Rock & Postęp - Newsweek- Łobodziński Ziębiński

[jack9]

newsweek.redakcja.pl/wydania/artykul.asp?Artykul=15243
Ciekawy tekst - polecam
w papierowej wersji gazety jest oczywiście dłuższy

[cze67]

(ostatnią płytę czwórki z Liverpoolu wydano w 1969 r.).

Co to za bzdury?

[ilhan]

"Na początku lat 90. pod nazwą britpopu (Oasis, Blur) wróciły brzmienia beatlesowskie (ostatnią płytę czwórki z Liverpoolu wydano w 1969 r.). Kilka lat później w wersji nazywanej muzyką klubową rehabilitacji doczekało się disco, które święciło triumfy w latach 70. A u progu naszej dekady modny stał się kiczowaty new romantic z lat 80."

Hmmm, wydaje mi się, że tego typu stwierdzenia są zbyt daleko idącym uogólnieniem. "Muzyka klubowa" w drugiej połowie lat 90.? Jakiś specjalny renesans new romantic na przełomie 90s/00s? Mocno wątpliwe to wszystko.

[mr.glam]

ilhan napisał:

> "Na początku lat 90. pod nazwą britpopu (Oasis, Blur) wróciły brzmienia
beatlesowskie (ostatnią płytę czwórki z Liverpoolu wydano w 1969 r.). Kilka lat
później w wersji nazywanej muzyką klubową rehabilitacji doczekało się disco,
które święciło triumfy w latach 70. A u progu naszej dekady modny stał się
kiczowaty new romantic z lat 80."

> Hmmm, wydaje mi się, że tego typu stwierdzenia są zbyt daleko idącym
uogólnieniem. "Muzyka klubowa" w drugiej połowie lat 90.? Jakiś specjalny
renesans new romantic na przełomie 90s/00s? Mocno wątpliwe to wszystko.



pismaki uwielbiają uogólniać, choc możliwe, że w jakimś tam stopniu wiecej
teraz w muzyce ozdobników, długich solówek. taki Tool na przykład. tyle że to
takie alternatywne podejście do progresji..
nie wiem natomiast, jak można okręslić new romantic kiczem, bedac teoretycznie
uznanym dziennikarzem muzycznym. bardzo to dyletanckie. a że moda na 80s
wróciła, to chyba trudno było nie zauważyć.

[ilhan]

mr.glam napisał:

> a że moda na 80s
> wróciła, to chyba trudno było nie zauważyć.

Tylko że moda na 80s to nie to samo, co moda na new romantic, tak jak moda na 70s, to nie np. moda na punk.

[pytajnick]

ilhan napisał:

> mr.glam napisał:
>
> > a że moda na 80s
> > wróciła, to chyba trudno było nie zauważyć.
>
> Tylko że moda na 80s to nie to samo, co moda na new romantic,

Dokładnie to samo sobie pomyślałem czytając ten tekst. Łobodziński widać
przeczytał gdzieś że powróciła moda na lata 80., bo wróciła, i przełożył to od
razu na new romantic (może tak mu się kojarzą?), co jest bzdurą.

[mr.glam]

ilhan napisał:

> mr.glam napisał:
>
> > a że moda na 80s
> > wróciła, to chyba trudno było nie zauważyć.
>
> Tylko że moda na 80s to nie to samo, co moda na new romantic, tak jak moda na
70s, to nie np. moda na punk.

to inna sprawa. OK. problem new romantic w Polsce to dla mnie jeden z
wyznaczników poziomu dziennikarstwa muz. i niestety większość ten test oblewa.
i pomyśleć, że tu urodził się i działał Beksiński...

[ktmajcher]

Łobodziński jest może i uznany, ale new romantic to nie jego bajka,
drugiego kolo nie znam,
niektórzy dziennikarze są b. nietolerancyjni, albo nieobiektywni - jak kto
woli, jeśli im coś nie leży na uszach - i do takich zaliczam Filipa oraz
Brzozę - co nie znaczy, że nie są fachowcami "w swoich szufladkach"

