B&S: Tigermilk vs If You're Feeling Sinister

[ilhan]

Odwieczne pytanie.

Osobiście od momentu poznania Belle & Sebastian zawsze stałem po stronie "Tigermilk" - no bo "The State I Am In", bo "She's Losing It", bo "Electronic Renaissance" - ale w ciągu ostatnich dwóch dni przesłuchałem "Sinister" jakieś cztery razy i już nie jestem taki pewien. No przecież tytułowy albo "Like Dylan In The Movies" to ścisła czołówka ich najlepszych piosenek. Wciąż się zastanawiam.

A teraz proszę się ładnie wypowiedzieć i uargumentować wybór.

[mr.glam]

mam kilka płyt B&S, ale kocham tak naprawdę tylko pierwszo poznaną, właśnie
Tigermilk...

[ayya]

Zawsze wolałam Tigermilk, przede wszystkim dlatego, jak lekka jest to płyta,
pełna cudownych i przebojowych piosenek, od których naprawdę ciężko się uwolnić
(po dziś dzień przyłapuję się na podśpiewywaniu choćby She's Losing It). Poza
tym to debiut B&S, gdyby wszystkie zespoły nagrywały swoje pierwsze krążki na
takim lub zbliżonym poziomie, byłoby super :) Mimo że na If You're Feeling
Sinister jest jedna z moich ulubionych piosenek B&S ever - Get Me Away From
Here, I'm Dying, to częściej wracam do Tigermilk.

Roar

[roar]

Ja się ostatecznie wypowiem dopiero, jak sobie odświeżę If You're Feeling Sinister (Tigermilka nie muszę, bo znam na pamięć [1]), ale...

ayya napisała:

> Zawsze wolałam Tigermilk, przede wszystkim dlatego, jak lekka jest to płyta,
> pełna cudownych i przebojowych piosenek...

Nigdy by mi nawet przez gardło nie przeszło określenie "lekka" w odniesieniu do Tigermilk. Racja, wszystko to ładne, proste, melodyjne piosenki, można je nawet nazwać przebojowymi, jeśli się chce (z cudownymi, zauważcie proszę, kłócić się nie zamierzam), ale jest jedna rzecz, która powoduje, że całość ma olbrzymi... tak to się mówi?... ciężar gatunkowy. Teksty. I to chyba właśnie dlatego, że są takie "lekkie" formalnie. Zero dyscypliny wewnętrznej, krótkie, urywane wątki, dygresja goni dygresję - o tym, że wszystko to trzyma się razem, decydują dwie rzeczy - taka forma umożliwia opowiedzenie jak najwięcej jak najmniejszą ilością słów, co jest koniecznością przy pisaniu tekstów piosenek, jeśli mają cokolwiek znaczyć, a korzystanie z czego autor opanował do perfekcji [2], to raz. Dwa - bohaterowie tych tekstów - zgraja lekkoduchów, niektórzy z zapędami artystycznymi, niektórzy melancholijni, niektórzy czasem nieszczęśliwi, ale summa sumarum całkiem zwyczajni i trywialni, a nie, kurwa, jakieś wydumane, naznaczone ponurym piętnem postacie, o których tworzyć można pełne patosu prog-rockowe suity.
Stuart Murdoch nie chciał zrobić concept-albumu, po prostu tak wyszło. On właściwie w ogóle nie planował stworzenia albumu. A tym bardziej opatrzenia go fabułą. On fabułę już ma, w głowie, może gdzieś spisaną do szuflady, i tak się z nią zżył, że teraz w naturalny sposób może śpiewać o niej piosenki. Na koniec właściwie już nie wiadomo, czy to Stuart śpiewa, czy Sebastian, czy to Stuart pisze powieść, czy Sebastian, czy to może Stuart wciela się w Sebastiana, który wciela się w bohatera swoich tekstów, który...
Słuchać razem z "Dog on Wheels". Dziękuję za uwagę.

[1] Nie muszę, ale i tak właśnie słucham. Straszne, jak ta płyta uzależnia.

[2] Tak sobie właśnie myślę... "Do something pretty while you can" to jest przecież one-liner wszechczasów. Nikt już nic lepszego nie napisze. Nigdy. Nie da się. Nie w sześciu słowach.

