omamy i urojenia

[czubata]

W stanie głębokiej depresji,miewam omamy i urojenia,słyszę głosy i
widuje ludzi lub przeżywam sytuacje które generalnie rzecz biorąc
nigdy nie miały.Czy takie rzeczy zdarzają się przy zaburzeniach
osobowośći?

[sabinac-0]

Pacjent przezywajacy omamy i urojenia nie zdaje sobie sprawy z ich obecnosci.

[czubata]

wiem bo o tym że przeżywałam urojenia dowoedziałam się dużo
pużniej,w trakcie tych wydarzeń myślałam że jestem opętana przez
demony,i wstydziłam się o tym powiedzieć lekarzowi.

[sabinac-0]

To Twoja wlasna relacja czy sasiadki ze szpitalnego pokoju? :)

[czubata]

ok.wiedziałam że tak to zostanie potraktowane.

[annarchia]

sabinac-0 napisała:

> Pacjent przezywajacy omamy i urojenia nie zdaje sobie sprawy z ich obecnosci.

Masz rację, przeżywający sobie sprawy nie zdaje. Osoba mająca urojenia nie powie
przecież, że to, co przeżywa tu i teraz jest fałszywe, bo nie byłoby to
urojeniem. Ale gdy epizod mija, u części osób może pojawić się krytycyzm wobec
tego epizodu, jeśli go pamięta albo jeśli dowie się o nim z ust np. lekarza. I
wtedy taki człowiek może powiedzieć "To, co wtedy przeżywałem, to były urojenia,
to nie było racjonalne i adekwatne."

Trochę inaczej jest z halucynacjami, bo można je mieć i zarazem zdawać sobie
sprawę z tego, że mogą być tylko wytworem wyobraźni. Np. widzisz w progu drzwi
krasnala, który do ciebie macha, i zdajesz sobie sprawę, że on nie może istnieć
naprawdę, że coś jest nie tak, że inni tego nie widzą, że to u ciebie w psychice
coś się porobiło i czujesz lęk. A jednak mimo tego krytycyzmu nadal go widzisz.

[easz]

annarchia napisała:
(...)

Poza tym, osoba, która wie i przyjmuje to, że jest chora, może też
być z tego powodu bardziej niż zwykle, bardziej niż osoba zdrowa,
czy ktoś na początku choroby - może być bardziej podejrzliwa - i w
stosunku do tego, co widzi, i w stosunku do swojego
widzenia/niewidzenia rzeczywistości. To niestety leży blisko
paranoi, bo podejście takie musi mieć już do tego czego być nie
musi/nie może a co widzi, ale też do prawdziwych wydarzeń, które w
jej oczach mogą się zacząć wydawać czymś innym nagle. Ciężka sprawa.

Jeśli chodzi o problem - znam odsobę, która w tej chwili ma
diagnozę - depresja, ale okazało się ostatnio, że na początku
leczenia było w jej przypadku poważne podejrzenie schizofrenii.

[sabinac-0]

Niezupelnie.
Osoby z urojeniami sa bardzo podejrzliwe w stosunku do otoczenia, ale calkowicie
wierza wytworom wlasnego umyslu.

Jesli chory traktuje swoje wizje nieufnie, sa to raczej "pseudourojenia".
Rozpoznanie to jest wiarygodne dopiero po dluzszej obserwacji, jako ze w
poczatkach schizofrenii chory moze jeszcze miec resztki krytycyzmu. Jednak w
psychozie ten krytycyzm znika bezpowrotnie, podczas gdy w pseudourojeniach
utrzymuje sie.

Jak juz napisalam, przyczyna "pseudourojen" moga byc silne emocje a depresja tez
je powoduje (intensywny smutek i poczucie winy moze dac urojenia ze jest sie
"grzesznym" lub "przegranym").

