Boje sie ciemnosci,mam 26 lat....

[italiakami]

Witam!
mam nadzieje ze podtrzymacie mnie na duchu...
od dawnych czasow,nie pamietam...od dziecka moze nawet,boje sie
ciemnosci...paranoja ktora wkrada sie w moje mysli jest przerazajaca.trudno mi
zyc normalnie.Boje sie spojrzec w okna gdy jest ciemno,boje sie ze moge kogos
zobaczyc...nie wiem kogo..ducha,czlowieka,diabla,Boga?!nie wiem.Chodzac po
domu w nocy patrze tylko przed siebie,nie zagladam w ciemnie katy.Sytuacja
pogorszyla sie 4 mce temu,gdy zmarl moj tato.Sytuacja nie do
opanowania.Chodzac do lazienki wolalam meza,przez kilka tygodni.Teraz boje sie
ze w ¨¨tym oknie¨¨ moje zobaczyc mojego Tate...w lustra nie zagladam...bo
jeszcze cos dziwnego zobacze.
Prosze napiszcie cos,tylko n ie ze mam pojsc do psychiatry,bo to juz
koniecznosc,ktora chcialabym uniknac...dlatego pisze do Was..Przyjaciele
internetu.
Ps. mam dwojke malych dzieci...nie moge im pokazywac tego co sie ze mna dzieje....

[jan_stereo]

To moze postaraj sie cos zobaczyc w tej ciemnosci wpierw, tak z
calej sily, zobaczysz wowczas swoja niemoc. Poza tym, nawet gdybys
zobaczyla tanczaca twarz kogos bliskiego w lustrze nad umywalka, to
coz z tego ?

Po drugie, jakbys miala miec objawienie, to ono wcale nie czekalo by
nocy, bo niby czemu nie za dnia tylko po ciemnosciach, kiedy zmysly
ludzkie sa slabsze ? Z punktu widzenia Diabla i Boga oraz Czlowieka
i Czegos Dziwnego to totalny blad reklamowy bylby, pokazywac sie
niewyraziscie, no nie przystoi im zwyczajnie, jak i kazdej innej
myslacej istocie.

Acha i jedz moze nieco wiecej magnezu, jakos tak ubywa tych mysli po
ciemku ;'))

[italiakami]

hehe,musze przyznac ze rozbawiles mnie swym postem...No wlasnie,masz racje
dlaczego boje sie tylko w ciemnosci???i skad te leki sie zrodzily????
Ps.Naprawde mam niedobor magnezu??????

[jan_stereo]

Braki magnezu wyostrzaja nerwowosc (kiepska regulacja naszego ukladu)
i min. czlowiek widzi wiecej niz by wypadalo. Nic Ci nie szkodzi
sprawdzic i polykac codziennie jedna pastylke, no chyba ze wolisz
orzechy ;')) A noz widelec sie okaze, ze zapomnisz nagle, ze jest
ciemno i sie dopiero w lozku zajarzysz po dokonanej toalecie ;'))

[marionetka.pl]

Miałam bardzo podobnie jak ty, po śmierci mojego dziadka miałam takie schizy że
widziałam chodzące buty!:)A w nocy wyobraźnia pracowała na maksa!Pomogło mi
tłumaczenie samej sobie że takie rzeczy się nie zdarzają, wpadł mi w ręce
artykuł o wyobraźni ludzkiej tam było opisane jak sami ludzie się nakręcają na
takie rzeczy.Wyprowadziłam się z dużego domu na wsi, do mieszkania w
mieście.Otoczona ludźmi poczułam się o wiele bezpieczniej.Musisz sobie zdać
sprawę, że to tylko twoja wyobraźnia i zapanować nad tym. U mnie to trwało 2
lata, jeszcze czasami ogarnia mnie strach przed jakimiś nocnymi zjawami, ale już
umie nad tym zapanować.

[easz]

Ja też się boję ciemności, ale nie aż tak; daję sobie radę.

Myślę, że jeśli utrudnia Ci to aż tak bardzo codzienność, to może
przemyśl jednak pójście do lekarza?

Polecam też taki samooszukańczy sposób - zrób sobie/znajdź jakiś
amulet, coś, co można wziąć do ręki w najgorszych momentach strachu
i na czym można skupić myśli, jakiś konkret. Mówię absolutnie
poważnie i z własnego doświadczenia.

Twój sposób moim sposobem ale na opak:)

[owcawwieeeelkimmiescie]

A ja wymysliłam sobie zamiast amuletu coś innego. Też miewam lęki
nocne. Sposób? Głupawy, ale bardzo skuteczny. Wyobrażam sobie, że w
łóżku obok siebie mam faceta moich marzeń i rozmawiam z nim w
myślach...to może być ktoś nieosiągalny... ale wywołujący tak silne
emocje, że odwracają uwagę od strachu. Działa!

