to juz jest chore

[zuza.az]

Juz nie wiem co mam zrobic.
Mam strasznie zazdrosnego meza. Ta zazdrosc juz dawno wykroczyla poza granice
normalnosci, ale wydarzenia z wczoraj przerazily mnie.
Moj maz ma obsesje, ze ciagle go zdradzam, ze go nie kocham, ze spotykam sie
z kims kto kiedys wiele dla mnie znaczyl... ale od dawna ta sprawa jest
przeciez skonczona. Ja nie umiem mu tego wytlumaczyc, a nie mam juz sily
udawadniac mu ciagle swojej niewinnosci i milosci.
Jestem atrakcyjna osoba, swiadoma swojej kobiecosci, ale mam z tego powodu
straszne problemy. Za kazdym razem, gdy przyciagne czyjes spojrzenie mam
niesamowita awanture, jestem ponizana, zle traktowana.
Doszlo do tego, ze codziennie slysze tekst: "oprocz urody, nie masz w sobie
nic, jestes dnem, zapamietaj to" Huczy mi to w glowie i odbija sie glosnym
echem.
Wczoraj... mnie poszarpal, bo jemu wydaje sie, jest wrecz pewny, ze go
zdradzam, ze go nie kocham... a to przeciez nieprawda, ponizyl mnie, tak
mocno, tak bardzo.
Potem powiedzial, ze bardzo przeprasza, ale to ja doprowadzilam go do takiego
stanu, ze to wszystko przeze mnie...
A ja przeciez nic nie robie! Nic! Jestem wierna, kocham go, mimo wszystko
wciaz go kocham. Mamy 3 letnia coreczke. Ona i on sa dla mnie wszystkim.
Gdy bylam z nia w szpitalu, zarzucal mi, ze pewnie przyjezdzal tam ktos do
mnie, gdy szla do przedszkola, zarzucal mi, ze mam czas wolny i tez sie z
kims spotykam.
Przez caly czas musze tlumaczyc sie z kadej godziny, minuty, musze miec z Nim
staly kontakt, bo inaczej mam awantury, ze napewno go zdradzam.
On stwarza sobie swoj swiat, swoje wizje, w ktore swiecie wierzy i robi mi
wyrzuty o to co jemu sie wydaje, a przeciez tego nie ma! Koszmar.
Najgorsze jest to, ze zaczal mowic naszym wspolnym znajomym, ze go zdradzam i
z tego co widze, oni mu w to wierza. On potrafi tak niesamowicie dobrze
sprzedac swoje historie...
A ja... ja juz nie mam sily nikomu tlumaczyc ze jestem niewinna, ze nic nie
robie, ze kocham, ze jestem wierna.
Czuje sie ponizona. To co stalo sie wczoraj przeszlo juz wszyskie granice.
Jak temu zaradzic? Ta zazdrosc jest chora. Wczoraj poszarpal mnie i
zdemolowal mieszkanie... bo wedlug niego jestem niewierna.
Dostalo mi sie za niwinnosc. Juz mam dosc. Tysiace mysli. Jestem w zlotej
klatce.
W zeszlym roku zrobil awanture na pol hotelu panu mlodemu, przyszlemu mezowi
mojej przyjaciolki, bo wydawalo mu sie ze miedzy nami cos jest...
tak to wyglada
co mam zrobic. Nie odejde, kocham go.

Masochistka. b/t.

[charmaine]

[zuza.az]

moze i masochistka, ale go kocham. Chce jedynie, zeby wiedzial, ze nie zdradzam

[indiaaa]

zuza.az napisała:

> moze i masochistka, ale go kocham. Chce jedynie, zeby wiedzial, ze nie zdradzam

a jak wyobrażasz sobie człowiekowi z chorobliwą zazdrościa coś takiego
wytłumaczyć? twój mąż ma obsesję rozumiesz? i to tak dalko posuniętą że obawiam
iż w przyszłości może wyrządzić komuś krzywdę! ciągle się słyszy i czyta o
ludziach którzy są chorzy z zazdrości i potem jakie nieraz wielkie tragedie z
tego wynikają

[zuza.az]

Nie wiem jeszcze jak mam mu to wytlumaczyc, ale musze znalezc sposob.
Zadnych tragedii nie bedzie, do tego nie dopuszcze.

Zarzekała się świnia, że gówna jeść nie będzie!

[charmaine]

Oj, naiwna, naiwna, naiwna!!!

