Płyty tygodnia

[cze67]

Moje płyty zeszłotygodniowego tygodnia:-)

Clinic - Walking With Thee
Afro Kolektyw - Czarno Widzę

Dawajcie Wasze typy (jak pisał klasyk)!

[pytajnick]

Sparks - Hello Young Lovers.

Dwudziesta płyta zdaje się, czwarta dekada nagrywania, a oni dalej mają
szesnaście lat.

[ihopeyouwilllikeme]

>Sparks - Hello Young Lovers.
>
>Dwudziesta płyta zdaje się, czwarta dekada nagrywania, a oni dalej mają
>szesnaście lat.

Miło :) Czy ta płyta wyjdzie w Polsce ? Bo jak pytam sprzedawców, to tylko gały
wytrzeszczają...

[pytajnick]

ihopeyouwilllikeme napisał:

> Miło :) Czy ta płyta wyjdzie w Polsce ? Bo jak pytam sprzedawców, to tylko gały
> wytrzeszczają...

Wątpię żeby to się "normalnych" sklepach pojawiło. Wydała to nienajwiększa
firma, w której Sparks są chyba gigantami, więc pewnie pozostają sklepy
internetowe... Fan.pl ma w katalogu, ale bez podanej ceny.

Zajrzałem na CDuniverse i tam jest ($14), zaciekawiło mnie "Customers Who Bought
This Also Bought:":

Bowie, David - Reality
Eno, Brian - Another Day On Earth
Bush, Kate - Aerial
Cheap Trick - Dream Police


Co to jest Cheap Trick??

[ilhan]

pytajnick napisał:

> Co to jest Cheap Trick??

Rock. Dość typowy, amerykański rock. Opinia na podstawie jednej płyty "Heaven Tonight" kupionej na podstawie jednego (bardzo git) singla "Surrender" i kurzącej się na mojej półce.

[cze67]

ilhan napisał:

> pytajnick napisał:
> > Co to jest Cheap Trick??
>
> Rock. Dość typowy, amerykański rock. Opinia na podstawie jednej płyty "Heaven
Tonight" kupionej na podstawie jednego (bardzo git) singla "Surrender" i
kurzącej się na mojej półce.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20715&w=21224919&wv.x=1&a=21668230

[braineater]

Prince - 3121
Klasyka po prostu. Miszczu Kniaź znowu zrobił płytę sprzed 25 lat, pograł sobie
i pośpiewał tworząc kolejnego dźwiekowego porniola i nadal się sobie dziwię, że
go lubię:)

Gotan Project - Lunatico
Masterpis po prostu. Jak poprzednia płyta była zapełniona tangami na godzine
22:00 kiedy to dopiero odbijamy pierwsze flaszki z argentynskim medocem, tak
Lunatico jest płyta na 3 w nocy (nad ranem), kiedy z lasek spłynął już cały
makijaż, kiedy jedyną funkcją seksualna męskich tancerzy jest impotencja. Wtedy
pojawia się taka muzyka i świat staje sie piekny.

P:)

[pytajnick]

braineater napisał:

> Gotan Project - Lunatico

Oooo, dzięki za przypomnienie! Szukałem jakoś w 1,5 miesiąca temu i jeszcze
nigdzie nie było, nawet w p2p, no to czas nadrobić. :)

Dodam tylko, że na milongach - przynajmniej warszawskich - Gotan jest swego
rodzaju fenomenem: rzadko można tam usłyszeć tak "współczesną" muzykę.

Z cyklu rzeczy okołotangowych ja polecam Tango Crash - tyle że tu więcej
elektroniki i jazzu, zdecydowanie nie nadaje się do tańca. Wydali dwie płyty,
obie świetne.