[monika_mik]

Jest ktoś kto Ci może pomóc nie jest tani bo bierze 3300 zl za seans
ale wyleczy Cie odrazu.Tu zostawiam kontakt do niego:[phone]

W swoim poście nie piszesz najważniejszego

[avgust]

italiakami napisała:

> Witam!
> mam nadzieje ze podtrzymacie mnie na duchu...
> od dawnych czasow,nie pamietam...od dziecka moze nawet,boje sie
> ciemnosci...paranoja ktora wkrada sie w moje mysli jest
przerazajaca.trudno mi
> zyc normalnie.Boje sie spojrzec w okna gdy jest ciemno,boje sie ze
moge kogos
> zobaczyc...nie wiem kogo..ducha,czlowieka,diabla,Boga?!nie
wiem.Chodzac po
> domu w nocy patrze tylko przed siebie,nie zagladam w ciemnie
katy.Sytuacja
> pogorszyla sie 4 mce temu,gdy zmarl moj tato.Sytuacja nie do
> opanowania.Chodzac do lazienki wolalam meza,przez kilka
tygodni.Teraz boje sie
> ze w ¨¨tym oknie¨¨ moje zobaczyc mojego Tate...w lustra nie
zagladam...bo
> jeszcze cos dziwnego zobacze.
> Prosze napiszcie cos,tylko n ie ze mam pojsc do psychiatry,bo to
juz
> koniecznosc,ktora chcialabym uniknac...dlatego pisze do
Was..Przyjaciele
> internetu.
> Ps. mam dwojke malych dzieci...nie moge im pokazywac tego co sie
ze mna dzieje.
> ...
Nie piszesz mianowicie tego, czy Twój lęk jest uzasadniony np. tym,
że już widziałaś kogoś, czy też jest na tyle irracjonalny, że nie
wiesz nawet, skąd się bierze.

[avgust]

Chodzi mi o to, że za mało o sobie piszesz. Trudno byłoby mi
cokolwiek konstruktywnego powiedzieć tylko na podstawie lęku przed
ciemnością. Może masz omamy spowodowane chorobą somatyczną, albo
niedokrwieniem mózgu? Równie dobrze możesz mieć początki
schizofrenii, albo jakiegoś innego schorzenia maniakalnego. Trudno
coś rozsądnego poradzić, kiedy nie przedstawiasz swego problemu w
opisowy sposób.

[annarchia]

italiakami napisała:

> Prosze napiszcie cos,tylko n ie ze mam pojsc do psychiatry,bo to juz
> koniecznosc,ktora chcialabym uniknac...

To do psychoterapeuty.

italiakami napisała:

> Ps. mam dwojke malych dzieci...nie moge im pokazywac tego co sie ze mna dzieje.

Ale one i tak to wyczuwają i na pewno to na nich bardzo niekorzystnie wpływa. I
zapewne im dłużej będą to od matki czuły, tym dla nich gorzej. Także zwlekając
tylko pogarszasz sprawę. Raczej samo nie minie. Jeśli trudno Ci dla samej siebie
odważyć się na wizytę (duma? lęk?), to zrób to dla dzieci. Szkoda ich, i Ciebie też.

[italiakami]

witam Was ponownie.dziekuje za wszystkie rady.Analizowalam w te dni moje
dziecinstwo...jest cos co moglo obudzic we mnie te leki przed ciemnoscia...
Stalo sie to nie w nocy a w bialy dzien(pytalam wczoraj swojej mamy) ok
16.00.Mialam 6 lat.mama malowala ramy okna a ja bawilam sie na balkonie moim
hula-hoopem.Niestety spadl z 4 pietra.Poszlam oczywiscie na dol.wchodzac do
klatki schodowej mijajac wejscie do piwnicy zauwazylam ¨pana¨w kapeluszu...nic
by mnie nie zdziwilo tylko fakt ze ten ¨pan´´mial ......otwarty
rozporek...i...wszystko na wierzchu..a na swoim p...mial blyszczaca sie
monete..wbieglam z krztykiem na gore.Pierwsi sasiedzi wyszli na klatke.Dobieglam
do mamy i mialam straszne bole nerwowe jamy brzusznej.Mama myslala o
najgorszym.Na szczescie nic mi sie nie stalo.A facet byl poszukiwanym
gwalcicielem dziewczynek.
Analizowalam wszystko mysle ze to to...a ciemnosc to chyba z powodu piwnicy?!
Ps. nigdy wiecej tam sama nie weszlam...

[easz]

Jeśli tak to wygląda, to imo jak najbardziej możesz udać się po
pomoc do lekarza, terapeuty, jak radziła forumowiczka powyżej.

[krolewnasciezka]

mam taki sam problem. odkąd pamiętam zawsze bałam się ciemności i
już jako dziecko wiedziałam, że ten strach jest irracjonalny, miałam
nadzieję, że jak dorosnę to mi przejdzie... nie przeszło i
pogodziłam się tym, że będę musiała żyć z tym strachem. nie jestem
wierząca, nie wierzę w duchy, trupy, ani nie boję się ludzi. wiem,
że to tylko moja wyobraźnia, ale boję się, bardzo się boję. w mroku
czuję, że ktoś stoi za mną, w każdym kącie wypatruje czyiś oczu.
wszędzie zapalam światła, a kiedy tego nie mogę zrobić przebiegam
przez pomieszczenie w panice z duszą na ramieniu.
też mam 26 lat.

Fobia.

[o_witch]

Tzw. fobia. Pomaga wizyta u psychiatry bo pewnie poprowadzi jakies
leczenie. + terpaia. Szkoda marnowac zycia na takie banaly. idz
kobieto do lekarza.