie
> > dzwonilo.
> >
> > -Kurwa mac!- zaklal. Wiedzial, ze takie slowo musi sie
> > w kazdej porzadnej powiesci znalezc. Im szybciej,
> > tym lepiej.
> >
> > (cdn)
>
> - No ładnie, ładnie... - rozległo się za jego plecami z dezaprobatą.
Podskoczył
>
> z przestrachu. Stała oparta plecami o framugę drzwi wejściowych
(wyjściowych?)
> kuchni. - Nie wiedziałam, że klniesz. Nie wiedziałam, że tak ładnie...
> - Ja nigdy nie klnę! To tylko tak...na potrzeby powieści, której jestem
> bohaterem...bo tak trzeba...już nie będę - czuł wstyd. Była piękna. Śmiały
się
> jej oczy, śmiały się jej usta, śmiał się jej nos. Śmiała się cała. - Kim pani
> jest? Co pani tu robi? Skąd pani...- czuł się idiotycznie.
> - Po co ten pośpiech? - spytała cicho nie przestając się uśmiechać? - Po co
> tyle pytań Zenonie? Mamy czas, mamy duuużo czasu....
> Czuł, że musi cos zrobić, coś powiedzieć. Cokolwiek. Coś, co przerwałoby to
> milczenie. Topił się pod spojrzeniem jej oczu. Rozpływał się w jej uśmiechu.
> - Nazywam się Zenon Yhy - wymamrotał. "Jejku - czuję się jak kretyn. Dziwnie
> naturalnie. Musze o tym pomyśleć....To ciekawe."
> - A ja....ja jestem twoim Przeznaczeniem Zenonie Yhy - wciąż się uśmiechała.
> Zenon Yhy czuł, że to prawda.
>
>
Podszedł do niej blizej, spojrzał głęboko w oczy. Były dziwnie znajome ale
jakies takie, jak po duzej dawce tramalu.
- O cholere - przypomiał sobie - jeszcze nie wziołem tych fajnych czerwonych
tabletek.
Spojrzał na półke nad łóżkiem. Tabletki, jak co rano, odbywały właśnie taniec
przypominający ostatnie chwile krowy z BSE. Połknął, popił. Chwilke póżniej
tańczył i on.

[Gość: ech...]

gregorij_ napisał:

) _soso_ napisał:
)
) ) pikus_ napisała:
) )
) ) ) gregorij_ napisał:
) ) )
) ) ) ) _soso_ napisał:
) ) ) )
) ) ) ) ) Szanowni Panstwo
) ) ) ) ) Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie
) ) ) powieść. Reguły są proste.
) ) ) ) ) Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego.
) ) ) Unikamy logiki i "zdrowe
) ) ) ) go
) ) ) ) ) rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji.
) ) ) Nurzajmy się w
) ) ) ) ) absurdzie.Zapraszam.
) ) ) ) ) _soso_
) ) ) ) )
) ) ) ) ) Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się
) ) ) gdzie jest, kim jest
) ) ) ) i
) ) ) ) ) o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie
) ) ) znalazł odpowiedzi. Jak
) ) ) ) ) zwykle.
) ) ) ) ) "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego
) ) ) potrzebuję. Dowiem się
) ) ) ) ) wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
) ) ) ) )
) ) ) ) ) Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy,
) ) ) jestem w swoim
) ) ) ) ) mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
) ) ) ) ) Zadowolony wstał niespiesznie.
) ) ) ) ) - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go
) ) ) pierwsze.
) ) ) ) ) - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci,
) ) ) tak bez słowa, tak po
) ) ) )
) ) ) ) ) prostu.
) ) ) ) ) - Zapalisz? - spytały.
) ) ) ) ) - Chętnie...
) ) ) ) ) Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele
) ) ) skrzypiąc cichutko przeciąg
) ) ) ) ały
) ) ) ) ) się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od
) ) ) ciągłego czuwania ślepiem,
) ) ) ) ) stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak
) ) ) robił, gdy Zenek na
) ) ) ) ) niego patrzył.
) ) ) ) ) - Cześć Zenek - to była łazienka
) ) ) ) ) - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem,
) ) ) który aż zamruczał z
) ) ) ) ) rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało.
) ) ) Jednakowo niepewnie
) ) ) ) ) zadane.
) ) ) ) ) - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź.
) ) ) Musze z nią kiedyś o tym
) ) ) ) ) porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i
) ) ) odpowiedział z uśmieche
) ) ) ) m. -
) ) ) ) ) Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę
) ) ) kaloryfera. Kaloryfer
) ) ) ) był
) ) ) ) ) ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik
) ) ) zabulgotał na znak, że wie,
) ) ) ) że
) ) ) ) ) rozumie...
) ) ) ) ) - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie
) ) ) zębów i golenie? - w je
) ) ) ) j
) ) ) ) ) głosie słychać było napięcie.
) ) ) ) ) - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o
) ) ) tym pogadać" obiecał so
) ) ) ) bie
) ) ) ) ) niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
) ) ) ) ) - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź
) ) ) była bardzo stanowcza.
) ) ) ) ) - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę
) ) ) zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
) ) ) ) To
) ) ) ) ) był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił
) ) ) przyciągać uwagę. To była je
) ) ) ) go
) ) ) ) ) największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
) ) ) ) ) "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
) ) ) ) )
) ) ) ) ) (cdn albo i nie)
) ) ) ) Podszedł do stolika na którym stał aparat.
) ) ) ) - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie
) ) ) telefon.
) ) ) ) Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
) ) ) ) -Yhy..
) ) ) ) Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
) ) ) ) -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na
) ) ) zwycięstwo w tym
) ) ) ) konkursie)....
) ) )
) ) ) Skonczyl tez melancholijnie. Jakos tak. To jedno
) ) ) wiedzial:
) ) ) prawdziwego mezczyzne poznaje sie nie po tym jak zaczyna,
) ) ) ale po tym jak konczy. Ktos mu to kiedys powiedzial. Czy
) ) ) byl prawdziwym mezczyzna? Tego nie wiedzial. Polozyl
) ) ) sluchawke na widelki.
) ) )
) ) ) Okno usmiechnelo sie zachecajaco, aby przez nie wyjrzal.
) ) ) Za oknem tradycyjnie szczerzyla zeby granica pomiedzy
) ) ) Praga Polnoc a Praga Poludnie. Chociaz moze dzisiaj
) ) ) jakby bardziej? Ale Zenon nie mial czasu zastanowic sie
) ) ) nad tym, bo znow rozlegl sie dzwiek dzwonka. Tym razem
) ) ) byly to drzwi.
) ) )
) ) ) -Kogo to Bozia prowadzi- zamruczal, przydeptujac kapcie
) ) ) i udajac sie w strone wyjscia...tak wlasnie pomyslal,
) ) ) wyjscia, choc dla tego kto przyszedl, mialo to byc
) ) ) raczej wejscie.
) ) )
) ) ) Otworzyl drzwi. Za nimi nie bylo nikogo. Nic tez juz nie
) ) ) dzwonilo.
) ) )
) ) ) -Kurwa mac!- zaklal. Wiedzial, ze takie slowo musi sie
) ) ) w kazdej porzadnej powiesci znalezc. Im szybciej,
) ) ) tym lepiej.
) ) )
) ) ) (cdn)
) )
) ) - No ładnie, ładnie... - rozległo się za jego plecami z dezaprobatą.
) Podskoczył
) )
) ) z przestrachu. Stała oparta plecami o framugę drzwi wejściowych
) (wyjściowych?)
) ) kuchni. - Nie wiedziałam, że klniesz. Nie wiedziałam, że tak ładnie...
) ) - Ja nigdy nie klnę! To tylko tak...na potrzeby powieści, której jestem
) ) bohaterem...bo tak trzeba...już nie będę - czuł wstyd. Była piękna. Śmiały
)
) się
) ) jej oczy, śmiały się jej usta, śmiał się jej nos. Śmiała się cała. - Kim p
) ani
) ) jest? Co pani tu robi? Skąd pani...- czuł się idiotycznie.
) ) - Po co ten pośpiech? - spytała cicho nie przestając się uśmiechać? - Po c
) o
) ) tyle pytań Zenonie? Mamy czas, mamy duuużo czasu....
) ) Czuł, że musi cos zrobić, coś powiedzieć. Cokolwiek. Coś, co przerwałoby t
) o
) ) milczenie. Topił się pod spojrzeniem jej oczu. Rozpływał się w jej uśmiech
) u.
) ) - Nazywam się Zenon Yhy - wymamrotał. "Jejku - czuję się jak kretyn. Dziwn
) ie
) ) naturalnie. Musze o tym pomyśleć....To ciekawe."
) ) - A ja....ja jestem twoim Przeznaczeniem Zenonie Yhy - wciąż się uśmiechał
) a.
) ) Zenon Yhy czuł, że to prawda.
) )
) )
) Podszedł do niej blizej, spojrzał głęboko w oczy. Były dziwnie znajome ale
) jakies takie, jak po duzej dawce tramalu.
) - O cholere - przypomiał sobie - jeszcze nie wziołem tych fajnych czerwonych
) tabletek.
) Spojrzał na półke nad łóżkiem. Tabletki, jak co rano, odbywały właśnie taniec
) przypominający ostatnie chwile krowy z BSE. Połknął, popił. Chwilke póżniej
) tańczył i on.
Rytm tańca doprowadził go prawie do stanu ekstazy. Opamiętał się
jednak.Spojrzał pytająco w oczy Swego Przeznaczenia.
-Co o mnie sądzisz, Piękna?
-Myślę, że Twoja gwiazda jeszcze mocno świeci, Zen. Będę tak do Ciebie mówić...
Pachnę wodą "Zen" - czujesz? Podejdź bliżej. Szepnę Ci coś na uszko, moja
duszko... Jeśli chcesz, bym tu bywała - musisz posprzątać. Prawie przekraczam
próg odporności na kurz. Moje piękno spuchnie i dusić się będzie, zacznę
przemijać i zniknę. Co wtedy poczniesz ze swoją histerią?

[_soso_]

Celina - no daj spokój. Zdejm maske. Pisanie pod pseudonimem jest niemodne:)

Pudło

[calindra]

_soso_ napisał:

> Celina - no daj spokój. Zdejm maske. Pisanie pod pseudonimem jest niemodne:)

sory mistrzu, ale ja tym razem nie do pisałam ani jednego słowa do tego posta.
Pudło.