[czubata]

W brew temu co piszesz osoby z chad właśnie często przeżywają
urojenia zwłaszcza w okresie mianii mają urojenia wielkościowe lub
sądzą że są wplątani w jakiś spisek,i w manii absolutnie wierzą
swoim urojeniom.Dopiero kiedy epizod mija dzają sobie spawę z tego
iż miały urojenia.To akurat nie są moje osobiste przeżycia,ale w
trakcie hospitalizacji w psychiatryku da się to zaobserwować.Mam
znajomych którzy mieli takie przeżycia i w momęcie dobrego stanu
zdrowia byli do urojeń przeżytych w manii całkowicie zdystansowani.Z
twojego sposobu pisania można wywnioskować że masz więcej kontaktów
z książkami i teoriami niż z osobami chorymi.

[sabinac-0]

Urojenia w manii lub depresji, spelniaja kryteria urojen wtornych czyli
"pseudourojen" (przepraszam ze pisze w cudzyslowiu, ale pracuje za granica i nie
pamietam jak te objawy nazywaja sie fachowo po polsku) - przezywane sa w czasie
silnych stanow emocjonalnych i sa scisle zwiazane z tymi emocjami (urojenia winy
lub krzywdy w depresji, urojenia wielkosciowe w manii), nie sa usystematyzowane,
po wyrownaniu afektu chory odzyskuje pelen krytycyzm i podchodzi do wlasnych
przezyc z dystansem.

[czubata]

Pseudourojenia.nie spotkałam się z czymś takim w wypisach znajomych którzy
urojenia mieli,ja miałam wpisane kiedyś że mam urojenia ksobne.Też nie do końca
wiem jak to interpretować.

[sabinac-0]

Pracuje za granica i mam czasem trudnosci z polskim slownictwem fachowym -
dlatego pisze "pseudourojenia" w cudzyslowiu, jako tlumaczenie slowa
"deliroide". Mozna je tez nazwac "urojenia wtorne", jako zwiazane z jakas
konkretna sytuacja (np. narkomania, depresja, stresem).

"Urojenia ksobne" oznaczaja nadmierne skoncentrowanie sie na sobie - do tego
stopnia, ze neutralne wydarzenia lub zachowania innych, nawet zupelnie obcych
ludzi, interpretuje sie jako skierowane do siebie ("ludzie co rozmnawiaja na
pewno mnie obgaduja", "wszyscy sie na mnie gapia", "ten napis na murze to znak
dla mnie", "specjalnie wyprowadzaja psy przed moj dom by mi zrobic na zlosc").

W schizofrenii moga byc tak silne, ze nieszczesny chory ma wrazenie, ze mowia o
nim lub do niego takze w radiu, telewizji a nawet przez megafony na miescie.

W lagodniejszej wersji moga pojawic sie u osob z narcystycznymi rysami
charakteru pod wplywem stresu, depresji lub w razie konfliktu z otoczeniem.
U osob dyssocjalnych lub "borderline" tez moga wystepowac - ludzie z takim
charakterem zwykle sa bardzo skoncentrowani na sobie, zadni ciaglej uwagi lub
posluchu i czasem moga prawie wpadac w paranoje bo obojetnosc otoczenia traktuja
jak zniewage lub odrzucenie.

[sabinac-0]

Przede wszystkim typowe omamy i urojenia nie pojawiaja sie ani w depresji, ani w
chad.

By pacjent ktory przezyl epizod psychotyczny podszedl krytycznie do tresci
swoich urojen, potrzebna jest dlugotrwala psychoterapia a i ona nie zawsze daje
skutek - zwykle pacjent i tak nie daje sie przekonac, stwierdzajac ze "te duchy
na razie daly mi spokoj, ale wiem, ze naprawde tu byly".

Jest jeszcze cos takiego jak urojenia wtorne, czyli "pseudourojenia". Wydaja sie
podobne, ale sa lzejsze, pacjent daje sie przekonac ze sa falszywe a gdy epizod
minie podchodzi do ich tresci krytycznie.
Ich przyczyny sa rozne, glownie sa to narkotyki lub silne emocje. Moga pojawic
sie u zupelnie zdrowych ludzi, np. pod wplywem duzego stresu.

[mskaiq]

Omamy i urojenia, a takze glosy moga pojawic sie w pewnych
okolicznosciach nawet u osoby zdrowej. Jakie masz zaburzenia
osobowosci ?
Serdeczne pozdrowienia.

[lifeisaparadox]

Raczej w depresji psychotycznej i schizofrenii przewlekłej.