[theagata]

Coheed And Cambria - Good Apollo I`m Burning Star IV, Vol. I
Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That`s What I`m Not
Van Morrison - Astral Weeks
Bjork - Homogenic
Marillion - Script For A Jester`s Tear
Roger Waters - Amused To Death

have fun

[ihopeyouwilllikeme]

> Coheed And Cambria - Good Apollo I`m Burning Star IV, Vol. I

Nie rozumiem tego wszechobecnego zachwalania. Na tej płycie nie ma niczego
nowego, niczego odkrywczego, ani niczego szczególnie zachwycającego. Taki zwykły
progmetal.

[ihopeyouwilllikeme]

I przy okazji - " concept " towarzyszący temu projektowi jest wyjątkowo głupi.

[cze67]

ihopeyouwilllikeme napisał:

> > Coheed And Cambria - Good Apollo I`m Burning Star IV, Vol. I
>
> Nie rozumiem tego wszechobecnego zachwalania. Na tej płycie nie ma niczego
> nowego, niczego odkrywczego, ani niczego szczególnie zachwycającego. Taki
zwykły progmetal.

Od czego trendsetterzy?:-)

[theagata]

ihopeyouwilllikeme napisał:

> > Coheed And Cambria - Good Apollo I`m Burning Star IV, Vol. I
>
> Nie rozumiem tego wszechobecnego zachwalania. Na tej płycie nie ma niczego
> nowego, niczego odkrywczego, ani niczego szczególnie zachwycającego.
> Taki zwykły progmetal.

ja mam zupełnie odwrotną opinię. bardzo lubię takie klimaty jakie są na tej
płycie. i nie ma dla mnie znaczenia czy jest powszechnie zachwalana czy wręcz
przeciwnie. np. Arctic Monkeys zaczęłam słuchać dopiero gdy nieco ucichły ochy
i achy. i przyznam się że przez tę wrzawę miałam negatywne nastawienie, potem
okazało się że niesłusznie. ale tak właśnie na mnie działa powszechna nagonka
medialna. natomiast Coheed & Cambria najpierw sama posłuchałam, zanim zaczęto
wiele mówić i pisać i od razu bardzo mi się spodobało. troszeczkę kojarzy mi
się z The Mars Volta, który uwielbiam.

have fun

[ilhan]

Ten singiel Coheed & Cambria brzmi trochę jak Mars Volta grająca kawałek Avril Lavigne, nie? :|

[theagata]

ilhan napisał:

> Ten singiel Coheed & Cambria brzmi trochę jak Mars Volta grająca kawałek
> Avril Lavigne, nie? :|

nie wiem. nie znam tej pani.

have fun

[hennessy.williams]

Wiem, że staję się nudny, ale Beth Orton "Comfort On Strangers".
A do tego jeszcze Jenny Lewis & The Watson Twins "Rabbit Fur Coat".

[kubasa]

Ścianka - Dni wiatru
Out Hud - Street Dad

[nemrrod]

Stereolab - Cobra And Phases Group Play Voltage In The Milky Night

Płyta nie tylko tygodnia, ale i miesiąca. Absolutnie nie zgadzam się z opinią,
że to najgorsza płyta Stereolab. W ogóle nie rozumiem tego dissu (3.4 na PFM, 2
i pół gwiazdki na AMG) i wszystkich zarzutów. W tej chwili jest to chyba mój
drugi ulubiony, po "Emperor Tomato Ketchup", album Stereolab. Pewnie spora w tym
zasługa producentów, na punkcie których mam lekkie zboczenie - McEntire'a i
O'Rourke'a :) To pierwsza płyta Stereolab, w której powstanie owi panowie tak
mocno się zaangażowali i chicagowski sound jest tutaj bardzo słyszalny -
marimba, wibrafon, kornet Mazurka. To jest tzw. miód na moje uszy.
Fakt - to jest najbardziej soft, easy, jazzy a nawet (tfu) smooth płyta
Stereolab, pełna uroku i lekkości (strzelam) francuskich piosenek z lat 60. I
jeśli miarą upadku zespołu ma być stopień odejścia od gitarowych brzmień, to
rzeczywiście tutaj upadł najniżej. Ale mi taki upadek podoba się bardzo.
Zajebisty opener, jeden z najlepszych utworów Stereolab w ogóle, pierwsza połowa
"Italian Shoes Continuum" to soundtrack jakiegoś starego włoskiego filmu
("Miasto Kobiet"?), cudowne "Puncture In The Radax Permutation" (te smyki!),
inspirowany minimal music trans w "Blue Milk". Sorry, ale tu nie ma się do czego
przyczepić. (Chyba że do długości, kilku utworów faktycznie mogłoby nie być.)