[_soso_]

Wtedy histerie schowam do szuflady. I mocno nią trzasnę. Klucz wyrzucę. Jak
zatęsknię to zamek zawsze można wyłamać:)))

[_soso_]

gregorij_ napisał:

) _soso_ napisał:
)
) ) pikus_ napisała:
) )
) ) ) gregorij_ napisał:
) ) )
) ) ) ) _soso_ napisał:
) ) ) )
) ) ) ) ) Szanowni Panstwo
) ) ) ) ) Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie
) ) ) powieść. Reguły są proste.
) ) ) ) ) Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego.
) ) ) Unikamy logiki i "zdrowe
) ) ) ) go
) ) ) ) ) rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji.
) ) ) Nurzajmy się w
) ) ) ) ) absurdzie.Zapraszam.
) ) ) ) ) _soso_
) ) ) ) )
) ) ) ) ) Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się
) ) ) gdzie jest, kim jest
) ) ) ) i
) ) ) ) ) o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie
) ) ) znalazł odpowiedzi. Jak
) ) ) ) ) zwykle.
) ) ) ) ) "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego
) ) ) potrzebuję. Dowiem się
) ) ) ) ) wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
) ) ) ) )
) ) ) ) ) Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy,
) ) ) jestem w swoim
) ) ) ) ) mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
) ) ) ) ) Zadowolony wstał niespiesznie.
) ) ) ) ) - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go
) ) ) pierwsze.
) ) ) ) ) - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci,
) ) ) tak bez słowa, tak po
) ) ) )
) ) ) ) ) prostu.
) ) ) ) ) - Zapalisz? - spytały.
) ) ) ) ) - Chętnie...
) ) ) ) ) Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele
) ) ) skrzypiąc cichutko przeciąg
) ) ) ) ały
) ) ) ) ) się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od
) ) ) ciągłego czuwania ślepiem,
) ) ) ) ) stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak
) ) ) robił, gdy Zenek na
) ) ) ) ) niego patrzył.
) ) ) ) ) - Cześć Zenek - to była łazienka
) ) ) ) ) - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem,
) ) ) który aż zamruczał z
) ) ) ) ) rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało.
) ) ) Jednakowo niepewnie
) ) ) ) ) zadane.
) ) ) ) ) - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź.
) ) ) Musze z nią kiedyś o tym
) ) ) ) ) porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i
) ) ) odpowiedział z uśmieche
) ) ) ) m. -
) ) ) ) ) Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę
) ) ) kaloryfera. Kaloryfer
) ) ) ) był
) ) ) ) ) ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik
) ) ) zabulgotał na znak, że wie,
) ) ) ) że
) ) ) ) ) rozumie...
) ) ) ) ) - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie
) ) ) zębów i golenie? - w je
) ) ) ) j
) ) ) ) ) głosie słychać było napięcie.
) ) ) ) ) - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o
) ) ) tym pogadać" obiecał so
) ) ) ) bie
) ) ) ) ) niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
) ) ) ) ) - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź
) ) ) była bardzo stanowcza.
) ) ) ) ) - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę
) ) ) zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
) ) ) ) To
) ) ) ) ) był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił
) ) ) przyciągać uwagę. To była je
) ) ) ) go
) ) ) ) ) największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
) ) ) ) ) "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
) ) ) ) )
) ) ) ) ) (cdn albo i nie)
) ) ) ) Podszedł do stolika na którym stał aparat.
) ) ) ) - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie
) ) ) telefon.
) ) ) ) Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
) ) ) ) -Yhy..
) ) ) ) Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
) ) ) ) -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na
) ) ) zwycięstwo w tym
) ) ) ) konkursie)....
) ) )
) ) ) Skonczyl tez melancholijnie. Jakos tak. To jedno
) ) ) wiedzial:
) ) ) prawdziwego mezczyzne poznaje sie nie po tym jak zaczyna,
) ) ) ale po tym jak konczy. Ktos mu to kiedys powiedzial. Czy
) ) ) byl prawdziwym mezczyzna? Tego nie wiedzial. Polozyl
) ) ) sluchawke na widelki.
) ) )
) ) ) Okno usmiechnelo sie zachecajaco, aby przez nie wyjrzal.
) ) ) Za oknem tradycyjnie szczerzyla zeby granica pomiedzy
) ) ) Praga Polnoc a Praga Poludnie. Chociaz moze dzisiaj
) ) ) jakby bardziej? Ale Zenon nie mial czasu zastanowic sie
) ) ) nad tym, bo znow rozlegl sie dzwiek dzwonka. Tym razem
) ) ) byly to drzwi.
) ) )
) ) ) -Kogo to Bozia prowadzi- zamruczal, przydeptujac kapcie
) ) ) i udajac sie w strone wyjscia...tak wlasnie pomyslal,
) ) ) wyjscia, choc dla tego kto przyszedl, mialo to byc
) ) ) raczej wejscie.
) ) )
) ) ) Otworzyl drzwi. Za nimi nie bylo nikogo. Nic tez juz nie
) ) ) dzwonilo.
) ) )
) ) ) -Kurwa mac!- zaklal. Wiedzial, ze takie slowo musi sie
) ) ) w kazdej porzadnej powiesci znalezc. Im szybciej,
) ) ) tym lepiej.
) ) )
) ) ) (cdn)
) )
) ) - No ładnie, ładnie... - rozległo się za jego plecami z dezaprobatą.
) Podskoczył
) )
) ) z przestrachu. Stała oparta plecami o framugę drzwi wejściowych
) (wyjściowych?)
) ) kuchni. - Nie wiedziałam, że klniesz. Nie wiedziałam, że tak ładnie...
) ) - Ja nigdy nie klnę! To tylko tak...na potrzeby powieści, której jestem
) ) bohaterem...bo tak trzeba...już nie będę - czuł wstyd. Była piękna. Śmiały
)
) się
) ) jej oczy, śmiały się jej usta, śmiał się jej nos. Śmiała się cała. - Kim p
) ani
) ) jest? Co pani tu robi? Skąd pani...- czuł się idiotycznie.
) ) - Po co ten pośpiech? - spytała cicho nie przestając się uśmiechać? - Po c
) o
) ) tyle pytań Zenonie? Mamy czas, mamy duuużo czasu....
) ) Czuł, że musi cos zrobić, coś powiedzieć. Cokolwiek. Coś, co przerwałoby t
) o
) ) milczenie. Topił się pod spojrzeniem jej oczu. Rozpływał się w jej uśmiech
) u.
) ) - Nazywam się Zenon Yhy - wymamrotał. "Jejku - czuję się jak kretyn. Dziwn
) ie
) ) naturalnie. Musze o tym pomyśleć....To ciekawe."
) ) - A ja....ja jestem twoim Przeznaczeniem Zenonie Yhy - wciąż się uśmiechał
) a.
) ) Zenon Yhy czuł, że to prawda.
) )
) )
) Podszedł do niej blizej, spojrzał głęboko w oczy. Były dziwnie znajome ale
) jakies takie, jak po duzej dawce tramalu.
) - O cholere - przypomiał sobie - jeszcze nie wziołem tych fajnych czerwonych
) tabletek.
) Spojrzał na półke nad łóżkiem. Tabletki, jak co rano, odbywały właśnie taniec
) przypominający ostatnie chwile krowy z BSE. Połknął, popił. Chwilke póżniej
) tańczył i on.

- Nieźle się ruszasz. Mam ochotę z tobą zatańczyć.- cały czas się uśmiechała.
Zenon trochę się zmieszał. Zdarzało mu się słyszeć, że igra z Przeznaczeniem,
ale nigdy z nim nie tańczył.
- Tańczysz tango Zenonie?- spytała niemal szeptem i w jednej chwili czuł już
zapach jej perfum. Była ciepła i ładnie pachniała.
- Yhy...to znaczy chyba tak...to jest nie wiem, nigdy nie tańczyłem - Zenek
czuł w sobie moc czerwonych tabletek. Mógł wszystko. Nie mógł nic. To było
nawet zabawne.
- Spróbuj - powiedziały jej oczy.
- No dalej, dasz radę. Zaciskam żeberka za twoje powodzenie - cicho zasyczał
kaloryfer. Zenek wiedział, że zawsze może na niego liczyć. Wykładzina kpiąco
zachichotała. "Kupie dywan. Jutro kupie dywan" postanowił Yhy.
- Co u ciebie Zenku?
- Nie wiem, to ty mi powiedz. Jesteś bardziej...hmmm...kompetentna- Zenek aż
się zachwycił na myśl o błyskotliwości swej odpowiedzi.
- Tego nie wiem niestety. Ja właśnie w tej sprawie tu przyszłam. Nie wiem co
będzie Zenonie Yhy. Zapomniałam co było ci pisane. Ostatnio miałam tyle pracy,
że jakoś mi z głowy wyleciało. Nie pamiętam, czy miałeś być szczęśliwy bardzo,
czy tylko trochę. Może nie miałeś być szczęśliwy wcale? Cholera, zapomniałam.

Poczuł, że nadarza się mu niepowtarzalna okazja. Ona była tu po to, by
powiedział jej jak będzie! By pomógł jej przypomnieć sobie jak ma być! Więc
mogło być, jak on zechce? Ale czego chciał Zenon Yhy...?

[gregorij]

_soso_ napisał:

) gregorij_ napisał:
)
) ) _soso_ napisał:
) )
) ) ) pikus_ napisała:
) ) )
) ) ) ) gregorij_ napisał:
) ) ) )
) ) ) ) ) _soso_ napisał:
) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) Szanowni Panstwo
) ) ) ) ) ) Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie
) ) ) ) powieść. Reguły są proste.
) ) ) ) ) ) Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego.
) ) ) ) Unikamy logiki i "zdrowe
) ) ) ) ) go
) ) ) ) ) ) rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji.
) ) ) ) Nurzajmy się w
) ) ) ) ) ) absurdzie.Zapraszam.
) ) ) ) ) ) _soso_
) ) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się
) ) ) ) gdzie jest, kim jest
) ) ) ) ) i
) ) ) ) ) ) o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie
) ) ) ) znalazł odpowiedzi. Jak
) ) ) ) ) ) zwykle.
) ) ) ) ) ) "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego
) ) ) ) potrzebuję. Dowiem się
) ) ) ) ) ) wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
) ) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy,
) ) ) ) jestem w swoim
) ) ) ) ) ) mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
) ) ) ) ) ) Zadowolony wstał niespiesznie.
) ) ) ) ) ) - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go
) ) ) ) pierwsze.
) ) ) ) ) ) - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci,
) ) ) ) tak bez słowa, tak po
) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) prostu.
) ) ) ) ) ) - Zapalisz? - spytały.
) ) ) ) ) ) - Chętnie...
) ) ) ) ) ) Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele
) ) ) ) skrzypiąc cichutko przeciąg
) ) ) ) ) ały
) ) ) ) ) ) się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od
) ) ) ) ciągłego czuwania ślepiem,
) ) ) ) ) ) stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak
) ) ) ) robił, gdy Zenek na
) ) ) ) ) ) niego patrzył.
) ) ) ) ) ) - Cześć Zenek - to była łazienka
) ) ) ) ) ) - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem,
) ) ) ) który aż zamruczał z
) ) ) ) ) ) rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało.
) ) ) ) Jednakowo niepewnie
) ) ) ) ) ) zadane.
) ) ) ) ) ) - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź.
) ) ) ) Musze z nią kiedyś o tym
) ) ) ) ) ) porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i
) ) ) ) odpowiedział z uśmieche
) ) ) ) ) m. -
) ) ) ) ) ) Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę
) ) ) ) kaloryfera. Kaloryfer
) ) ) ) ) był
) ) ) ) ) ) ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik
) ) ) ) zabulgotał na znak, że wie,
) ) ) ) ) że
) ) ) ) ) ) rozumie...
) ) ) ) ) ) - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie
) ) ) ) zębów i golenie? - w je
) ) ) ) ) j
) ) ) ) ) ) głosie słychać było napięcie.
) ) ) ) ) ) - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o
) ) ) ) tym pogadać" obiecał so
) ) ) ) ) bie
) ) ) ) ) ) niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
) ) ) ) ) ) - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź
) ) ) ) była bardzo stanowcza.
) ) ) ) ) ) - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę
) ) ) ) zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
) ) ) ) ) To
) ) ) ) ) ) był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił
) ) ) ) przyciągać uwagę. To była je
) ) ) ) ) go
) ) ) ) ) ) największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
) ) ) ) ) ) "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
) ) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) (cdn albo i nie)
) ) ) ) ) Podszedł do stolika na którym stał aparat.
) ) ) ) ) - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie
) ) ) ) telefon.
) ) ) ) ) Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
) ) ) ) ) -Yhy..
) ) ) ) ) Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
) ) ) ) ) -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na
) ) ) ) zwycięstwo w tym
) ) ) ) ) konkursie)....
) ) ) )
) ) ) ) Skonczyl tez melancholijnie. Jakos tak. To jedno
) ) ) ) wiedzial:
) ) ) ) prawdziwego mezczyzne poznaje sie nie po tym jak zaczyna,
) ) ) ) ale po tym jak konczy. Ktos mu to kiedys powiedzial. Czy
) ) ) ) byl prawdziwym mezczyzna? Tego nie wiedzial. Polozyl
) ) ) ) sluchawke na widelki.
) ) ) )
) ) ) ) Okno usmiechnelo sie zachecajaco, aby przez nie wyjrzal.
) ) ) ) Za oknem tradycyjnie szczerzyla zeby granica pomiedzy
) ) ) ) Praga Polnoc a Praga Poludnie. Chociaz moze dzisiaj
) ) ) ) jakby bardziej? Ale Zenon nie mial czasu zastanowic sie
) ) ) ) nad tym, bo znow rozlegl sie dzwiek dzwonka. Tym razem
) ) ) ) byly to drzwi.
) ) ) )
) ) ) ) -Kogo to Bozia prowadzi- zamruczal, przydeptujac kapcie
) ) ) ) i udajac sie w strone wyjscia...tak wlasnie pomyslal,
) ) ) ) wyjscia, choc dla tego kto przyszedl, mialo to byc
) ) ) ) raczej wejscie.
) ) ) )
) ) ) ) Otworzyl drzwi. Za nimi nie bylo nikogo. Nic tez juz nie
) ) ) ) dzwonilo.
) ) ) )
) ) ) ) -Kurwa mac!- zaklal. Wiedzial, ze takie slowo musi sie
) ) ) ) w kazdej porzadnej powiesci znalezc. Im szybciej,
) ) ) ) tym lepiej.
) ) ) )
) ) ) ) (cdn)
) ) )
) ) ) - No ładnie, ładnie... - rozległo się za jego plecami z dezaprobatą.
) ) Podskoczył
) ) )
) ) ) z przestrachu. Stała oparta plecami o framugę drzwi wejściowych
) ) (wyjściowych?)
) ) ) kuchni. - Nie wiedziałam, że klniesz. Nie wiedziałam, że tak ładnie...
) ) ) - Ja nigdy nie klnę! To tylko tak...na potrzeby powieści, której jestem
) ) ) bohaterem...bo tak trzeba...już nie będę - czuł wstyd. Była piękna. Śmiały
) )
) ) się
) ) ) jej oczy, śmiały się jej usta, śmiał się jej nos. Śmiała się cała. - Kim p
) ) ani
) ) ) jest? Co pani tu robi? Skąd pani...- czuł się idiotycznie.
) ) ) - Po co ten pośpiech? - spytała cicho nie przestając się uśmiechać? - Po c
) ) o
) ) ) tyle pytań Zenonie? Mamy czas, mamy duuużo czasu....
) ) ) Czuł, że musi cos zrobić, coś powiedzieć. Cokolwiek. Coś, co przerwałoby t
) ) o
) ) ) milczenie. Topił się pod spojrzeniem jej oczu. Rozpływał się w jej uśmiech
) ) u.
) ) ) - Nazywam się Zenon Yhy - wymamrotał. "Jejku - czuję się jak kretyn. Dziwn
) ) ie
) ) ) naturalnie. Musze o tym pomyśleć....To ciekawe."
) ) ) - A ja....ja jestem twoim Przeznaczeniem Zenonie Yhy - wciąż się uśmiechał
) ) a.
) ) ) Zenon Yhy czuł, że to prawda.
) ) )
) ) )
) ) Podszedł do niej blizej, spojrzał głęboko w oczy. Były dziwnie znajome ale
) ) jakies takie, jak po duzej dawce tramalu.
) ) - O cholere - przypomiał sobie - jeszcze nie wziołem tych fajnych
czerwonych
) ) tabletek.
) ) Spojrzał na półke nad łóżkiem. Tabletki, jak co rano, odbywały właśnie
taniec
)
) ) przypominający ostatnie chwile krowy z BSE. Połknął, popił. Chwilke póżniej
) ) tańczył i on.
)
) - Nieźle się ruszasz. Mam ochotę z tobą zatańczyć.- cały czas się uśmiechała.
) Zenon trochę się zmieszał. Zdarzało mu się słyszeć, że igra z Przeznaczeniem,
) ale nigdy z nim nie tańczył.
) - Tańczysz tango Zenonie?- spytała niemal szeptem i w jednej chwili czuł już
) zapach jej perfum. Była ciepła i ładnie pachniała.
) - Yhy...to znaczy chyba tak...to jest nie wiem, nigdy nie tańczyłem - Zenek
) czuł w sobie moc czerwonych tabletek. Mógł wszystko. Nie mógł nic. To było
) nawet zabawne.
) - Spróbuj - powiedziały jej oczy.
) - No dalej, dasz radę. Zaciskam żeberka za twoje powodzenie - cicho zasyczał
) kaloryfer. Zenek wiedział, że zawsze może na niego liczyć. Wykładzina kpiąco
) zachichotała. "Kupie dywan. Jutro kupie dywan" postanowił Yhy.
) - Co u ciebie Zenku?
) - Nie wiem, to ty mi powiedz. Jesteś bardziej...hmmm...kompetentna- Zenek aż
) się zachwycił na myśl o błyskotliwości swej odpowiedzi.
) - Tego nie wiem niestety. Ja właśnie w tej sprawie tu przyszłam. Nie wiem co
) będzie Zenonie Yhy. Zapomniałam co było ci pisane. Ostatnio miałam tyle
pracy,
) że jakoś mi z głowy wyleciało. Nie pamiętam, czy miałeś być szczęśliwy
bardzo,
) czy tylko trochę. Może nie miałeś być szczęśliwy wcale? Cholera, zapomniałam.
)
) Poczuł, że nadarza się mu niepowtarzalna okazja. Ona była tu po to, by
) powiedział jej jak będzie! By pomógł jej przypomnieć sobie jak ma być! Więc
) mogło być, jak on zechce? Ale czego

[pikus_]

Qrcze, czy to jest najdalej posuniety watek? A,
niewazne...

_soso_ napisał:

) gregorij_ napisał:
)
) ) _soso_ napisał:
) )
) ) ) pikus_ napisał
) ) )
) ) ) ) gregorij_ napisał:
) ) ) )
) ) ) ) ) _soso_ napisał:
) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) Szanowni Panstwo
) ) ) ) ) ) Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie
) ) ) ) powieść. Reguły są proste.
) ) ) ) ) ) Każdy kolejny wpis jest kontynuacją
poprzedniego.
) ) ) ) Unikamy logiki i "zdrowe
) ) ) ) ) go
) ) ) ) ) ) rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty
akcji.
) ) ) ) Nurzajmy się w
) ) ) ) ) ) absurdzie.Zapraszam.
) ) ) ) ) ) _soso_
) ) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę
zastanawiał się
) ) ) ) gdzie jest, kim jest
) ) ) ) ) i
) ) ) ) ) ) o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań
nie
) ) ) ) znalazł odpowiedzi. Jak
) ) ) ) ) ) zwykle.
) ) ) ) ) ) "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego
) ) ) ) potrzebuję. Dowiem się
) ) ) ) ) ) wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko
ustalę".
) ) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się
Zenon Yhy,
) ) ) ) jestem w swoim
) ) ) ) ) ) mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś
złożyło".
) ) ) ) ) ) Zadowolony wstał niespiesznie.
) ) ) ) ) ) - Dzień dobry - papierosy zawsze
witały go
) ) ) ) pierwsze.
) ) ) ) ) ) - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je
rzuci,
) ) ) ) tak bez słowa, tak po
) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) prostu.
) ) ) ) ) ) - Zapalisz? - spytały.
) ) ) ) ) ) - Chętnie...
) ) ) ) ) ) Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem.
Fotele
) ) ) ) skrzypiąc cichutko przeciąg
) ) ) ) ) ały
) ) ) ) ) ) się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym
od
) ) ) ) ciągłego czuwania ślepiem,
) ) ) ) ) ) stół nerwowo przestępował z nogi na nogę.
Zawsze tak
) ) ) ) robił, gdy Zenek na
) ) ) ) ) ) niego patrzył.
) ) ) ) ) ) - Cześć Zenek - to była łazienka
) ) ) ) ) ) - Strzała - głęboko zaciągnął się
papierosem,
) ) ) ) który aż zamruczał z
) ) ) ) ) ) rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze
padało.
) ) ) ) Jednakowo niepewnie
) ) ) ) ) ) zadane.
) ) ) ) ) ) - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna
odpowiedź.
) ) ) ) Musze z nią kiedyś o tym
) ) ) ) ) ) porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" -
pomyślał i
) ) ) ) odpowiedział z uśmieche
) ) ) ) ) m. -
) ) ) ) ) ) Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w
stronę
) ) ) ) kaloryfera. Kaloryfer
) ) ) ) ) był
) ) ) ) ) ) ciepły i za to ciepło Zenek go lubił.
Grzejnik
) ) ) ) zabulgotał na znak, że wie,
) ) ) ) ) że
) ) ) ) ) ) rozumie...
) ) ) ) ) ) - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel,
mycie
) ) ) ) zębów i golenie? - w je
) ) ) ) ) j
) ) ) ) ) ) głosie słychać było napięcie.
) ) ) ) ) ) - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z
nią o
) ) ) ) tym pogadać" obiecał so
) ) ) ) ) bie
) ) ) ) ) ) niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z
papierosem?
) ) ) ) ) ) - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. -
odpowiedź
) ) ) ) była bardzo stanowcza.
) ) ) ) ) ) - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę
) ) ) ) zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
) ) ) ) ) To
) ) ) ) ) ) był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił
) ) ) ) przyciągać uwagę. To była je
) ) ) ) ) go
) ) ) ) ) ) największa wada. Miał jeszcze kilka
pomniejszych.
) ) ) ) ) ) "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon
dzwonił...
) ) ) ) ) )
) ) ) ) ) ) (cdn albo i nie)
) ) ) ) ) Podszedł do stolika na którym stał aparat.
) ) ) ) ) - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle
kulturalnie
) ) ) ) telefon.
) ) ) ) ) Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
) ) ) ) ) -Yhy..
) ) ) ) ) Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
) ) ) ) ) -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle
liczył na
) ) ) ) zwycięstwo w tym
) ) ) ) ) konkursie)....
) ) ) )
) ) ) ) Skonczyl tez melancholijnie. Jakos tak. To jedno
) ) ) ) wiedzial:
) ) ) ) prawdziwego mezczyzne poznaje sie nie po tym jak
zaczyna,
) ) ) ) ale po tym jak konczy. Ktos mu to kiedys
powiedzial. Czy
) ) ) ) byl prawdziwym mezczyzna? Tego nie wiedzial.
Polozyl
) ) ) ) sluchawke na widelki.
) ) ) )
) ) ) ) Okno usmiechnelo sie zachecajaco, aby przez nie
wyjrzal.
) ) ) ) Za oknem tradycyjnie szczerzyla zeby granica
pomiedzy
) ) ) ) Praga Polnoc a Praga Poludnie. Chociaz moze
dzisiaj
) ) ) ) jakby bardziej? Ale Zenon nie mial czasu
zastanowic sie
) ) ) ) nad tym, bo znow rozlegl sie dzwiek dzwonka. Tym
razem
) ) ) ) byly to drzwi.
) ) ) )
) ) ) ) -Kogo to Bozia prowadzi- zamruczal, przydeptujac
kapcie
) ) ) ) i udajac sie w strone wyjscia...tak wlasnie
pomyslal,
) ) ) ) wyjscia, choc dla tego kto przyszedl, mialo to
byc
) ) ) ) raczej wejscie.
) ) ) )
) ) ) ) Otworzyl drzwi. Za nimi nie bylo nikogo. Nic tez
juz nie
) ) ) ) dzwonilo.
) ) ) )
) ) ) ) -Kurwa mac!- zaklal. Wiedzial, ze takie slowo
musi sie
) ) ) ) w kazdej porzadnej powiesci znalezc. Im szybciej,
) ) ) ) tym lepiej.
) ) ) )
) ) ) ) (cdn)
) ) )
) ) ) - No ładnie, ładnie... - rozległo się za jego
plecami z dezaprobatą.
) ) Podskoczył
) ) )
) ) ) z przestrachu. Stała oparta plecami o framugę drzwi
wejściowych
) ) (wyjściowych?)
) ) ) kuchni. - Nie wiedziałam, że klniesz. Nie
wiedziałam, że tak ładnie...
) ) ) - Ja nigdy nie klnę! To tylko tak...na potrzeby
powieści, której jestem
) ) ) bohaterem...bo tak trzeba...już nie będę - czuł
wstyd. Była piękna. Śmiały
) )
) ) się
) ) ) jej oczy, śmiały się jej usta, śmiał się jej nos.
Śmiała się cała. - Kim p
) ) ani
) ) ) jest? Co pani tu robi? Skąd pani...- czuł się
idiotycznie.
) ) ) - Po co ten pośpiech? - spytała cicho nie
przestając się uśmiechać? - Po c
) ) o
) ) ) tyle pytań Zenonie? Mamy czas, mamy duuużo
czasu....
) ) ) Czuł, że musi cos zrobić, coś powiedzieć.
Cokolwiek. Coś, co przerwałoby t
) ) o
) ) ) milczenie. Topił się pod spojrzeniem jej oczu.
Rozpływał się w jej uśmiech
) ) u.
) ) ) - Nazywam się Zenon Yhy - wymamrotał. "Jejku -
czuję się jak kretyn. Dziwn
) ) ie
) ) ) naturalnie. Musze o tym pomyśleć....To ciekawe."
) ) ) - A ja....ja jestem twoim Przeznaczeniem Zenonie
Yhy - wciąż się uśmiechał
) ) a.
) ) ) Zenon Yhy czuł, że to prawda.
) ) )
) ) )
) ) Podszedł do niej blizej, spojrzał głęboko w oczy.
Były dziwnie znajome ale
) ) jakies takie, jak po duzej dawce tramalu.
) ) - O cholere - przypomiał sobie - jeszcze nie wziołem
tych fajnych czerwonych
) ) tabletek.
) ) Spojrzał na półke nad łóżkiem. Tabletki, jak co rano,
odbywały właśnie taniec
)
) ) przypominający ostatnie chwile krowy z BSE. Połknął,
popił. Chwilke póżniej
) ) tańczył i on.
)
) - Nieźle się ruszasz. Mam ochotę z tobą zatańczyć.-
cały czas się uśmiechała.
) Zenon trochę się zmieszał. Zdarzało mu się słyszeć, że
igra z Przeznaczeniem,
) ale nigdy z nim nie tańczył.
) - Tańczysz tango Zenonie?- spytała niemal szeptem i w
jednej chwili czuł już
) zapach jej perfum. Była ciepła i ładnie pachniała.
) - Yhy...to znaczy chyba tak...to jest nie wiem, nigdy
nie tańczyłem - Zenek
) czuł w sobie moc czerwonych tabletek. Mógł wszystko.
Nie mógł nic. To było
) nawet zabawne.
) - Spróbuj - powiedziały jej oczy.
) - No dalej, dasz radę. Zaciskam żeberka za twoje
powodzenie - cicho zasyczał
) kaloryfer. Zenek wiedział, że zawsze może na niego
liczyć. Wykładzina kpiąco
) zachichotała. "Kupie dywan. Jutro kupie dywan"
postanowił Yhy.
) - Co u ciebie Zenku?
) - Nie wiem, to ty mi powiedz. Jesteś
bardziej...hmmm...kompetentna- Zenek aż
) się zachwycił na myśl o błyskotliwości swej odpowiedzi.
) - Tego nie wiem niestety. Ja właśnie w tej sprawie tu
przyszłam. Nie wiem co
) będzie Zenonie Yhy. Zapomniałam co było ci pisane.
Ostatnio miałam tyle pracy,
) że jakoś mi z głowy wyleciało. Nie pamiętam, czy miałeś
być szczęśliwy bardzo,
) czy tylko trochę. Może nie miałeś być szczęśliwy wcale?
Cholera, zapomniałam.
)
) Poczuł, że nadarza się mu niepowtarzalna okazja. Ona
była tu po to

[_soso_]

gregorij_ napisał:

> _soso_ napisał:
>
> > Szanowni Panstwo
> > Pomysł nie jest nowatorski. Napiszmy wspólnie powieść. Reguły są proste.
> > Każdy kolejny wpis jest kontynuacją poprzedniego. Unikamy logiki i "zdrowe
> go
> > rozsądku". Dbamy o dynamizm i nagłe zwroty akcji. Nurzajmy się w
> > absurdzie.Zapraszam.
> > _soso_
> >
> > Zenon Yhy otworzył oczy. Przez chwilę zastanawiał się gdzie jest, kim jest
> i
> > o co chodzi w tym wszystkim. Na żadne z pytań nie znalazł odpowiedzi. Jak
> > zwykle.
> > "Muszę dać sobie trochę czasu. Czas - tego potrzebuję. Dowiem się
> > wszystkiego...na pewno...yhy.... wszystko ustalę".
> >
> > Po kwadransie już wiedział. "Nazywam się Zenon Yhy, jestem w swoim
> > mieszkaniu, istnieję bo tak się jakoś złożyło".
> > Zadowolony wstał niespiesznie.
> > - Dzień dobry - papierosy zawsze witały go pierwsze.
> > - Cześć - mruknął i pomyślał, że kiedyś je rzuci, tak bez słowa, tak po
>
> > prostu.
> > - Zapalisz? - spytały.
> > - Chętnie...
> > Dom zaczynał swe życie razem z Zenkiem. Fotele skrzypiąc cichutko przeciąg
> ały
> > się leniwie, telewizor łypał swym czerwonym od ciągłego czuwania ślepiem,
> > stół nerwowo przestępował z nogi na nogę. Zawsze tak robił, gdy Zenek na
> > niego patrzył.
> > - Cześć Zenek - to była łazienka
> > - Strzała - głęboko zaciągnął się papierosem, który aż zamruczał z
> > rozkoszy. Czekał na kolejne pytanie. Zawsze padało. Jednakowo niepewnie
> > zadane.
> > - Wejdziesz? - "Zawsze pyta, choć zna odpowiedź. Musze z nią kiedyś o tym
> > porozmawiać. Zaczyna mnie to drażnić" - pomyślał i odpowiedział z uśmieche
> m. -
> > Jasne - mówiąc to mrugnął znacząco okiem w stronę kaloryfera. Kaloryfer
> był
> > ciepły i za to ciepło Zenek go lubił. Grzejnik zabulgotał na znak, że wie,
> że
> > rozumie…
> > - To co zwykle, prawda? Mycie głowy, kąpiel, mycie zębów i golenie? - w je
> j
> > głosie słychać było napięcie.
> > - Yhy, to co zwykle... - "Koniecznie muszę z nią o tym pogadać" obiecał so
> bie
> > niesłyszalnie i dodał - Mogę wejść z papierosem?
> > - Nie. Zgaś go. Nie lubię jego zapachu. - odpowiedź była bardzo stanowcza.
> > - Za chwile zadzwonię!!! Czuję, że za chwilę zadzwonię!!! Będę dzwonił!!!
> To
> > był telefon. Stary histeryk i gwiazdor. Lubił przyciągać uwagę. To była je
> go
> > największa wada. Miał jeszcze kilka pomniejszych.
> > "Zaczyna się" pomyślał Zenek. Telefon dzwonił...
> >
> > (cdn albo i nie)
> Podszedł do stolika na którym stał aparat.
> - Odbierz mnie idioto - zaczął jak zwykle kulturalnie telefon.
> Cóż mógł Zenek odpowiedziec?
> -Yhy..
> Odebrał. Zaczął jak zwykle melancholijnie:
> -Radio Wawa, najlepszy miks przebojów (ciągle liczył na zwycięstwo w tym
> konkursie)....

- Świnia jesteś, wiesz? Świnia, świnia,świnia!!!- głos w słuchawce aż kipiał z
wściekłości
- Ale kto mówi? O co chodzi? Ja...ja sobie wypraszam...ja sobie nie
życzę...ja...ja...nic nie rozumiem...- Zenon usłyszał za plecami stłumiony
chichot wykładziny w pokoju. Nie lubiła Zenona z wzajemnością. Od miesiąca
prosiła go o odkurzenie. Ale odkurzacz miał astmę i Zenek postanowił go
oszczędzać.
- To ja twój Zdrowy Rozsądek - głos w słuchawce jakby złagodniał - Powinieneś
być już w pracy. Jak tak dalej będzie wywalą cię jak nic. Skończysz w kartonie
na dworcu. A ja razem z tobą. Zenuś, Zeneczku, co ty wyprawiasz?
- Skąd masz mój numer?- Zenek odzyskiwał pewność siebie. W pierwszej chwili
myślał, że to Sumienie. Ale odetchnął z ulgą. Zdrowy Rozsądek nie był tak
groźny jak jego siostra. Wiedział już, że sobie poradzi.
- Zenuś, nie wygłupiaj się. Numer znalazłem w dzisiejszej Wyborczej. W twoim
ogłoszeniu. Zapomniałeś? Dałeś przecież ogłoszenie do prasy. W rubryce "Różne".
Poczekaj, przeczytam ci- w słuchawce coś zaszeleściło- O proszę "Chętnie
podzielę się wątpliwościami na różne tematy. Zenon Yhy..." Dalej numer
telefonu. Zenuś, Zeneczku...nareszcie cię odnalazłem.
Zenon Yhy zamarł w przerażeniu. Jednak spotkanie z Rzeczywistością było
nieuniknione...

[gregorij]

qrna nie mogę odczytać ostaniego fragmentu, który sam napisałem!! czas chyba
zakończenie pisać, GW szkoda miejsca na powieści :))

[gregorij]

Czy Zenon Yhy jeszcze żyje? Pisząc dalsze części nie cytujcie poprzedników, nie
mozna tego przeczytac potem. Miłego końca tygodnia. Greg

[_soso_]

Nie mozna zamieścic całości? Ok piszemy fragmentami- w tytułach odnośnik do
kogo "pijemy"- innego wyjscia nie ma. Tzn. jest. Ale mi szkoda. Trzeba
uśmiercić Zenona YHY. Zastanawiam się nad sposobem...

