Uczenie się słówek

[mordechay]

Jak powinno się korzystać ze słownika. Jako że nie znam hebrajskiego - czy
jest możliwe że z podstawowej formy podanej w słowniku będę mógł po kilku
wskazówkach ułożyć formę pochodną w dowolnej odmianie, rodzaju, liczbie
trybie, w dowolnym czasie jeżeli chodzi o czasowniki. Chodzi o to, które
reguły dotyczące jakich części mowy są w miarę przejrzyste i jasne
(regularne!!!) a które trzeba wkuwać. Czy bedę musiał sie nastawić na
wkuwanie jakiś form czasownika itd i słowek których nie obowiązują reguły.
Może głupie pytanie, ale zadam. Czy jest sens w uczeniu się języka
hebrajskiego jak angielskiego - ze słowek podanych jedynie w słowniku. Język
angielski posiada bardzo przejrzyste reguły, które pozwalają na takie
uczenie. Na razie z hebrajskiego posiadam jedynie słownik Alcalaya - stąd
moje głupie chyba pytanie. Podaje on dość dużo synonimów. Ale nie wiem które
znaczenie uważać za priorytetowe, to jest które z pośród hebrajskich jest
najbliższe odpowiednikowi angielskiemu (czy to podane jako pierwsze)? Hmm czy
ktoś ma ten słownik i może mi go scharakteryzować? Czy jest on dobry dla
początkującego? Może za dużo wymagam oczekując odpowiedzi - za wszelkie będę
wdzięczny pozdrawiam.

[chamorczik]

w przypadku czasownikow jest to mozliwe. jezyk hebrajski jest dosc regularny i
raz poznawszy jakas regule jestes w stanie ja zastosowac dla wielu inych
przypadkow. dotyczy to takze czasownikow "nieregularnych" ktore wewnatrz swojej
grupy jedank zachowuja sie tak samo.
uczenie sie slowek bez mozliwosci zweryfikowania poprawnosci ich uzycia jest
nieco karkolomne moim zdaniem.
alcalay jest porzadnym slownikiem, na pewno ci wystarczy.

[mordechay]

Wielkie dzięki za odpowiedź i cenne uwagi. Podziwiam ludzi, dla których języki
semickie (mam tu na myśli głównie hebrajski i arabski) nie stwarzają problemów.
Ukłony dla steinbocka. Marzeniem moim jest nauczenie się hebrajskiego gdzie
reguły gramatyczne przestają być zauważalne a na plan pierwszy wchodzi
spontaniczne, swobodne używanie języka. Dzięki za wybicie mi z głowy wkuwania
słowek. Znajomy z Izraela mi to sugerował, ale okazało się, że źle go
zrozumiałem. Zdaje się że do "weryfikacji poprawności" wcale nie musi służyć
gramatyka ale osłuchanie się i oczytanie. Znam ludzi którzy poprawnie używają
języka wogóle nieznając reguł jakim on podlega. Stąd też moja sugestia,że droga
do znajomości języka (wyrażania się nim spontanicznie) prowadzi przez uszy,
potem literaturę, niekoniecznie gramatykę. Gramatyka służy chyba pedantycznym
specjalistom i obcokrajowcom (gramatyczna systematyka, jest wskazana, aby łatwo
poznać różnice językowe.) Acha - nie wyobrażam sobie języka bez norm językowych
gdzie obowiązuje dowolność, jednak chciałem zwrócić uwagę, że do dobrej (nie
koniecznie może super poprawnej) komunikacji prowadzi chyba inna droga niż
przez gramatykę.

[chamorczik]

chyba troche zle mnie zrozumiales. nie odradzam ci wcale uczenia sie slowek, czy
tez regul gramatycznych, bo tego i tak i tak nie unikniesz. chodzilo mi tylko o
to, ze nauka slowek bez mozliwosci ich zastosowania i zrozumienia kontekstu nie
ma sensu i szybko sie zniechecisz. slowek uczyc sie trzeba, koncowki gramatyczne
trzeba opanowac. jestem wielkim fanem hebrajskiej gramatyki, wiec teza o
pedantycznych specjalistach do mnie nie przemawia.
masz racje, ze hebrajskiego latwo jest sie nauczyc poprzez rozmowe. ma on
stosunkowo proste reguly, za pomoca niewielu slow mozna duzo wyrazic i "latwo
sie w nim rozmawia".
kiedy przyjechalem do izraela na kurs mialem juz za soba trzyletni dosc
intensywny lektorat. znalem gramatyke, rozumialem teksty, ale nie umialem mowic.
na kursie spotkalem ludzi po rocznym ulpanie, ktorzy gramatyki co prawda nie
znali, ale za to potrafili sie swobodnie wypowiedziec na kazdy w zasadzie temat.
bardzo to bylo z poczatku frustrujace. okazalo sie ze pewne zagadnienia
gramatyczne, ktorymi z uporem nas katowano na ulpanie byly omawiane dopiero na
ostatnim poziomie...
kicer - jezeli zalezy ci na hebrajskim to jedz na ulpan i nie kombinuj

[steinbock]

