Czekanie na Dzieciatko Boze

[luna67]

Dziewczyny,

siedze sobie oto w przytulnym domku udekorowanym juz na swieta, kominek
zapalony iskrzy sie od swiezo zapalonego drzewa,....... swiezo spalona zywica
drzewna wypelnia moje nozdza nadajac mi niesamowite uniesienie....,

Zapalone swiece dekoruja sciany niesamowitymi cieniami, zmieniajacymi od czasu
do czasu swoje kontury i poswiate...... moze ten stan to wspomnienia? jakas
tesknota?....
......ciezka glowa od problemow spada mi na ramie,.... ja czekam......,
czekam....., ale nie wiem na kogo? na mojego meza? ktory ma zamiar przyjsc za
godzinke z pracy? czy na kogos innego?....., ale nie wiem na kogo ja tak
czekam moze to czekanie jest nierealne jakies wyimagowane?

Takie oczekiwania mialam bardzo czesto i sie okazywalo, ze to jednak nie moj
maz, na ktorego czekam, ktorego kocham do szalenstwa, nasilaly sie zawsze w
swieta Bozego narodzenia,....z dadejsciem narodzin dzieciatka Bozego......

Nie zrozumcie mnie zle, niby wierze, ale jestem zazdrosna o to
dzieciatko......wiem glupie, ale te swieta przysparzaja mi smutek,
przypominaja mi o niespelnionym marzeniu........, wszystko sie kreci wokol
dzieciatka, a te przyspiewki wyciskaja ze mnie ostatnie lzy: "lulaj ze
Jezuniu.......".

Mam trwoge przed tym rodzinnym przyjeciem, jak sie rodzina zbierze z glupimi
pytaniami, ze szczesliwymi matkami tulace swoje dzieciatka w ramionach........
kolejne swieta wypelnione wyczekiwaniem, ze lzami w oczach, z nadzieja
czekajace na cod.......

Zamykajac oczy wyobrarzam sobie moja mala rodzike w tym tlumie wigilijnych
gosci..., ja, moj maz, no i nasze malenstwo......, sorry ale dalej nie moge
pisac....(nie jestem masochostka)

Jak wy spedzacie swieta narodzin Jezusa? nie kojarzy sie wam z wlasnymi
marzeniami? bo ja wariuje

[biedronka.online]

Boję się świąt, Wigilii. Również tej w pracy, bo wiem, że trzeci raz
będą życzyć tego samego, może nawet z głębi serca, ale nieświadomie.
Dla mnie to koszmar, trudno nawet opisać. Nie jesteś sama

[luna67]

Dzieki biedronka,
u nas juz 4-ty rok zbliza sie do schylku, w poprzednim roku zauwazylam glupie
wzroki matek jak bawilam sie z "bablami" baraszkujacymi pod choinka. Kuzynka
mojego meza (daleka) nie obeznala sie bez komentarza: "za leniwi i wygodni na
swoje"?....... cholerka jak to bolalo. A nie mam zamiaru kazdemu tlumaczyc.

[wiewiorka76]

Ja na nic nie czekam, a zwłaszcza na święta. Życzenia to jedno, ale
w tym roku w święta właśnie miałam zacząć wyciszanie do inv. A
tymczasem znaleźli mi guzka w piersi i niczego nie zacznę, dopóki
dziadostwa nie usunę. Zamiast szykować się do świąt, będę się wozić
po szpitalach i czekać na wyniki. ( Kilka innych badań też wyszło
ch..........o (

[luna67]

Wiewora, nie martw sie tym gozkiem, nie usuwaja od razu, u mnie tez cos 3 lata
temu wykryto i sie okazalo blachostka, ktora sie wchlonela po paru tygodniach.
Ale wyciek w II polowie cyklu z piersi mam dalej nikt nie wie dlaczego.

[wiewiorka76]

Luna, nie dopuszczą mnie do inv jeśli nie usunę. Podobno teraz
trzeba takie rzeczy jak najszybciej usuwać, odchodzi się w
medycynie od czekania i obserwowania. Zresztą lada dzień będę miała
opinię onkologa i zobaczymy co dalej, ale jestem pewna, że mi to
wytną.

