Kosmetyki naturalne - artykuł

[albicilla]

Wklejam , artykuł, co prawda wypowiedź pani doktor zawęża sie tylko
do kosmetyków sprzedawanych w sklepach , ale część wiedzy moze nam
się przydac .Choćby porównawczo z tym czego nas uczy i o czym
inforumuje Oriflame.

Kosmetyki naturalne
redPor2001-04-12, ostatnia aktualizacja 2001-04-12 12:55
"Naturalny" to słowo, które zrobiło w latach 90 ogromną karierę w
kosmetyce. Czy jest to tylko moda, czy rzeczywiście to, co
naturalne, jest lepsze?

Katarzyna Bosacka: Czy znajdę dziś w drogeriach naturalny kosmetyk?

Dr Alicja Noculak-Palczewska: Tak - jeśli będzie miał 20 - 25
procent, albo więcej, substancji pochodzenia roślinnego, mineralnego
albo zwierzęcego. Powinien mieć też naturalne substancje zapachowe i
nie zawierać konserwantów, a jeśli już, to także naturalne (np.
olejki eteryczne, witaminy, przeciwutleniacze). Substancje
pochodzenia zwierzęcego w kosmetykach spotyka się ostatnio coraz
rzadziej, nie tylko ze względu na ochronę niektórych gatunków
zwierząt, ale również dlatego, że są bardziej alergizujące niż
roślinne. Mimo że ewolucyjnie bliżej nam do zwierząt niż do roślin.

Czy rzeczywiście kosmetyki naturalne są lepsze od syntetycznych?

To zależy, co kto lubi. Na pewno są zdrowsze, bo zawierają składniki
łatwo przyswajalne przez skórę, które działają podobnie jak ich
syntetyczne odpowiedniki, ale zwykle są dla skóry łagodniejsze -
wywołują mniej alergii i podrażnień....
cdn.

[albicilla]

A kosmetyki naturalne nie uczulają?

Prawdopodobieństwo podrażnienia czy uczulenia skóry jest dużo
mniejsze. Alergia jednak jest reakcją indywidualną. Zdarza się, że
uczula znany wszystkim z działania leczniczego i kojącego rumianek.
Należy on do takiej rodziny roślin, które wytwarzają substancję
zwaną inuliną. Jeśli ktoś jest uczulony na rumianek, to będzie źle
reagował na całą rodzinę tych roślin, np. na złocień.

Zdarza się też, że coś, co wygląda na alergię, wcale nią nie jest.
Może to być tzw. histeria skóry nadwrażliwej, która odrzuca
właściwie wszystko, co dla niej nowe. Reaguje podrażnieniem, a potem
po kilku dniach przyzwyczaja się do nowego składnika i reakcja
znika. Tak bywa np. z aloesem czy algami. Spotkałam się z
kosmetykiem znanej firmy, na opakowaniu którego było napisane, że
może wystąpić lekkie zaczerwienienie, swędzenie skóry, które po
kilku dniach znika. Jeśli utrzymuje się dłużej, trzeba kosmetyk
odstawić.

Czy w pewnych sytuacjach lepsze są kosmetyki syntetyczne?

Czasem tak, np. pozwalają zaoszczędzić czas i energię. Można robić
płukanki z rumianu rzymskiego, który stopniowo rozjaśnia włosy, ale
łatwiej sięgnąć po farbę chemiczną. Właściwie skazane jesteśmy na
syntetyczne kosmetyki do makijażu. Można czerwony barwnik otrzymywać
z mszyc, które żerują na opuncji na Wyspach Kanaryjskich, można
robić cienie do powiek na bazie mineralnej, np. z soli i tlenków
metali, ale to skomplikowane, kosztowne i trudno uzyskać taką skalę
barw jak w kosmetykach syntetycznych.

[albicilla]

Czy w pewnych sytuacjach lepsze są kosmetyki syntetyczne?

