wybaczanie

[wiesio1]

W chwili emocji i złości powiedziałam do koleżanki w pracy coś bardzo
złośliwego i przykrego, przeprosiłam na drugi dzień ale ona nie chce ze mną
rozmawiać.Atmosfera w pracy koszmarna.Zawodowo jestem od niej zależna. Ten
koszmar trwa już rok.Co robić?

[szary_ptak]

Wybaczyć, że mimo Twoich przeprosin - ona wciąż się gniewa.

I zachowywać w miarę naturalnie.

Pozdrawiam

B.

[yess]

kup jej jakis drobiazg. to dziala :)

[malek1]

Ja rzeczywiscie zachowywalbym sie naturalnie i "zostawil" kolezanke. Jesli
bedziesz ponawiac proby przeprosin i przez to jej nadstakiwac moze toba
pogardzac. A to pewni spowoduje nowe wybuchy.
Powodzonka - Ma.

[Gość: Anka]

No widzisz lepiej szefom w pracy nie podpadac. Po co ci to bylo? Ale rok czasu
to potwornie dlugo. Powinno jej juz chyba przejsc, skoro jednak nie przeszlo to
widac ,ze jej na tym nie zalezy. Co ci radze? Zachowuj sie oficjalnie,
profesjonalnie, nie nadskakuj , nie przepraszaj wiecej i przestan sie juz tym
przejmowac. Nie zmienisz tego juz, na drugi raz jednak nie obrazaj ludzi bez
potrzeby, szefow w szczegolnosci.

wybaczanie

[Gość: Pastwa]

Tak bywa, iż wątpliwa chwilowa przyjemność pociąga za sobą niewątpliwą roczną
nieprzyjemność.
Twoja szefowa jest osobą wrażliwą i widać bardzo pamiętliwą. Tak jak ci radzą
ludzie zachowuj się normalnie, bo jeśli ona pogodzi się z Tobą to, dlatego że
sama tak postanowiła a nie, że ty tak sobie zażyczyłeś.
Urażony człowiek to nie to samo, co zepsuty mikser nie wystarczą same narzędzia
i chęci, Twój "mikser" musi jeszcze się zgodzić na naprawę:)

Wytrwałości.

[wiesio1]

Jestem więc pokorna i czekam , ale obawiam się że wcześniej pójdę na
emereturę,albo zrobię jakieś głupstwo i odejdę z pracy.Też mam swoją pojemność.

[Gość: Pastwa]

Bez skrajności, należy rozróżnić nachalność i sztuczne podlizywanie się od
miłych swobodnych gestów sympatii, rzadnych, więc prezentów i pytań: "powiedz
czy teraz już mi wybaczysz?".
W czasie urodzin lub imienin możesz poczęstować jakimś słodyczem(raczej nie
odmówi) i tym podobne gesty, wyczuj tylko odpowiedni moment.

[wiesio1]

jest zawzięta więc odmówi .Dopiero mi będzie głupio. Sytuacja jest patowa, ale
musiałam się wygadać.

[Gość: Pastwa]

Nawet, jeśli odmówi to nie powinno być Ci głupio(raczej jej będzie, choć nie
tak bardzo jak Tobie, gdy ją "oplułaś").
Pamiętaj też, nie myśl za nią tylko za siebie.

[Gość: Renka]

Bedac na miejscu tej szefowej nie wybaczylabym ci i na pewno w najblizszej
przyszlosci wpielabym ci szpile w d..i byloby po sprawie :) Ale ona wydaje sie
byc wrazliwa osoba, ktora nie jest az tak zlosliwa i moze dlatego atmosfera
jest koszmarna.Bo ty masz wyrzuty sumienia...Musisz jakos do niej dotrzec
i "wymusic" to wybaczenie.Moze jakies kwiatki czasem od niechcenia postawic w
wazoniku, moze kupic jakies ciastka do pracy dla wszystkich, no, wiesz, zrobic
cos takiego ludzkiego, dobrego, co przelamuje kryzysy. No i najwazniejsze, byc
mila i nie dyskutowac z szefowa. Jak ci nie pasuje, powiedz w delikatny sposob,
to w koncu praca, nie prywatny folwark :))))

[frisky2]

Wiesio. A moze ty sobie tylko wyobrazasz, ze ona jest obrazona? Moze po tamtej
rozmowie, po prostu traktuje cie jako osobe niegodna uwagi, rozmowy, a wcale
nie czuje sie obrazona? Bo na tak dlugo czlowiek nie moze sie obrazac na kogos
z kim sie widuje codziennie (tak mi sie wydaje).
Najlepiej przestan o tym myslec i juz. Zobaczysz ze samo sie ulozy. Czy ty nie
masz innych zmartwien od humorow przelozonej?