[luna67]

Wiewora, nie lubilam nigdy lekarzy (juz jako dziecko), umieralam w ich ramionach
nie raz, ale staram sie ufac.

Z tego co wiem; jezeli guzek jest zlosliwy (po diopsji) to sie usuwa i naswietla
chemia, ale jak nie zlosliwy to sie obserwuje.

Moze moj ginekolog z perspektywy czasu popelnil katastrofalny blad wysylajac
mnie zaraz na OPeracje? a moze mi zycie uratowal? tego sie nigdy nie dowiem.

Mialam nadzerke szyjki mac. za pierwszym razem wyszedl PAD III, i od razu wyslal
mnie na OP, bez obserwacji i innych lekow, nastrszyl rakiem itp. (bylo to pare
lat temu). Mowil mi, ze moge stracic cala macice, to byl dla mnie horror.
Pare lat po OP inny lekarz ogladajac moje wyniki tamtej cytologi, podrapal sie
po glowie i powiedzial, ze by mnie wtedy wyleczyl bez "uposledzania" mnie i sie
zapytal : "czy wtedy mnie poinformowano o tym, ze beda klopoty z zajsciem?"
..... Nie wiesz jak sie czulam, jak ofiara wlasnej glupoty, ale z drugiej strony
moze ta OP mi zycie uratowala ?(tego sie nigdy nie dowiem).

Trzymam kciuki, bedzie dobrze

Guzek

[malwes]

Wiewiórka - ja 6 lat temu miałam małą zmianę litą w piersi. Z
biopsji wszystko wyszło ok ale jednak kazali usunąć i usunęłam. Sam
zabieg trwał może z godzinkę, nic nie bolało (znieczulenie
miejscowe) i o dziwo nic nie bolało potem - może troszeczkę. Nie był
mały ale chirurg był z tych "estetyków". Została mała 1cm blizna.
Nic nie było mowy o tym, aby czekać z ciążą - z histopatologii się
potwierdziło, że to niegroźny włókniak był. Ja bym wydziabała.
Nie wiem skąd jesteś ale jeśli z W-wy to mi to wycinał chirurg
onkolog R. Sopyło w CM LIM - jeszcze pracuje człowieczek.

Przepraszam za suwaczka

[malwes]

Tak szybko chciałam Wiewióreczce odpisać, że zapomniałam wyciąć -
ale ja też "stąd", z tego forum. Starszy z "odbicia" po tabletkach
a młodsze "Invimedowe" więc mam nadzieję, że nie urażę a może trochę
opytmizmem powionie (ja z tych z PCO co w życiu własnej miesiączki
nie miały).

[wiewiorka76]

Malwes, na szczęście nie mają czego usuwać. Bylam z tym na
onkologii w wawie, po badaniu i usg okazało się, że to tylko
pobudzony gruczoł. Ale i tak dzięki za wsparcie

[diwianna]

Przeczytałam Wasze wypowiedzi i ... się poryczałam. Walczę o Nasze Szczęście a zbliżające się Swięta zamiast wielka radością i optymizmem, wiarą w lepsze jutro napawają mnie strachem i przygnębieniem. Na samą myśl o składaniu sobie życzeń świątecznych czy noworocznych robi mi się strasznie smutno . To będzie już trzecia wigilia bez Naszego Szczęścia ale pierwsza od kiedy w gabinecie lekarza padło słowo NIEPŁODNOŚĆ.
Nie wiem jak poradzę/poradzimy sobie na życzenia " o powiększeniu rodziny"? Moi rodzice wiedzą co nieco o naszych problemach ( może za mało ich wtajemniczyliśmy???)ale nawet zyczenia od mamy tak bardzo bolą...

[ikakole]

Jesli chodzi o mnie to napewno juz dziewiaty raz uslysze te same
zyczeniaPo tylu latach nadzieja zaczyna wygasac.