[zuza.az]

Naiwna... , ale to naiwnosc kontrolowana :-)

[cossa]

moze zapytaj go jak powinnas sie zachowywac
by byl pewny Twojego uczucia?

nie podoba mi sie ta czesc, ktora wycielam z Twojej wypowiedzi
widzi on jakies swoje przegiecia?

pozdr.cossa

zuza.az napisała:

> Potem powiedzial, ze bardzo przeprasza, ale to ja doprowadzilam go do takiego
> stanu, ze to wszystko przeze mnie...

[charmaine]

Cossa - to choroba.
Znam ją z autopsji.
Dziewucha na własne życzenie już stoi nad grobem.
Psychicznym.

Tu nawet leczenie nie pomoże.

[zuza.az]

Powinnam byc ciepla i dbac o niego jak o malego chlopca. Juz mam jedno dziecko,
nie potrzebuje drugiego. Nie umiem byc ciepla, kiedy on zachowuje sie tak
irracjonalnie.

Tak, on przegiecia widzi w kazdym moim gescie.

[cossa]

ale czy przegiecia widzi u siebie?
czy ma patent na doskonalosc?

sklaniam sie tez ku opinom, ze masz spory klopot
on jeszcze wiekszy, ale sobie nie zdaje z tego sprawy
wiec jakby go nie bylo

taka zazdrosc jest choroba
moze zamienic zycie w piekielko na ziemi
bo Ty bedziesz wychodzic z siebie
by usprawiedliwiac sie z rzeczy, ktorych nie robisz
a on zameczy siebie i Ciebie
bo nie i tak wierzy nikomu

sprobuj uswiadomic mu Jego problem
i udac sie do kogos kto bedzie mogl i jemu i Tobie pomoc

jesli on ciagle bedzie widzial wine tylko w Tobie
.. wspolczuje.. znam podobne pary
przykro patrzec jak gasna..

pozdr.cossa

[zuza.az]

bardzo dobrze to ujelas, on zadrecza mnie i siebie wyimaginowanymi sytuacjami.
Probuje naswietlic mu sprawe z innej strony, ale juz nie wiem jak.
Studiowalam psychologie, wiec powinnam znac lekarstwo, ale nie znam, nie umiem
zaradzic nic, gdy sprawa dotyczy mnie.

[indiaaa]

fatalna sprawa, w życiu bym sie nie związała na zawsze z takim człowiekiem, twój
mąż jest chory i wymaga lecznia, ma obsesje która się kiedys może tragicznie
skończyć albo dla ciebie albo dla potencjalnego kochanka, namów go na wizytę u
lekarza albo rzuć bo miłośc tylko z twojej strony nic tu nie pomoże takie jest
moje zdanie

[zuza.az]

Ale on wczesniej taki nie byl. Byl czuly, kochany. Problemy zaczely sie wtedy
gdy rzeczywiscie ja zdradzilam. Ale zdradzilam, bo ktos pokochal mnie taka
jaka jestem, z niedociagnieciami... ktos widzial mnie piekna nie tylko
wizualnie, ale takze intelektualnie. A on ciagle mi wmawia, ze oprocz ladnej
buzi nie ma we mnie nic.
Zostawilam tamta milosc, dla meza, bo rodzina jest najwazniejsza. Naprawde go
kocham.

[indiaaa]

zuza.az napisała:

> Ale on wczesniej taki nie byl. Byl czuly, kochany. Problemy zaczely sie wtedy
> gdy rzeczywiscie ja zdradzilam. Ale zdradzilam, bo ktos pokochal mnie taka
> jaka jestem, z niedociagnieciami... ktos widzial mnie piekna nie tylko
> wizualnie, ale takze intelektualnie. A on ciagle mi wmawia, ze oprocz ladnej
> buzi nie ma we mnie nic.
> Zostawilam tamta milosc, dla meza, bo rodzina jest najwazniejsza. Naprawde go
> kocham.


to by troche tłumaczyło taki stan rzeczy ale w związku z tym nasuwa mi się
pytanie czy przed ślubem nie widziałaś żadnych oznak że twój mąż jak sam mówi
oprócz twojej ładnej buzi nie widzi nic w tobie? chyba że wpadliście a dwa jak
można takiego człowieka kochać który nie docenia cię w środku, twego wnętrza
itd.?????

