rozpaczliwa droga do poznania

[wichrowe_wzgorza]

tajemnicy drugiego człowieka: uzyskanie całkowitej władzy nad drugim NIM -
władzy, która by zmusiła go do zrobienia wszystkiego, czego chcemy, czucia
tego, co chcemy, i do myślenia tego, co chcemy; władzy, która zmieniłaby tego
człowieka w rzecz, naszą rzecz, naszą własność.

Szczytowe nasilenie tego pragnienia poznania przejawia się w posuniętym do
najdalszych granic sadyzmie, w pragnieniu i możności zadawania ludzkiej
istocie cierpienia; torturowania jej, zmuszania, aby cierpiąc zdradziła swą
taje­mnicę. W tym pragnieniu przeniknięcia tajemnicy człowieka - jego, a więc
i nas samych - tkwi podstawowe uzasadnienie głębi i intensywności okrucieństwa
i żądzy niszczenia.
„Strzelaniem - że tak się wyrażę - można się od człowieka tylko wymigać...
Strzelaniem do duszy nie dojdziesz, gdzie ona jest w człowieku i jak się
wykazuje. Ale ja, bywa, samego siebie nie żałuję, ja, bywa, wroga godzinę
depczę albo ponad godzinę, ja pożądam życie bez osłonek poznać, jakie jest..."
(I. Babel)
Aby poznać rzecz, dziecko bierze ją i rozbiera na części; tak samo postępuje
ze zwierzęciem; z okrucieństwem odrywa skrzydła motylowi, aby go poznać, aby
wydrzeć mu tajemnicę. Samo okrucieństwo umoty­wowane jest czymś głębszym:
pragnieniem poznania tajemnicy rzeczy i życia.

Kurcze, a jest prostszy sposób:)

Motyle

[witch.l]

Zdaje sie tyle co muchy nie maja ...'kregow' i unerwienia, ktore
przekazuje im sygnaly 'bolu' do mozgu. Tak wiec urywajac motylowi
czy musze skrzydla, nie zadajesz tym owadom bolu. Tyle ze zdechna
szybciej, z braku pozywienia, czegoz dychajac tez nie beda czuly.
Srednia zycia wiekszosci owadow jest krotka ok. 1 rok.

Cala reszta, o ktorej piszesz to patologia i nic poza tym.

Mucha

[wichrowe_wzgorza]

Ruscy przeprowadzają eksperyment. Wzięli muchę, wyrwali jej jedną nóżkę:
- Mucha idi! - mucha idzie.
W raporcie piszą "po wyrwaniu jednej nogi mucha chodzi". Wyrwali jej drugą nogę:
- Mucha idi! - mucha idzie. W raporcie piszą "po wyrwaniu drugiej nogi mucha
nadal chodzi". Wyrwali jej trzecią nogę:
- Mucha idi! - mucha idzie. W raporcie piszą "po wyrwaniu trzeciej nogi mucha
chodzi". Wyrwali jej ostatnią nogę:
- Mucha idi! - mucha stoi.
- Mucha idi!!! - mucha dalej stoi. W raporcie piszą "po wyrwaniu wszystkich nóg
mucha ogłuchła".


:)))))))

[solaris_38]

wydaje się że empatia połączona z wyobraźnią i sumienną obserwacja
daje lepsze możliwości nawiązania kontaktu z tym co istotne wewnątrz drugiej istoty

niż grzebanie w niej paluchami

[greengrey]

zadawanie cierpienia, sadyzm i posiadanie władzy nad drugim
człowiekiem są absolutnym zaprzeczeniem możliwości poznania go

[ka.rro]

Zgadzam się. W ten sposób można tylko sprawdzić na ile ma rozwinięty instynkt samozachowawczy.

[wichrowe_wzgorza]

Instynkt sam w sobie stanowi piękno - a taki rodzaj instynku jest raczej
przykładem okaleczenia. Nie da się wszystkiego zrzucić na instynkt. Podobno
myślimy:)))

[wichrowe_wzgorza]

greengrey napisała:

>
> zadawanie cierpienia, sadyzm i posiadanie władzy nad drugim
> człowiekiem są absolutnym zaprzeczeniem możliwości poznania go

Tak, wiem, ale jakoś nie moge pojąć, że w tak cywilizowani, wyposażeni w wiedzę
- nie umiemy pojąć czegoś tak prostego. Inaczej - wyeliminować.