[agnieszka.krak]

a ja nie mam siły po raz pierwszy na święta, pomimo lat walki zawsze były dla
mnie czymś magicznym, ale nie w tym roku. W te swieta powinnam rodzić, taki
miałam TP, no ale moje dzieciątko musiało umrzeć, choć pięknie się rozwijało,
tyle , ze w jajowodzie.Mnie tez ledwo uratowano, trafiłam na stół z rozerwanym
jajowodem. To było moje drugie ICSI, przeszłam w tym roku jeszcze trzecie
kompletnie nieudnae, ale to nie boli jak tamto

[betka262]

Dla mnie też święta wiążą się z czymś magicznym, czymś na co czekam cały rok.
Przeważnie we wigilię łzy płyną mi z pamięci o najbliższych zmarłych, ale i
wtedy kiedy ktoś składa mi życzenia, żeby w końcu spełniło się moje marzenie.
chciałabym wkońcu zrobić mężowi i rodzicom , siotrze i jej córce i innym ten
prezent. Oni wiedzą jak bardzo tego pragne. Dlatego Święta są dla mnie trudno.
Wiekszośc rodziny a w zasadzie wszyscy mają pociech, kupujemy im prezenty.
Kiedy wkońcu bedziemy mogli kupic prezent naszemy maleństwu?
czy nadejdą takie święta kiedy będe mogła powiedzieć, że jest w pełni szczęśliwa.
Wy pisząc pokazujcie mi, że nie jestem sama. Ale to smutne.
I życzę Wam spełnienia TEGO marzenia. Jeszcze w tym roku.

[amelka5]

Postanowiłam się odezwać bo bardzo mnie wzruszyły wasze wypowiedzi. Mnie też te
Święta bolały, mimo że czekałam na nie cały rok. Tak się złożyło, że dwa lata z
rzędu w listopadzie traciłam ciążę, wymarzone i po latach walki. W zeszłym roku
święta były tym smutniejsze, że mój Tato był chory, czekał go szpital i
operacja, jednak postanowiłam że będą one magiczne tak jak powinny być.
Spędziliśmy je z najbliższą rodziną, nie myśląc o smutkach (a przynajmniej
starając się nie myśleć). Na początku stycznia mój Tato trafił do szpitala,
musiałam zająć się Mamą, która bardzo to przeżywała, odwiedzać Tatę i
podtrzymywać go na duchu. Pod koniec stycznie zachorowałam na grypę żołądkową a
mój organizm wyczerpany licznymi stresami odmawiał mi posłuszeństwa, padałam
spać o 20. Jak już się pewnie domyślacie byłam w ciąży. Zaszłam w nią właśnie w
noc tej magicznej Wigilii. Od początku starałam się odganiać złe myśli i
wierzyć, że tym razem będzie tylko dobrze. We wrześniu urodziłam córeczkę, moje
szczęście. Jest tak cudownym, pogodnym, roześmianym dzieciątkiem, że teraz wiem
że było warto przejść przez to wszystko żeby otrzymać taki cud. Mój Wigilijny
cud nad cudami. Bo cuda się zdarzają, czego wam wszystkim życzę z całego serca.

[ewinka22]

My trzecie święta bez wymarzonej Dzidzi...boję się teraz bardziej niż zwykle...26 grudnia tego roku miałabym termin porodu niestety...nie udało się Tak się złożyło, ze nadal walczymy jak długo jeszcze, tego nikt nie wie...nadzieja jest, ale strach też ogromny...

[wiewiorka76]

Dziewczyny, wraca do mnie życie!! Wczoraj byłam na onkologii,
wybadali mnie najdokładniej jak mogli i okazało się, że to jednak
nie guzek!!! Musimy jeszcze wyjaśnić jedną sprawę u mojego męża i
jeśli się okaże, że jest ok, to w poł. stycznia zaczynam
wyciszanie Na razie jednak najbardziej się cieszę, ze ominęła
mnie biopsja, usuwanie uguzka i stres związany z oczekiwaniem na
wynik. Jestem zdrowa ))))

[sasanka.1]

wiewiora - ciesze sie razem z toba.