[zuza.az]

Przed slubem w moim otoczeniu bylo wielu mezczyzn, ale to byli tylko znajomi.
Juz wtedy byl zazdrosny, ale zwalalam to na karb ZWYKLEJ zazdrosci.
Posprzatalam wiec swoja ksiazke telefoniczna z numerow innych facetow, bo
przeciez ja rowniez bylam zazdrosna o inne kobiety.
Zawsze lubilam i do tej pory lubie towrzystwo mezczyzn,ale wiem ze moj maz
odbiera to w specyficzny sposob, wiec nie utrzymuje kontaktu z nikim "za czasow
panienstwa", wszystkich znajomych mamy wspolnych, ale nie zmienia to faktu, ze
jest zazdrosny o kazdego faceta, nie wazne czy z kregu znajomych, czy obcego,
ktory zamieni ze mna chodz jedno zdanie.
Piotr (moj maz) zarowno przed slubem jak i po, czesto powtarzal mi ze jestem
silniejsza i inteligentniejsza od niejednej osoby, ktora moglaby miec problemy
podobne do moich, ale teraz Piotr uzywa sformuowania "inteligetniejsza" w
sensie" bardziej przebiegla", co wskazuje na to, ze pewnie prowadze jakies
kombinacje.
Jesli mowa o dziecku, to tak, nie bylo planowane, ale oboje bylismu na nie
gotowi i szczerze sie ucieszylismy.
Ja wiem, ze zdradzilam i mam poczucie winy, zaczynam sie zastanwaic, czy jego
zachowanie rzeczywscie nie jest reakcja na moje postepowanie.
Z tym, ze ta zdrada juz dawno zapomniana, wyparta z umyslu.

[Gość: krish]

najlepsze zostawiłaś na koniec. coż, kwestia interpretacji i nazewnictwa...
zdradziłaś? on wie?
to rzeczy nigdy nie beda takie same.

zostawilaś dla męza dzieci, bo rodzina... to po co w to wchodzilas?
wiem, trudno odpowiedzieć.

ale wyobraź sobie ze masz psa.
lejesz go codziennie, ale on sie łasi i jest ok.
ale pewnego dnia pies Cię ugryzie.
i rzeczy już nigdy nie będą takie same...

to nie jest opis Twojej sytuacji
po prostu, nieraz staje się coś, co diametralnie zmienia obraz świata.
stało sie.
i masz duży problem.

[zuza.az]

zdradzilam i on wie - racja, ale wczesniej on rowniez zwiazal sie z kims, byc
moze jedynie z przeslanek erotycznych, nie wnikam, swoje wiem. Ja czlowieka, z
ktorym zdradzilam meza poznalam zupelnie przez przypadek, niechciany przypadek.
Ale to juz bylo strasznie dawno, nie ma tamtej sprawy.
Piotr uwaza, ze ciagle sprawa jest. Bo przeciez Jego zdrada byla tylko zabawa,
a moja zdrada to emocjonalna przygoda, ktora jest kontynuowana do tej pory.
Bzdura.

[Gość: krish]

nie zrozumiałaś. ja nie chce bronić Twojego męża. jezeli Cię szarpał, to jest
tylko małym dupkiem. i tyle.

ale

dzbanek pękł
możesz próbować go posklejać, ale nigdy nie bedzie tym nowym.
na to nie licz.

Ty decydujesz.

krish the drunkard

[zuza.az]

nie sadze, ze go bronisz. Szarpanie bylo wynikiem dlugo zbieranych w sobie
negatywnych emocji, ja to wszytko wiem.
Problwm tkwi jedynie w tym, ze nie potrafie przemowic do rozsadku czlowiekowi,
ktorego kocham. On kocha mnie, jak sam mowi - ta milosc go niszczy.
Postanowilam wyjechac na troche, moze gdy nie bedzie mnie widzial, sam poskleja
sobie wszystkie sprawy.

[Gość: krish]

Szarpanie bylo wynikiem dlugo zbieranych w sobie
> negatywnych emocji, ja to wszytko wiem.


ja mam prawo tego nie wiedziec. szarpanie kobiety kwalifikuje faceta do
leczenia. rozumiem, że niektórzy sa chorzy. naprawde.
powiedz mu to.

krish the pissed

[zuza.az]

> ja mam prawo tego nie wiedziec. szarpanie kobiety kwalifikuje faceta do
> leczenia. rozumiem, że niektórzy sa chorzy. naprawde.
> powiedz mu to.

