NIE CHCE MI SIĘ ŻYĆ...............................

[Gość: kasia]

28 dc a od wczorajszego popołudnia już wiem że się nie udało. Bromergon, clo,
piękny pęcherzyk, pregnyl, ciągłe przytulanie. Niedługo potem pobolewanie w
dole brzucha, powiększone i bolesne piersi, z widocznymi żyłkami, ciągła
senność i zmęczenie, siusianie nawet w nocy i pewność "tym razem się udało".
Niestety nie !!! Od wczoraj plamię beżowo - brązowo. Najgorsze jest to, że ja
nadal się łudzę, nadal mam te cholerne objawy. Nic już z tego nie rozumiem
dlaczego się nie udaje? Czy te moje pęcherzyki rosną a są puste???
Boże jestem już 5 lat po ślubie i mam 30 lat. Nie mam już siły, chociaż mąż
stara się mnie wspierać i ciągle pokazuje jak bardzo mnie kocha ( z nim
wszystko ok, ja mam pco) . Dzisiaj rano jak jechałam do pracy to z na
przeciwka jechał TIR. W ostatniej chwili skręciłam z powrotem na swój pas...

MUSISZ ŻYĆ !

[kaja78]

Cześć Kasiu !
Nie załamuj się tak ! Będzie dobrze zobaczysz, to tylko kwestia czasu, ale na
pewno Wam się uda i będziecie szczęśliwymi rodzicami.
Wiem, że takie chwile są ciężkie - bo sama jestem w takiej samej sytuacji jak
Ty - dziś 30 dc, łudziłam się bardzo że tym razem się udało , ale też od
wczoraj zaczęłam plamić i już jestem pewna, że @ dzisiaj przyjdzie, ale ciągle
mam nadzieję, że następny cykl będzie szczęśliwszy - czego i Tobie z całego
serca życzę !!!!!!

[Gość: kasiaba1]

Kochana, może mi nie uwierzysz, ale wiem DOKŁADNIE co czujesz. Tylko że ja
zamiast TiR-a raczej chciałam wybrać okno na wysokim piętrze.
Ale, dzięki Bogu nie skoczyłam, po ponad 5 latach starań urodziłam córeczkę a
rok i cztery miesiące później jej brata. Sielanka co? Ale jak przypomnę sobie
te lata przepłakane nad znienawidzonymi podpaskami, jak nie cierpiałam każdej
ciężarnej, a zwłaszcza dzieciatej baby, a tych zachodzących "od razu" w
pierwszej kolejności. 30 lat to wiek w sam raz ...na rozpoczęcie starań, więc
powiedz sobie : "nie jestem bezpłodna, potrzebuję po prostu więcej czasu".
Nie dręcz sie, na pewno w końcu się uda, a na razie możecie z mężem cieszyć sie
po prostu sobą i czasem tylko we dwoje, a trzecie przyjdzie samo w najmniej
spodziewany, momencie. Zobaczysz........życzę Ci serdecznie wszystkiego
najlepszego.

[...]

[Gość: YnteliGięt]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[maretina]

kasiu! nie przejmuj sie tym padalcem, juz napisalam do admina prosbe o
usuniecie tgo swinstwa.

[tekla12]

A nie masz niedomogi lutealnej? Dostałaś luteinę? Oznacz hcg - z opisu to
wygląda na ciążę biochemiczną.

To zemrzyj wreszcie i nie truj ludziom pomyśl

[Gość: YnteliGięt]

o Afryce i odrazu ci ulży albo o kalekach . Po to Bóg stworzył kaleki i chorych
na Aids żeby inni mogli się pocieszyć ich cierpieniem . D.... bez szkoły .

[Gość: wilka]

nie możesz myśleć o śmierci,pamiętaj, że jest obok Ciebie ktoś kto Cię kocha,
przecież wychodząc za mąż nie obiecywaliście sobie dzieci, ale miłość na dobre
i złe, jesteś tą szczęśliwą która ma kochającego meża, dla którego ty jesteś
ważna a nie wasze przyszłe dzieci, bo wiedz że napewno będziecie je mieli,
trzymaj się mocno i skup się na miłości do swojego męża
Bądż szcześliwa mimo wszystko.Całusy.