Dziewczyny czytajac wasze wypowiedzi nie mozna sie nie poplakac.U
mnie rowniez ciagle zyczenia o dzieciatko a tu nie ma dopuki nie
zrobilam badan myslalam ze cos jest ze mna nie tak
Powiem tak mam tez maly problem bo jak kazda z NAS chce juz miec
swoje dzieciatko i te czekanie na dwie kreski jest wkurzajace(w
dodatku jak ich nie ma) u mnie i mu mojego meza jest wszystko ok .
mialam robine hsg w chwili obecnej biore clomid w poniedzialek
bedzie zastrzyk z Novarel na pekniecie pecherzykow i pozniej do
roboty mam nadzieje ze sie uda bo od trzech lat nic z tego nie
bylo po raz pierwszy zaczelam chodzic do gina w USA babka jest
rewelacyjna poszlam z bolem jajnikow (byly torbiele) a ona od razu
mnie na badania itd w polsce nie moglam sie doprosic badan a tu
wizyta i od razu takie zaangazowanie po wywiadzie. Kobietka chce
zebym zaszla w ciaze i chce mi w tym bardzo pomoc - pierwszy raz
jestem u gina w usa i jestem pod wrazeniem - choc moj gin w Polsce
powiedzial tylko tyle ze jak w ciagu pol roku nie zajde w ciaze to
zebym sie zaczela leczyc w usa


dziewczyny mam male pytanie czy ktora z was brala takie zestawienie
CLOMID + NOVAREL - i sie udalo



czy CLO (to jest to samo co clomid bo nie wiem czy to nie jest skrot)

zycze wam aby te swieta przyniosly nam wszystkim upragnione dwie
kreski - ja innego prezentu nie chce

[luna67]

Sasanka, odpowiem tobie tylko jedno, jak masz zajsc w ciaze, to zajdziesz, i
jest obojetnie gdzie sie to zdazy, czy w Polsce, czy w USA, czy w niemczech.
Ja sie "leczylam" (nic nie stwierdzono) przez 3 lata w najlepszych klinikach w
Niemczech i nic....... wydlam kupe pieniedzy.....

Jak masz dane byc w ciazy i ja donosic, to moze sie zdazyc nawet w krajach PPA.

Jezeli chodzi o lek to go zanm pod nazwa CLOmifen, dziala cuda ale u kobiet,
ktore reaguja na ten lek, u mnie nie zadzialal, wrecz przeciwnie, spowodowal;
zbieraniu sie wody w powlokach brzusznych co prowadzilo do stanow zapalnych i
wzrostow leukocytow poza norme 13.000(( .... podejrzewano raka itp. horror
nie z tej ziemi

[olsza7]

Czesc Kobiety,
No, ja tez sie troche obawialam tych swiat. Tego, ze coraz nas w rodzinie mniej
wokol stolu i nikogo nie przybywa. Spotkan z kolezankami z liceum, ktore donosza
coraz to nowe zdjecia potomstwa. Uczucia, ze stoje w miejscu. Strachu przed
samotnoscia na stare lata.

Ale cholera, cos sie we mnie ostatnio odmienilo. Jakos tak dotarlo do mnie, ze
wszystko w moim zyciu uklada sie dokladnie tak, jak ma sie ukladac, dokladnie
tak, jak jest dla mnie najlepiej - tu i teraz. I powedzialam sobie "dobra".
Przestalam stawiac opor temu, co sie dzieje. Daje sie poniesc pradowi. Dalej sie
z mezem staramy, rzecz jasna, ale inaczej, lagodniej. Jakos tak zatrzymalam sie
i popatrzylam na sama siebie, zdalam sobie sprawe, ze ja jestem kims wiecej, niz
nieplodna kobieta. I kiedy zostane matka, to tez nie bede tylko matka. Moj sens
istnienia jest znacznie wiekszy. Wychodze codziennie na dwor i ciesze sie, ze
jestem na swiecie.