[cze67]

> Płyta nie tylko tygodnia, ale i miesiąca. Absolutnie nie zgadzam się z opinią,
> że to najgorsza płyta Stereolab.

Też się nie zgadzam. Sound-Dust jest gorszy:-)

[cze67]

A tak poważnie. To nie jest AŻ tak zła płyta. Dla mnie jest po prostu za długa.
Może ze dwa-trzy razy (na kilkanaście słuchań) dotrwałem do jej końca. Jakaś
taka jednostajna mi się wydaje. Gdzieś w okolicach środka po prostu nie chce mi
się jej słuchać. Choć ma zachwycające momenty.

[nemrrod]

cze67 napisał:

> Też się nie zgadzam. Sound-Dust jest gorszy:-)

"Sound-Dust" nie znam (poza piosenką "Captain Easychord, którą baaardzo lubię),
ale widzisz, to ciekawe, bo przez wielu ta płyta traktowana jest jako forma
rehabilitacji po wpadce pt. "Cobra And Phases...".
A do usunięcia z płyty nominuję "Infinity Girl", "Velvet Water" i może jeszcze
"Strobo Acceleration".

[cze67]

nemrrod napisał:

> "Sound-Dust" nie znam (poza piosenką "Captain Easychord, którą baaardzo
lubię),

I się Ci nie dziwię. To według mnie jedna z lepszych kompozycji Stereolab w
ogóle.

> ale widzisz, to ciekawe, bo przez wielu ta płyta traktowana jest jako forma
> rehabilitacji po wpadce pt. "Cobra And Phases...".

Jeżeli tak - była to rehabilitacja nieudana:-)

[pagaj_75]

Ponieważ przelatuję ostatnio calutką dyskografię Stereolaba, to nie mogę sobie
darować i też się wypowiem. Generalnie co do "Cobry" zgadzam się z Cze - to
wcale nie jest taka zła płyta, a byłaby jeszcze lepsza gdyby ją skrócić (ale nie
podejmuję się wytypowania pechowców ;)). Chwilę zabrało mi przekonanie się do
niej, ale teraz słucham nawet z pewną przyjemnością. Również nie rozumiem tego
dissu, bo prawdziwy dramat (znów zgoda z Cze) rozgrywa się na "Sound-Dust". Dwa
razy udało mi się przebrnąć przez tą płytę w całości. Za wyjątkiem kilku
lepszych momentów wieje taką nudą, że jestem w ciężkim szoku, że to ten sam
Stereolab.
Dlatego z niedowierzaniem wysłuchałem "Margerine Eclipse", które jest o niebo
lepsze. Może śmierć Mary Hansen paradoksalnie dała im takiego kopa? Nie wiem.
Ale i tak wszystkie ich płyty po "Dots & Loops" razem wzięte kasuje i miażdży
staroć "Transient Random-Noise Bursts With Announcements". Posłuchaj sobie tego,
Nemrrod.

[nemrrod]

pagaj_75 napisał:

> bo prawdziwy dramat (znów zgoda z Cze) rozgrywa się na "Sound-Dust". Dwa
> razy udało mi się przebrnąć przez tą płytę w całości. Za wyjątkiem kilku
> lepszych momentów wieje taką nudą, że jestem w ciężkim szoku, że to ten sam
> Stereolab.

Zabawne, ale do dziś byłem do "Sound-Dust" pozytywnie uprzedzony (świetny
"Captain Easychord", O'Rourke, McEntire i Mazurek w creditsach, fajna okładka
itp). Ale od dziś zaczyna być odwrotnie ;)

> Dlatego z niedowierzaniem wysłuchałem "Margerine Eclipse", które jest o niebo
> lepsze.