[Gość: misia]

znam kilka przypadków kiedy wystąpiła miesiączka a dziewczyny były w
ciąży.Jeżeli dalej masz objawy i przeczucie że jesteś w ciąży to zrób test albo
idź do lekarza moja koleżanka rok starała się o dziecko lekarz powiedział jej
że zajdzie w ciąże tylko w danej pozycji po czterech miesiącach poszła do niego
żeby zapytać co jest grane i dowiedziała się że jest w trzecim miesiącu ciąży a
test nic nie wykazywał.Głowa do góry nie załamój się wszystko będzie dobrze
Gorące pozdrowionka!!!!!

[Gość: MM]

Witam w klubie o ile mogę tak powiedzieć, miałam podobne objawy, okres mi sie
spóźniał jakieś 2 dni zrobiłam test lekka różowa kreseczka, jaka to była radość
mój mąż mało nie wyskoczył ze skóry krzyczał to bedzie syn, ale ta radość
trwała tylko kilka godzin, nazywał mnie mauśką pisał sms-y po prostu szalał, a
wieczorem zaczęłam plamic, teraz mam już super okres leje sie ze mnie jak z
cebra jestem jeszce bardziej załamana bo w piątek ide na HSc, którego się
okrutnie boję, boję sie wyniku, że będzie to wyrok, Staramy się juz od 2 lat ,
pierwszy rok bez myślenia spontanicznie, bez zawacania na to uwagi i nic, potem
zaczeło się lekarze co jeden to lepszy naciągacz, teraz mam taka fajną lekarkę
z którą moge spokojnie o wszystkim porozmawiać i wogóle jest super tylko ja
jestem do dupy bo mąż ma chłpaczki ok , mam od jakiegoś czasu owulację, a
bobaska jak nie było tak nie ma, nie wiem tez jaki jest tego powód, i dlaczego
tak sie dzieje. Nienawidze siebie, każdego dnia, najlepiej z pracy prosto
szłabym spać żeby nie rozmyślać, to jest okropne, ciezkie, smutne.........
dlaczego ja. M

[Gość: Agnieszka]

Zawsze jest po co żyć...możesz mi wierzyć. Ale jesli bys kiedys(czego nie
chciałabym) pomyslała inaczej...to wierze ze bedziesz miała tyle szceścia co
ja. Pozdrowienia.

[Gość: smutas]

z tego co piszesz wynika że jesteś jeszcze na etapie "mało zaangażowanym
medycznie" - clo, pregnyl.
Uwież mi jeszcze przed Toba jest wiele innych możliowści - i to bardziej
zaawansowanych. szanese masz olbrzymie ale trzeba chcieć. Nie można się
załamywać i poddawać bo wtedy sama minimalizujesz swoje szanse.
Czy masz zrobione wszystkie badania, czy masz dobrego gina? To są podstawowe
sprawy!!!
Gybyśmy wszystkie poddały się przy pierwszym załamamiu nerwowym to by z
pewnością "zabrakło TIRów".

[Gość: lomre]

Mam 31 lat, 3 lata starań, wiele nadziei, objawy ciążowe często niestety nie
pokrywające się z realiami. Wczoraj tak mimochodem, bez większych nadziei, bez
specjalnych dopingów i 2 kreski. Mówią to narazie cichutko, bo... sama wiesz.
Piszę Ci to dlatego, że trzeba wierzyć. Nie miałam śluzu, nie pilnowałam
dokładnie tempki ani innych rzeczy które zawsze robiłam żeby było dziecko i
nawet nie mam żadnych "wymarzonych" objawów. Może to zapisane gdzieś nad nami?
Ostatni rozmawiałam z koleżankami, że nie mam już nadziei, przecież robię
wszysytko żeby było dobrze; łykam , daję się kroić i nic, więc pewnie nic nie
będzie.
Ufaj, wierz, kochaj swojego męża, ciesz się życiem a ja życzę Ci powodzenia.
Podobno życie kobiety to sinusoida. Muszą w nim być dołki żeby móc się odbić.
Kobiety bez takich zmian z czasem nie mogą sobie radzić, więć potraktuj złe dni
jako dołek po którym może być tylko lepiej!!!!!