Czasem tak, np. pozwalają zaoszczędzić czas i energię. Można robić
płukanki z rumianu rzymskiego, który stopniowo rozjaśnia włosy, ale
łatwiej sięgnąć po farbę chemiczną. Właściwie skazane jesteśmy na
syntetyczne kosmetyki do makijażu. Można czerwony barwnik otrzymywać
z mszyc, które żerują na opuncji na Wyspach Kanaryjskich, można
robić cienie do powiek na bazie mineralnej, np. z soli i tlenków
metali, ale to skomplikowane, kosztowne i trudno uzyskać taką skalę
barw jak w kosmetykach syntetycznych.

Czy przy tak zanieczyszczonym środowisku nieskażone chemicznie
składniki naturalne są jeszcze możliwe do uzyskania?

Niektóre firmy hodują rośliny w specjalnych laboratoriach, ale są
rośliny, które, nie wiedzieć czemu, nie gromadzą toksyn, np.
miłorząb japoński (Ginkgo biloba), a jeśli - to w niewielkim
stopniu. Nie tak jak marchewka, która pochłania niemal wszystko:
związki azotu i pestycydy.

Najtrudniej o naturalne podłoże, czyli bazę kosmetyku. Kiedyś kremy
robione były na smalcu albo na olejach mineralnych, ale smalec pod
wpływem powietrza szybko się utleniał, a oleje zatykały pory i skóra
nie oddychała. Dziś szuka się nowych tłuszczów - masło shea, masło
kakaowe, ale one bardzo często mają silny zapach albo brzydki kolor.
A nas przyzwyczajono, że krem powinien ładnie pachnieć i wyglądać.
Chociaż we Włoszech spotkałam kosmetyki naturalne, które cieszyły
się dużą popularnością, choć przypominały fioletowo-szarą breję,
miały apteczny zapach i mazistą

konsystencję.

[albicilla]

Jak rozpoznać kosmetyk naturalny wśród tysiąca innych?

Z tym jest problem, bo przepisy mówią, że na opakowaniu kosmetyku
powinien być podany jego skład, ale niekoniecznie procentowy. To
zostanie zmienione, ale pewnie dopiero wtedy, gdy będziemy
dostosowywać nasze prawo do norm obowiązujących w Unii Europejskiej.
Wybierając kosmetyk, trzeba zwracać uwagę na firmę. Wiarygodną można
rozpoznać po tym, że poważnie traktuje reklamacje i np. numeruje
każdy kosmetyk. Po tym numerze można zorientować się, kto w procesie
produkcji zawinił - czy ten, kto odmierzał składniki, czy ten, kto
pakował. Trzeba sprawdzać też skład podany na opakowaniu, czy
informacje na ulotce są wyczerpujące, czy kosmetyk jest dobrze
zabezpieczony przed utlenianiem. Można też radzić się dermatologa,
kosmetyczki.

Warto szukać kosmetyków w zielarniach?

Tak, bo często pracują tam osoby bardzo kompetentne. Wiem o tym, bo
prowadzę kursy dla sprzedawców w zielarniach. Poza tym zielarnie są
kontrolowane przez nadzór farmaceutyczny, muszą spełniać określone
warunki przechowywania ziół i kosmetyków (np. uwzględniać
odpowiednią temperaturę). Na pewno nie warto kupować kosmetyków w
kiosku, gdzie mogą być narażone na nasłonecznienie albo zmianę
temperatur. Ostatnio na naszym wydziale robiono ze studentami
badania nad pewnym preparatem i okazało się, że po kilkugodzinnym
naświetlaniu ilość substancji aktywnej spadła w nim do minimum.

[albicilla]

Czy warto samemu robić kosmetyki sposobami babuni?

Warto, bo w toku produkcji niektóre enzymy, połączenia białkowe czy
białkowo-węglowodanowe, które mają znakomity wpływ na skórę, tracą
swoje właściwości. Jednak kosmetyk zrobiony w domu będzie miał
krótką trwałość, bo nie dodamy konserwantów. Poza tym będzie działał
powierzchniowo - lekko wygładzi, nawilży skórę, ale np. nie opóźni
starzenia. Skóra jest w stanie pochłonąć wiele, ale jednocześnie
jest przecież barierą, która chroni organizm przed szkodliwymi
substancjami. Czasem próbuje się ją oszukać i substancje aktywne
zamyka w kapsułkach pochodzenia fosfolipidowego, które potrafią
wniknąć głębiej w skórę. Do tego potrzebny jest przemysł. Kosmetyk
wyprodukowany przemysłowo będzie też np. lepiej wymieszany - to
gwarantuje technologia.

