Nowy Sigur Rós

[mechanikk]

Dzieńdobry, od paru dni zapoznaje sie z trzema nowymi nagraniami Sigur Rós,
czekając na premierę pobrałem je sobie z sieci.Nie chcac psuć sobie pełnego
napięcia oczekiwania na prawdziwy, oryginalny egzemplarz, ściągnałem tylko 3
kawałki, reszty będę wypatrywać :)

Wyglada na to że moje podejrzenia jakoby miało to byś jedno z bardziej
spektakularnych rozczarowań roku są mylne.Ale po kolei.

"Gong"
Singlowy przebój, hehe. Zdaje się że na Islandii ostatnio troche słońca było,
bo utwór żywy, można powiedzieć wiosenny nawet (hmm, jak na tamtejsze warunki
klimatyczne na pewno).Ma to mało wspólnego z ponurym klimatem "nawiasów".

"Glossoli"
Mógłby się nawet znaleźć na poprzednim albumie, zaczyna sie bajkowo
spokojnie, a na wysokości 4:30 mamy małą powtórkę z nr8 z "()", piękny łomot,
który kończy się "pozytywkowo". Można im zarzucać schematyczność, ale oni ten
mogwaiowy schemat realizują z wdziękiem, poza tym pozostaja oryginalni, nie
można ich pomyliś z nikim innym (no dobra - to przez ten wokal, ale nie mam
racji?)

"Hoppipolla"
Najbardziej piosenkowy kawałek z tej trójki. Orkiestrowe aranżacje i
pozytywki, potem wejście jakiś trąbek czy innych dętych instrumentów. Cztery
i pół minutki.

Czyli: jestem zaskoczony na plus. Czekam z niecierpliwością na całość. Nie ma
rewolucji, ale SG broni się, grając jakby cały czas to samo, ale z jakimś
nowym elementem.

[nemrrod]

Znam tylko "Gong" na razie - faktycznie bardzo przebojowy (choć to "Glóssóli"
będzie singlem zdaje się), początkowo zaskoczony byłem tym tempem i żywą
melodią, ale jednak stwierdzam, że bardzo ładna to piosenka. Również czekam na
całość, na rozczarowanie się nie zanosi (choć na powtórkę z "Agaetis Byrjun"
również nie :)).

[ilhan]

"Gong" bardzo mi się podoba, także na pewno posłucham całości.

[miecio4]

Ciiiicho juz. Pogadamy za miesiac jak płyta wyjdzie. Ja mam ciary na samą mysl
czego sie mozemy spodziewac. Czuję ze to bedzie płyta z serii "usłyszeć i
umrzec".
I przypominam ze od 15 sierpnia bedzie mozna bezplatnie ściągnąc
singla "Saglópur" z oficjalnej nowej strony zespołu.

[mechanikk]

> singla "Saglópur

to co w koncu ma byc singlem he?

pytam i cichne by nie psuc napiecia oczekujacym (w tym rowniez sobie)

[miecio4]

mechanikk napisał:


> to co w koncu ma byc singlem he?
>



No wiec oficjalnie to maja byc dwa single równoczesnie:]
www.sigur-ros.art.pl/news/show_news.php

Sigur Ros -Takk

[miecio4]

No cóz. Moze zacznę tak- nie poddawajcie sie pierwszemu wrażeniu. Ja po
premierowym odsłuchaniu burkałem cos pod nosem o rozczarowaniach i braku
prawdziwej miłości, ale z każdym kolejnym odsłuchem zmieniałem zdanie by teraz
orzec- jestem na takk!
Zdecydowanie to album blizszy "Agætis Byrjun" niz "( )" wiec wszyscy
malkontenci płyty nawiasowej moga byc zadowoleni. Co prawda brak tu takiego
rozpierdalacza jak "Track 8" z "( )" ale takie "Sæglópur", "Milano" czy "Svo
Hljótt" niewiele ustępują. Ogolnie płyta pełna smyków, klawiszy (czy wręcz
fortepianu) i śpiewu Jonsi.
Ja tam szykuje już w pokoju takie małe podium trzymiejscowe ze skrzynek po
browarach gdzie bede na koniec roku ustawiał najlepsze płyty. Dla "Takk"
miejsce sie tam napewno znajdzie.

[roar]

> Zdecydowanie to album blizszy "Agætis Byrjun" niz "( )" wiec wszyscy
> malkontenci płyty nawiasowej moga byc zadowoleni.