Mowie mu to, jego odpowiedz jest prosta: to ja doprowadzam go do takiego stanu.
To wszystko jest takie proste, wystarczy ze zajrze do ksiazki - otrzymuje
maximum odpowiedzi, ktore staram sie stosowac w rozmowie z mezem.
Jak grochem o sciane, mam zarzucone, ze jestem przebiegla, ze kombinuje, ze
umniejszam swoje grzechy...
Jakie do cholery grzechy?! Piotr nie jest spowiednikiem, a ja nie jestem Maria
Magdalena obmywajaca stopy Chrystusowi!
Znam swoja wartosc i wiem, ze tu go boli...
Ale nie stane sie zona podajaca kapciuszki mezusiowi, bo nie jestemn w stanie
byc taka osoba. Moj blad tkwi w tym, ze myslalam, iz on akceptuje
moja "indywidualnosc" (?), bo napewno nie jest to niezaleznoc.
Pomylilam sie, co do jego ewentualnych potrzeb, przyznaje sie.
Ale wiem, ze on mnie bardzo kocha. Ja kocham jego.
chce uratowac to wszystko, ale zabraklo mipomyslow jak mam to zrobic.
Moze podchodze do tego za bardzo konwekcjonalnie, za malo emocjonalnie, ale
czasem jestem juz tak wyssana z uczuc, ze nie mmam sily na nic wiecej.

[Gość: krish]

mylisz sie. to nie jest JUŻ chore. to jest chore od BARDZO dawna.
nikt Ci nic nie doradzi.
każde wyjście bedzie bolało.
decyduj sama.

a możliwości znasz bardzo dobrze...


krish the wisest

[witch-witch]

On prawdopodobnie sam z wielka checia by cie zdradzil ale swiadomosc i ten
obraz "lepszego" od ciebie jaki ma o sobie, zabrania mu tej drogi ucieczki w
romans, dlatego podswiadomie przypisuje tobie to co sam sobie nie moze
swiadomie dopuscic i uswiadamic.Zdradzajac go otworzylas "pudelko z Pandora",
to jest kolo zamkniete, ktore bez pomocy dobrego psychiatry nie idzie rozwiazac
na wlasna reke.Jezeli tak bardzo go kochasz, ze az nie jestes w stanie go
zostawic, to powinnas sama zglosic sie do kogos ze specjalistow o pomoc....w
sposobie i umiejetnym traktowaniu chorego na paranoje, ktora jest na pograniczu
ze schizofrenia, w wypadku twojego meza.Musisz miec wiedze jak wyjsc na przeciw
sytuacjom, bo czy on podejmie sie swiadomie leczenia? W to ja watpie.Dlatego
zycie z taka osoba moze z czasem okazac sie bardzo trudne a nawet w niektorych
okolicznosciach wrecz niebezpieczne!A z innej beczki, to jak czuje sie twoje
dziecko w takiej rodzinie,jaki bedzie mialo obraz siebie, gdy wyrosnie?Czasem
warto wziac rozwod ze wzgledu na dzieci, nie przyszlo ci to do glowy?Tutaj
uwazam ze jestes bardzo egoistyczna myslac tylko o swojej milosci.

[zuza.az]

Owszem, on chetnie mnie zdradzi w ramach odwetu. Mysle jednak, ze czuje sie ode
mnie gorszy, nie lepszy. Stad te wszystkie "paranoje", to wszystko wynika z
kompleksow, o ktorch czasem otawrcie mowi.
Wiem, ze powinnam zglosic sie do specjalistow, jesli chce kontynuowac ten
zwiazek, moja naiwnosc jednak tkwi w przekonaniu, ze sama potrafie stawic czola
wsztskiemu, bo:
1. studiowalam potrzebny kierunek
2. wychowano mnie na silna osobe (cos w stylu, chlopiec nie powinen plakac)
3. wstyd mi, najzwyczjaniej w swiecie jest mi wstyd, ze pozwalam sie tak
traktowac
Przy dziecku jest znakomita gra. Pzrytulamy sie, dziecko nie widzi zadnych
klotni, czuje sie kochane i cenione.
Wszystko zaczyna sie gdy Mala idzie spac.
Nie znajac lekarstwa, aby zapobiec temu wszytskiemu, zastosowalam zwykla
ucieczke. Albo wychodze ja, albo wysylam meza do kolegow, by "odpoczal" w
gronie przyjaciol. Szlag mnie tylko trafia, gdy dowiaduje sie, jak wygladaja
jego zwierzenia dotyczace naszego malzenstwa.
Ja jestem ta zla, on jest ofiara.
Jeszcze chwila i stane sie prawdziwym zombie, w stylu Freddiego Krugera.
No poprostu cisnienie skacze mi do gory...

Sluchaj Wisi !!!

[Gość: czarnycharakter]

Wisia wie :
"on by z checia zdradzil Cie" !
czch

[Gość: Monika20]

Wygląda to tak jakby problem zazdrości i wpędzania w poczucie winy narastał w
Waszym małżeństwie od dawna. Zrbiłaś coś najgorszego, uciekłaś w romans. A on
teraz ma jeszcze większego haka na Ciebie. To jest znęcanie się, to co robi. A
Ty zamiast być silną, niezależną kobietą, coraz bardziej dajesz się
maltretować. Wpędzić w poczucie winy jednak, można tylko osobę, która NIE CHCE
winy wziąć na siebie. Może postaw sprawę jasno - jesteś winna, byłaś niewierna.
NIE TŁUMACZ SIĘ. Po prostu powiedz, że musi sam podjąć decyzję - zaryzykować
bycie z Tobą lub odejść. Inaczej nie masz szans!