Czy nie ma obawy, że robiąc krem w domu, mogę sobie zaszkodzić?

Po pierwsze, ani żaden krem własnej roboty, ani ten najdroższy
kupiony nie pomogą skórze, jeśli jest chora, wtedy bezwzględnie
trzeba iść nie do kosmetyczki, ale do dermatologa. Po drugie, trzeba
znać potrzeby swojej skóry. Jeżeli zrobię krem bardzo tłusty, a moja
skóra ma skłonność do przetłuszczania się, to nie tylko będę czuła
dyskomfort, ale także rozszerzą się pory i będę źle wyglądać. Po
trzecie, muszę wiedzieć, jak się taki krem robi: zwracać uwagę na
świeżość i jakość, odmierzenie składników, sterylność pracy. W
zielarniach można kupić książki, które takie przepisy zawierają.
Zawsze trzeba wiedzieć, jak działają poszczególne składniki i uważać
z tym, co nakładamy na skórę.

Dziś modne są w kosmetyce winogrona, algi. Jaka roślina będzie
następnym przebojem kosmetycznym?

Może miłorząb japoński, który najpierw został odkryty jako środek
poprawiający krążenie mózgowe, dotlenienie, zdolność kojarzenia
faktów, uczenia się. W kosmetyce stosowany jest jako znakomity
przeciwutleniacz (zmniejsza ilość wolnych rodników), ale zapobiega
też pękaniu naczynek, bo wzmacnia ściany naczyń krwionośnych. Może
też rokitnik? Ma niesamowite zdolności regeneracyjne - goi rany i
podrażnienia lepiej niż jakikolwiek inny preparat leczniczy, np.
stosowano go przy oparzeniach popromiennych u dzieci po wybuchu
elektrowni w Czernobylu. Robiłam badania na zdolność regeneracji
komórek. W skórze dzieli się zwykle tylko część komórek. Te, które
się dzielą, tracą swoją energię i z każdym podziałem produkują coraz
słabsze komórki. Olej z rokitnika powodował, że do podziału
przystępowały wszystkie komórki.

Dr farmacji Alicja Noculak-Palczewska pracuje w Katedrze Biologii i
Botaniki Wydziału Farmacji Wrocławskiej AM. Zajmuje się badaniem
składu roślin i ich zastosowaniem w ziołolecznictwie. Wykłada
przedmiot "kosmetyki naturalne", jest przewodniczącą dolnośląskiego
oddziału Polskiego Komitetu Zielarskiego

Ekstra rośliny - artykuł

[albicilla]

Ekstra rośliny
tekst Barbara Kwiatkowska2008-02-04, ostatnia aktualizacja 2008-01-
31 16:57

Wyciąg z fig, ekstrakt z róży, zielona herbata. Substancje roślinne
stanowią podstawę wielu kosmetyków. Czy i jak działają na skórę?


Stosowanie roślin w celach pielęgnacyjnych i leczniczych sięga
czasów starożytnych. Niektóre rośliny do dziś stosuje się ze względu
na właściwości, które zachowały się w przekazach i tradycjach, a nie
zostały potwierdzone w badaniach naukowych. Niemniej jednak
przetworzone substancje pochodzenia roślinnego stanowią podstawę
przemysłu kosmetycznego. Te biologiczne układy bogate są w różne
związki chemiczne. Jedna roślina (w zależności od części - kwiaty,
liście, kora, owoce, korzenie) może stać się źródłem kilku
substancji aktywnych, a rodzaj metody ekstrakcji (wytłaczanie nasion
oleistych, maceracja, ekstrahowanie rozpuszczalnikiem, destylacja)
decyduje o typie surowca, jaki można uzyskać.