[wiesio1]

no oczywiście że jestem niegodna. Mam wiele innych zmartwień, więc to mi
zupełnie niepotrzebne.Ale nie potrafię się tym nie przejmować.

[frisky2]

To musisz sie nauczyc

[wiesio1]

ale ze wszystkich wypowiedzi wnoszę że na wybaczenie nie ma co liczyć.
Wybaczanie to raczej puste słowo "i odpuść nam nasze winy jako i my
odpuszczamy" to tylko klepiemy w kościele.

[szary_ptak]

wiesio1 napisał(a):

> ale ze wszystkich wypowiedzi wnoszę że na wybaczenie nie ma co liczyć.
> Wybaczanie to raczej puste słowo "i odpuść nam nasze winy jako i my
> odpuszczamy" to tylko klepiemy w kościele.

Wybaczanie dotyczy "mnie" a nie innych...Najtrudniej wybaczyć ludziom zło, które
im uczyniliśmy..."odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy" - to zwrot do
Boga o nie o to, aby bliźni wybaczył/odpuscił, tylko zebym "ja" stał/a sie w
porządku. I nie ma co patrzeć, że inny robi moze mniej w tym kierunku. Każdy
odpowiada za siebie.

A tak na marginesie...Pewna pani chciała sprawdzić, czy wiara góry przenosi...I
mówi do góry: "przesuń się" - a góra nic... Jeszcze raz mówi: "przesuń się" - a
góra nic...
Na to pani: "od razu wiedziałam, ze to nieprawda"

Pozdrawiam
z nutką moraliny, za co serdecznie przepraszam

B.

[Gość: Irma]

wiesio1 napisał(a):

> W chwili emocji i złości powiedziałam do koleżanki w pracy coś bardzo
> złośliwego i przykrego, przeprosiłam na drugi dzień ale ona nie chce ze mną
> rozmawiać.Atmosfera w pracy koszmarna.Zawodowo jestem od niej zależna. Ten
> koszmar trwa już rok.Co robić?

ha. a co takiego jej powiedzialas, ze az rok nie moze na Ciebie patrzec??? zdradz
tajemnice, a rada bedzie skuteczna :))

[wiesio1]

oczywiście że mogłabym powiedzieć, ale to dotyczyło określonej sytyacji i
wcześniejszych rozmów i okoliczności. Moja wypowiedź była odpowiedzią na napaść
na mnie i potraktowaniu mnie jak delikatnie mówiąc śmiecia. Dlatego się
zdenerwowałam się i chlapnęłam nie nabiłam. Ale rozumiem że wybaczyć mam ja, na
rewanż nie mam co liczyć. Ja oczywiście wybaczylam zaraz, i pewnie już nigdy
bym do tej sprawy nie wracała. Jestem trochę zdziwiona zawziętością tej osoby.
Jest ona niewiele starsza od mojej córki i gdyby moje dziecko było takie
zawzięte i pamiętliwe byłoby mi bardzo przykro , że nie potrafiłam przekazać mu
wzorców pewnych zachowań. Na szczęście jest wyjątkowo życzliwa dla ludzi.Mam
tylko nadzieję że nie doświadzcy tego co ja. Takie doświadzcenie w ogóle nie
jest potrzebne. Muszę ją tylko jeszcze nauczyć żyby nie otwierała się za
bardzo w stosunku do ludzi bo pokopią Ci dusze.

[Gość: Anka]

No to w takim razie ja mam inna sugestie, postrasz ja ,ze jak dalej bedzie sie
tak indorzyc to zaczniesz o niej opowiadac wszystkim takie historie, ze sie z
nich nie wyplacze do konca zycia i sama zrezygnuje z tej pracy. W koncu taka
zla atmosfera w pracy wplywa zle na wasza wydajnosc. Trzeba o tym doniesc
szefom, ze baba jest zbyt konfliktowa jak na takie stanowisko przystalo.
Powaznie, nie mizdrz sie do niej i nie ponizaj sie wiecej, powinna nawet ze
wzgledu na twoj wiek troche zluzowac. Musi byc cos czego sie troche wystraszy i
zmieni front.