Nie no, właśnie "Margerine Eclipse" słabe jest... Znam tę płytę od wakacji chyba
i poza openerem nic z niej nie pamiętam.

> Ale i tak wszystkie ich płyty po "Dots & Loops" razem wzięte kasuje i miażdży
> staroć "Transient Random-Noise Bursts With Announcements". Posłuchaj sobie
> tego Nemrrod.

Znam "Transient", też ostatnio przelatuję całą dyskografię :) Dobra płyta,
zwłaszcza "Golden Ball", "Jenny Ondioline" (wiadomo). Ale z tym gitarowym
Stereolab mam taki problem, że słuchając jakiegoś kawałka z tego okresu, nie
mogę rozróżnić czy to "Transient", "Peng!", "The Groop Played..." czy jeszcze
jakiś inny album. Pewnie to kwestia zbyt małego osłuchania, ale wszystko mi się
zlewa, wydaje mi się zbyt jednostajne. Poza tym ja zawsze żyłem w przekonaniu,
że Stereolab to popowa grupa i dla mnie Stereolab to zawsze będzie wysmakowany
pop, a nie jakieś tam gitary :)

[pagaj_75]

nemrrod napisał:

> Poza tym ja zawsze żyłem w przekonaniu,
> że Stereolab to popowa grupa i dla mnie Stereolab to zawsze będzie wysmakowany
> pop, a nie jakieś tam gitary :)

Jeszcze 3 miesiące temu miałem to samo. Znałem tylko "Emperor Tomato Ketchup" +
kiedyś tam słyszałem raz "Dots & Loops". W dodatku od jakiegoś czasu mam uraz do
muzyki gitarowej, a dobry pop nie jest zły IMHO, więc miałem wszelkie
predyspozycje do zostania fanem tego popowego Stereolaba, a nie tego wczesnego.
A jednak stało się odwrotnie. Transowość takich właśnie kawałków jak "Golden
Ball", "Jenny Ondioline" czy "Transona Five" (z "Mars Audiac Quintet"), to
surrealistyczne (jak dla mnie) połączenie krautrockowego, motorycznego beatu ze
słodkimi melodiami ala lata 60. rozkłada mnie za każdym razem w tej chwili. A te
późniejsze albumy już mi trochę zwisają. Jeszcze "Dots & Loops" uważam za bardzo
dobry, ale począwszy od "Cobry" na każdej płycie coś mi tam nie gra. Albo za
długo, albo zbyt nudne, albo niby fajnie, ale jakby już nie do końca to.

Acha, co do tematu wątku - trochę trudno mi wybrać jedną czy dwie płyty, bo tyle
tego ostatnio słucham ale niech będzie, że moimi płytami ubiegłego tygodnia są:

Triosk meets Jan Jelinek "1+3+1"
Triosk "Moment Returns"

Właśnie słucham pierwszej z nich. Jelinek będzie chyba znów artystą miesiąca u mnie.

[nemrrod]

pagaj_75 napisał:

> Triosk meets Jan Jelinek "1+3+1"
> Triosk "Moment Returns"

I która lepsza? :)

[pagaj_75]

nemrrod napisał:

> > Triosk meets Jan Jelinek "1+3+1"
> > Triosk "Moment Returns"
>
> I która lepsza? :)

Nie umiem na razie wybrać, bo ciągle się wsłuchuję. Ale biorąc pod uwagę, że
materiał na obie powstał dokładnie w tym samym czasie, a na "Moment Returns" są
sample z "loop-finding-jazz-records", to przyjmuję, że obie są równie dobre :)

Swoją drogą, wróciłem ostatnio do "l-f-j-r" i doznałem jak nigdy. Słuchanie
kończyłem na klęczkach ;) Do tego dorzucam poznawane równolegle do wymienionych
"Personal Rock" (Gramm) i "Textstar" (Farben) i teza o jelinkowatości tego
miesiąca jest obroniona :)