[Gość: sylwia]

Nie żartuj Ja właśnie dowiedziałam się z eczeka mnie łyżeczkowanie macicy i
badanie drożności jajowodów To może być przyczyną nieplodności Boże nawet nie
mam siły Cie pocieszyć Wiedz że mnie jest tak ciężko jak Tobie Trzymaj się

[bajkare]

Nie możesz tak myśleć !!!
Rozumiem doskonale Twoje cierpienie, bo sama też cierpię - podobnie jak wiele
innych Dziewczyn na tym forum - ale nie możesz dopuszczać aż takich myśli do
siebie.
Pamiętaj, że zawsze po burzy wychodzi słoneczko i dla Ciebie ono też na pewno
zaświeci. A co nas nie zabija, to nas wzmacnia.
Musisz sie tylko uzbroić w cierpliwość. Wiem, że to trudne, ale nie masz innego
wyjścia - musisz wierzyć i walczyć dalej. Zobaczysz - wszystko się ułoży.
Wydaje mi się, że mam moralne prawo żeby Ci tak właśnie radzić, bo sama tak
postępuję. Na przekór wszystkiemu i wszystkim nie poddaje się, walczę dalej i
głęboko wierzę, że w końcu się uda. Choć nie powiem, że nie mam chwil, w
których odechciewa się wszystkiego. Ale poddać się nie można.
Tak więc zrób sobie jakąś małą przyjemność, która poprawi ci nastrój - choćby
na siłę - pozbieraj się i walcz dalej.
Ja obiecuję, że będę mocno trzymać kciuki za Ciebie, siebie i wszystkie inne
Walczące.
Trzymaj się dzielnie, pozdrawiam bardzo cieplutko

[edwo]

Nie poddawaj się. Warto walczyć, wiem coś o tym. Ja walczyłam 8 lat -
popieprzone hormony, endometrioza, dwie laparoskopie, jeden jajowód niedrożny,
nieudane in vitro, wydany worek pieniędzy, wylane morze łez. I co? I teraz mam
dwóch synków - 6 lat i 2 latka. Więc jeszcze raz, nie poddawaj się!!!! Trzymam
za ciebie kciuki.

[Gość: nika]

no co Ty, Kasia. Ja jestem starsza od Ciebie i staram sie nie zalamywac, tez
jestem od 5 lat mężatką. Ja jakoś wierzę wewnętrznie, że uda mi się kiedyś
zajść w ciążę i urodzić bobasa. Jest to takie przeczucie, które wiem, że kiedyś
się spełni. Wierzę ze na Ciebie też gdzieś tam czeka już jakiś maluch i w koncu
odnajdzie drogę do Twojego brzuszka, musisz tylko uwierzyć ze to się może stac.
Może nie już, nie teraz ale w przyszłości na pewno, bądź cierpliwa

[Gość: Kobietka]

KASIEŃKO!!!!!!
Nie możesz tak myśleć. Zobacz ile Dziewczyn jest z Tobą, i jeszcze Mąż. Co z
Nim by było? A jeśli zaraz następnym razem zaciążysz? A tak nie miałabyś już
szansy ani nadziei na fasoleczkę! Nie pozbawiaj się jej! A jak przyjdzie ta
wstrętna @ to znów będziesz mogła odliczać dni do starań. Boże, nie wiem jak
Cię pocieszyć... Mam nadzieję, że gdy zobaczysz, że wszystkie tu trzymamy
kciuki za Ciebie, to będzie Ci raźniej i lepiej. I tylko dlatego się dopisuję,
bo inaczej doradzić nie potrafię.

[m.meg]

Kasiu,
Prezcież samo plamienie nie przesądza jescze o tym, że sie nie udało!!!!!!!
Zrób test.

Poza tym nie załamuj sie ! Naprawdę. Tobie też sie uda. Nawet cuda sie
zdarzają. Wierz mi. Sama mam takie dziecko. Gdy straciłam już nadzieję,
wykorzystałam niemal wszystkie mozliwości - pojawiło sie moje maleństwo. To
było jak Dar od Boga. I tobie też sie to przydarzy. Zobaczysz.