No nie no... (korekta)

[roar]

Co jest z tym forum...? Nie dość, że mi wysłało za wcześnie, to jeszcze z jakimś kompletnie idiotycznym tytułem...?

Pomiędzy "suity." a "Stuart Murdoch" powinno być zdanie "Ale pewnie tylko nadinterpretuję.". Tytuł miał mówić o tym, jaką wielką płytą jest Tigermilk. To tyle

[pszemcio1]

a ja najbardzziej lubię Dear catastrophe waitress

[ilhan]

Jednak "If You're Feeling Sinister". Co w sumie mnie zaskakuje, bo jednak jest to płyta bardziej, eee, rozwlekła, smęcąca, jednostajna niż "Tigermilk". Tu właściwie tylko "Me And The Major" wyłamuje się z tego w większym stopniu. Odnoszę jednak wrażenie, że drugi B&S jest już bardziej zaawansowany jeśli chodzi o aranżacje, chwilami po prostu o zawiłości barokowej. Genialne rzeczy.

Dobra, ułożyłem sobie dream setlist na niedzielę. (Ta prawdziwa jest zupełnie nieprzewidywalna, bo każdy koncert wygląda właściwie inaczej.)

01. Another Sunny Day
02. I'm A Cuckoo
03. Funny Little Frog
04. Me And The Major
05. If You're Feeling Sinister
06. She's Losing It
07. Electronic Rennaisance
08. Sleep The Clock Around
09. The Boy With The Arab Strap
10. The State I Am In
11. Wrapped Up In Books
12. Sukie In The Graveyard
13. The Blues Are Still Blue
14. Seeing Other People
15. Step Into My Office Baby
16. Judy And The Dream Of Horses
--
17. White Collar Boy
18. Stay Loose
19. Like Dylan In The Movies

(i gdzieś tam wpleciony tribute dla Granta poproszę, w postaci Bye Bye Pride podobno)

[polleke]

Walka dość wyrównana, ale Poznań lewobrzeżny głosuje na IYFS.
Sama formuła nie zmieniła się znacznie, ale tak jak Ilhan zauważył, ta płyta
mocniej stoi na swoich nogach - pomysły może nie są tu śmielsze, ale znalazły
jednak pełniejszą realizację.

Ilhanowy set koncertowy OK, ale ja chcę więcej tearjerkerów: Fox In The Snow,
Dress Up In You, Stars of Track and Field. Może jeszcze Slow Grafitti, Jonathan
David (niech i Stevie Jackson ma swoje 5 minut), Dog on Wheels i będzie git :)

[ilhan]

A tak było naprawdę:

THE STARS OF TRACK AND FIELD
ANOTHER SUNNY DAY
FUNNY LITTLE FROG
BELLE & SEBASTIAN
SUKIE IN THE GRAVEYARD
ELECTRONIC RENAISSANCE
SEYMOUR STEIN
WE ARE THE SLEEPYHEADS
DRESS UP IN YOU
FOR THE PRICE OF A CUP OF TEA
IF YOU'RE FEELING SINISTER
YOUR COVER'S BLOWN
DOG ON WHEELS
I'M A CUCKOO
JONATHAN DAVID
WHITE COLLAR BOY
THE STATE I AM IN

encores:
LE PASTIE DE LA BOURGEOISIE
IF YOU FIND YOURSELF CAUGHT IN LOVE

[polleke]

ilhan napisał:

> A tak było naprawdę:
>
> THE STARS OF TRACK AND FIELD
> DRESS UP IN YOU
> DOG ON WHEELS
> JONATHAN DAVID

A więc prawie całe moje życzenie spełnione :)

[ilhan]

polleke napisała:

> A więc prawie całe moje życzenie spełnione :)

A z mojego tylko 8/19, no nie!

(Jakby ktoś chciał sobie popatrzeć jak się zespół prezentuje na żywo, to zgłoszenia na maila.)

[polleke]

ilhan napisał:

> A z mojego tylko 8/19, no nie!

Nie trzeba było marudzić, że "rozwlekła, smęcąca, jednostajna", masz za swoje.

Piszcie do Ilhana po te filmiki z koncertu, BARDZO warto.