[nemrrod]

pagaj_75 napisał:

> biorąc pod uwagę, że materiał na obie powstał dokładnie w tym samym czasie

O tym nawet nie wiedziałem. Też dochodzę do wniosku, że obie są równie dobre.
Najpierw poznałem "1+3+1" i mocno mnie ta płyta oczarowała. Po pierwszym
przesłuchaniu "Moment Returns" uznałem, że nie dorównuje ona tej pierwszej. Ale
z czasem trochę mi się odmieniło. "Moment Returns" to takie bardziej swobodne i
abstrakcyjne granie, na "1+3+1" słychać narzuconą przez Jelinka germańską
dyscyplinę i porządek :)

> Swoją drogą, wróciłem ostatnio do "l-f-j-r" i doznałem jak nigdy. Słuchanie
> kończyłem na klęczkach ;)

Hehe, pamiętam jak pisałeś, że nie będziesz wracał do tej płyty :) Każdego
kiedyś dopadnie :)

[cze67]

nemrrod napisał:

> Nie no, właśnie "Margerine Eclipse" słabe jest... Znam tę płytę od wakacji
chyba i poza openerem nic z niej nie pamiętam.

A ja, jak pagaj (co my się tak ze sobą zgadzamy? to podejrzane) bardzo lubię
Margarynę:-) Dla mnie to taka świeża i radosna płyta. Chociaż chórków
nieodżałowanej Mary Hansen jednakowoż brakuje.

[libertine]

u mnie muse - 'absolution'. chyba z rok nie słuchałem, a w tym tygodniu nie mogę
się uwolnić od niej.

[mameluch]

The Smiths - 'The Queen Is Dead'
The Clash - 'London Calling'
Shivaree - 'Who's Got Trouble?'
Shivaree - 'I Oughtta Give You a Shot in the Head for Making Me Live in This Dump'

[roar]

Po pierwsze "Korowód" Marka Grechuty. Wreszcie go dostałem do łapek i spotkało mnie spore rozczarowanie...
...dlaczego to jest takie krótkie?!?!? CHCĘ WIĘCEJ!!!

Po drugie "Songbook" Nobukazu Takemury. Po trzech niemal latach dotarło do mnie, jaka to wielka płyta jest. Zbieram się do zrobienia temu panu sporego hype'u, pytanie tylko, czy uda mi się go napisać, bo z lekkością pióra u mnie fatalnie...

[pop_up]

the smiths - queen is dead
Dzięki bogu wreszcie mi zatrybiło z tą płytą bo przeleżała u mnie dobry rok i
dopiero teraz trafiła na podatny wiosenny grunt.

built to spill - there's nothing wrong with love
To spore zaskoczenie bo gdzieś kiedyś ktoś coś wspominał obiło się o uszy a
wogóle to bez wielkich nadziei się za to brałem a tu łup w łeb.

[mr.glam]

u mnie maksingel D.Sylviana i R.Sakamoto 'World Citizen'

[perlagina]

No to będzie tak:
Joy Diviosion "Permanent"
Janis Soplin "Pearl"
Norah Jones "Feels Like Home"
Air "Moon Safari"
Sparta "Porcelain"
...i to by było na tyle, nie licząc pojedynczo słuchanych piosenek, na które
akurat mam ochotę:) Dziękuję za uwagę.

[cze67]

Metallica - St. Anger - po raz kolejny (czwarty chyba) próbowałem przekonać się
do tej płyty. I wreszcie zaczynam łapać o co w niej chodzi:-)

[obly]

J.Garbarek - I took up the runs - bardzo dobra płyta w moim odczuciu. przez
sporą część płyty pojawa się ten sam hipnotyzujący motyw muzyczny. Muzyka tego
typu stała sie w miarę łatwa do odbioru. Jednak mimo iż przeskalowany czasem w
swoich emocjach Garbarek ociera sie nawet o niewiadomy autopastisz to na tej
płycie doskonale oddaje klimat jakby to powiedziec "celtycko germański?" nie
nie do końca ale jest coś z zamszonych skał, wielkich dębów i wysokiego po
pępek swiata nieba. słucham na okrągło.

