pomoc dla Kacpra

[catecat]

Moi Drodzy, to będzie wyjątkowy wątek.
Wyjątkowy, bo sprawa wyjątkowa, a ja zostałam namówiona do zawieszenia go
przez wyjątkowych ludzi - przez Was.
Dziecko mojej dobrej koleżanki uległo wypadkowi. 14-letni Kacper jechał latem
na motorynce. Przewrócił się i złamał obie nogi powyżej kolan. Jedną udało
się uratować, w drugiej tętnica uległa zmiażdżeniu. Konieczna była amputacja.
po kilku dniach trzeba było ciąć wyżej :( Chłopak nacierpiał się straszliwie,
cierpi nadal. W ośrodku w Konstancinie-Jeziornej położyli go z dziećmi
niepełnosprawnymi umysłowo, zaniedbali kikuta, karmią go papką, rehabilitacja
pozostawia byt wiele do życzenia. Trzeba go przenieść do prywatnej kliniki,
gdzie jeden dzień leczenia kosztuje 200 zł. Rodzice mają na razie pieniądze
na 3 tygodnie leczenia. Później konieczna proteza, za minimum 30 tys. złotych
(dziecko rośnie). Oboje ciężko pracują w Warszawie, ale nikt nie jest w
stanie na raz wywalić takich pieniędzy:(.
Wspólnie z koleżanką z biura dodatkowo pracowałyśmy. Udało nam się zarobić
550 zł. Wspomniałam o tym mimochodem na czacie, i nagle!!! :) Fantastyczni
ludzie - Nokia, Saba, Arie, Bea, Los, Sza, Yana, Dag zainteresowali się
sprawą.
Jeśli chcecie pomóc podam Wam link do strony, na której jest numer konta
Kacpra: www.rodziewicz.glt.pl/. Liczy się każda złotówka.
Proszę, nie odbierajcie mnie źle. Jeśli ktoś nie jest tym zainteresowany, nie
musi, lepiej niech przemilczy.
Wiem, każdy ma jakieś problemy. Mówię Wam wszystkim o tym, bo kilka osób z
czatu 40+ mnie do tego przekonało.
Nokia, Bea - dziękuję Wam za Wasze wpłaty.

Wszystkim dziękuję również za ciepłe słowa, przekazuję je mamie Kacpra.
Katarzyna

[catecat]

Baryłko, dziękuję:)

List od mamy Kacpra

[catecat]

KASIU,
Ja też jestem bardzo mile zaskoczona, ludzie są jednak wspaniali!!!!
Wczoraj byliśmy u tego prywatnego lekarza, powiedział że jak na trzeci
tydzień po zdjeciu gipsu stan jest zadowalający. Kolano zgina się w 80
stopniach. Stwierdził, że nie dziwi nam się że nie chcemy go przenieść, bo
zna warunki na tym oddziale, poza tym ta rehabilitacja nie wygląda, tak jak
powinna. Całej rehabilitacji dziennie jest 2 godziny, reszta to leżenie
odłogiem, a na to nie ma raczej czasu. Stwierdził, że najbardziej efektywna
będzie rehabilitacja wtedy kiedy Kacper otrzyma tą pierwszą, podstawową
protezę i będzie się pionizował i uczył chodzić. Wtedy wrato go przenieść,
no i basen, basen przede wszystkim. mamy więc tydzień na załatwienie protezy
podstawowej i wtedy go przenosimy. Tam jeszcze jest problem czy będzie mógł
w tym ośrodku zostać sam. Pomimo swojego wzrostu nadal jest 14-letnim
dzieckiem i oni muszą zapytać prawnika, czy może zostać bez opieki. Najwyżej
będziemy tam siedzieć z nim na zmianę, tylko że koszty będą wyższe. Ja
załatwiam kredyt, żeby koszty nas nie zaskoczyły. Na razie mamy na jakieś 3
tygodnie rehabilitacji, dlatego każdy grodsz się dla nas liczy. Nie wiem jak
mam tym wszystkim nieznajomym ludziom dziękować. I Tobie też.