[klosowski333]

Omamy i urojenia zdarzaja sie nawet zdrowym ludziom, w roznych okolicznosciach.
Czesto jest tak, ze ludzie zdaja sobie sprawe z takiej anormalnej sytuacji,
podchodza wiec do tego z powatpiewaniem, sceptycyzmem, nie daja wiary,
przyslowiowo szczypia sie w policzek. Ja mialem taka sytuacje po smierci ojca.
Bylem wtedy mlody, bardzo ciezko to przezylem, ale jako osoba generalnie
niewierzaca swoj omam potraktowalem jako efekt emocjonalnego zaburzenia a nie
znak z zaswiatow.

Czubata

[o_witch]

twoj styl pisania raczej wskazuje,na to ze nie masz shizofrenii.
Choc bledy ortograficzne znacza cos tam. Piszesz dosc logicznie i
wzglednie w zwarty sposob.

Natomiast to co powyzej opisalas wskazuje na psychoze.
Pewnie jest tak ze masz tzw. psychoze dwubiegunowa.
Stany twojej depresji pewnie maja swoj zwizek ze stanami lekowymi.
Bardzo silny lek i silny stres moga wywolac takie omamy w mozgu.
W sumie i tak jest to praca mozgu nad szukaniem balansu.

Dlatego wazne abys szybko zmienila te durna diagnoze i dostala
odpowiednia pomoc.
dzis tego typu stany leczy sie skutecznie lekiem Abilify.
Ponoc jeden z najlepszych.
Wiec o ile masz odrobine sil to zadbaj o siebie, albo popros
krewnych aby cie w tej sytuacji trudnej wsparli.

Wrzuc w Google slowo Abilify i poczytaj o tym leku.

[toshiko21]

Natomiast to co powyzej opisalas wskazuje na psychoze.
Pewnie jest tak ze masz tzw. psychoze dwubiegunowa.

Dobrze powiedziane - "pewnie". Niczego nie wiesz na pewno, z jednego
wpisu nie da się wywnioskować z całą pewnością co jej jest.

dzis tego typu stany leczy sie skutecznie lekiem Abilify

przestrzegałabym przed leczeniem "przez internet". Lepiej zwrócić
się o konsultację do innego lekarza a nie korzystać z pomysłów
forumowiczów, którzy nie sa lekarzami.

Dlatego wazne abys szybko zmienila te durna diagnoze

diagnozę zmienia lekarz a nie pacjent.

[maureen2]

u psychopatów to wszystko możliwe

[annarchia]

czubata napisała:

> Czy takie rzeczy zdarzają się przy zaburzeniach
> osobowośći?

Tak. U części osób z BPD mogą pojawiać się halucynacje, omamy, urojenia i stany
podchodzące pod paranoję, które charakteryzują się tym, że zazwyczaj są
krótkotrwałe i potrafią przeminąć bez podawania leków. U osób z osobowością
paranoiczną może pojawić się epizod paranoi, urojenia. U osób z o. schizoidalną
pewnie też. Tak czytałam i co nieco wiem z autopsji.

[maureen2]

podchodzą to dziki pod dom

[annarchia]

maureen2 napisała:

> podchodzą to dziki pod dom

Nie widziałam.

[leda16]

czubata napisała:

> W stanie głębokiej depresji,miewam omamy i urojenia,słyszę głosy i
> widuje ludzi lub przeżywam sytuacje które generalnie rzecz biorąc
> nigdy nie miały.Czy takie rzeczy zdarzają się przy zaburzeniach
> osobowośći?



Nie, jesteś chora psychicznie.

[avgust]

czubata napisała:

> W stanie głębokiej depresji,miewam omamy i urojenia,słyszę głosy i
> widuje ludzi lub przeżywam sytuacje które generalnie rzecz biorąc
> nigdy nie miały.Czy takie rzeczy zdarzają się przy zaburzeniach
> osobowośći?
Swoją wypowiedź formułujesz tak, jak gdyby to było oczywiste, że
masz omamy i zaburzenia osobowości. Postaraj się opisać symptomy bez
diagnozowania swojego przypadku. Dlaczego wpadasz w depresję? Czy
poza zaburzeniami psychicznymi masz jakieś choroby somatyczne? Czy
nienaturalne wizje zdarzają Ci się również z innych powodów niż
depresja? Czy masz jakieś nałogi? Spróbuj opisać swój przypadek w
możliwie najbardziej przekrojowy sposób.