Keith Jarret - Koncert w Koln - slucham jeszcze, jakby kolejne "zaginione
ogniwo pomiędzy muzyka klasyczna a jazzem. Piano solo. specyficzne granie. kto
go zna to wie i ni etzeba nic mówić. świetna muzyka tła.

[cze67]

obly napisał:

> Keith Jarret - Koncert w Koln - slucham jeszcze, jakby kolejne "zaginione
> ogniwo pomiędzy muzyka klasyczna a jazzem. Piano solo. specyficzne granie.
kto go zna to wie i ni etzeba nic mówić. świetna muzyka tła.

Ja znam. I się zgadzam. Z wszystkim, oprócz tła. Jarreta odbieram dosyć
emocjonalnie, tym bardziej, że i on się strasznie emocjonuje (te jego jęki i
pokrzykiwanie!), więc ta płyta nigdy nie była dla mnie tłem, tylko pierwszym
planem.

[pytajnick]

cze67 napisał:

> Ja znam. I się zgadzam. Z wszystkim, oprócz tła. Jarreta odbieram dosyć
> emocjonalnie, tym bardziej, że i on się strasznie emocjonuje (te jego jęki i
> pokrzykiwanie!), więc ta płyta nigdy nie była dla mnie tłem, tylko pierwszym
> planem.

No ja też jako tło go słuchać za bardzo nie umiem, bo dużo się w jego muzyce
dzieje. Acz Koln to może jeszcze jeszcze, młody był Jarret. Płyty 15-20 lat
starsze, które chyba nawet stawiam ponad Koln Concert, to już często taka
intensywność że niekiedy nawet poczytać cokolwiek cięzko.

[ilhan]

The Dukes Of Stratosphear - Chips From The Chocolate Fireball

Fantastycznie udana stylizacja na lata 60. - każdy utwór to hołd innemu wykonawcy albo ostatecznie danemu pod-nurtowi w jego twórczości (jak w przypadku The Beatles - jest kawałek pod Maccę, pod Lennona, pod Beatles psychodelicznych itd.). Oczywiście ktoś może nie wiedzieć, że to XTC pod inną nazwą, więc informuję. I w ogóle strasznie streszczam i upraszczam, ale dla fanów brzmienia lat 60. to pozycja z lat 80. *obowiązkowa*. Kiedyś się o tym rozpiszę, ale to kiedyś.

[braineater]

zdecydowanie opisane w osobnym watku The Streets - a hardest Way to make an
easy living

A często równiez hulało

J Dila - Donouts - miłe, dziwne, hip-hopowe, bez nawijania, z mocno
pokomplikowanymi samplami i beatami.

P:)

[ayya]

Sybille Baier "Colour Green" na przemian z nową Neco Case "Fox Confessor Brings
The Flood" chyba wygrały w zeszłym tygodniu.

Wybór monotematyczny

[janek0]

Yo La Tengo, Live at Cat Theater, 03-02-02

Okazało się, że jednak potrafią grać na żywo. (No, może potrafią to dużo
powiedziane, ale przynajmniej im coś wychodzi).

[pytajnick]

janek0 napisał:

> Yo La Tengo, Live at Cat Theater, 03-02-02
>
> Okazało się, że jednak potrafią grać na żywo. (No, może potrafią to dużo
> powiedziane, ale przynajmniej im coś wychodzi).

No ale to już pokazała przygotowana kiedyś przez Ciebie płytka z charytatywnymi
kowerami!

[janek0]

pytajnick napisał:


> No ale to już pokazała przygotowana kiedyś przez Ciebie płytka z charytatywnymi
Pytajnicku ! Zaczynam w Ciebie wątpić ! Ta płytka miała pokazywać, że właśnie
nie potrafią a się pchają na afisz, i że to jest piękne

(A w/w bootlegu udowadniają, że potrafią-potrafią, i że to jest piękne).