[granna]

Kasiu
Duzo tu juz ciepłych słow padło, ale ja tak troszke z innej strony chce
pocieszyc i Ciebie i inne dziewczyny w podobnej sytuacji. Jako 17 letnia
dziewczyna trafiłam do lekarza z zaburzeniami hormonalnymi, poziom testosteronu
miałam wyzszy niz sie lekarce kiedykolwiek zdrzyło zobaczyć ) Lata leczenia,
rózne leki, które wymieniacie sa mi znane, padała nazwa PCO, ale ja byłam za
mloda i nie zależało mi na szczególach, nie mysłałam na razie o dzieciach.
Sylwetka chłopa, troche za duzo ciała, owłosienie, i te pecherzyki na jajnikach
torbielki itd. Dałam spokoj bo z przychodni wieku rozwojowego mnie wyrzucili
(za stara była )a ze dzieci nie chciałam to i tematu nie ciagnełam.
Miesiączki nieregularne nigdy nie wiadomo kiedy az pewnego razu regularnie 3
mce były po 31 dni ) I co ?? I syn ma dzis 2,5 roku !!! A to,ze wpadłam jak
pensjonarka w najmniej odpowiednim momencie to juz inna historia )
Zycze Wam wszystkim wpadek takich jak moja )
A juz napewno nie wolno sie ładoac pod tira bo moze własnie LOs ma dla Was
jakoś niespodzianke wtedy kiedy sie jej najmniej spodziewacie??
Trzymam kciuki
granna

[Gość: amelka]

robiłaś badanie drożności jajowodów?

[Gość: kasialu]

Kasia ja powiem z innej strony.
Ja przeżyłam decyzję bliskiej osoby o rozwiązaniu problemów tą drogą.
Do dzisaj nie mogę sie pozbierać i wytłumaczyć sobie DLACZEGO!!! Nigdy tego nie
zrozumiem i nikt nigdy nie wyłumaczy mi tego co się stało.
Wiesz jaki to ból dla bliskich. Z każdej sytuacji jest wyjście i nigdy nie
decyduj się na ten krok.
Zmroziło mnie jak przeczytałam Twój post.
Pomyśl o swoim Meżu.

[Gość: lomre]

Wróciłam do tego postu.
Pisałam, że masz mieć nadzieję, bo ja mam 2 kreski. Otóż już nie mam. Jestem z
powrotem w punkcie wyjścia tylko, że z większym dołkiem psychicznym, ale nie
można się poddawać.

[maretina]

Gość portalu: lomre napisał(a):

> Wróciłam do tego postu.
> Pisałam, że masz mieć nadzieję, bo ja mam 2 kreski. Otóż już nie mam. Jestem
z
> powrotem w punkcie wyjścia tylko, że z większym dołkiem psychicznym, ale nie
> można się poddawać.
lomre! nie poddawaj sie, jak raz zaszlas to masz wielkie szanse na nastepny
raz. wynik histpatu w tej sytuacji znaczy tyle, ze mialas pecha. wierze, ze
drugi raz bedzie tym szczesliwym!

Do Maretiny

[Gość: Lomre]

Nawet nie wiesz jak bardzo jestem Ci wdzięczna za twoje pocieszenia. Wierzę, że
dobro zawsze wraca do nadawcy i tego Ci życzę.

[maretina]

Gość portalu: Lomre napisał(a):

> Nawet nie wiesz jak bardzo jestem Ci wdzięczna za twoje pocieszenia. Wierzę,
że
>
> dobro zawsze wraca do nadawcy i tego Ci życzę.
ja trez wierze w to, ze... "to co dasz innym z siebie wroci do Ciebie"
bedzie ok! zobaczysz, kiedys bedziemy sie cieszyc bobasami

[Gość: mała]

chyba cię zdrowo walelo! Tez mam 30 lat staram się od 2 lat i co z tego,
zwariowałaś! Ciesz się zyciem, takie problemy to żadne problemy. Zastanów sie co
piszesz na drugi raz.