[czubata]

Regularnie przeżywam okresy bardziej lub mniej głębokiej
depresji,zdarza się to kilka razy do roku.W stanie depresji zauważam
że ludzie się patrzą na mnie podejżliwie,czuję iż mnie nie lubią lub
że prowadzą przeciwko mnie spiski.W okresie depresji często
rezygnowałam z pracy właśnie ze względu na te odczucia.Dzieje się
tak że stopniowo pojawiają się we mnie te podejżenia i niewiem czy
właśnie przez te uczucia nie wpadam w depresje,a jeżeli już ze
względu na te uczucia coś sknocę,np.właśnie zrezygnuję z pracy,to
się pogrążam.Najcięższa moja depresja wyglądała tak że już nie
mogłam wstać z łóżka nawed by coś zjeść.Ostatnio miałam depresję
którą tak silnie próbowałam sobie wyprzeć że zaczęłam mieć kłopoty
ze zdrowiem fizyczym,ale wraz z wyleczeniem depresji problemy
zniknęły.Omamy miałam tylko trzy razy.Przeżywam też stany które są
całkowitą przeciwnośćią co do depresji i generalnie w takich
okresach robie sobie bałagan w życiorysie.Najczęściej podejmuję się
w tym czasie wyzwań którym potem zwyczajnie nie sprostowuje.Ostatnio
pokłuciłam się z całym światem,zalazłam znajomym za skórę,oberwało
się nawed mojej siostrze która mieszka za granicą.A w szpitalu to
już w ogóle była katastrofa,nie ma o czym pisać,zachowywałam się tak
że trudno się dziwić że zrobiono ze mnie psychopatke,ale tak to
właśnie jest że mam okresy kiedy właśnie puszczają mi hamulce i
przeżywam że tak powiem metamorfozę,i staję się jakby inną osobą,i
zachowuje się tak jak normalnie nigdy bym się nie zachowała,a potem
żałuję swojego postępowania.To są fakty,a reszta to już mi wszystko
jedno,co ja mam a co nie.Muszę żyć dalej i nawed bardzo mi się chce
żyć.Pozdrawiam.:)

[avgust]

Czy jesteś w związku, czy samotna?

[czubata]

mam męża i dwoje dzieci

[avgust]

Ustaliłem, że jesteś raczej osobą o temperamencie żywym, a Twoje
emocje, często w sposób dla Ciebie nie do końca kontrolowany,
zwyczajnie wybuchają. Często zdarza Ci się robić coś na siłę, wtedy
wychodzisz przed szereg i wymykasz się sobie spod kontroli.
Uspokajasz się dopiero wtedy, gdy po nieudanych próbach przerobienia
świata po swojemu, idziesz po rozum do głowy. Nie na długo Ci to
starcza, tzn. do czasu aż wypoczniesz i zapomnisz jak irracjonalne
są tego typu działania. Poczucie zmowy powszechnej, jakie się
wówczas w Tobie rodzi, wynika z faktu, że większość ludzi reaguje
negatywnie na owo 'przerabianie świata po swojemu'. Ponieważ są to
zachowania antypatyczne, wpadasz w depresję, sądząc, że niewielu
ludzi Cię lubi. Znajdź sobie jakieś zajęcie, któremu będziesz mogła
poświęcić uwagę. Niech jakiś psychiatra, najlepiej inny niż ten, kto
wystawił Ci taką diagnozę, pomoże Ci wybrać leki na uspokojenie.
Jeśli nie masz takiej możliwości, spróbuj skontaktować się z
zielarzem. Herbata z melisy lub jakiś inny środek ziołowy powinien
pomóc Ci utrzymywać emocje w równowadze. Zastanawiające są wizje i
omamy podczas depresji. Być może to coś groźnego, ale wszystko
wskazuje na niegroźne zaburzenia spowodowane nadmiarem emocji. Jeśli
w dzieciństwie miałaś jakieś tego typu wizje spowodowane wyobraźnią
lub czymś innym, raczej można wykluczyć schorzenie maniakalno-
depresyjne. Pozdrawiam i życzę dobrych myśli.