Steinbock odwzajemnia ukłony )
Języki semickie - po rozgryzieniu jednego - nie powinny stwarzać problemów.
Najbardziej egzotyczne na poczatku są, tak mi się wydaje, jeśli dobrze
pamiętam, czasowniki [zwłaszcza klasy i tajemnicze rdzenie - ale to na dalszym
etapie pomaga zrozumieć pierwszy raz spotkane słowa ]i przestawienie się na
system zapisu, w którym trzeba "zgadywać" samogłoski [dlatego łatwiej się pisze
niż czyta, a skutkiem ubocznym czytania może być przestawienie się na słyszenie
w głowie tego, co się czyta - niestety przez to czytam teraz wolniej po
polsku ]. Znowu nie zdążę napisać więcej. To jeszcze tylko dodam, że: -
Słówek na pewno warto się uczyć również osobno. Bawiłam się kiedyś w tzw.
chińskie karteczki: z jednej strony słowo czy fraza w obcym języku, z drugiej -
po polsku. To był świetny sposób, chociaż czasochłonny. Jakimś dziwnym sposobem
nowe słówka zaraz potem słyszałam na żywo
- Zwykle naukę języka zaczynałam od gramatyki.
Solidaryzuję się z Chamorczikiem - rozwinę temat następnym razem.

[mordechay]

Thanks Steinbock. Zobligowałaś mnie do zainteresowania się czasownikami.
Zamówiłem już jakąś książkę "501 Hebrew verbs". Teraz myślę nad jakąś
gramatyką. Apropo rdzeni to dla mnie - czarna magia. Wiem tyle że od nich
pochodzą wyrazy i że są one najczęściej 3literowe i nic poza tym. Nie wiem
czemu one służą. Czy wskazują na podstawowe znaczenie? Czy poznawanie ich jest
konieczne? Czy są reguły rozpoznawania rdzeni. Często przecież zupełnie inaczej
one wyglądają niż wyraz pochodny. I to chyba najgorszy kłopot. Mój słownik
niestety chyba ich nie podaje. Spotkałem się z nimi jedynie przy słowniku
biblijnym. Kwestią dość kłopotliwą przy słówkach jest ich wieloznaczność. Przy
polskich słowkach tak szerokiego wachlarzu znaczeniowego nie spotkałem jak to
jest w hebrajskim. Duże wrażenie zrobiło na mnie używanie do tego samego słowa
(lub rdzenia?) zarówno znaczenia przymiotnika jak rzeczownika. Spotkałem się z
tym bodajże przy słowniku biblijnym. Rany, mam nadzieję że współczesny język
hebrajski jest bardziej jednoznaczny.
Abstrachując od słówek, ciekawą kwestią jest jeszcze używanie imiesłowów w
znaczeniu nie wiadomo jakiej części mowy (czasownika rzecz...?!) i zamiast
czasów aspektów w jęz biblijnym. Czy współczesny hebrajski też zachował te
cechy? Może dowiem się czegoś z jakiejś gramatyki. Przyznaję teraz rację
Chamorczikowi, gramatyka to cenna i ważna rzecz. Same osłuchanie sie nie
wystarczy. Zauważyłem to dziś po filmie E.T. w wersji hebrajskiej. Próbowałem
czytać wyrazy dubbingowane ale nic z tego. Dla mnie to torpedowe tępo. Ale taki
sposób nauki też chyba jest dobry. Steinbock tego się nie spodziewałem, że
nawyki "hebrajskie" osłabić mogą odbiór polskich tekstów. Ale jeżeli byś mi
jeszcze powiedziała, że czytasz teraz szybciej po hebrajsku to będę w szoku.
Szczególnie dlatego iż mniemam że pierwszym twoim językiem był polski. Ach to
niewiarygodne. Widać, że wszystko jest możliwe. Wszystko przede mną.
Ulpan to rzeczywiście najlepsze rozwiązanie, ale niestety z tym muszę jeszcze
poczekać(moja wiedza o hebrajskim narazie jest kosmicznie mała, a płynność w
wypowiedziach, w angielskim też pozostawia dużo do zyczenia - przyznaję miałbym
stracha). Pozdrawiam.

[tut_ets]

Polecam ci tę stronę:

www.iwrit.pl/

[tut_ets]

Tu tez znajdziesz odmiane czasownikow... Idiomy i w ogole wiele rzeczy...

[mordechay]

Dzieki Tuti_ets. Zdałem sobie sprawę, że moje pytania mogą być nieco irytujące
dla znawców tematu. Jak kupię gramatykę (wybrałem taką: "A Reference Grammar of
Modern Hebrew - Coffin Edna A., Bolozky Shmuel") wtedy sie podzielę i zacznę
wypowiadac

[tut_ets]

Co ty!! Pytania do znawcow tematu irytujace nie sa. ALe myslalam,z e to moze ci
wiele pomoc.

No i polecam takze cos takiego"hebrew verbs tables" autorstwa panow: Asher
Tarmon oraz Ezri Uval. Tam znajdziesz odmiane wszystkich czasownikow hebrajskich.