[_soso_]

- Zenek, jesteś tam? - Zdrowy Rozsądek należał do tych rozmówców
telefonicznych, którzy co jakiś czas wymagają potwierdzenia, że są słyszalni.
- Yhy, jestem. Gdzie się spotkamy?- Zenon Yhy chciał mieć już tę rozmowę za
sobą. Ze Zdrowym Rozsądkiem kiedyś wiele przeżył. Byli nierozłączni. Tworzyli
zgodną parę. Więź jaka między nimi istniała, podobna była do małżeństwa z
rozsądku. Przyjaźń i szacunek, bez perspektyw na wielką miłość. Zenon od czasu
do czasu pytał go o radę, w zamian dostając gwarancję absolutnej pewności co do
słuszności podjętych decyzji. To było dobre. Tylko nudne. Zenon nie lubił
nudy. "Nie ma nic gorszego od nudy we dwoje. No, chyba , że nuda we troje - ale
to już perwersja" zwykł mawiać w towarzystwie. Był autorem tego stwierdzenia i
jak każdy ojciec, często chwalił się swym dzieckiem. Zbyt często. W końcu
znajomi Zenka stwierdzili, że jest on wyjątkiem od reguły opisanej swym
aforyzmem. Zenon uchodził za nudnego w pojedynkę. To bolało. Zenona
oczywiście. Towarzystwo jakby mniej. Pewnego dnia Yhy porzucił Zdrowy Rozsądek
bez słowa. Zerwał znajomość. Trochę cierpiał, trochę tęsknił. W końcu
zapomniał. Zaczął spotykać się z Wątpliwościami na Różne Tematy. Zafascynował
się nimi, przyjął jako swoje. Zaczął nowe życie, które bez Zdrowego Rozsądku
nabrało barw i zapachów. Czuł szczęście tak wielkie, że postanowił podzielić
się nim z innymi. Stąd ogłoszenie w GW. Zapomniał o swym dawnym przyjacielu,
ten jednak nie zapomniał o Zenonie...
- Więc gdzie się spotkamy?- Yhy powtórzył pytanie.
- Za godzinę w kawiarni "Redakcja", może być?- Rozsądek nawet nie starał się
ukrywać radości. Zenon czuł, że chce wrócić. Zenon wiedział, że będzie nalegał.
Zenon Yhy był pewny, że nie ulegnie.
- Ok. Do zobaczenia- odłożył słuchawkę na widełki i pokazał język wykładzinie.
Nie musiał czekać długo na ripostę.
- Fatalnie wyglądasz Zenek, wiesz? - wycedziła jadowicie, brzydko się przy tym
marszcząc.
- Ty również i to jeszcze potrwa- szepnął czule Zenon i poszedł do łazienki,
która na jego widok westchnęła cichutko z radości.
40 minut później Yhy stał w tramwaju nr 26 , wdychając specyficzny zapach myśli
współpasażerów. "Bardzo przepraszam za spóźnienie panie dyrektorze. To się
więcej nie powtórzy"- ta myśl należała do ubranego w paradny garnitur młodego
człowieka, który nerwowo spoglądając na zegarek, układał trzecie już w tym
tygodniu usprawiedliwienie swej niepunktualności. "30 deko białego sera, żółty
Cif, niebieskie LM - y, słoik zielonych oliwek. Biały Cif, 30 deko zielonego
sera, zółte LM-y, słoik niebieskich oliwek. 30 deko niebieskiego sera, zielony
Cif, słoik żółtych oliwek"- ta, powtarzana jak mantra, była własnością
zaspanego trzydziestolatka udającego się na zakupy zlecone przez ukochaną.
Widać było, że sobie nie radzi. " Dziś mu powiem. Nie mogę tak dłużej. Dziś od
niego odejdę. Tak. Zrobię to dziś. Jak tylko wrócę, powiem mu, że odchodzę "-
śliczna blondynka śmiesznie marszczyła nos układając w głowie mocne
postanowienie ostatecznego zerwania z narzeczonym.
- Siemasz Zenek, znów podsłuchujesz?- rozległo się tuż za plecami Yhy. Zenon
rzucił szybkie spojrzenie na współpasażerów. Nikt nie zwrócił uwagi. Wolno
obrócił się w stronę swojego Anioła Stróża. Stał tuż za nim śmiejąc się
bezczelnie. Śmierdział ginem i papierosami.
- Miałem randkę. Mam nadzieję, że się nie gniewasz z powodu mojej nieobecności?
Nie? To świetnie. No, jak się sprawowałeś? Byłeś grzeczny? - wyglądał na mocno
skacowanego. Był nieogolony a lewe skrzydło nosiło ślady szminki i chyba
majonezu, ale Zenon nie był pewien. - Mówię ci stary, ale impra- żałuj, że cię
nie było. Było nieziemsko, cudnie, bajecznie, anielsko i dekadencko.
- Mów ciszej Jose - Zenon Yhy czuł się trochę zawstydzony wyglądem i stanem
ducha swego Anioła Stróża. Znali się od zawsze i chyba lubili. Jose był
specyficznym aniołem. Żadne przeprowadzanie przez kładki nad przepaścią,
ostrzeganie przed nadchodzącym niebezpieczeństwem i takie tam. To nie było w
jego stylu. Wychowywał Zenka towarzysząc, ingerując tylko od czasu do czasu.
Poza tym, źle się prowadził a złe prowadzenie wymaga czasu i koncentracji. Do
Zenka wpadał raz czy dwa razy w miesiącu. - Jadę na spotkanie ze Zdrowym
Rozsądkiem Jose. Dobrze, że jesteś. Niezbyt wiem, co robić. On chce chyba
wrócić. Poradź coś.
- Ja pierdolę. No to mamy kłopot...- Jose, jak na Anioła Stróża przystało,
zrobił zatroskaną minę.

(cdn)

[Gość: _soso_ i problem z]

Robienie zatroskanych min wychodziło Jose wyjątkowo dobrze. Wieczne zblazowanie
i znudzenie sprawami tego świata ustępowało miejsca intelektualnemu
zmarszczeniu czoła, zagryzieniu dolnej wargi i pocieraniu brody trzema palcami
lewej dłoni.
- Ale mnie suszy. Piekielnie mnie suszy - to nie było to, czego Zenon
spodziewał się w tej chwili. Jose zaskakiwał go zawsze. Czasami nieprzyjemnie.
Tak jak teraz.
- Słuchaj, co robić? Masz jakiś pomysł poza tym, jak pozbyć się kaca? Co mam
zrobić Jose? Jak się zachować? - Yhy zaczynał wpadać w panikę. Od miejsca
spotkania dzieliły go już tylko 2 przystanki i ocean niepokoju. O ile fizyczny
dystans się zmniejszał, o tyle zaniepokojenie Zenona rozlewało się już poza
granice województwa, niszcząc na swej drodze wszystko.
- No... jakoś sobie poradzisz. Wiesz, musisz być stanowczy i taktowny. Unikaj
stwierdzeń "Brakowało mi cię", "Tęskniłem", "Jak dobrze cię widzieć" itp. Daj
mu do zrozumienia, że wszystko przepadło, wszystko na próżno. Jak w tej
piosence - znasz? To leci jakoś tak: "Mmmm...wszystko przepadło, wszystko na
próżno, twój list dostałam... o dzień za późno....mmmm". - Jose zaczął nucić.
Wychodziło mu to znaczniej gorzej, niż robienie zatroskanej miny. Znacznie
gorzej... - Bardzo ładna pieśń. O miłości i rozstaniu. - Jose nagle
spoważniał - słuchaj Zenek, na następnym przystanku wysiadam. Czy mógłbyś mi
pożyczyć stówę do kolejnego spotkania? Wiesz, miałem trochę wydatków ....oddam
na pewno.
- Jasne, nie ma sprawy - Yhy wiedział już, że zdany jest tylko na siebie.
Wręczył Jose banknot a Anioł zniknął w chwili, gdy tramwaj się zatrzymał.
Z dalszej podróży Zenon Yhy nie pamiętał nic. Nie pamiętał również jak wysiadł
z tramwaju, jak szedł Alejami w stronę kawiarni, jak do niej wszedł, jak
zamówił czekoladę, jak ją łokciem potrącił i wylał, jak zamówił następnie
zieloną herbatę w dużym dzbanku. Dopiero to paskudztwo przywróciło mu
świadomość. "Jezus Maria, co to jest?" pomyślał czując w ustach smak, który na
pewno ma długo moczona w wodzie makulatura.
- Lubisz zieloną herbatę? - Zdrowy Rozsądek stał uśmiechnięty promiennie przy
stoliku Zenona - świetnie! To bardzo zdrowe i smaczne. Rozsądnie postępujesz
Zenonie. Chińczycy już dawno odkryli zalety...
- Nic z tego nie będzie - przerwał Yhy, na zawsze grzebiąc możliwość poznania
zalet zielonej herbaty. W tej samej chwili w Państwie Środka wypito 300 tys
hektolitrów tego "cudownego" napoju. - Skończyłem z tobą ostatecznie.
Rozumiesz? - jego oczy nabrały koloru zimnej stali. Zdrowy Rozsądek pojął, że
nie ma szans na ponowne nawiązanie kontaktu z Zenonem. Że w życiu nie ma
cofek, że nie wchodzi się do tej samej kałuży dwa razy i że ważne listy zawsze
dochodzą a ważne rękopisy nie płoną. Na ramieniu Zenona Yhy przysiadła
Konsekwencja. Nad jego głową zaczynało krążyć stadko Determinacji. Zdrowy
Rozsądek szybkim ruchem wyjął z za pazuchy rewolwer nabity na przemian
Argumentami Nie Do Podważenia, Goryczą, Wyrzutami i Smutkiem. Z bliskiej
odległości wystrzelił cały bębenek w pierś Yhy. "Chyba kończą mi się
papierosy" pomyślał Zenon i osunął się na podłogę pociągając za sobą nakrycie
stolika. Rozlana zielona herbata szybko ułożyła się w plamę do złudzenia
przypominającą symbol nieskończoności.
KONIEC

[gregorij]

Poczułem sie źle po śmierci Zenka, przez te kilka dni stał mi sie bliski może
więc pozwolimy mu przeżyć, albo opiszmy jego droge przez piekło czyściec aż do
nieba bram?

[_soso_]

Drogi Gregu - Kumplu w Przemijaniu

Zenek martwy martwi Cię? Ok. Przeniesmy się w inne wymiary. Zenon w Piekle
Absurdu- co Ty na to? Pozniej Czyściec. Co do Nieba - to oni ponoc ciagle tam
śpiewają...Nie wiem czy to dla Zenka dobre....ale zobaczymy.
Pozdrawiam i czekam na propozycje
soso

[Gość: och_ach]

Ze smutkiem zawiadamiam:

Wróciłam właśnie z odczulenia
I bez czyjegokolwiek pozwolenia
Przetrę ze zdumienia
Oczy me niewinne i słodkie.

Zrobiłam z siebie nimfomankę, blond idiotkę,
Mitomankę, a także jelenia
Dla Twego, Pępku Świata Mego,
Istnienia!

I choć wolę swoje zapatrzenia,
Półprawdy i inne ulotne rzeczy.
Rzeczywistość, niestety
Skrzeczy...

Powyższe było dla wprawy
Dochodzę do sedna sprawy:
Zapraszałes wirtualnych gości
i nie liczyłeś na zbiegi okoliczności?

Olśnienia właśnie doznałam,
Prawie się załamałam,
Myślałam, że jestem niepowtarzalna,
Okazałam się normalna - banalna.

