wiosenne smutki

[wiosenna_ja]

Jestem zmęczona,chyba wypalam się. Każdy chce czegoś ode mnie,
wszystko ma być na teraz, na już. Mam dośc problemów innych. Męczy
mnie robienie za uśmiechniętą kobietkę z sąsiedztwa, która
podpowie , doradzi itd. itp. Mam ochotę rzucic to wszystko w
chol...re, zaszyć sie w jakiejś głuszy, przemyśleć parę spraw.
Wczoraj podjęłam desperacką próbę poprawienia nastroju, poszalałam w
galerii, pojechałam na basen. Efekt, parę setek na koncie mniej, a
poprawa nastroju chwilowa, wieczorem znowu dół. Najgorsze jest to,
że nikt nie rozumie co czuję, rozmawiałam na ten temat z koleżanką,
mówi , że przesadzam, że inni by chcieli mieć takie życie jak ja.
Sama nie wiem, może niepotrzebnie użalam się nad sobą.

[tempeh-service]

zacznij obmyślać plan zmiany życia ;-) to pomaga na chwilę i mniej kosztuje niż galeria.
i jest w tym dodatkowo mała iskierka nadziei, że może kiedyś na prawdę
to zrobisz :)

Inni

[witch.l]

Inni sa inni. W ogole po co otaczac sie kims kto daje takie glupie
rady.

Ja sama planuje, zauwaz slowo planuje, wyjazd i przeprowadzke
na stale na ...wyspe. na ktorej bedzie tylko kilka osob z sasiedztwa
a pozniej woda, las, drzewa polana ...natura.

I to jest git!

[wayout]

Wszystkie cele związane z tzw. światem zewnętrznym prowadzą na
krótszą lub dłuższą metę do frustracji. Choć wielu, zwłaszcza ludzi
tzw. sukcesu bardzo mocno udaje, że tak nie jest. Nie ma celu w
świecie, który daje trwałe zadowolenie, trwałe spełnienie. Dlatego
życie jest gonitwą, gonitwą za szczęściem, które wciąż umyka. Umyka,
bo szukane jest tam gdzie go znaleźć nie można. Jest więc gonitwa,
jest rezygnacja srustrowanych, którzy uważają, ze nie mają szans w
gonitwie oraz jest frustracja tych, którzy gonili, gonili i zostają
z pustymi rękami, bo nic nie dogonili. Osiągnęli cele, które po
osiągnięciu okazały się nieważne,nieistotne, wyblakło ich znaczenie,
albo zniszczyła rdza rutyny. Właśnie te procesy charakteryzują
ludzkie zycie. Ci którzy nie rozumieją ich istoty, głośno
obwieszczają: ale przecież na tym właśnie polega ludzkie zycie!
Inaczej być nie może! Otóż mówią tak ci, którzy wysiłek wkładają w
gonitwę. Mówią więc tak ci, którzy są ofiarą tych procesów. Czy
szaleniec obwieszczający, że szaleństwo jest istotą życia, jest
wiarygodny? Nie. Dlaczego więc wierzyć tym, którzy mówią, że inaczej
nie można, ale inaczej nie spróbowali?

Gdy skierujesz się na drogę samopoznania (ale nie takiego związanego
z psychologizowaniem), gdy włożysz swój wysiłek w zrozumienie kim
jesteś i czym jesteś świat, to w końcu osiągniesz zrozumienie,
osiągniesz spokój i radość, pewność drogi. Zamknij oczy i usłysz
siebie. Nie jesteś swoim imieniem i nazwiskiem, nie jesteś swoim
zawodem, nie jestes rolą społeczną, którą odgrywasz, nie jesteś
pieniędzmi, które masz, nie jesteś swoimi wspomnieniami, ani
marzeniami.... Poza tym wszystkim, poza wszelkimi słowami, jesteś
Ty. To wszystko co Cię otacza, wszystko co mozesz wyrazić słowami to
tylko nieznaczące, wiecznie zmieniające sie dekoracje, które
utrudniają zrozumienie tego kim jesteśmy. W środku zaś jest prawda o
Tobie, taka sama jak o innych. Jeśli odnajdziesz ją, to znajdziesz
spełnienie, szczęście i radość. W to włoż swój wysiłek, niezależnie
od tego co robisz na co dzień. Nie musisz nic zmieniać w swoim życiu
by tę pracę wykonać. Nawet lepiej jest nic nie zmieniać. Powodzenia

[opcja-0]

każdy ma takie etapy w życiu raz na "górze" raz w "dole", zaakceptuj te emocje i
powoli wszystko będzie wracać do normy, staraj się wyciszyć, wychodź na spacer,
żeby pogadać "sama ze sobą" i Ci przejdzie