....................................

To ten pozytywny list. Nie zamieszczam tu opisu drastycznych scen, bo nie wiem
co na to Mama Kacpra.

Bea06 - specjalne podziękowania dla Twojej Mamy:))
Los - bardzo dziękuję :)

[catecat]

Razem "zapracowaliśmy" na 5 dni rehabilitacji Kacpra:)
Dziękuję Wam bardzo.

[catecat]

Kolejne podziękowania :))))

zosiu451 - dziekuję :)*
tajemniczy nieznajomy, który wysłałeś pieniążki i się nie przyznałeś -
dziekuję:)*

[catecat]

p r a g n ę :) podziękować Adamowi, który po raz kolejny pokazał mi jak dobrym
jest człowiekiem.

To Kacper

[catecat]

Obiecałam, że pokażę Wam Kacpra. Sami zobaczcie jaki fantastyczny chłopak:)

img301.imageshack.us/my.php?image=kacperrehkx5.jpg
Teraz fragment listu od Mamy Kacpra:

"Kasiu,
wczoraj zaglądaliśmy na konto jest ponad 900 złotych, to istny cud!!!!
a właśnie mąż wrócił z NFZ i szlag go trafił, okazało się że tę protezę,
którą Kacper dostał dofinansują nam tylko 1000 złotych. Mam nadzieję, że
więcej ten kij od szczotki nie kosztuje! Nie da się w tym chodzić, bo nie ma
kolana, tylko stać lub siedzieć, kawał plastiku i rura metalowa, a ciężkie
jak cholera. (sama zobacz, do tego jest taki szeroki skórzany pas, który to
wszystko trzyma) Więcej to chyba nie jest warte. Ale swoją drogą, jeśli
teraz dofinansują 1000 to następną tą właściwą protezę tylko 1800 złotych!?
(bo państwo daje 2800 zł na trzy lata)

Nic z tego nie rozumiem, ale obawiam się, że niewiele mogę od naszego
"taniego" państwa wymagać.

Na szczęście są ludzie tacy jak Ty i Twoi znajomi i wtedy człowiekowi nie
potrzebne już żadne obietnice NFZ ;-)))"

Dziękuję Wam za uśmiech Kacpra
Katarzyna

[catecat]

Kurrrrde, co za kretyńska reklama!!!!
Niech mi ktoś pomoże to usunąć!!!!

a to Kacper z protezą

[catecat]

img231.imageshack.us/my.php?image=protezajp3.jpg

[slodzik]

To lece do banku.

[catecat]

Słodki, wieeeelkie podziękowania :)
Jesteś niesamowity.
Jutro Mama Kacpra spadnie z krzesła :)
Buziaki
K.

List od Mamy Kacpra - 2

[catecat]

Hej Kasiu,

Spieszę by donieść, że Kacper próbował ostatnio chodzić o kulach z tą
protezą. Ta proteza, ze względu na brak kolana, nie nadaje się do
chodzenia - albo jest sztywna jak kij od szczotki, albo zgięta pod kątem
90 stopni i można wtedy tylko siedzieć. Ponadto jest ciężka, niewygodna
i trzyma się w pasie na rzemieniach. Okropność - całe to ustrojstwo!!!
Wyobraź sobie, że taką protezę dostają wszystkie dzieci po amputacjach,
bo jest ona refundowana przez NFZ. Te dzieci, których rodzice nie mają
pieniędzy na kupienie protezy prywatnie, na kolejną czekają rok. Jak
wygląda kolejna i czy jest lepsza i bardziej funkcjonalna od tej, nie
wiem. Szczerze powiem, nawet nie chcę wiedzieć, bo to co dostajemy od
naszego kochanego państwa jest żenujące. Właściwie na wszystko powyżej
żenującego, państwowego standardu musisz wyjąć z własnej kieszeni. Bez
względu na to, czy leczysz zęby, oczy, czy potrzebujesz wózka
inwalidzkiego, czy protezy. Temu, kto wymyślił, żeby dzieci po
amputacjach uczyć chodzić na kawałku metalowej rury zakończonej
plastikiem, kazałabym założyć to dziadostwo na parę godzin. Niech się
przekona jaki to luksus, kiedy plastik wrzyna się w pachwinę, a
rzemienie w pas. Żeby zrobić krok trzeba bokiem zarzucić tę sztywną rurę
i za wszelką cenę utrzymać równowagę.