W zaświatach to byle co,
Lecz żal me serce ściska co nieco.
To chyba ułuda i sen...
A może się mylę, Zen?

[_soso_]

Droga Och ach

Cieszę się, ze Twoja alergia minęła bezpowrotnie (mam nadzieje)
Martwi mnie cała reszta.Jak wszystko czego nie rozumiem. Jestem już dosyc
zmartwiony tym co jest a Ty mi jeszcze...
Och, ach...rozklejam się.
No nic- jak mawia Kolega Ric "Żelazo nie klęka"
Czego sobie i Tobie winszuję.
z szacunkiem
soso

[gregorij]

Symbol nieskończoności z zielonej herbaty już po chwili zmienił sie w
huderlawego, czarnego diabełka.
-He he Yhy, w koncu sie spotykamy, zboczeńcu
- O przepraszam, jaki zboczeńcu? - żąchnął sie Zenek. No tak, pomyślał, nic sie
nie ukryje, o tym związku z odkurzazem też wiedzą.
-Wiemy, wiemy - diabełek słyszał jego myśli, a jakże by inaczej.
- Co mnie czeka - Zenek Yhy po raz pierwszy w życiu, zaraz zaraz, przecież nie
żyje - po raz pierwszy po śmierci bał sie o swoją .... no o co? O przyszłość?
Dobra, niech będzie o przyszłość.
Nie zdążył jeszcze dokończyć swojej myśli gdy ot tak, znalazł sie w przedsionku
pełnym ludzi. Było ponuro, ciemno i jakoś tak.... głupio.
-Zenek jesteś w przedsionku piekła absurdu, niczemu sie nie dziw.
- OK - wyszeptał cicho Zenon Yhy
Przez jego głowe przebiegł dreszcz.
-Zenek, przebiegłem - krzyknął na odchodne.
Nagle otworzyły sie wielkie, metalowe drzwi. Za nimi było widać...

[_soso_]

...wielki napis: KIEROWNICTWO PIEKŁA SERDECZNIE WITA NOWOPRZYBYŁYCH. PROSZĘ
CZEKAĆ - TRWA ŁADOWANIE OBRAZU.
Błysnęło. Zenon Yhy poczuł zapach gruszek. Czuł go zawsze w ważnych momentach
swego życia. Widocznie po śmieci nic się nie zmieniło w tej kwestii.
- Niektórzy z państwa poczują teraz zapach gruszek - rozległ się głos Krystyny
Czubówny. Zenon, gdy jeszcze żył, dostawał gęsiej skórki słysząc Krysię w
Panoramie a później w reklamach TP.S.A. "Ciekawe, ile jej zapłacili?"
przemknęło Yhy przez głowę. Słysząc jeszcze za plecami tupot oddalającej się
myśli, Zenon zaczął przyglądać się swojemu Wyobrażeniu o Sobie.
- Nic się nie zmieniłem - mruknął po chwili pod nosem.- No, może trochę
spoważniałem. Śmierć dodała mi powagi. Tak, zdecydowanie dodała mi powagi...
Jestem zdecydowanie poważny. Nawet mi z tym do twarzy- skonkludował.
- Pan Zenon Yhy! Zapraszamy do sali nr 12, pierwsze piętro- tym razem głos
należał do Jana Suzina. Znów błysnęło.
- Serdecznie witamy panie Zenonie, serdecznie witamy- grubawy czart uśmiechał
się do Zenka serdecznie- Nazywam się Czterdzieści i Cztery. Jestem pańskim
Diabłem Prowadzącym. Proszę siadać. Papieroska?
- Dziękuję, chętnie. - odpowiedział Zenon Yhy bijąc się z myślami - ałła! -
syknął, gdy myśl o Carli Bruni wyrżnęła go prosto w szczękę.
- Proszę przestać! - krzyknął Czterdzieści i Cztery - Ona tez tu jest - dodał
uspokajająco - Jak podróż?
- Dziękuję, dobrze. Straciłem trochę czasu. Czy później będę mógł go poszukać? -
Yhy, kiedy chciał, potrafił być bardzo konkretny.
- Oczywiście, oczywiście, panie Zenonie- Czterdzieści i Cztery uśmiechnął się
znacząco - Uśmiechnąłem się do pana znacząco, zauważył pan?
- Natychmiast! - Zenon nic nie zauważył, ale głupio mu było się przyznać.
- Drogi panie Zenonie. Jestem prostym diabłem. Pochodzę z piekielnej
prowincji. Urodziłem się w Szczegółach, może pan słyszał? Nie? Nie dziwię się.
Mój ociec był zwykłym brukarzem. Bruk na Placu Fałszywego Proroka to dzieło
jego rąk. Dobre Intencje w najlepszym gatunku. Pokażę panu przy okazji. -
Diabeł Prowadzący nagle spoważniał - Nie będę owijał w bawełnę. Nie umiem. Będę
mówił wprost....
- Ależ to bardzo proste - przerwał mu Yhy- bierze się kłębek bawełny i...
- Przerwał mi pan, to źle wróży tej powieści. Dialogi są bardzo ważne. Bez
dialogu nie ma dobrej historii. Bez dialogu nie ma nic wartego uwagi. -
Czterdzieści i Cztery zmrużył oczy- Niech pan nauczy się rozmawiać, to
przydatna umiejętność...A wracając do sedna sprawy. Kierownictwo ma dla pana
zadanie Zenonie Yhy...

[gregorij]

- W mordę jeża – pomyślał nieżywy Zenek Yhy- nic za darmo, zadania i zadania,
ciekawe czy w niebie jest tak samo. Swoją droga, ciekawe będzie wykonywanie
zadania dla diabła. Przecież nie każą mu bawić dzieci czy coś takiego. Oczy
Wyobraźni Zenka wyszły z orbit. Już widział się w pięknym salonie wśród
pięknych pań, pełnego niezapomnianego zapachu bezlitosnego uwielbienia dla
czystej formy prokreacji i nie-prokreacji – seksu po prostu. Oparł dłoń na
ramieniu Czterdziestego Czwartego. Spojrzał na twarz swojego przewodnika po
czeluściach piekielnych – jego Oczy Wyobraźni tez wylazły z orbit na jakieś 60
centymetrów. Razem oddali się marzeniom.
- No Zenek, dość miłości, gacie na dupę – jego bezpośredniość ujęła Zenka, Oczy
wróciły na swoje miejsce.
- Muszę wyłożyć Ci treść zadania bo mnie Belzebub – zawiesił głos .... na kołku
i po chwili zastanowienia zdjął go z kołka i dodał - eeeeh nie będę mówił co
mi zrobi, w końcu mogą to czytać dzieci, a po ostatnim razie jeszcze mnie boli
miejsce, gdzie krzyż swą szlachetna nazwę kończy. Zenonie Yhy wrócisz na
ziemię, do żywych i Twoim zadaniem będzie uwiedzenie Magdy vel Calindry vel
Rudej vel „odwiedź mnie na NS”. Zenek oniemnial.....

[_soso_]

- Wrócić do żywych? Zmartwychwstać? Wolałbym coś
bardziej...hmmm...spektakularnego. O ile wiem, taki przypadek w historii już
się zdarzył - Zenek Yhy postanowił błysnąć erudycją.
- Tylko nie po oczach na Bo...! To znaczy... proszę błyskawicznie przestać
błyskać mi w oczy. Mam zapalenie spojówek. Ciągle siedzę przy komputerze...
Zenek przestał błyskać. Przeprosił i zamyślił się głęboko. Miał uwieść
Calindrę. Znał ją. Wszyscy ją znali. Zadanie było niewykonalne. To Calindra vel
Ruda Tygrysica z New World uwodziła ... Legenda głosiła, że ze złamanych serc
zrobiła sobie naszyjnik. Nikomu natomiast nie udało się uwieść rezydentki
Nowego Świata. Wielu śmiałków nie docierało nawet do siedziby Rudej. Ginęli
gdzieś po drodze w Oceanie Złudzeń, pożerani przez żyjące w nim potwory lub
umierali z głodu czekając pod bramami jej zamku. Ci, którym dane było z nią
rozmawiać, z reguły kończyli marnie. Po całym Nowym Świecie włóczyły się cienie
tych, którzy odeszli z jej imieniem w swych głowach. Biedne, porzucone cienie w
pochmurne dni znikały gdzieś, w słoneczne zaś przyklejały się do murów domów
szepcząc tylko jedno słowo...jej imię. "Będzie ciężko" pomyślał Yhy. - Mam ją
wodzić na pokuszenie, czy tylko rozkochać w sobie i porzucić?- w głosie Zenona
dźwięczała chłopięca niefrasobliwość.
- Co tu tak dźwięczy? Słyszy pan? O...przestało. - Czterdzieści i Cztery musnął
dłonią myśli Zenona- Zostawiamy panu wolną rękę. Przyniesie nam pan jej serce.
Dusza jest pańska. Zmieniamy profil działalności. Sam pan rozumie - recesja.
Operacja nosi kryptonim "Lilith". Dostanie pan do pomocy Jose. Wy się znacie,
Prawda - Zenek skinął głową - od pewnego czasu pracuje również dla nas. Jest
podwójnym agentem. Zachęciliśmy go do współpracy pewnym zapisem video, na
którym pański Anioł Stróż hmmm....eksperymentuje z majonezem. Zgodził się
szybko. Jego szef nie należy do wyrozumiałych. A cha! Byłbym zapomniał - Diabeł
uśmiechnął się brzydko - muszę cos panu pokazać.
Podał Yhy plik fotografii. Był na nich on. Yhy zobaczył siebie trzymającego w
dłoniach kształtną główkę Stu Watowej Żarówki. To był przelotny romans. Nic
znaczącego. To z Odkurzaczem łączyło go prawdziwe uczucie. Na kolejnym fotosie
Zenon tańczył salsę z Nocną Lampką. Oboje uśmiechali się do obiektywu.
- Z Żarówką to przeszłość...Wypaliło się. Ot, nagłe spięcie. Nic znaczącego. -
Bąknął Yhy zawstydzony. - Z tą Nocną zresztą też. Spodobał mi się jej abażur.
Chwila słabości...
- Ale Odkurzacz nic o tym nie wiedział, prawda? Nie chciałby pan, by
kiedykolwiek się dowiedział, czyż nie? Proszę być spokojnym. W moich dłoniach
to zdjęcie jest bezpieczne. Przechowam je dla pana i zwrócę, gdy wypełni pan
misję. Negatyw też.