[Gość: oliwiab]

hej Kasia
rozumiem ciebie doskonale,ale powiem Tobie jedno odpuść sobie. Dajcie sobie
chwilkę wytchnienia. Takie napędzanie siebie do niczego nie prowadzi. Dlaczego
siebie obwiniasz? Nie jesteś z tych gorszych. Wiem co piszę choć jestem od
ciebie dwa lata młodsza ja się starałam ok 7 lat. Napisałałam w czasie
przeszłym nie dlatego, że mam upragnione maleństo a dlatego, że przestałam o
nie walczyć. Przeszłam już wszystko co możliwe. A do tego wszystkie stany
psychiczne od eufori, że tym razem musi się udać po depresię, że nic z tego.
Obwiniał siebie, że nie jestem wartościową kobietą. Stałam się kłębkiem nerwów,
bo to trzeba zrobić teraz o tej godzinie a nie wtedy kiedy ma się na to ochotę.
Zabija to w nas uczucia. Ja z własnego doświadczenia wiem jak bardzo odsunełam
się z moim mężem. Był moment, że myśleliśmy już o rozwodzie. Roztaliśmy się na
pół roku. Wtedy miałam czas na przemyślenia. Czy zależy mi na dziecku czy na
człowieku za którego wyszłam,bo przecież jego bardzo kocham. Teraz próbujemy
być razem bez walki o maluszka, ale zawsze jest wyjście możemy adoptować inne
dziecko które będzie nasze, bo urodziło się komuś innemu niż nam ( poprostu
pomyliło rodziców), ale to też musimy odłożyć do momentu kiedy będziemy już
wszystkiego pewni. Droga do adopcji nie jest łatwą ani łatwą decyzją ( tą
drogę też już pokonaliśmy w ciągu tych ok. 7 lat i wiem, że nie robi się nic na
siłę bo nie można uszczęśliwiać człowieka na siłę). Ja chciałam dziecko, bo
przecież to dowód miłości dwojga ludzi. Zawsze lubiłam dzieci a one mnie.
Niestety nie mam własnych. Ale mam męża, który jest moim przyjacielem i to się
liczy, bo miłość dwoja ludzi jest czymś najpiękniejszym. Wiem, że pragnienia
gdzieś tam zostają. Ale może jak dacie sobie trochę wytchnienia i nie będziesz
myśleć tak bardzo to w najmniej oczekiwanym momencie uda się spełnić Wasze
nadzieje. Ja też ma PCO wiem naprawdę co przechodzisz, ale czy cena jaką chcesz
zapłacić jest tego warta. Chcesz pozbawić siebie życia- pomyśl jak możesz je
inaczej ułożyć. Co możesz zrobić , co jeszcze zobaczyć i kogo jeszcze spotkać
na swojej drodze ( to upragnione maleństwo - tylko to się spełni jak będziesz
żyć i cieszyć się życiem). Życzę Tobie aby spełniły Ci się marzenia.
Pozdrawiam Was Wszystkich i życzę powodzenia
P.S.
Mam nadzieję , że nie zadnudziłam

[Gość: maksia]

Hej!
Byłam w podobnej sytuacji co Ty przez ładnych pare lat. Mam juz 32 lata na
karku i 10-letni staz małżenstwa ale wciąż nie mam upragnionego dziecka. No cóz
staram się cieszyc tym co mam i widze, że są ludzie bardziej nieszczęsliwi od
nas i jakos brną do przodu. Kazdy z nas od losu coś dostaje, tylko nie zawsze
wtedy kiedy sobie o tym zamarzy. Może na nas przyjdzie kolej kiedy indziej?
Póki co ciesz się młodoscią i tym, że masz męza i nie jestes z tym sama. To na
prawde bardzo bardzo duzo. Pozdrawiam.

[Gość: wilka]

Może to da Ci nadzieję: wczoraj moja koleżanka przyszła i oznajmiła, że jej
znajoma właśnie urodzi trojaczki, mimo cząstkowo usuniętego jednego jajnika, 8
lat starań i wielu wielu problemów zdrowotnych.
Proszę nie załamuj się. Pamiętaj, że Twój mąż nie wiązał się z Tobą dla
przyszłych Waszych dzieci , ale że jesteś WSPANIAŁĄ , MADRĄ I KOCHAJĄCA ŻYCIE
KOBIETĄ.
Jeżeli potrzebujesz w jakiś sposób skrzywdzić siebie to kop nogą w szafę.
Gwarntuję, że noga napewno będzie Cię bolała przez parę dni. Pa, pa.Całuski