kiedyś (to już chyba naście lat temu, 90 lub 91) była audycja w niedzielne
popołudnia w 3 Brzozy i Chmiela "Dzika rzecz" (na cześć Wild Thing), czasem tam
chyba wpadał Filip
i pamiętam, że kiedyś zniesmaczyli się na antenie na nazwę popularnego wówczas
klubu w W-wie Fugazi, bo pierwsze skojarzenie to Marillion, pomijając kapelę o
tej samej nazwie, a na ziemię sprowadził ich szef klubu, który powiedział im
wprost, że b. lubi drugiego Marilliona, i po trochu ja: bo w następnej audycji
zacytowali moje skromne wypociny (ale źle odmienili nazwę miasta, b......),
gdzie szedłem na odsiecz obiektywizmowi i ... mojej ulubionej wówczas płycie
Marillion,

więcej nt. artykułu - jak przeczytam całość (mam zamówiony dodruk ;-),

[ktmajcher]

zgodnie z zapowiedzią,

1. Cytat ze skrótami: „Ambicji bowiem wykonawcom rocka progresywnego i ich
dzisiejszym następcom odmówić nie sposób. O czym będzie można się przekonać
w ... Katowicach, gdzie 22 maja wystąpi brytyjska progresywna formacja
Pendragon, a 24 czerwca w .. Spodku pojawi się Tool” – redaktorzy wrzucili do
jednego wora Pendragon i Tool, wypadałoby zaznaczyć, że ten pierwszy to retro-
prog (czyli odgrzewane kotlety), bo ktoś nie kumaty (bo to chyba do takich osób
jest ten tekst) pomyśli, że Pendragon gra w klimatach Tool’a.

2. Podpis pod zdjęciem Fish’a „Marillion rozpadał się i reaktywował” – a nie
powinno być Marillion rozpadł się i reaktywował, a gwoli ścisłości odszedł
Fish, a przyszedł Hoggarth, bo rozpadu wg mnie nie było?

3. Cytat kolejny: „Doskonale widać tę przemianę w twórczości Radiohead, który
zaczynał od przebojowych piosenek (hitowa płyta „OK Computer”),...” – no
comments...

4. Tu jest niezły zwrot akcji: ”numerem jeden całego nurtu neoprogresywnego
pozostaje grupa Mars Volta” – a przez cały czas autorzy dają jasno do
zrozumienia, że jednak Tool.

5. Dalej, dot. Archive: „Pod koniec maja ukaże się nowa płyta zespołu „Lights” –
tytułowy utwór trwa siedemnaście minut i zachwyci każdego wielbiciela brzmień
progresywnych.” – dlatego, że ma 17 minut, czy dlatego, że ma kapitalną
zawartość – jeśli to drugie to przypominam, że radio version „Again” Archive
też było porywające.

6. W sprawie poradnika dla początkujących:
- płyta Gentle Giant (i jeszcze kilka innych) potraktowana jednym zdaniem – to
już lepiej było ją po prostu tylko wymienić,
- można się oczywiście spierać czy ta czy inna płyta Floydów lub Genesis, ale
brak w tym zestawie UK „Danger Money” to poważny błąd i niedopatrzenie,
- porównanie dwóch recenzji:
A. ta z Newsweeka: Marillion Fugazi, 1984 „Późne apogeum progresywnego rocka,
będącego już na fali opadającej. Połamane rytmy sąsiadują ze wzniosłymi
balladami, a całość spina dojmujące uczucie smutku i lęku. I dyskontowanie
nieprzemijającej popularności dawnego Genesis z Peterem Gabrielem” – jakie
ballady i połamane rytmy (!!!).
B.Tomka Beksińskiego z Magazynu Muzycznego na podsumowanie lat 80-tych (płyta
znalazła się w jego 10-ątce): „Drugi album formacji oskarżanej nieustannie o
kopiowanie Genesis. Fani uważają pierwszy LP „Script For A Jester's Tear”, za
najciekawszy w dyskografii Marillion - a przecież właśnie on był katalogiem
muzycznych inspiracji Fisha i kolegów: od Genesis przez Barclay James Harvest i
Van Der Graaf Generator, po Pink Floyd. „Fugazi” jest pozycją najdoskonalszą i
najambitniejszą zarazem. To bardzo trudna płyta, skomplikowana muzycznie i
tekstowo - dzięki czemu wystarcza na długie lata. Jest też najbliższa memu
sercu... może dlatego, że Fish tak otwarcie mówi tam o kobietach?” – i można
krótko i treściwie, można, a właściwie można było ...