[gregorij]

W tym samym czasie odkurzacz odpoczywał. Właśnie pożarł jakieś 38, 458 kg
śmieci, aż mu się worek nadwyrężył. -Jeszcze trochę i będą na mnie mówic
workowaty – pomyślał. Rozejrzał się po mieszkaniu – czysto, schludnie tylko ...
tylko .... Zeeeeeeeeeeeeeeeeeeenneeeeeeeeeeeeeeek – z jego rury ssącej wyrwał
się okrzyk, który brzmiał jak huk zderzających się pociągów. Łazienka trzasnęła
drzwiami, lampka nocna spadła ze stolika, wykładzina, pokurczona i bez tego,
pokurczyła się jeszcze bardziej. Telefon zagrzmiał dzwonkiem, mimo ze nikt nie
dzwonił.
- A żesz ty!!! – pierwsza jak zwykle zareagowała wykładzina – całkiem Ci odbiło?
- Co mam zrobić, tęsknie – szepnął odkurzacz.
- Coś Ci musze powiedzieć – z góry dobiegł głos Stuwatowej Żarówki – ja z
Zenkiem..... i już, już miała wyznać swoje winy gdy pojawił się Jose. Wpadł
przez okno, zrobił piekne salto z podwójnym axlem nad nocnym stolikiem, odbił
się jedną nogą od ściany, przewinął swe smukłe ciało nad łóżkiem i wylądował
tuż obok kuchni. Sprzety Domowe Zenka Yhy wspólnym głosem krzyknęły:
- Kurwa jego mać!!!
- Dobra sprzęty, spokój mi tu – powiedział tonem nie znoszącym sprzeciwu Jose –
słuchajcie mnie uważnie, nie będę dwa razy powtarzał!
- Co? – zapytała zamknieta łazienka
- Słuchajcie uważnie, dwa razy nie będę powtarzał – powtórzył Jose – Zaraz
wróci Zenek! Spokój – uciszył cichy pomruk Sprzetów Domowych Zenka Yhy – wróci
ale ma przed sobą ważne zadanie i Wy musicie mu pomóc.
- Zadanie? Jakie zadanie? Jak pomóc? Co? Kiedy? Dlaczego? – sprzęty
przekrzykiwały się, nerwowo podskakujący okurzacz bluznął stosem smieci,
żarówka migała jak za starych, dobrych czasów w dyskotece „Pod urwanym końskim
łbem”. Atmosfera ogólnego podniecenia, wręcz szału udzieliła się Jose. Zrobił
podwójne salto w tył i krzyknął:.....

[_soso_]

- Zenek zmartwychwstanie!!!- Cisza jaka zapadła po tym okrzyku, bez słowa
poczęstowała się papierosem Yhy.
- Jak to "zmartwychwstanie"...- syczącym szeptem spytał Odkurzacz - Czy to
znaczy, że ...umarł? Czy to znaczy, że mój Zenuś nie żyje? To niemożliwe!! -
Był na skraju załamania nerwowego.
- Uważaj wariacie - jesteś na skraju! Nie patrz w dół! Podaj mi rurę - Jose
szybkim ruchem wyciągnął prawicę w stronę Odkurzacza. - No już dobrze, uspokój
się. Gdzie Zenek trzyma alkohol? Setka jałowcówki dobrze ci zrobi. Mi też. -
Anioł Stróż należał do tych, którzy zawsze wychodzą na plus.
- Wóda jest tu , wewnątrz mnie - odezwał się przepitym głosem Barek. Tajemnicą
poliszynela było, że podpija Zenkowe zapasy.
- Moi drodzy - Jose jednym chałstem wypił i nalał ponownie, lecz już tylko
sobie - Zenek miał pewne kłopoty ze Zdrowym Rozsądkiem. W wyniku
pewnego ....bezkompromisowego wyznania stracił życie. Pragnę was uspokoić.
Zenek ma się dobrze i wraca do życia. Śmierć trochę krępowała jego swobodę
ruchów. Znacie Zenka - Zenek to działanie. - Jose przemawiał jak lider
Samoobrony. Bez sensu, lecz sugestywnie. Sprzęty słuchały.-Pewne koła
decyzyjne, których pochodzenia nie mogę wam wyjaśnić z przyczyn ode mnie nie
zależnych, zdecydowały o przywrócenie Zenona Yhy światu, powierzając mu ważne
zadanie a mnie czyniąc jego prawą ręką i doradcą. - Jose zamilkł i delektował
się wrażeniem jakie zrobił na słuchaczach.
- Pieprzysz Jose - Wykładzina jako pierwsza pokusiła się o recenzję wystąpienia
Anioła Stróża. - ten idiota ma problemy z wykonaniem tak trudnego zadania,
jakim jest codzienne odkurzanie a ty nam tu wciskasz...
- Jak śmiesz! - Odkurzacz zaczął astmatycznie oddychać - on mnie tylko
oszczędzał, biorąc pod uwagę mój fatalny stan zdrowia...- znów niebezpiecznie
przysuwał się do krawędzi załamania nerwowego.
- Spokój ma być!!!- Jose nadepnął w ostatniej chwili przewód Odkurzacza, który
już zaczął zsuwać się w stronę Bezdennej Depresji. - Zenek ma zadanie a wy mu w
tym pomożecie. I tak ma być! Bo ja tak chcę i Zenek tak chce i ...i...- Anioł
nagle zmienił ton- musicie nam pomóc. Proszę, zgódźcie się - zakończył szeptem.
- Dobra, dobra. Gadaj o co chodzi. - Telewizor utkwił swe cyklopie ślepie w
twarzy Jose. Nie odrywał od niej spojrzenia.
- Zenek...Zenek ma zdobyć serce Rudej Tygrysicy z New World - lodowatym tonem
oświadczył Jose.
- Zmień ton, jest listopad - Tylko Kaloryfer zdobył się na odpowiedź. Jak
zwykle nie związaną z tematem rozmowy. Tak już miał.

***

Znów błysnęło. "Co oni z tym błyskaniem? Nie można tak spokojnie, bez
fajerwerków? Oczy już mnie bolą od tego błyskania". Zenon Yhy wypuścił w
przestrzeń trzy myśli, które poszybowawszy chwilę nad jego głowa odleciały do
Przeszłości. Stał pod murami zamku Rudej. "Chłopczyk jak
walczyk" pomyślał jeszcze, przeglądając się w Wyobrażeniu o Samym Sobie.
Rzeczywiście wyglądał wyjątkowo schludnie. Wizyta u krawca Czterdzieści i
Cztery nie była straconym czasem. "No dobra - zaczynamy". Zdecydowanie zapukał
do bramy.
- Kto tak zdecydowanie puka ? - rozległ się głos Irenki, bony księżniczki
Calindry.
- Nazywam się Zenon Yhy. Jestem znajomym Jaśnie Panienki. Irenka mnie sobie
przypomina? - Irena miała dwie pasje. Układanie fryzury i zapominanie. Obie
jednakowo silne.
- Yhy, Yhy...nie przypominam sobie. Czy był pan umówiony? - skrzydło bramy
uchyliło się. Zenon zastanawiał się, jak uchylić się od odpowiedzi.
- Śliczna fryzura - uśmiechnął się lizusowsko - Bardzo pani ładnie w tej
fryzurze. Jak piękna fryzura na pani głowie. Pani fryzura jest bardzo ładna. O,
jak pięknie pani w tej fryzurze! - zakończył z dobrze udawanym zachwytem.
- Jaki dobrze udawany zachwyt - zachwyciła się Irena. Komplementy trafiły do
niej najwidoczniej, bo uśmiechnęła się do Zenona prezentując rząd lśniących
zębów i lśnienie czegoś jeszcze, czego Zenon nie zauważył, bo uśmiech był
wyjątkowo krótki.
- Czy panienka w domu? - Zenon po śmierci stawał się z każdą chwilą coraz
bardziej konkretny.
- Tak, pracuje. Ale myślę, że pana przyjmie - Irena wpuściła go do środka. -
jest na górze. Poproszę, Żabcię, by do pana zeszła.
"Żabcię - niezłe" uśmiechnął się do wewnątrz Yhy i pokazał język Staremu
Franciszkowi, pełniącemu funkcję major domusa. Franciszek zachował kamienną
twarz i nie zareagował na zaczepkę...

[_soso_]

- Zenek, draniu jeden. Pogłoski o twojej śmierci okazały się mocno przesadzone.
Świetnie wyglądasz, jak na umarlaka. - Ruda stała u szczytu schodów i
uśmiechała się ślicznie.
- Przy tobie jestem tylko tłem - Zenon postanowił od razu przejść do ataku - I
to dość wyblakłym...
Ruda lubiła Komplementy, ale tylko te oryginalne. Ten jej się spodobał
najwidoczniej, bo łaskawie wyciągnęła przed siebie dłoń, by mógł na niej
przysiąść.
- Chodź ze mną Yhy. Włożę go do klatki.- Tygrysica miała osobliwe hobby -
hodowała otrzymane komplementy. Miała ich ogromny zbiór, w tym jeden od Zenona,
otrzymany na początku ich znajomości. "Ale Jesteś Piękna... Kurwa Mać" należał
ponoć do jej ulubionych... Rzadki okaz.
- Co cię sprowadza Zenonie?- Ruda wpuściła Komplement do klatki i przyglądała
się uważnie jak czyści swoje piórka - Stęskniłeś się, wiem. Ale co cię
sprowadza prócz Tęsknoty?
W głowie Yhy zapanował chaos. Już miał zacząć deklamować: "Ja deszczowym dniem,
Ci przyniosę z ziem, gdzie nie pada deszcz, pereł deszczu sznur...Kiedy umrę
to, z nieba do Twych rąk, spłynie światła krąg - i to będę ja...". Gdyby
zaczęła oponować, miał jeszcze w zanadrzu "Przecież zdarza się, że największy
żar wyda wulkan co, niby dawno zmarł. Pól spalonych skraj, więcej wyda zbóż,
niż zielony maj w czas wiosennych burz.". Z drugiej strony, być może lepszym
rozwiązaniem byłoby powiedzenie pani na New World całej prawdy... Postanowił
tak uczynić. Tak! Powie jej Prawdę. Tylko, że Prawda mieszkała na Języku
Dziecka lub na Dnie Dzbana z Winem. Miał problem.
- Jest tu jakieś dziecko? - Zenek postanowił mówić wprost.
- Dziecko? Tutaj? Zenek tu nie ma dzieci...- Tygrysica uniosła brew. Jej oczy
powiedziały cichutko "Zbyt dużo pijesz Yhy", co powiedziawszy zaczęły się
uśmiechać.
- A może napijemy się wina? - Zenek postanowił spróbować inaczej
- Wina? Tak wcześnie? Oj Zenek, Zenek. Franciszku, niech Franciszek przyniesie
wina. Pan Yhy jest spragniony...
- Si, seniorita - Kamienna twarz Franciszka pękła w miejscu gdzie powinny
znajdować się usta.
Milczenie zawisło nad nimi i przyglądało się obojgu.
- Coś wisi w powietrzu. Czuję to. - Ruda poprawiła niesforny kosmyk włosów
opadający na jej policzek - Zenek, ty coś knujesz
- Gdzie to cholerne wino. Franek nie nalewaj do kieliszka - wypiję z
dzbanka...łee...cienkie jakieś, ale może być - trudno - Yhy jeszcze nigdy w
życiu tak się nie spieszył. Po chwili poczuł jak Prawda wdziera się do jego
Duszy bez pukania. - Ruda - muszę mieć twoje serce. Koniecznie - Powiedział
Prawdę, prawie całą.
- Nic z tego - odpowiedziała - Jak zwykle nic z tego Zenonie. Moje serce należy
do mnie. Idź już, jeśli to wszystko, co cię sprowadza.
"Dupa blada" pomyślał Yhy. Rzeczywiście sprawy nabrały niekorzystnego dal
operacji "Lilith" obrotu. Na zewnątrz czekał Jose. Dłubał w nosie. Przestał,
gdy zobaczył wyraz twarzy Zenona.
- Ale masz wyraz twarzy, kurcze nooo...- Anioł był lekko wstawiony
- Dupa blada - tym razem głośno powiedział Yhy...

[gregorij]

- Blada powiadasz? – Jose Zenkowi ściągnął spodnie, obejrzał jego dupe i rzekł –
Fakt, blada.
Konsternacja przechodniów nie przeszkadzała prowadzić im długiej dyskusji na
temat bladości dup. I tak sobie stali 3 godziny z opuszczonymi spodniami na
chodniku Nowego Światu.