Heh. A ja osobiście miałem nadzieję, że wszyscy malkontenci płyty z nawiasami rozczarują się nowym albumem Sigur Rós jeszcze bardziej... ;)

Co oczywiście nie zmienia faktu, żeście mi narobili smaka. Aż mi ślinka cieknie. To jest jeden z takich albumów, które mogę śmiało wrzucić do swojego tegorocznego topu jeszcze przed usłyszeniem... :)

[mechanikk]

Proszę Państwa, jeszcze się nie zapoznałem z dziełem, ale wydaje mi się, że
Państwo wręcz przeciwnie. No to zapytuję: jak to w końcu jest? ;)

[grimsrund]

Jest w porzo.

:)))

[aimarek]

grimsrund napisał:

> Jest w porzo.
>
> :)))

Nie jest.

[aimarek]

I dodam nawet, że bardzo nie jest. Jak dla mnie - okropny potworek. Nie do
wytrzymania jako całość.

tak [n/t]

[pytajnick]

[abranova]

Wczoraj się szarpnęłam i kupilam sobie nowy płyty Sigur Ros i Fiony Apple. Może
będę musiała do końca miesiąca jeść kanapki z mielonką i mrożone pyzy na wynos,
ale chyba było warto :)

Album "Takk" był dla mnie zupełną premierą, bo wcześniej mimo wielokrotnych i
usilnych prób nie udalo mi się ściągnąć z internetu ani jednego kawałka. Znałam
więc tylko singiel i jeszcze jeden utwór usłyszany gdzieś w radiu.

Ale przede wszystkim to chcę powiedzieć, że gdyby przyznawano jakieś
miedzynarodowe nagrody za okładki płyt, to Sigur Ros zdobyliby na pewno jedno z
pierwszych miejsc. Nie chodzi mi mi o same zdjęcia na okładkach ale cały
projekt, materiał itp. Co prawda nie miałam nigdy w reku "Von" ale przy
pozostałych płytach zespół coraz to przełamuje standardy. Album "Takk" ma na
okładce nie tylko cudownie nastrojowe zdjecie z stylu retro ale i stosowny
wygląd książki. Przy tym nie tylko wygląd ale i ksztalt prostokatna, czyli
płyta jest wyższa niż szersza. Czyli kolejny raz album islandczyków nie będzie
pasował do żadnego stojaka na kompakty ;) Troszke rozczarował mnie zupełny brak
informacji wydawniczych w środku - o mało nie rozkleiłam opakowania
sprawdzając, czy na pewno za kieszenią na płytę albo w środku nie ma jakiejś
ksiązeczki albo chociaz karteczki! Ale to przeciez SR, czego sie spodziewałam?

Tak się rozpisuję o okładce bo sam album zdążyłam przesłuchać tylko raz. Jak na
razie w moim odczuciu "Takk" różni się jednak dosyć znacznie od poprzednich
dwóch płyt, bardziej niż sugerują niektóre recenzje na stronach
internetowych...Niewiele jest smyczków czy też strun gitar traktowanych
smyczkiem. Więcej za to klawiszy, cymbałek i chrzęszczących odgłosów. Utwory są
krótsze i z reguły mniej rozciągnięte niż na "AB" i "()", kompozycje jakby
prostsze. To akurat może zachęcić osoby, które drażnił monumentalizm utworóz
zespołu. Chociaż mi właśnie brakuje takich porywajacych, przestrzennych
brzmień. Ta muzyka podobna jest nieco do Mum - chociaż zazwyczaj nie zgadzałam
się na porównywanie tych zespołów to przy tej płycie ma to sens.

Ten albu kojarzy mi się z zimą. Dźwięki są zminimalizowane, wyciszone jak w
pokrytej śniegiem przestrzeni. Albo jakby siedziało się w drewnianej chacie
przy kominku i patrzyło przez okno jak śnieg pada, pada, pada...

Tak się ro

[pytajnick]

abranova napisała:

> Tak się rozpisuję o okładce bo sam album zdążyłam przesłuchać tylko raz. Jak na
>
> razie w moim odczuciu "Takk" różni się jednak dosyć znacznie od poprzednich
> dwóch płyt, bardziej niż sugerują niektóre recenzje na stronach
> internetowych...

Takk, zgadzam się w pełni!