Jak zrobić ekstrakt?

Ekstrakty to układy pozyskiwane z całych roślin lub ich części za
pomocą ekstrakcji, czyli rozdzielenia mieszanin ciał stałych i
ciekłych odpowiednio dobranym rozpuszczalnikiem, najczęściej
alkoholem etylowym lub glikolem propylenowym. Mogą mieć formę płynów
na bazie gliceryny, glikolu propylenowego lub alkoholu bądź postać
proszku. W zależności od rodzaju i zawartości związków czynnych
ekstrakty roślinne opóźniają procesy starzenia się skóry, nawilżają,
działają antybakteryjnie, pełnią funkcję antyoksydantów, pochłaniają
promieniowanie UV, działają wybielająco, łagodzą podrażnienia,
stymulują krążenie. Najcenniejsze substancje czynne ekstraktów
roślinnych to flawonoidy i polifenole, poza tym witaminy,
fitosterole i karotenoidy.

[albicilla]

Z kapsułki do pudełka

Niemal wszystkie ekstrakty roślinne stosowane w kosmetyce
rozpoczynają karierę w świecie suplementów przyjmowanych
wewnętrznie. Popularny składnik staje się potem celem firm
kosmetycznych, które robią badania i wypuszczają produkt z nowym
aktywnym składnikiem.

Nie zawsze jednak to, co sprawdza się w stosowaniu wewnętrznym,
będzie skutecznie działało na zewnątrz. Na przykład próby
zastosowania na skórę roślinnej pochodnej dysmutazy nadtlenkowej -
związku naturalnie występującego w organizmie - nie powiodły się,
gdyż był on za duży, by przeniknąć do naskórka. Znowu likopen obecny
w pomidorach lub resweratrol występujący w winie z czerwonych
winogron przyniosą większe korzyści w postaci porcji spaghetti z
dużą ilością sosu pomidorowego i lampką wina.

Miłorząb, soja, lukrecja

Znanym już dobrze składnikiem roślinnym używanym w kosmetyce i
lekach jest miłorząb japoński (Ginkgo biloba). Ma on silne
właściwości antyoksydacyjne, uszczelnia ściany naczyń włosowatych i
zwiększa ich mechaniczną odporność. Polecany jest do cery
naczynkowej i wrażliwej. Głównym materiałem otrzymywanym z soi
(Glycine soja) są izoflawony sojowe, które w kosmetyce mają
największe znaczenie. Zwane też fitoestrogenami przypominają budową
i działaniem ludzkie estrogeny, jednak nie mają nic wspólnego z
hormonami. Właściwości izoflawonów sojowych czynią je przydatnymi
dla skóry dojrzałej i trądzikowej, wpływają na produkcję kolagenu w
skórze, zmniejszają wydzielanie sebum oraz wielkość porów skóry.
Spowalniają też odrost włosów (bez wpływu na brwi i rzęsy). Kolejny
roślinny składnik kosmetycznych formuł - lukrecja (Glycyrrhiza
glabra) to zioło stosowane jako dodatek słodzący w herbatkach
owocowych i pastylkach na kaszel. Lukrecja zawiera wiele substancji
aktywnych o różnym kierunku działania. Ekstrakt z lukrecji
standaryzowany na obecność kwasu glicyryzynowego posiada właściwości
przeciwzapalne porównywane do działania steroidów. Glicyryzyna jest
polecanado cery atopowej, podrażnionej i zaczerwienionej. Z kolei
ekstrakt z lukrecji standaryzowany na obecność flawonoidu glabrydyny
skutecznie redukuje przebarwienia.
cdn.

[albicilla]

Kawa czy herbata?

