Patton i jego Peeping Tom

[pop_up]

Zakładam wątek, bo jak na razie to dla mnie rozczarowanie roku, a widziałem u
co niektórych w kwietniowym co było słuchane i jestem ciekawy opinii. Miał
być miły popowy albumik i na takowy się nastawiłem (demówek krążących od
dłuższego czasu po sieci nie słyszałem) a tu niespodziewajka. Melodie owszem
są, głos Pattona, a jakże by inaczej, w formie najwyższej, ale wszystko, jak
dla mnie, niestrawne przez zarzynane prawie przez cały album przyciężkawe
beaty. Nie ma tego szaleństwa (a liczyłem że na moim ganku wyląduje ufo) i
wszystko mi się zlewa w bezkształtną pulpę. Dalej na piedestale zostaje faith
no more i "california" mr bungle jeśli o Pattona chodzi.
Jednym słowem: przeciętnie

[obly]

blużnisz
jak dla mnie to na kolana
szczególnie 1 i 11 kawałek
ale na I miejscu Mr Bungle - Mr Bungle

[d84]

O, nowy Peeping Tom? Muszę sprawdzić :>

Choć przyznam, że niestety po Mike'u rewelacji się obecnie nie spodziewam -
ostatnią płytą tego pana o któej z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że
*dobra* był "Director's Cut" Fantomasa. A to jak nie patrzeć już 5 lat i kilka
(naście?) wydawnictw temu; w międzyczasie ewentualnie punkty za poprawne oba
Tomahawki i powiedzmy Generała (na zasadzie - uwaga, Patton robi *coś nowego*)

A najlepszy był, jednak, "Angel Dust", przed 2 pierwszymi Bungle'ami. Zabawne,
bo wczoraj wróciłem do tej płytki i nadal zastanawia mnie, jak takie coś
trafiło do najbardziej mainstreawmowego mainstreamu - w sensie ciągły airplay
na Superrocku w MTV obok grunge'owców, czarnej Metalliki i (później) nędznych
epigonów FNM.

[pop_up]

No może z tym rozczarowaniem roku to trochę pojechałem, ale po prostu nie
podchodzi mi mariaż Pattona z hip-hopowymi rytmami, które to tu to tam się
zakradają. I tak nr 2,3,5,6,11 (z naciskiem na 5 neighborhood spacemana i 11
you're not alone) fajnie fajnie a reszta w połowie zaczyna mnie nudzuć.
Oczywiście niektórym nagranie takiej płyty może się tylko marzyć, ale po
Pattonie spodziewałem się czegoś lepszego, choć po tym kolesiu trudno się
czegokolwiek spodziewać. Do bicia pokłonów to daleko. 7/10 poziom tomahawków
mniej więcej i posłuchać na pewno warto.

[zaix]

Demówki Pepping Tom wymiatają - trzeba posłuchać koniecznie. Jest to być może
najlepsza rzecz jaką kiedykolwiek nagrał Patton i pozostaje tylko żałować, że
tej płyty oficjalnie nie wydano.

Natomiast tegorocznej płyty jeszcze nie słyszałem ale wątpie żeby była równie
dobra jak ta "podziemna".

[good_morning]

slusznie watpisz. nie jest.

[obly]

kurde ja tam sie wyzbywam oczekiwan od pattona i dzieki temu plytka ta ma kilka
wielkich kawałków, całosci mi nie robi, zbyt posklejana ale te co sąkawałki
trząsają mnie i jest bardzo dobrze.
bardziej nudze sie na nowym tool.

mi sie ostatno znowu kielbasi jesli chodzi o wartosciowanie muzy. mam wstret na
rock i na zespoły rockowe, z rocka słucham dominatów - czyli kolesi lub
kolesiowniczki któe to swoją osobowoscia przycmiewają zespól i swojom
duchowoscia i czuciem nakazuje grac muzykom tak a nie inaczej, zespoły kapele
któe bazowały na równym podziale ról zdaja mi sie smierdziec kompromisami które
jarzmią potencjał pełni wyrazu kazdej z osób, pech w tym ze nie kazdy ma cos do
powiedzenia, smiem twerdzic ze nawet w rocku to standart "krzyczę bo nie wime
co powiedziec", z zespołowych wchodzi mi około acidpopjazzmetalizer a z rocka
personifikowanego: stary gotyk w wydaniu diamandy - the sporting live do tego
tuxedomoon - desire (tutaj wymykają sie moim okresleniom), zappa - zoot
allures, solowe czukaya, pere ubu, fela kuti,
wynika to z tego ze dzisiejsze mozliwosci kazdemu artyscie pozwalaja na
realizowanie wlasnych zamysłów i jesli ktos tego nie realizuje to znaczy ze ich
nie ma. wiem to jest uproszczenie na dzien dzis i wcale tego zdania ni ebede
bronił.
dlatego peeping tom wydaje mi sie mega boski - podziwiam kolesia który mimo
wszystko ma cos do powiedzienia, robi to fajnie, potrafi łamac własne schematy
i cudze, nie traktuje woich tricków jako niesmiertelnych, jest ciagle zywy i
mimo ze nei ma juz kawałków jak "John Travolta" to ja sie wcale nie peszę. wiem
po prostu ze to mi sie podobaja tamte ale innym bardziej beda sie podobac te.
niepodoba mi sie jedynie siłowe wchodzenie w duety. ale to tez moja fobia. nie
mozna mieszac sie ze wszystkimi bo sie traci swój kolor.

niepodoba mi sie fantomas jako calosc, podobaja mi sie kawałki, omahawk jest
mdławym równym i nudnym graniem, faith no more to wypadkowa kilku kolesi ale w
sumie tylko tam gdzie patton dał twarz jest w miare okej. Mr Bungle jest u mnie
na I miejscu. peeping tom jest naprawde niezłym zbiorkiem muzy. ale nie
narzucam zdania. nie jest to wtórne ani zapozyczone - a ze sie nie podoba? no
cóz.

[good_morning]

a ja sie bardziej nudze na nowym tomie :) stare demowki sa lepsze,niz ich nowe
wersje,oprocz tego jest pare kawalkow do tanca i to tyle ( np. taki
milutki "mojo" :)) rozumiem,ze mu sie chcialo pozmieniac troche, bo wszystko,
co raz zrobil go nudzi, jak sam twierdzi. ok, ale zzebyz araz boskie i na
kolana? ;P
a nowy tool bardziej mnie angazuje. ale z kolei nie bardziej od lateralusa.