> Ta muzyka podobna jest nieco do Mum - chociaż zazwyczaj nie zgadzałam
> się na porównywanie tych zespołów to przy tej płycie ma to sens.

Takk, ponownie. Zawsze oponowałem gdy te dwie nazwy pojawiały się obok siebie,
było to ewidentne sugerowanie się krajem pochodzenia a nie samą muzyką, ale
biorąc pod uwagę skręt Mum w kierunku SR na "Summer Make Good", i jednak mocno
"plumkanym" charakterze "Takk", mocno "dziecięcym" nastroju (jakże innym od
nawiasów), często nałożonych piskliwych głosikach.. - wreszcie to porównanie
zaczyna mieć jakiś sens.

> Ten albu kojarzy mi się z zimą. Dźwięki są zminimalizowane, wyciszone jak w
> pokrytej śniegiem przestrzeni. Albo jakby siedziało się w drewnianej chacie
> przy kominku i patrzyło przez okno jak śnieg pada, pada, pada...

"Takk" to wytchnienie po niesamowitej sile rażenia poprzednich albumów, po
ukazaniu skrawka raju na Agaetis oraz emocjonalnym trzęsieniu ziemii na
Nawiasach. To jest emocjonalny album, ale już po burzy, na zamknięcie dnia
(wieczór), roku (jesień/zima), czy nawet życia. Byle nie twórczości Sigur Rós.

Takk za uwagę.

[ph29]

Hmm, recenzenci coś plotkowali o jakiejś totalnej zmianie stylu - skąd im się
to wzięło? To jest bardzo sigurrosowata płyta przecież. Nie ma może wdzięku AB,
nie ma ciemności (), za to jest bardzo, bardzo dużo ciepła. To nie jest album,
który będzie skłaniał do prób samobójczych, wręcz przeciwnie.
Cieszę się.

[aimarek]

abranova napisała:

> razie w moim odczuciu "Takk" różni się jednak dosyć znacznie od poprzednich
> dwóch płyt, bardziej niż sugerują niektóre recenzje na stronach
> internetowych...Niewiele jest smyczków czy też strun gitar traktowanych
> smyczkiem. Więcej za to klawiszy, cymbałek i chrzęszczących odgłosów. Utwory są
>
> krótsze i z reguły mniej rozciągnięte niż na "AB" i "()", kompozycje jakby
> prostsze. To akurat może zachęcić osoby, które drażnił monumentalizm utworóz
> zespołu. Chociaż mi właśnie brakuje takich porywajacych, przestrzennych
> brzmień. Ta muzyka podobna jest nieco do Mum - chociaż zazwyczaj nie zgadzałam
> się na porównywanie tych zespołów to przy tej płycie ma to sens.
>
> Ten albu kojarzy mi się z zimą. Dźwięki są zminimalizowane, wyciszone jak w
> pokrytej śniegiem przestrzeni. Albo jakby siedziało się w drewnianej chacie
> przy kominku i patrzyło przez okno jak śnieg pada, pada, pada...
>

Mało smyczków??? Przecież one się wylewają z niemal każdego utworu.
Kompletnie nie zgodziłbym się też ze stwierdzeniem, że mało jest tych
"porywających, przestrzennych brzmień". Może mnie to one akurat nie porywają,
ale ta płyta jest właściwie wypełniona kawałkami, których polskie tytuły mogłyby
brzmieć: "Pieśń o Rolandzie", "Anielskie trąby" czy "Rodzina Yeti u bram nieba".
No i minimalizmu to ja tam nie słyszę :D

[mechanikk]

>"Rodzina Yeti u bram nieba"

LOL.
Ja bym dodał jeszcze "Zardzewiały sztylet w sercu garbatej hrabiny".
Aha, jeszcze nie znam całego Takk, ale to co znam podoba mi sie nadal.

[miecio4]

abranova napisała:

> płyta jest wyższa niż szersza. Czyli kolejny raz album islandczyków nie
będzie
> pasował do żadnego stojaka na kompakty




Hmm wydaje mi sie ze wszystkie wczesniejsze plyty byly gabarytowo
znormalizowane i miescily sie w stojaku. Sciagnalem je ostatnio z telewizora
(trzeba bylo zrobic miejsce na Takk) i weszly na półke:)




>
> o mało nie rozkleiłam opakowania
> sprawdzając, czy na pewno za kieszenią na płytę albo w środku nie ma jakiejś
> ksiązeczki albo chociaz karteczki!