[leda16]

avgust napisał:

> Ustaliłem, że jesteś raczej osobą o temperamencie żywym


He, he, a to istnieją osoby o temperamencie martwym domorosły "psychologu" ? :))))).

[avgust]

leda16 napisała:

> avgust napisał:
>
> > Ustaliłem, że jesteś raczej osobą o temperamencie żywym
>
>
> He, he, a to istnieją osoby o temperamencie martwym
domorosły "psychologu" ? :)
> )))).
Głupia jesteś. Sądzisz, że jeśli omówię z tą Panią podstawy
psychologii teoretycznej, to poczuje się lepiej? Uważasz, że
psycholog powinien nadawać schorzeniom psychicznym etykiety
wartościujące? Nie wiesz, czy jestem psychologiem domorosłym, czy
etatowym. Powiem tylko tyle: Znam się bardzo dobrze na psychologii,
wiem jak pomóc człowiekowi. Uprawiam psychologię przede wszystkim w
sposób obiektywny, tzn nie bawię się w psychologię typu: chory
znaczy zły. Jeśli masz coś do powiedzenia na temat psychologii, mów
śmiało, zamieniam się w słuch.

[leda16]

avgust napisał:
Głupia jesteś

Och, czyżby to był szczyt Twoich psychologicznych ustaleń? I w ogóle koleś, odrózniasz argumenty od epitetów?


Uważasz, że
> psycholog powinien nadawać schorzeniom psychicznym etykiety
> wartościujące?


Bynajmniej. A skąd taki wniosek?


Nie wiesz, czy jestem psychologiem domorosłym, czy
> etatowym.


Wiem, bo psychologiczna "głębia" Twoich ustaleń definitywnie wyklucza tą drugą opcję :).


Uprawiam psychologię


Uprawiać koleś to można ogródek. I nawet wtedy dla sukcesów tej uprawy potrzebny jest obornik. Obornikiem dla psychologa jest wiedza fachowa wraz ze specjalistyczną aparaturą pojeciową, która - jakby nie patrzeć - wyklucza nie tylko temperament żywy i martwy ale również "diagnostykę" epitetową, bawienie się w psychologię itp. idiotyzmy.

Jeśli masz coś do powiedzenia na temat psychologii, mów
> śmiało, zamieniam się w słuch.


To nie jest miejsce na tworzenie dzieł monograficznych. Skorzystaj lepiej z księgarni, ze szczególnym uwzględnieniem typologii temperamentów. Spodziewam się, iz taki Strelau lepiej przemówi do Twojej wyobraźni niz skromna ja.

[avgust]

Napisałem to, co uważam, choć nigdzie nie twierdzę, że to jest
jakikolwiek argument. Poza tym założyłem wątek na temat psychologii
i psychoterapii, więc jeśli masz coś do powiedzenia w tej materii,
zapraszam do dyskusji. Uważasz się za osobę potrzebującą porady
psychologicznej? Bo odniosłem wrażenie, że raczej próbujesz całkiem
nie za pomocą argumentów w wyniku subiektywnego przeświadczenia,
zakrawającego na niedouczenie wskazywać lapsusy językowe diagnozy
psychologicznej. Dlatego jeśli nie jesteś głupia, powinnaś teraz
wskazać na coś, o co mogłoby Ci chodzić. Ale ponieważ Tobie nie
chodziło o nic poza durnym dziecinnym wyśmiewaniem strony werbalnej,
więc... resztę sama sobie dopowiedz.

[avgust]

Poza tym, co akurat ty możesz wiedzieć o psychologii?