[pop_up]

Junior boys - "Last exit"
a dopiero się zaczął tydzień. boję się pomyśleć co będzie w piątek

[nemrrod]

Akufen - Psychometry (vol. 1, 2, 3)

Trzy winylowe single, wydane w latach 2001 i 2002 nakładem specjalizującej się w
minimal techno/house niemieckiej wytwórni Trapez, na których Akufen objawia w
pełni swą zajebistość. Polecam wszystkim, którym, tak jak mi, "My Way" wydawało
się momentami zbyt miękkie. Tutaj Akufen stawia na konkret, utrzymując całość na
pograniczu minimal techno i deep house. Są tu te charakterystyczne, specyficznie
pocięte, pourywane sample, rzucone niby od niechcenia, a w rzeczywistości
perfekcyjnie wpasowane, ale jest ich jakby mniej, a główną rolę odgrywa raczej
rytm/beat. Pełen wyczucia i wdzięku, z idealnie wyważonymi składnikami
szlachetny minimal, nie tracący przy tym nic z "parkietowej użyteczności".
Posłuchajcie jak na luzie i przy użyciu minimum środków zrobione jest świetne
"1.3" - tylko beat, prościutki, ale fajniutki basik, kilka sampli. Posłuchajcie
co dzieje się z beatem w "3.3". Ja nie wiem jak on to robi.

[nemrrod]

> Posłuchajcie jak na luzie i przy użyciu minimum środków zrobione jest świetne
> "1.3" - tylko beat, prościutki, ale fajniutki basik, kilka sampli. Posłuchajcie
> co dzieje się z beatem w "3.3". Ja nie wiem jak on to robi.

Ach te cyferki... Chodzi o "1.2" i "3.2" :)

Monsieur Gainsburg-revisited

[marxx]

Cudooo plyta, jeden z niewielu skladakow ktory kazdy musi posiadac, ale tez nie
ma sie czemu dziwic jak ta sa piosenki naprawde genialnego kompozytora :)
Wykonawcy to smietanka plus kilka nazwy ktore nic mi do tej pory nie mowily , a
za to teraz bede szukal ich po internetowych sklepach.
Nie bede opisywal piosenki po piosence, ale wersje M. Faithfull , Cat Power,
Gonzales,. Almonda czy Carly Bruni, Portishead sa po prostu niesamowite

no to do zakupow!!!
a to cala lista:
01. A Song For Sorry Angel - Franz Ferdinand and Jane Birkin
02. I Love You (Me Either) - Cat Power and Karen Elson
03. I Just Came To Tell You That I'm Going - Jarvis Cocker and Kid Loco
04. Requiem For Anna - Portishead
05. Requiem For A Jerk - Faultline, Brian Molko and Franciose Hardy
06. L'Hotel - Michael Stipe
07. Au Revoir Emmanuelle - Tricky
08. Lola R. For Ever - Marianne Faithful and Sly and Robbie
09. Boomerang 2005 - Gonzales, Feist and Dani
10. Boy Toy - Marc Almond and Trash Palace
11. The Ballad Of Melody Nelson - Placebo
12. Just A Man With A Job - The Rakes
13. I Call It Art - The Kills
14. Those Little Things - Carla Bruni

nowa plyta kupiona na Ebay z Kanady kosztowala mnie 18$ ...ale wartalo.

:)

[mechanikk]

To Portishead istnieje? :O

[zenek_bochenek]

dobry tricky i że ten kawałek cała reszta ja bym płyty nie kupił

[obly]

u mnie teraz:

tooxedomoon - ghost sonata (niesamowite)
laboratorium - modern penthatlon
can - son over babaluma

[cze67]

Erykah Badu - Worldwide Underground
The Beatles - Live at the BBC

[nemrrod]

(Self titled Papa Dance i nowa Ścianka zasługują na coś więcej, niż tytuł płyty
tygodnia, a zatem: )

Out Hud - S.T.R.E.E.T. D.A.D.
"Pociąg L" po prostu mnie przejechał.