******

Czterdzieści i Cztery był niepocieszony. Nikt go nie chciał pocieszyć.
Pocieszał się sam ale to nie miało większego sensu – jego poczucie humoru
podobało się tylko jednej osobie. Jeszcze jej nie spotkał, ale wiedział w głębi
czarciego, czarnego serca że taka osoba istnieje.
- Sprawdzę jak się sprawdził Zenek na tym sprawdzianie – pomyślał. Pomyślał też
że często się powtarza.
Wyjął telefon,
- Memory, fine, Siara – a nie to nie „Killer”, to powieść. W porę się
zorientował i już bez udawania kogoś, kim nie był, wykręcił numer.
- Cześć Zenek, jak zadanie?
- Dupa blada.... – odpowiedź musiała tak brzmieć – nic z tego nie będzie
- Co poszło nie tak?
- Wszystko poszło nie tak, Żabcia nie odda mi swojego serca – głos Zenka lekko
się łamał. Jose wyciągnął plaster, chciał kleić ale złamania były zbyt
skomplikowane.
Czterdzieści i Cztery przewidywał taki rozwój wypadków, ba, był ich pewien.
Miał przygotowany plan awaryjny.... znaczy zaczął przygotowywać plan awaryjny
na wypadek awarii ale jakoś nie mógł nic wymyślić....
- Tia, przydałby się zwrot akcji – diabeł był o tym więcej niż przekonany.....

[_soso_]

...Tylko jak to zrobić?

***
Bóg ziewnął i założył okulary. - Gabi!!! - wrzasnął nagle.- Gabii!!! Gdzie się
szwendasz do cholery!!!
Archanioł Gabriel, pieszczotliwie przez przyjaciół zwany Gabi, przykleił do
twarzy uśmiech "Jak Się Cieszę, Że Istnieję, By Ci Służyć" i połknął tabletkę
panadolu.
- Słucham Panie?
- Nudzę się Gabi. Opowiedz mi jakąś ładną historię z dobrym zakończeniem...Albo
nie. Opowiedz co u mojego Obrazu i Podobieństwa. Znów się zabijają?
- Gdzieniegdzie tak. Jedna wojna staje się początkiem drugiej. Bawią się już
tak od stuleci.
- Ech, dzieci, dzieci...ilu już ich jest? - Bóg znów ziewnął i poprawił się na
tronie - Gdzie moje cygaro Gabi?
- Już podaję. - Archanioł podsunął Stwórcy ozdobną szkatułkę z cygarami ,
prezentem od Fidela Castro - Ok. 6 miliardów, z czego ciut ponad miliard to
Chińczycy. Pamiętasz Panie, to ci od zielonej herbaty....
- Taaak. Sporo... Kiedy był ostatni potop? -
- Jakiś czas temu. Ale nie to wydaje się być najważniejsze Panie...- Gabi
nerwowo poruszył prawym skrzydłem. Taki tik. - Mamy kłopot.
- Zenek Yhy, prawda? - Wszechwiedzący lubił popisywać się wszechwiedzą.
- Tak. Zenek narozrabiał. Nasz wywiad donosi, że jego Anioł Stróż pracuje
również dla Czarnych. Sprawa jest poważna... Yhy , choć nie żyje, nie ma
stałego meldunku. Ani u nas, ani w Piekle. Pracujemy nad tym, by dowiedzieć się
o co chodzi. Na razie bezskutecznie...

[_soso_]

****
- Świetnie! Pan Prawdomówny wyłożył kawę na ławę! - Jose był wściekły -
Postąpiłeś nieodpowiedzialnie, wiesz? Jestem skończony...moja
kariera...marzyłem, że kiedyś zostanę Archaniołem...wszystko przepadło. Szef
mnie wywali w najlepszym wypadku. W piekle nie mam czego szukać. Bycie Demonem
nie interesuje mnie...Co ja teraz zrobię? Samobójstwo nie wchodzi w grę.
Wszystko przez twoją pieprzoną Prawdomówność...Ty...ty...łajzo jedna ...ty! -
Jose usiadł na tkwiącym przy drodze Wyrzucie i ustylizował się na anioła
z "Melancholii" Dürera
- Ładna poza. Do twarzy ci z tym zamyśleniem Jose - Zenek próbował załagodzić
sytuację - Coś wymyślimy. Na razie idziemy do mnie. Diabli nadali to
wszystko...

[Gość: ech...]

Co jest? Dzień Świstaka?
To już absurd czy tylko manipulacja?
Nie, to ona, tak to ona- czysta krystalicznie, ślicznie
"...równo cześnie stripti zuje
równo grzecznie recy tuje:
ty smutasie, ty szpiclu, ty klakierze, ty pozerze,
ty picerze, ty picusiu, ty lalusiu, ty pomponie,
ty playboyu, ty modny przeboju, ty astamaniano,
ty moja droga ja cie wcale nie kocham,
ty dzwonie bez serca, ty talencie na zakręcie,
ty wajszwajcu od awansu, ty awangardo ariergardy,
ty konweniujący kołnierzyku, ty literacki żywociku,
ty lilio w kibici łamana, ty prostowaczu banana,
ty wyciśnięta cytryno, ty kotlecie sponiewierany,
ty pięć minut za krzakiem rozmarynu,
ty złap mnie za pukiel, ty wskocz mi na kant,
ty nie śpiewaj nie mam drobnych,
ty ciągnij smugę, ty stleń się, ty spłyń z lodami,
ty giń, dzyń, dzyń, dzyń...

[_soso_]

Yhy i Jose stali w progu mieszkania Zenona i słuchali. Z rozdziawionymi gębami.
Obaj. Zenon był zdziwiony, Jose ziewał.
Przeznaczenie Yhy obróciło głowę w ich stronę i uśmiechnęło się smutno.
- Zaskoczony? Zrobiłam ci niespodziankę? Mam nadzieję, że niemiłą... Myślałeś,
że możesz mnie zostawić z wyciągniętą dłonią w niedokończonym wątku? Byłeś tak
naiwny, że sądziłeś, iż uda ci się uskoczyć w bok przed własnym Przeznaczeniem?
Nic z tego! Oto jestem i zostaję!
- Na stałe? - Jose przestał ziewać a Zenon wykrztusił pytanie, chowając
Zdziwienie za plecami, jak bukiet kwiatów - niespodzianek.
- Jeszcze nie wiem. Jeszcze się zastanawiam. - Przeznaczenie Zenona Yhy, mimo
że ten nie żył od pewnego czasu, nie wyglądało na spełnione. Wręcz przeciwnie.
- Diabli ją nadali - szepnął w lewe ucho Zenona Jose - Czuję, że kłopoty mamy
większe, niż by się mogło wydawać. - Jak się cieszę, że cię widzę w dobrym
zdrowiu - Anioł tym razem głośno rzucił w Przestrzeń. Rzutowi towarzyszył
anielski wyraz twarzy. Kto nie znał Jose, ten dał by się nabrać...Przestrzeń
nie zwlekała z ripostą.
- To ja się cieszę Jose...i tylko ja się będę uśmiechała w finale...Na razie
uwierz mi na słowo...Na razie. Przysyła mnie Czterdzieści i Cztery. Zrobię
sobie herbaty, dobrze Zen? Też chcecie? - Przeznaczenie zmieniło Ton tak nagle,
że Yhy i Jose uskoczyli niemal w ostatniej chwili. Groźny Ton Głosu, jak
rozjuszony nosorożec staranował drzwi i wybiegł na zewnątrz. Wszyscy wiedzieli,
że jeszcze powróci... Zawsze wracał. Jak bumerang.
- Pooowróóócęęę - rozległo się jeszcze i znów zapadła Cisza...

[Gość: ech...]

Dobra, jestem... Zamknij tę rozdziawioną buzię, niewdzięczniku- łobuzie.
Dług masz u mnie, paskudo! Zjawo, maro senna, ułudo.
Więc: "Nie kochasz? Nie patrzysz na mnie? Przeklęty! Twa piękność zdradziecka...
O, jak serce moje zamiera! Czyżby życie ze mnie uciekło?"
O,o,o! właśnie pochłania mnie piekło!

[Gość: och_ach]

Miała byc zabawa,
wyszła jakaś sprawa.
Znikam systemem bezszmerowym,
mając w głowie przysłowie
o pewnej dużo ryczącej krowie.

Na braki nie ma siły.
A początek był taki miły...

Pa- itp, itd, itp

[_soso_]

Droga Och_ach...już ktoś do Ciebie jedzie (złowieszczy szept)
Będzie zabawa. Już nie ryczę. Pozdrowię tylko.
Pozdrawiam.:)

[Gość: och_ach]

Może to listopad tak na Ciebie wpływa,
że Jakże Wysoka Inteligencja jakoś się rozmywa.
Szkoda miły Brachu,
nie rób więcej obciachu.
Znów nie zrozumiałeś - ta krową miałam być ja.Jak tak dalej pójdzie wpadnę
przez Ciebie w wirtualną nerwicę natręctw.
Dlaczego ten szept ma być złowieszczy? i po co do mnie? Na nic nie czekam.
Nie rozumiem i zaczyna mnie to martwić...

[_soso_]

Wredny listopad - bardzo, bardzo wredny listopad. Nic nie rozumiem. Ojjj wredny
listopad!

[Gość: och_ach-cytując]

"Choć nie kryję admiracji dla twych miłych inklinacji
Do ciągłej kontynuacji dogłębnej fraternizacji
Ani szczerej fascynacji w obliczu tej demonstracji
Niezwykłych kwalifikacji na polu reanimacji,
Mimo przyjemnych sensacji towarzyszących kontemplacji
Potencjalnej eskalacji znowu do partycypacji,
Wybacz,że w tej sytuacji, z desperacji, a nie z racji
Jakichkolwiek implikacji co do twojej reputacji,
Uchylę się od elacji tej przelotnej integracji.
przekładając na potoczny język, com wyżej" rozwinęła:

...wena ma zniknęła.
Soso - OSO!
Uczuliłam się właśnie na Twe Żądło.
Urlop biorę, idę leczyć me uzależnienie i uwielbienie.
:-)))
:-*
:-P

[Gość: och_ach]

Chciałam zniknąć bezszmerowo, wtedy Ty pomyliłes siebie z krową.
Raz ryczałeś , raz mówiłeś szeptem... Poszłam więc na leczenie i przeszłam
zupełne odczulenie. Dziś pomogę Ci w diagnozie. Otóż: czasem gadam jak w
hipnozie i jestem z lekka popieprzona. Bo w publicznym będąc miejscu, toczę
boje z jakimś sosem (jeszcze żeby z beszamelem - byłoby smaczniej i weselej). A
tu nie! O ja głupia d..., w domu nie ugotowana zupa, piątka dzieci, boski
mąż... a tu na forum wciąż ktoś goni lub łapie króliczka.
I choć niewinne moje liczka zmuszona jestem powiedzieć: Sorry za zmartwienia-
niezrozumienia. Nie znamy się nawet z widzenia. Zaśpiewam ci ostatni raz, jak
Eminem- o zgrozo! - pełna pokory: Sorry...Soso- Mimozo- sorry...

[_soso_]

Drobiazg:)
Całusy dla dzieci i ukłony dla ich ojca. Lepiej chyba gonic niż łapać. Nie
rycz, mała nie rycz...:)
Pozdrawiam i leciutko macham gałązką (trzecia z lewej- ta od Ostatecznych
Pożegnań")