To jeszcze nic- ja poszedlem ze swoim egzemplarzem z reklamacja ze tytuły
utworow sa do góry nogami wydrukowane:)

[abranova]

miecio4 napisał:

> abranova napisała:
>
> > płyta jest wyższa niż szersza. Czyli kolejny raz album islandczyków nie
> będzie
> > pasował do żadnego stojaka na kompakty
>
>
>
>
> Hmm wydaje mi sie ze wszystkie wczesniejsze plyty byly gabarytowo
> znormalizowane i miescily sie w stojaku. Sciagnalem je ostatnio z telewizora
> (trzeba bylo zrobic miejsce na Takk) i weszly na półke:)

No ale jeżeli ktoś chciał zachować bajerancki plastik nakładany na płytę (), to
była za gruba i nie wchodziła... A Ageatis no ok, tutaj akurat moja wina, bo
dawno temu niechcący zmoczyłam całą płytę i cała tekturowa okładka
zniekształciła sie i rozlazła ;) O zgrozo przylepila się przy tym ksiązeczka z
kieszonką i nie mogę wyciągnąć nie rozrywajac całości :(
>

[miecio4]

abranova napisała:

> A Ageatis no ok, tutaj akurat moja wina, bo
> dawno temu niechcący zmoczyłam całą płytę i cała tekturowa okładka
> zniekształciła sie i rozlazła



Niech zgadne- kąpałaś sie z nią i kapnęło Ci pare kropel? Tez tak czasem robię
ale najpierw do woreczka wkładam płytkę

[abranova]

O nie, historia była dłuższa i bardziej dramatyczna.
Wybierałam się do mojego dobrego kolegi na drugi kraniecpolski i chciałam aby
koniecznie zapoznał się z tą muzyką. A że jak sam wiesz opisać tej muzyki się
nie da, to spakowałam płyte do torby. I tam jakimś cudem wylał mi się tonik
kosmetyczny z buteleczki. Okładka płyty jeszcze dłuuugo dziwnie pachniała ;) A
płyty i tak nie było okazji razem przesłuchać

PS. Jak można kąpać się z płytą??? :)))

[miecio4]

abranova napisała:

> Jak można kąpać się z płytą???



Normalnie. Kiedys z Disintegration to nie takie numery robilismy- wspolne
spacery, kąpiele, oglądanie tv a nawet lechy śmy obalali razem.

SR & BoC na Stylus

[pytajnick]

Bardzo interesujące spostrzeżenie/porównanie w zakończeniu (pozytywnej, A- )
recenzji nowego Boards of Canada (ładna, prawie popowa płytka IMO - chwyta przy
pierwszym przesłuchaniu; o ile wcześniejsze niekiedy mocniej mnie angażowały, o
tyle nowa jest typowo muzyką tła, ale za to jak ładną!) na StylusMagazine:

"Oddly it strikes me with this album that Boards Of Canada and Sigur Ros are
following similar career paths, which no doubt will be blasphemy to some
readers, and that after acclaimed and beautiful breakthroughs (Music Has The
Right To Children and Agaetis Byrjun) and moodier, aesthetic-deepening
follow-ups (Geogaddi and ( ) - you can count Von and Twoism as counterparts too,
if you like), their current records see them re-establishing lines of
communication, focusing themselves and becoming unafraid of their music. The
Campfire Headphase turns previously oblique approaches to building new worlds of
sound in more concise directions, makes Boards Of Canada more accessible without
making them any less special. They are still isolationist, peculiarly nostalgic,
disconcerting and beautiful. They’re still unique. They always will be."

[nemrrod]

Coś jest w tym porównaniu. Tyle tylko, że w przypadku BoC (i - choć płyty
jeszcze nie słyszałem, ale na to się zanosi - Sigur Ros) taki kierunek rozwoju
nie oznacza moim zdaniem niczego dobrego. Na "Campfire Headphase" nie słyszę już
tego specyficznego soundu, wraz z tą płytą BoC przestali być oryginalni,
wyjątkowi i unikalni. Pomysł pt. samplowane gitary + plus beaty jest już mało
świeży. Co potwierdzają choćby powtarzające się w różnych recenzjach porównania
do dokonań projektu Bibio.
Generalnie jeśli chodzi o nową płytę BoC, to jestem bardzo na nie i jestem
dokładnie odwrotnego zdania, niż to wyrażone pod koniec przytoczonego fragmentu...