Wszystkim wam w te Swieta zycze spokoju ducha i milosci. W kazdej z nas pali sie
jasne swiatlo. Sprobujmy je w te Swieta odnalezc i niech ono nam daje dobra
energie i kierunek dzialania.

Olsza! Brawo!

[lusiasia]

Fajnie to ujelas, ja czuje tak samo!

[diwianna]

Olsza! wiem,że masz rację, wiem że takie podejście jest rozsądne ale ja tak na razie niepotrafię. Boję sie świąt, boje sie że ta "magia" związana ze składaniem zyczeń, kóre maja sie spełnić nic nie zadziała!

A świadomość niepłodności krąży ww moim myślach przez całą dobę, 7 dni w tygodniu i nie pozwala się cieszyć urokami zycia

[nihiru]

Olsza7 - wreszcie jakieś rozsądne słowa. Mam dokładnie tak samo,
tzn. bardzo bym chciała żeby się wreszcie udało, mam poczucie czasu
przepływającego między palcami, ale jednocześnie potrafię się
cieszyć tym co mam w tej chwili.

Mam natomiast pytanie do dziewczyn, które tak się boją składania
życzeń: jak to się dzieje że życzenia na forum od - jakby nie było -
obcych osób przyjmujecie z wdzięcznością, a od najbliższych Wam
osób - z taką przykrością?

[olsza7]

Bo czujemy, że wobec najbliższych mamy jakieś zobowiązania i, że ponieważ łączą
nas związki międzyludzkie, w których zawsze istnieje jakiś element wzajemności,
wydaje nam się podświadome, że za tymi życzeniami stoją też jakieś oczekiwania
wobec nas (np. dostarczcie rodzinie nowego członka).

Poza tym dużą część tego, kim jesteśmy w naturalny sposób wywodzimy z bycia
członkiem rodziny. W rolę żeńskich członków rodziny kulturowo wpisana jest norma
posiadania dzieci. Kiedy mamy kłopot z płodnością, istnieje poczucie, że nie
spełniamy tej normy, a tym samym (w naszych oczach) stajemy się marginalnym
członkiem grupy rodzinnej. To boli. I może się nawet w ekstremalnych przypadkach
wydawać, że nie zasługujemy na życzenia od krewnych.

Natomiastu tu, na forum, mając kłopoty z płodnością nie łamiemy żadnych norm, bo
niepłodność jest główną normą tego forum. Ponadto nie łączą nas te silne więzy
pokrewieństwa, więc może być poczucie, że życzenia przekazane nam przychodzą
zupełnie bezinteresownie.

Biorąc to pod uwagę (i fakt,że większość z tego, co napisałam jest tylko w
naszej głowie), ja ostatnio stosuję taki trick z życzeniami: nie koncentruję się
zbytnio na treści życzeń bo i słowa nie są tutaj najważniejsze. Koncentruję się
na miłości/przyjaźni/dobrej energii, którą chce mi przekazać dana osoba. Nawet,
jeżeli czuję, że ktoś w tych życzeniach jest lekko uszczypliwy, to tam zawsze
jest jakiś ładunek pozytywnej energii.

A, i zamiast całowania się po policzkach (którego nie znoszę), idę od razu "na
misia" - to ich zawsze zbija z tropu i przestają gadać

[luna67]

Olsza7,

te zyczenia obojetnie czy na forum, czy w gronie rodzinnym maja ten sam wplyw na
nas; przypominaja nam o niespelnieniu. Nawet ten glupi wozek na ulicy, pchany
przez roztrzesiona i zdenerwowana matke, wkurzajaca placz dziecka....
Ale roznica jest w tym, ze na forum czytajac wypowiedzi, mozemy sie wyplakac,
powzdychac, rzucic jakims przedmiotem znajdujacym sie pod reka.

W gronie rodzinnym/znajomych raczej nie wypada sie rozplakac, wstrzymujemy te
lzy, ta kluche w gardle nie da sie jakos przelknac. Ta klucha siedzi nam do
czasu przybycia do domu........., a pozniej chcac pozbyc sie tej kluchy w gardle
nieswiadomie wyzywamy sie na mezach/partnerach.