W kosmetykach dość często używa się herbaty. Jej rodzaj (zielona,
biała) zależy od metody obróbki świeżych liści. Im krótszy proces
fermentacji liści herbaty, tym większa zawartość polifenoli -
związków, którym herbata zawdzięcza swoje cenne właściwości. Biała
herbata jest bogatszym źródłem polifenoli, jednak nie została tak
dobrze przebadana jak zielona, która stała się popularna dzięki
udowodnionym właściwościom antykancerogennym, przeciwzapalnym i
antyoksydacyjnym. Zielona herbata polecana jest w kosmetykach
przeciwrodnikowych, przeciwzapalnych, przeciwtrądzikowych,
naczynkowych, dojrzałych. Składnik ten jest jednak niestabilny,
trudno go przetransportować w głąb skóry, dlatego ciężko zdobyć
dobry produkt z zieloną herbatą.

Kawa w kosmetyce była stosowana od dawna w formie palonej. Niedawno
przemysł kosmetyczny wykorzystał ekstrakt z niedojrzałych owoców
kawy bogaty w związek o działaniu przeciwrodnikowym - kwas
chlorogenowy. Ekstrakt z owoców kawy zwany zieloną kawą (coffee
berry) to nowość wśród antyoksydantów roślinnych. Według badań
zielona kawa zwalcza wolne rodniki skuteczniej niż zielona herbata.

Drzewa i róże

Drzewo oliwne to źródło znanej z dobroczynnych właściwości oliwy z
oliwek, ale również liści oliwnych. Ekstrakt z nich jest bogaty w
oleuropeinę, która zwalcza wolne rodniki, działając
przeciwstarzeniowo. Drzewo kiełbasiane (Kigelia africana) w tradycji
afrykańskiej zapisało się jako remedium na choroby skóry. Nowe
badania wykazały, że ekstrakt z owocu drzewa kiełbasianego poza
właściwościami przeciwzapalnymi, antybakteryjnymi,
przeciwrodnikowymi powoduje wzrost elastyczności i sprężystości
skóry. Róża, ceniona głównie za własności aromaterapeutyczne,
oferuje nie tylko piękny zapach, ale ma także właściwości
pielęgnacyjne. W kosmetyce wykorzystywane są różne formy surowców
pozyskiwane z wielu odmian róż. Przykładowe ekstrakty z płatków róży
francuskiej (Rosa gallica) lub róży stulistnej (Rosa centifolia) są
wykorzystywane w kosmetykach przeciwzmarszczkowych, do ochrony
komórek skóry przed działaniem promieniowania UV, a także ze względu
na własności przeciwzapalne, łagodzące i uszczelniające naczynka

[albicilla]

Żurawina, ananas, figi

Owoce borówkowe, np. żurawina, to koncentraty substancji o działaniu
przeciwrodnikowym. Cieszą się one popularnością zarówno w potrawach,
suplementach, jak i kosmetykach. Największe stężenie cennych
składników wykazują żurawiny z rejonów arktycznych. Ekstrakt z
żurawin o ciemnoczerwonej barwie dostarcza skórze witamin C i E,
nienasyconych kwasów tłuszczowych z rodzaju Omega 3 i 6, wpływając
na poprawę nawilżenia i wspomagając walkę z wolnymi rodnikami.Owoc
ananasa w kosmetyce ceniony jest ze względu na obecność bromelainy -
enzymu z klasy proteaz, który zastosowany w peelingach
enzymatycznych delikatnie rozpuszcza i pomaga usuwać martwe komórki
naskórka bez podrażniania delikatnej lub naczynkowej skóry. Opuncji
figowej (prickly pear lub nopal) rosnącej w Ameryce Południowej
przypisuje się właściwości antyrodnikowe i przeciwzapalne. Uważa
się, że wyciąg z tej rośliny stymuluje aktywność białek szoku
termicznego (HSP), które wspomagają zdolności komórek skóry do walki
z niekorzystnymi czynnikami środowiska zewnętrznego i wewnętrznego,
na przykład: promieniowaniem UV, wolnymi rodnikami, stresem,
zanieczyszczeniami powietrza, szokiem termicznym. Jednak tak daleko
posunięte możliwości działania opuncji na skórę nie zostały jeszcze
dokładnie przebadane i potwierdzone.