[lifeisaparadox]

czubata napisała:

> Regularnie przeżywam okresy bardziej lub mniej głębokiej
> depresji,zdarza się to kilka razy do roku.W stanie depresji
zauważam
> że ludzie się patrzą na mnie podejżliwie,czuję iż mnie nie lubią
lub
> że prowadzą przeciwko mnie spiski.W okresie depresji często
> rezygnowałam z pracy właśnie ze względu na te odczucia.Dzieje się
> tak że stopniowo pojawiają się we mnie te podejżenia i niewiem czy
> właśnie przez te uczucia nie wpadam w depresje,a jeżeli już ze
> względu na te uczucia coś sknocę,np.właśnie zrezygnuję z pracy,to
> się pogrążam.Najcięższa moja depresja wyglądała tak że już nie
> mogłam wstać z łóżka nawed by coś zjeść.Ostatnio miałam depresję
> którą tak silnie próbowałam sobie wyprzeć że zaczęłam mieć kłopoty
> ze zdrowiem fizyczym,ale wraz z wyleczeniem depresji problemy
> zniknęły.Omamy miałam tylko trzy razy.Przeżywam też stany które są
> całkowitą przeciwnośćią co do depresji i generalnie w takich
> okresach robie sobie bałagan w życiorysie.Najczęściej podejmuję się
> w tym czasie wyzwań którym potem zwyczajnie nie
sprostowuje.Ostatnio
> pokłuciłam się z całym światem,zalazłam znajomym za skórę,oberwało
> się nawed mojej siostrze która mieszka za granicą.A w szpitalu to
> już w ogóle była katastrofa,nie ma o czym pisać,zachowywałam się
tak
> że trudno się dziwić że zrobiono ze mnie psychopatke,ale tak to
> właśnie jest że mam okresy kiedy właśnie puszczają mi hamulce i
> przeżywam że tak powiem metamorfozę,i staję się jakby inną osobą,i
> zachowuje się tak jak normalnie nigdy bym się nie zachowała,a potem
> żałuję swojego postępowania.To są fakty,a reszta to już mi wszystko
> jedno,co ja mam a co nie.Muszę żyć dalej i nawed bardzo mi się chce
> żyć.Pozdrawiam.:)

To co opisujesz to obraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Do jej
leczenia stosuje się leki przeciwpsychotyczne, stabilizujące i
przeciwdepresyjne zależnie od potrzeb. Zgłoś się z tym koniecznie do
lekarza specjalisty

[tade-k53]

Przyczyny mogą być różne.
Warto poznać prawdę objawioną przez Boga.
tradycja-2007.blog.onet.pl/

[czubata]

moja psychiatra ustaliła co mi dolega a co nie,na podstawie wszystkich papierów
jakie udało mi się zebrać,z całego mojego okresu leczenia.Są to zaburzenia
osobowości-bpd i chad.Z dyssocjalnych głęboko się uśmiała.Dziękuje wszystkim za
wsparcie.

[lifeisaparadox]

To bierz leki i terapię i powinno być po sprawie jeśli tylko stać Cię
na sumienność. Nie z takich zawirowań ludzie wychodzą nie przejmuj się.

[bakejfii]

Niektorym to juz nic nie pomoze.

[leda16]

czubata napisała:

> moja psychiatra ustaliła Są to zaburzenia
> osobowości-bpd i chad.Z dyssocjalnych głęboko się uśmiała.


A co w tym śmiesznego? To raczej żałosne, że psychiatra nie potrafi różnicować między zaburzeniami osobowości a osobowością chorobowo zmienioną. Poznać głupiego po śmiechu jego...

[toshiko21]

ja mam zaburzenia osobowości typ mieszany. dwukrotnie przez jakiś
czas wydawało mi sie że słysze głos Boga, rozmawiałam z Nim, czułam
sie wybrana itd. byłam leczona lekami przeciwpsychotycznymi, które
niewiele pomagały. za drugim razem lekarz odstawiła leki, potrwało
to jeszcze kilka dni i samo przeszło. psycholog określiła to jako
wewnętrzny monolog, urojenia które sama generowałam kiedy nie mogłam
poradzić sobie ze skumulowanym stresem w moim życiu, który sięgał
wówczas zenitu. co może pomóc? psychoterapia.

[czubata]

mi pomagają przede wszystkim leki.Warunek,nie odstawiać ich kiedy się czuję
lepiej.Tego się teraz będę trzymać.Piszę na forum,bo każda informacja może być
cenna,natomiast nie szukam diagnozy,bo swoją diagnozę już mam,dobrego lekarza także.