Nie masz pojecia ile razy w ciagu tych 3-4 lat siedzenia na tym forum cieszylam
sie sama siedzac w domu, dowiadujac sie, ze jakiejs z nas sie udalo! czulam jej
szczescie, podglaszalam ulubiona muzyke i sama tanczylam))))(a mam wszystko
poukladane w mojej mozgownicy (mam nadzieje)))))

Olsza7, wierz mi, to nie sa zobowiazania.......,albo norma, o ktorej piszesz,
przynajmniej w moim przypadku.

Ja mam juz syna, ktorego (dzieki Bogu) urodzilam majac 18 lat. Jest niesamowitym
szczesciem dla mnie, kocham go bardzo, oddalabym zycie za niego. Niektore
napisza; "masz dziecko, to sie ciesz", ale....., to pragnienie jest takie samo
jak u kobiet nie posiadajace jeszcze dziecka((((((((((, moze jeszcze wieksze,
bo wiedza czego nie zaznaja?. Doszlam do tego wniosku z moja bezdzietna
przyjaciolka, ktora stara sie juz 10 lat!!!!!(stracila dwie ciaze).

Te swieta sa dla mnie najsmutniejsze, gdyz zaczynam/staram sie zegnac z moim
pragnieniem, ze wzgledu na wiek......(( i nikt mnie nie pocieszy slowami;
"moja mama/siostra/sasiadka, urodzila dziecko majac 40 lat" A ja nie bede
ciebie pocieszac slowami: "jestes jeszcze mloda", gdyz jest to bez sensu. Ja tej
szansy nie mialam majac 30-35 lat, wiec dlaczego akurat teraz mialby sie stac
jakis cud (a w cuda nie wierze).

Zegnajac sie, bede was czytac i dopingowac z calego serducha

[olsza7]

Luna67, masz racje - nie u kazdego jest tak samo.
Pozdrawiam Cie i zycze Ci serdecznie, aby wrocil spokoj i radosc zycia.

[gocha500]

dziewczyny ja znow w te swieta ma inny dylemat!jestem juz w ciazy
dzieki invitro ale pamietam wszsytkie tamte swieta gdzie zyczenia
skupialy sie na dziecku,gdzie kazdy pytal kiedy wy bedziecie miec
dziecko,no przeciez juz tyle lat po slubie a wy nic!ojjj bolalo!!!
dobrze was rozumiem,nwet bardzo dobrze!
teraz mam inny troche dylemacie poniewaz jestem osoba wierzaca to
jenak owszem wiary sie nie wyrzekne ale kosciol doprowadza mnie do
szalu!nie pojde do spowiedzi,nie pojde do komunii,nie chce nawet isc
do kosciola choc tesciowa by miala juz niezle zdanie o mnie,juz ta
spowiedz to bedzie przerabane!ale kicham na to!wg kosciola invitro
jest grzechem!ja tego nie zaluje i ni ebede zalowac,zrobilabym to
jeszcze milion razy jak bybylo trzeba!nie chche miec nic wspolnego z
kosiolem ksiezami i ich chorymi pogladami!a po tymco ostatnio
slyszalam w tv -tzn wypowiedzi ksiezy na temat osobo ktore dopuscily
sie invitro to juz wysiadlam!!!jestesmy wykleci,pozbawieni wiary i
jestesmy egoistami bo chcielismymiec walsne diecko,no i mordercami
bop przeciez invitro to wyrafinowana aborcja!!!!

te swieta beda dla mnie radosne bo mam pod sercem dzieciatko
najbardziej wyczekiwane i kochane,beda przezywane w wierze w Boga
ale bez kosciola i komunii!ale czy beda mniej wartosciowe????jak dla
mnie chyba nie!

[olsza7]

Gocha,
Wspaniale, ciesze sie Twoim szczesciem i zdecydowanie popieram Twoj wybor