Mimo tego Kacper jest uparty i próbuje chodzić o kulach. Okazało się, że
nie chcieli go wypisać ze Stoceru, bo nie był rehabilitowany całe 3
tygodnie. Podobno takie są przepisy, że rehabilitacja nie może być
krótsza, bo NFZ nie wypłaci szpitalowi pieniędzy. Wypis dostanie więc
dopiero w ten piatek i w CKiR będzie od poniedziałku czyli od 18 września.

Na koncie co dzień coraz więcej pieniędzy, bardzo dziękuję wszystkim
nieznajomym, którzy zechcieli wesprzeć nas finansowo. Ustaliliśmy z
mężem i synem, że za te pieniądze kupimy poręcze dla niepełnosprawnych
do łazienki, żeby Kacper mógł wreszcie z niej korzystać. Obiecuję, że
jak je tylko zamontuję to prześlę fotki.

Dzięki Kasiu za wszystko!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Aga


/////////////////////////////////////
Zosiu451 - bardzo Ci dziękuję za wpłatę. Naprawdę brakuje mi słów, by wyrazić
co czuję. Jesteście wyjątkowi.

radosna wiadomość

[catecat]

Bardzo szczęśliwa chcę Wam powiedzieć, że Kacper został zakwalifikowany na
rehabilitację w Stanach Zjednoczonych :) Będzie pod opieką najlepszych lekarzy
aż do 21 roku życia. Po pierwszym tam pobycie będzie co roku latał do USA na
konsultacje!!! Teraz wiadomo, że na pewno mu sie uda:)
.....
Rodzice Kacpra kupili już poręcz do łazienki za pieniądze od nas. Kosztowała
trochę ponad tysiąc złotych. Jak będę miała zdjecie, to Wam pokażę.

........................

Zosiu.samosiu - dziękuję za pomoc okazaną Kacprowi:)

[los_slepy]

widze catecat ze sie sloneczko przecisnelo przez te klebiaste chmurzyska.
pozdrow kacpra i jego rodzicow i powiedz, ze z niecierpliwoscia czekamy na
wszelkie informacje w sprawie

zatem garść nowych informacji ;)

[catecat]

List od Mamy Kacpra

Kasiu,

Wielkie dzięki za wszystkie dobre myśli i słowa, a także czyny. Kacper jest
od tygodnia w CKiR i dzięki wielkim staraniom, dużemu wysiłkowi (nieźle mu
tam dają w kość) naprawdę widać duże postępy. Nieźle mu idzie chodzenie o
kulach, choc to bardzo dla niego męczące. Ostatnio wybraliśmy się do sklepu
po buty, po dwóch przymiarkach był mokry od potu i zmęczony strasznie, ale
szczęśliwy. To jest niesamowicie silny psychicznie gość ten mój syn. Idzie
jak czołg przez życiowe problemy w dodatku z uśmiechem na ustach. Twierdzi
wręcz, że ma farta, bo ma taką kochającą rodzinę i przyjaciół i tylu fajnych
ludzi poznał przez ten wypadek. Ja nie wiem, co mam mówić na takie "dictum",
on jest mocniejszy niż ja, niż my wszyscy. Teraz jeszcze dostał poweru, bo
wie że jedzie do Stanów i go energia roznosi ;-))) Ćwiczy z ogromnym
zapałem, pływa w basenie i wciąż żartuje. Ostatnio jedna młoda kobieta
widząc, że ma protezę chciała go przepuścić w drzwiach, a on na to "ależ
pani pierwsza, ja potrzymam te drzwi, proszę bardzo", babka się zarumieniła
i weszła pierwsza. To jest cały mój syn. Jak ja płaczę on mi grozi żartem:
"bo dostaniesz kopiora" i macha kikutem albo mówi: "zobacz kikut uśmiecha
się do ciebie", bo ma na nim szew, bliznę która rzeczywiście wygląda jak
narysowany uśmiech. Jest naprawdę niesamowity. Od następnego poniedziałku
idzie do szkoły, na szczęście jest to szkoła przystosowana dla
niepełnosprawnych. I wiesz co, on się cieszy że idzie do szkoły... że wraca
do normalności. Tym bardziej, że w klasie na niego czekają przyjaciele. Ja
myślałam, że będzie się obawiał powrotu, a on wręcz przeciwnie. W tym
ośrodku, w którym się rehabilituje jest pewna starsza, elegancka pani.
Kobieta ma około siedemdziesiątki, ale wygląda jak brytyjska królowa.
Zaprzyjaźniła się z Kacprem i często sobie siedzą i rozmawiają, chodzą na
herbatę do restauracji. Trochę nas dziwiła ta sympatia, aż do ostatniej
soboty. Starsza pani podeszła do nas kiedy Kacpra nie było w pobliżu i
powidziała: "tak mi miło jak patrzę na Kacpra takiego dzielnego i
uśmiechniętego mimo tego co go spotkało, przypomina mi mojego syna, który
zginął w wypadku kiedy miał 14 lat". Normalnie nas zamurowało. Naprawdę mamy
wielkie szczęście.