Źródło: Wysokie Obcasy

Kosmetyki?naturalnie naturalne! - artykuł

[albicilla]

Kosmetyki? Naturalnie naturalne!
Joanna Futkowska2007-07-11, ostatnia aktualizacja 2007-07-04 11:03


W naszym pełnym zanieczyszczeń i chemicznych substytutów świecie
coraz chętniej sięgamy po kosmetyki, w których wykorzystano bogactwa
natury. I słusznie, bo wiele z nich ma właściwości, jakich nie
stworzy się nawet w najnowocześniejszym laboratorium.

Ciało
Glinki w ziemi ukryte

Ich upiększające właściwości znane są już od setek lat. Powszechnie
wiadomo, że wspaniale działają na skórę - oczyszczają ją,
wygładzają, a nawet leczą. W czym tkwi tajemnica glinek?

Glinki mają w swym składzie wszystkie makro- i mikroelementy
niezbędne dla człowieka (krzem, fosfor, żelazo, azot, wapń, magnez,
potas, aluminium, cynk, miedź, selen) od razu w postaci łatwo
przyswajalnej przez organizm człowieka. To zresztą nie jedyna ich
zaleta. Glinki działają na skórę również odtruwająco, gdyż
pochłaniają toksyny. Bierze się to stąd, że przyciągają cząsteczki o
ładunkach dodatnich, a większość substancji toksycznych ma właśnie
takie ładunki. Pochłaniają też zanieczyszczenia i nadmiar łoju.
Działają na skórę kojąco, ściągają pory, zmniejszają wypryski.
Liczne badania potwierdziły, że mają również właściwości
dezynfekujące, dlatego sprawdzają się przy cerze łojotokowej,
trądzikowej. Ułatwiają też przyswajanie i utrzymanie w skórze
substancji nawilżających, a przez to jest ona jędrniejsza i gładsza.
Glinki wydobywa się w postaci twardych brył i suszy na słońcu. Zanim
zostaną użyte jako kosmetyk, oczyszcza się je, sterylizuje i
rozdrabnia. Najczęściej stosowane są w maseczkach, w gabinetach
kosmetycznych, ale można wykorzystywać je także w domu. Mają różne
kolory, skład i właściwości w zależności od tego, gdzie je się
wydobywa.

Biała. Jest łagodną glinką ze sporą zawartością aluminum (stąd jej
właściwości ściągające i zabliźniające), ale ma w swym składzie
również krzem, wapń, magnez, żelazo, sód i potas. Jest doskonała do
pielęgnacji cery wrażliwej, suchej, zmęczonej i poszarzałej.
Przywraca jej blask, odżywia, wygładza i łagodnie ściąga pory.
Bardzo często stosuje się ją w gabinetach kosmetycznych.

Czerwona. Ma w swym składzie dużo krzemu, ale także żelaza i
aluminium. Zawiera sole wapnia, magnezu, sodu i potasu oraz mangan i
tytan. Podobnie jak inne glinki łagodnie ściąga pory i wygładza
skórę. Systematycznie stosowana obkurcza i uszczelnia naczynka
krwionośne, dzięki czemu świetnie nadaje się do pielęgnacji cery
naczynkowej, ale też tłustej i mieszanej. Łagodzi trądzik różowaty.

Zielona. To cała skarbnica soli mineralnych (zawiera ich około 20, w
tym krzem, magnez, wapń, fosfor, sód i potas). Oprócz nich ma w
składzie mikroelementy i pierwiastki śladowe. Ze względu na
właściwości dezynfekujące, absorpcyjne i gojące pomaga w leczeniu
trądziku i wyprysków. Łagodzi stany zapalne i podrażnienia. Ożywia
zmęczona cerę, zmniejsza zmarszczki.

Żółta. Składem i działaniem przypomina glinkę czerwoną, odznacza się
jednak większą zawartością żelaza. Idealnie nadaje się do
pielęgnacji cery tłustej i wrażliwej, oraz do cery normalnej.