[glebogryzarka1]

Ilhan się ucieszy: Go-Betweens "16 Lovers Lane". Porównałbym ten album
kompozycyjnie do tego, co robią Pet Shop Boys - to jest tak proste harmonicznie
i melodycznie, że jeden krok dalej w tę mańkę i trafiłoby na półkę, gdzie leżą
np. Texas i Corrs. Ale na szczęście nie ma kroku dalej. I chyba bardziej
podobają mi się piosenki McLennana - tracki 1, 4, 6 i 8 to jego, nie?
Mam fazę na takie granie, Prefab Sprout też sporo słucham.

[ilhan]

glebogryzarka1 napisał:

> Ilhan się ucieszy: Go-Betweens "16 Lovers Lane". Porównałbym ten album
> kompozycyjnie do tego, co robią Pet Shop Boys - to jest tak proste harmonicznie
> i melodycznie, że jeden krok dalej w tę mańkę i trafiłoby na półkę, gdzie leżą
> np. Texas i Corrs. Ale na szczęście nie ma kroku dalej. I chyba bardziej
> podobają mi się piosenki McLennana - tracki 1, 4, 6 i 8 to jego, nie?


Jakim cudem przegapiłem tego posta? Tak, cieszę się. Tak, 1, 6 i 8 to McLennana (jeszcze 2 i 5). Nie, 4 to Forstera.

[dziewczyna_mickiewicza]

> Mam fazę na takie granie, Prefab Sprout też sporo słucham

ano wlasnie, ja dzieki glebogryzarce trafilam na prefab sprout (chyba gdzies w
ktorejs liscie sluchanych plyt z kwietnia), nie majac zielonego pojecia, co to
za ludzie, a tym bardziej co za muzyka;) musze przyznac, ze "steve mcqueen"
slucham od tygodnia i bardzo mi sie podoba. stad moje pytanie szybkie - cos
jeszcze prefabow sobie wykombinowac wartosciowego?

ps. tego rodzaju granie kojarzy mi sie z mlodziezowymi filmikami sprzed
pietnastu lat (i wiecej) z cusackiem (typu "say anything" albo "16 candles"):D

[ilhan]

dziewczyna_mickiewicza napisała:

> stad moje pytanie szybkie - cos
> jeszcze prefabow sobie wykombinowac wartosciowego?

Z mojego pobieżnego researchu wynika, że "Steve McQueen" über alles. Aczkolwiek Prefab Sprout, delikatnie mówiąc, nie wykonywali radykalnych przeskoków stylistycznych (przynajmniej w pierwszym okresie), więc np. debiutu "Swoon" nie powinno się słuchać źle komuś, kto lubi płytę z motorem. Natomiast moje obcowanie z nimi ogranicza się do jednego albumu + składanki singli, z której szczególnie lubię "The Sound Of Crying".

Polecałbym raczej, jak się "Steve McQueen" osłucha, sięgnąć po wg mnie równie dobre płyty w podobnym stylu (ok, może mniej synthsów, ale chodzi o songwriting) - np. "Rattlesnakes" by Lloyd Cole & The Commotions czy "High Land, Hard Rain" Aztec Camera.

Właściwie to też "mam fazę na takie granie" i to chyba od dłuższego czasu, więc jeśli ktoś ma coś do dodania w temacie, to proszę się nie ociągać :)

[dziewczyna_mickiewicza]

dzieki dzieki :)

[cze67]

U mnie zdecydowanie: Various Artists - Virus 100: Tribute To The Dead Kennedys -
rewelacyjny zestaw kowerów klasyków hard coru w wykonaniu m.in. Sepultury,
NoMeansNo, Faith No More, Victims Family i innych:
www.amazon.com/Virus-100-Dead-Kennedy-Covers/dp/B000000F8E
niektóre wersje znacznie się różniące od oryginałów. I o to chodzi, i o to
chodzi.