[brucee]

Robisz dobrą robote catecat, to trzeba docenić;))

[el_morfeusz]

brucee napisał:

> Robisz dobrą robote catecat, to trzeba docenić;))

Właśnie, ten wątek przywraca wiarę i nadzieję...
Dziękuję catecat :)

[sir_elmin]

Otóż to - pośród zgrozy i psychozy, widać nareszcie serce i coś pozytywnego. To,
że pojawia się (pośród przeważającego chłamu f. o. cz.) taki optymistyczny wątek
i wzbudza ciepłe uczucia - to tylko pokazuje jak bardzo jest to tutaj potrzebne :).

Niech mały wraca do szybko zdrowia i wyrasta na dzielnego, radosnego Sira ;)).

--
"Się mi, bo... es zgubiło na koszulce"
Tytus, Romek i A'Tomek księga VIII

[catecat]

Pamiętajcie, że Kacper jest silny Waszą siłą również.
A dobro jest we wszystkich, którzy dostrzegają konieczność niesienia pomocy.
Nie jestem tu żadnym wyjątkiem.
Niemniej jednak dziękuję Wam Panowie za ciepłe słowa. Uświadczają mnie w
przekonaniu, że dobrze zrobiłam mówiąc Wam o tym wszystkim.

co u Kacpra?

[catecat]

Fragment listu mamy Kacpra:

Wczoraj (we wtorek) miał miejsce nieprzyjemny wypadek, Kacper schodził o kulach
ze schodów i złożyła mu się proteza i spadł. Na szczęście nic mu się nie stało,
ale bardzo się przestraszyliśmy. Lekarz oglądał kolano i mówi, że nie ma
powodów do obaw, ale co przeżyliśmy to nasze.

.....................
Chcę Wam powiedzieć, że mimo wszystko, tych podłych problemów, mama Kacpra się
nie poddaje. Zdaje kolejne egzaminy na studiach. Bardzo ją podziwiam za to, że
znajduje jednak chęć i siłę, by kontynuować to, co było przed wypadkiem.

Pozdrawiam
K.

co u Kacpra?

[catecat]

List od Mamy Kapcra:
U nas wszystko w jak najlepszym porządku. Chłopaki siedzą w Stanach i nie
zamierzają wrócić ;-)) Są zachwyceni Ameryką, zwłaszcza Kacper który tam
wszędzie witany jest z uśmiechem. Tu w Polsce wstydził się jechać wóżkiem do
sklepu, czy do parku, tam wszędzie spotyka sie z taką serdecznością,
zainteresowaniem i pozytywnym przyjęciem, że wciąż chciałby jeździć po centrach
handlowych, na basen, po parkach. Czuje się tam swobodnie, a tymczasem proteza
się robi, będzie ją miał juz w ten czwartek. Będzie miał super kolano firmy
Ossur (to takie BMW wśród protez ;-)) a lej na razie będzie silikonowy i
przeźroczysty, bo oni chcą zobaczyć jak się w nim układa kikut i dopiero wtedy
zrobią taki jak trzeba. Od czwartku będzie się uczył chodzić na nowej protezie.

