Tu mama

[kinia_76]

Witam Was wszystkie!
Piszę tu,bo chciałam Was podnieść na duchu. Nie zaglądałam na to forum
wcześniej,bo nie wiedziałam w ogóle,że jest,z resztą i tak nie miałam stałego
dostępu do netu...
Ale nie o tym chcę pisać.
Staraliśmy się z mężem prawie 3 lata.Totalna załamka.Nie dość,że ja miałam
problemy z owulacją,to jeszcze nasienie męża nie było idealne. Tysiące
różnych badań,wizyt,testów.Nie będę się rozpisywać. Liczba lekarzy: 2. Ten
drugi dał cień szansy na IUI.Powiedział,że czasem udaje się dopiero za 10(!)
razem,więc trzeba próbować.
Na in vitro nie było nas stać.
Już byłam tak zrezygnowana,że chciałam zrobić przerwę,ale mąż nie chiał.
To jest naprawdę dobijające,kiedy przyjemność staje się koniecznością...
4 razy IUI,zero efektów.
Za piątym razem byłam pewna,że nic,bo nie dość,że lekkie krwawienie w trakcie
owulacji(co nigdy nie mialo miejsca),to jeszcze bolesne piersi i to w 25dc. W
35dc zrobiłam test i..... poryczałam się jakby mi ktoś umarł! 2 cubowne
kreseczki!Brałam duphaston i clostibegyt.
Teraz nasza kruszynka ma 6 mies. i właśnie siedzi mi na kolanach,próbując coś
ze mną napisać
Za niedługi czas bedziemy się starać o drugie dziecko,prawdpodobnie nie
obędzie się bez pomocy lekarzy,ale będziemy próbować ile sił starczy.

Dziewczyny,nie powiem Wam,że głowa do góry i Wam też się uda,ale powiem,że
trzymam za WAS wszyskie kciuki. Z całego serca życzę Wam cudownych 9
miesięcy, kopniaków od środka i śledzi z bitą śmietaną!

Będę tu zaglądać, tak miło jest czytać,że kolejnej z Was się udało.
Pozdrawiam serdecznie.

[kaka154]

[andzia9955]

aż się wzruszyłam.... twoja wypowiedź dodaje mi skrzydeł. Pozdrawiam i życzę
szczęścia przy drugim szczęściu

[2233emil]

Wlaśnie takiej wypowiedzi dzisiaj szukalam.
Boże jak ja się cieszę z twojego szczęścia bardzo się wzruszylam. Trzymam kciuki
za następne pokolenie. Ucaluj kruszynę od nas z forum pa .

[bravia1]

Powodzenia Kiniu!!!!

[aniaresz]

Uwielbiam czytać takie wątki. My również się staramy prawie 3 lata i chyba starczy naturalnych staranek i za 3 miesiące też uderzam na iui. Właśnie zamierzam działać do skutku, bo jeżeli jest nienajgorsze nasienie i owulacja to wkońcu się musi udać. Dziękujemy za te słowa bo to bardzo podbudowuje. Powodzenia przy drugiej dzidzi!

[kinia_76]

My się staraliśmy sami ok 6 mies. Zaufany lekarz nam powiedział,że jeśli po tym
czasie nic,to mamy się do niego zgłosić.Tak się zaczęła nasza wędrówka.Ale on
za dużo nie mógł zdziałać i poszliśmy do drugiego.

Chcę Wam jeszcze powiedzieć,że jeśli mój post pomoże na duchu jednej choćby
osobie,będę bardzo szczęśliwa. Też wylałam hektolitry łez,też byłam wściekła na
świat,że to akurat my jesteśmy tą piątą parą... Kolejne wiadomości o ciążach
koleżanek przeżywałam coraz gorzej. W stycz. zeszłego roku jak się
dowiedziałam,że następna bedzię mamą,byłam tak załamana,że nie pamiętam jak
tego dnia do domu wróciłam.Ale właśnie wtedy coś we mnie pękło i wzięłam się w
garść.
Przy piątej IUI byłam spokojna,jakoś nie wierzyłam,że się uda.Tym bardziej,że
to było 2 cykle po torbielach 3 i 4 cm w obu jajnikach.

I jeszcze jedno.Bardzo się tego wsydziłam,że nie mogę zajść w ciążę.Nie wiem
dlaczego... Czy Wy też tak czujecie? Czułam się jakaś gorsza z tego powodu.

Życzę Wam dużo sił, wytrwałości, nadziei i wiary,a nie pustych słów "nie martw
się,w końcu się uda",bo syty głodnego nigdy nie zrozumie...

[jula1232]

Dziękuje ci Kiniu!! twoja historia bardzo podbudowuje na duchu. Jesli chodzi o
wstyd, to ja sie czuje jak jakis wybrakowany towar czasami. Buziaki.))