Wróć, pojąć się da, ale nie zaakceptować.

i.. jest miłość

[wichrowe_wzgorza]

Miłość spogląda w serce człowieka i odczytuje to, co jest w jego głębi. Ludzie
mogą być nieświadomi tego, co czynią. Jeśli daję, to po prostu daje, nie patrząc
kim ten Ktoś jest. Po drugie, miłość ze swej natury jest bezinteresowna. By
osiągnąć bezinteresowność w miłości trzeba otworzyć oczy i „zobaczyć”. Nieraz
wystarczy zobaczyć, że moja miłość jest w rzeczywistości maskowaniem egoizmu i
własnych żądz. Możemy dawać po to, by otrzymywać. Niech twoja ręka lewa nie
wie, co czyni prawa. Wreszcie, najważniejszą cechą miłości jest wolność,
ponieważ ona nie krępuje, nie przywiązuje do siebie, nie domaga się niczego, nie
oczekuje.

Nie trzeba wyrywać skrzydełek!!!!
:)

[wentyl77]

Pięknie to powiedziane, ale jest kilka "ale":

1. Miłość częściej prowadzi do samozakłamania, niż jest drogą poznania. Miłość to piękna konwencja, za którą ukrywamy prawdziwe żądze, myśli i uprzedzenia. Jest to uczucie, które zginęłoby w 15 minut, gdyby mówić samą prawdę - stąd przezorne "niemówienie" prawdy, które po czasie okazuje się zakłamaniem;

2. Miłość krępuje, i to w dosłownym sensie. Jest piękną konwencją, która służy utrzymywaniu instytucji małżeństwa - w przeciwnym razie budowanie społeczeństwa opartego na konsumpcji i wzroście gospodarczym byłoby niemożliwe.

Coraz częściej widzę, że to strach odkrywa prawdziwą naturę człowieka. Wiem, to pesymistyczny pogląd - a raczej pełen realizmu, gdyż miłość jest właśnie ucieczką od realizmu: produkowanym przez mózg narkotykiem sprawiającym, że postrzegane życie wydaje się błogie, bezpieczne i harmonijne. A życie nie jest bezpieczne...

do wentyl77

[fredzia_ltd]

Strach redukuje
Miłość rozwija

Zależy co chcesz poznać - granice czy możliwości

[wentyl77]

> Zależy co chcesz poznać - granice czy możliwości

Problem z poznawaniem polega na tym, że nie daje szczęścia. Poznawanie miłości
jest formą rozpaczy - miłość powinno się przeżywać, a nie poznawać. To jest
główny objaw bankructwa człowieka.

[fredzia_ltd]

Chyba za bardzo teoretyzujesz - poznaje się przez przeżywanie. No chyba, że chodzi Ci o czytanie romansów czy oglądanie horrorów - to faktycznie co innego.

[wentyl77]

> Chyba za bardzo teoretyzujesz

Mogę sobie na to pozwolić, w końcu to forum o psychologii, a nie serwis randkowy.

> No chyba, że chodzi Ci o czytanie romansów czy oglądanie horrorów

Nie, chodzi mi o kiepską wartość poznawczą miłości jako pewnej formy kontaktu, w którą nie wierzę. Gdy kochamy, to po prostu przeżywamy uczucia, poznanie drugiego człowieka jest efektem ubocznym; czymś, co przychodzi naturalnie.

Moje myślenie jest pełne paradoksów, dlatego nie spodziewam się całkowitego zrozumienia. Dogłębne poznanie kobiety uniemożliwia jej pokochanie - to tak, jakbyśmy chcieli pojąć piękno zachodu słońca, licząc poszczególne promienie przebijające zza chmur.

[fredzia_ltd]

Myślę, że masz rację, że miłość wyklucza szczerość.
Albo jesteś szczery albo w związku, prosta zależność.

[mskaiq]

Milosc nie jest z niczym sprzeczna i na tym polega jej niezwyklosc,
nie jest sprzeczna z drugim czlowiekiem, owadem, czy mucha.
Te uczucia ktore sa sprzeczne nie sa miloscia, bo milosc wybacza,
nie jest przeciwko temu kto zdradza, niszczy, czy psuje.
Bardzo rzadko spotykam taka milosc ale spotykam i wtedy wiele sie od
niej ucze.
Serdeczne pozdrowienia.

[s.p.7]

Temat wyglada co najmniej dziwnie

kontrola nad czlowiekiem to jego zniewalanie.
Wewnetrzbne: zniewalanie duszy

Zewnetrzne - wymuszanie siłą

Poznawanei zlowieka to zupelnie co innego. Prawda jest zniezalerzna, czysta jak
atomy tlenu w powietrzu.
NIe poznasz powietrza zamykajac go w pudelku i potrzasając.
Trzeba patrzec mu w oczy.