Wogóle w szpitalu też wszyscy byli bardzo mili i serdeczni. Oni chętnie będą
leczyc polskie dzieci, więc postanowiłam założyć fundację i pomagać dzieciom po
amputacjach kończyn. My mamy już doświadczenie, mamy wiedzę, znajomości,
naprawdę możemy pomóc wielu ludziom. A w przyszłości może sprzedamy wszystko co
mamy tutaj i zamierzamy w USA w Springfield kupić dom, zrobić taki mały
hotelik, gdzie ci ludzie będa mogli się zatrzymywać. Bo koszty podróży i
mieszkania w USA przez kilka tygodni są tutaj największym problemem. Naprawdę
marzy mi się taka sytuacja kiedy będę mogła pomagać takim dzieciom jak mój
Misio.

On też nadaje się to takiej akcji, bo chłopak jest silny psychicznie,
uśmiechnięty, zadowolony, więc mógłby być przykładm dla innych dzieci. Mógłby
im pomagać, bo nic tak nie dzwiga małego człowieka jak dobry przykład. U nas
przełomowym momentem w depresji pourazowej Kacpra była wizyta nadszej
koleżanki, która od dzieciństwa nie ma nóg i chodzi na dwóch protezach. Ona
przyszła do Kacpra do szpitala, usiadła jakby nigdy nic, założyła noge na nogę,
śmiała się rozmawiała z nami, było bardzo miło, a Kacper po jej wyjściu
zapytał: "to ona ma dwie protezy???!!!" I od tej pory wiedział, że będzie
chodził, że będzie jak dawniej. On i jego optymizm dla innych dzieci bylby
najlepszym lekarstwem. Mamy tam znajomości, lekarze amerykańscy są naprawdę
otwarci i chętni do pomocy, problemy sa jedynie tutaj, ale i z tym się uporamy.
Gdybyśmy zbierali pieniądze jako fundacja moglibyśmy fundować ludziom przelot i
pobyt. Na razie zapoznałam się z przepisami dotyczącymi zakładania fundacji, i
naprawdę mam zamiar to zrobić. Nie wiem czy się uda ale bardzo w to wierzę,
wierzę że po coś to wszystko się stało.

podziękowania od Mamy Kacpra

[catecat]

Na Twoje ręce Kasiu przekazuję wszystkim ludziom, którzy pomogli naszemu synowi
serdeczne podziękowania. Naprawdę jesteście wspaniali!!!!! Dzięki waszemu
finansowemu wsparciu kupiliśmy uchwyty do łazienki, które tak oto się
prezentują. Prawda, że całkiem nieźle ;-))))

Uchwyt montowany do podłogi był najdroższy, kosztował ponad 500 złotych,
reszta: poziomy uchwyt oraz stołeczek to również koszt kilkuset złotych. W
sumie przerobienie łazienki kosztowało ponad tysiąc złotych. Kupiliśmy to
wszystko dzięki Wam. Jesteście niesamowici, dziękuję wszystkim z całego serca.
Mając takich przyjaciół można być szczęśliwym mimo wszystko.

Mama Kacpra

Kacper już chodzi :)

[catecat]

fragment listu od mamy Kacpra:

Dziś ze szczęścia płakaliśmy oboje ja i Tadek, bo Kacper dostał
protezę w szpitalu i chodził sam bez kul. Najpierw się bał i
asekurował kulami, a potem chodził, chodził i chodził. Nie mógł
uwierzyć. dziś proteza będzie jeszcze regulowana a jutro dostanie
ją juz do domu i bedzie mógł używać cały czas. Jestem taka
szczęśliwa!!!!

Buziaczki
Aga