[albicilla]

Dary morskich głębin

Morze aż kipi od kosmetycznych bogactw. Już sama woda morska
wspaniale pielęgnuje skórę. Kąpiel w niej rewitalizuje, odżywia ją i
energetyzuje. Morskie algi to z kolei prawdziwa skarbnica cennych
dla skóry substancji, nic więc dziwnego, że z dużym powodzeniem
wykorzystuje się je przy produkcji kosmetyków.

Algi. Świat kosmetyczny od kilku lat przeżywa fascynację tymi darami
morza. Ekstraktami z alg wzbogaca się liczne kosmetyki. I nie ma się
co dziwić, bo zawarte w algach substancje mają niezwykłe
właściwości - odmładzające, wyszczuplające, upiększające. Brzmi to
jak bajka, ale nie ma w tym specjalnej przesady. Poddane
laboratoryjnej analizie algi zdradziły swój bogaty skład. Skąd taka
obfitość minerałów w tych niepozornych roślinach? Otóż gromadzą one
w swym wnętrzu wszystkie pierwiastki obecne w otaczającej je wodzie
i to od razu w postaci łatwo przyswajalnej przez skórę! A jest ich
całe mnóstwo. Należą do nich przede wszystkim mikro- i makroelementy
(cynk, potas, fosfor, brom, jod, magnez, miedź, mangan, wapń i
żelazo). Algi są również źródłem licznych witamin (takich jak beta-
karoten czyli prowitamina A, witaminy z grupy B, witaminy C, E, K i
PP), protein, aminokwasów i lipidów oraz wielu innych substancji,
których działanie na skórę jest bardzo korzystne. Pod wpływem
kosmetyków z algami skóra staje się lepiej ukrwiona i nawilżona,
wmocniona. Zawarte w nich substancje usuwają z niej toksyny, wiążą
szkodliwe substancje, wnikają w komórki tłuszczowe i pobudzają
przemianę materii. Poprawiają gładkość i elastyczność skóry,
posiadają też właściwości przeciwutleniające, więc opóźniają proces
starzenia się skóry i ją regenerują. Dlatego kosmetyki z algami
polecane są osobom żyjącym w zanieczyszczonym powietrzu i w stresie.
Algi znakomicie oczyszczają cerę, są więc skuteczne również przy
cerze łojotokowej i trądzikowej. Ponieważ aktywują syntezę kolagenu,
rewitalizują skórę, a pobudzając przemianę materii w tkance
tłuszczowej, przyczyniają się do redukcji cellulitu, dlatego dodaje
się je do kosmetyków antycellulitowych. Wyciągi z alg działają
korzystnie nie tylko na skórę, ale również i na włosy, są więc coraz
częściej składnikiem szamponów i odżywek.
cdn.

[albicilla]

Woda. Ma ona niezwykle bogaty skład. Odnajdujemy w niej niemal
wszystkie minerały występujące na Ziemi. Podczas kąpieli w morzu, na
zasadzie osmozy, cenne substancje przenikają do skóry, a wypłukiwane
z niej są toksyny. Dzięki temu skóra staje się gładsza, mocniejsza,
po prostu ładniejsza. Dla urody naszej skóry szczególnie ważne są
wapń i magnez, które wspierają syntezę kolagenu i ujędrniają skórę,
ale korzystnie działają na nią również inne morskie pierwiastki.
Kąpiel w morzu przynosi same korzyści. Morska woda wygładza skórę,
nawilża ją i poprawia ukrwienie. Regularne kąpiele w morzu polecane
są osobom z problemami skórnymi - łojotokiem, łuszczycą. Cenne są
również dla alergików. Pluskanie się w morskich falach to również
znakomity relaks. Pomaga pozbyć się stresu, zmęczenia, odpocząć po
ciężkim, pełnym napięć dniu. Oczywiście nie każdy i nie zawsze może
zażywać morskich kąpieli. Zawsze jednak można przygotować sobie
kąpiel z naturalnych soli morskich w zaciszu własnej łazienki. Taka
kąpiel powinna trwać przynajmniej 15 minut, a po niej należy spłukać
skórę prysznicem.


Źródło: Poradnik Domowy