7. Napisałem wcześniej że Filip to uznany dziennikarz muzyczny, bo takim go
pamiętałem, zdanie swe cofam: niech nie pisze, nie podpisuje się pod czymś o
czym nie ma pojęcia, czego nie kocha i nie czuje, bo nie jest tajemnicą, że to
nie są jego ulubieńcy (mam na myśli kapele progresywne z lat 70 i 80-tych), do
dziś pamiętam moje wrażenie po przeczytaniu jego recenzji REM „New Adventures
in Hi-Fi” czy ścieżki dźwiękowej do „Zagubionej autostrady” w Machinie,
prezentację w „3” płyty A. Cooper’a „Billion Dollar Babies” (btw świetna
płyta) – miałem to długo na kasecie z komentarzem Filipa, szkoda, że teraz jest
współautorem artykułu z kategorii „mydło i powidło”.

ktmajcher

[cze67]

ktmajcher napisał:

> 2. Podpis pod zdjęciem Fish’a „Marillion rozpadał się i reaktywował
> ” – a nie
> powinno być Marillion rozpadł się i reaktywował, a gwoli ścisłości odszedł
> Fish, a przyszedł Hoggarth, bo rozpadu wg mnie nie było?

To straszny babol jest. Fish odszedł, ale pozostali panowie nigdy nie ogłosili
zakończenia czy nawet zawieszenia działalności, zagrali kilka koncertów bez
stałego wokalisty, a potem przyszedł Hogarth.

> 7. Napisałem wcześniej że Filip to uznany dziennikarz muzyczny, bo takim go
> pamiętałem, zdanie swe cofam: niech nie pisze, nie podpisuje się pod czymś o
> czym nie ma pojęcia, czego nie kocha i nie czuje,

Zgadzam się, czytywałem z lubością teksty Łobodzińskiego w Machinie. I bardzo
zdziwiony jestem tym tekstem w Newsweeku.

[ktmajcher]

przesłałem swoje uwagi autorom:
1.z adresu p. Ziębińskiego przychodzi MDS,
2.Filip Łobodziński odpisał, a jakże, ale niestety nie dostałem do tej pory
zgody na umieszczenie jego odpowiedzi tutaj, w każdym bądź razie podsumowując
ogólnie potwierdzają sie słowa ilhana "lazy journalists",
natomiast założenie podobnych artykułów w tego typu pismach (społeczno
politycznych z jakimś tam dodatkiem treści w temacie kultury) jest takie, że
(wynika to z odp. p. Filipa):
-niezbyt dokładnie,
-niezbyt szczegółowo,
-niezbyt profesjonalnie,
-czyli o wszystkim i o niczym, albo mydło i powidło - jak kto woli,
to ja dziękuję za takie "artykuły",
aha, podpisy pod zdjęciami powstają bez udziału autorów (i to jest podobno
standard)

[cze67]

Ja też dziękuję. Jak "niezbyt dokładne" to w ogóle po co?

[grimsrund]

Bo taniej wychodzi, a zawsze można się pochwalić: "mamy szerokie horyzonty".

Z wyrazami szacunku dla tygodnika "Wprost", bo on to właśnie przez ponad dekadę
takie właśnie niechlujne podejście do rzeczywistości w Lechistanie stosował i
mimo to odniósł sukces, przecierając drogę następcom.

[carmody]

Ad.2
To by się zgadzało - w takim samym tonie o pismakowaniu do tygodników typu
"Newsweek", "Wprost", czy "Polityka" wypowiadali się Koziczyński i Chaciński. To
ma swoje źródła w formatach takich pism (ale uwaga, nawet czasopisma studenckie
przejawiają taką tendencję) i w fakcie, że artykuły z zakładki kultura są co do
zasady pisane "pod wydarzenie" (nowa płyta RHCP = tekst o Peppersach, film o
życiu Petera Sellersa = tekst o tym komiku). Co to tego drugiego aspektu - to
polityka wydawców, którzy patronują różnym wydarzeniom (patronat medialny) i
dystrybutorów, którzy wykupują reklamy lub dają nagrody w konkursach. W myśl
zasady: nieważne, co napiszecie, ale chcemy żebyście o tym pisali.

[ktmajcher]

tak, bo tak jak zawsze klasyczny rock progresywny nie miał dobrej prasy, to
nagle się pisze o nim, bo trza, bo tool się kapitalnie sprzedaje, to napiszcie
cuś chłopaki o tym, wykupimy bannerek tu i tam, itp. itd

w końcu...

[ktmajcher]

... Kazimierz S. już śpiewał:
Rogowiecki i Brzozowicz to się na muzyce znają