[zuza.az]

Może postaw sprawę jasno - jesteś winna, byłaś niewierna.
> NIE TŁUMACZ SIĘ. Po prostu powiedz, że musi sam podjąć decyzję - zaryzykować
> bycie z Tobą lub odejść. Inaczej nie masz szans!

Tak tez wlasnie zrobilam. Pzryznalam sie do winy, on postanowil byc ze mna, bo
przeciez kocha mnie, a ja jego.
Jak widac podrecznikowe sytuacje maja sie nijak do rzeczywistosci.

[Gość: krish]

nie lubie sie wypowiadać na takie tematy...
ale jestem na bani.

JAK KTOŚ KOCHA TO NIE LEJE.
ALBO I NIE SZARPIE.

to o czym myślisz to przeciwny biegun miłości - strach.

[indiaaa]

tu sie zgadzam ze zdaniem poprzednika i na bani akurat nie jestem

[zuza.az]

Gość portalu: krish napisał(a):

> nie lubie sie wypowiadać na takie tematy...
> ale jestem na bani.
>
> JAK KTOŚ KOCHA TO NIE LEJE.
> ALBO I NIE SZARPIE.
>
> to o czym myślisz to przeciwny biegun miłości - strach.

No czasem jak kocha to i leje, serio.
ale nam tu patologia zapachanialo (zasmierdzialo), ktos ma jakis pomysl na
rozweselenie???? :-)

[monika20]

Sama nie wiem czy Ty to serio traktujesz? Rozweselić Cię trzeba? To jest
patologia, a nie zapach. Twoja duża wiedza psychologiczna może Ci utrudniać
realny ogląd. Bo nawet jeśli mówisz, że sprawę tak załatwiłaś, to nie
koniecznie tak musi być. Może wykonałaś tylko czynności, jak w przepisie
(psychologowie mają w tę stronę specjany talent), ale nie stoją za tym uczucia?
(taka sobie hipoteza). Nie da się wpędzić w poczucie winy osoby, która ją
bierze na siebie i koniec! A do takiego faceta trzeba wielkiej dojrzałości.
Polecam psychoterapię, bo to nie miłość tylko uwikłanie!

[zuza.az]

Sama nie wiem czy Ty to serio traktujesz? Rozweselić Cię trzeba? To jest
> patologia, a nie zapach.
Moje podejscie do rozweselenia jet po prostu wynikiem najzwyklejszego stresu,
ktory mam w sobie i staram sie rozladowac roznymi drogami.
Po pewnym czasie analizy zachowan moich i jego, mam ochote przerwac to wszystko
prosty smiechem. To jedyna rzecz, ktora pozwala mi rozladowac napiecie.
Jestem z natury optymistka. Czasem nie poprawna ;-) Przechodze chwile
zalamania, ktore topie w smiechu. Lepsze to, niz zamartwianie sie problemami,
na ktore i tak w tej chwili nie znam odpowiedzi.

[Gość: krish]

ja mam :)

co jest lepsze? zjeść słoik flegmy, czy umarłemu z nosa wyssać? ha ha ?



bo chyba w kregu takich wyborów chcesz sie obracać...

[j_ar]

> No czasem jak kocha to i leje, serio.

oj nie nie... jedynie moze wmowic, ze kocha, ale nie...

Jezu !!! nie mozesz go otruć ?

[ouk]

albo cos równie banalnego. To ludzie mają większe problemy.
Np. kot co miał zatwardzenie, albo biedny molestowany przez smarkaczy psycholog

[zuza.az]

No patrz, przerwales mi gdy akurat wstrzykiwalam dawke arszeniku w jego
ulubiony sok...
Teraz bede musiala stosowna czynnosc powtorzyc, a leniwa jestem...
O tym psychologu to ja nawet nie chce nic slyszec, bo to nie tylko
odrazajace... ale rzeczywiscie ja jakby lekko glupawa jestem piszac o
zazdrosci, w momecie kiedy dzieci sa wykorzystywane w tak perfidny sposob.
Szczerze... no rzeczywiscie w obliczu tak powanych perwesji ja koncze z
uzalaniem sie nad zazdroscia.

Lukrecja ? Jak miło znów Cię zobaczyć

[ouk]

Buziaczki. Było nie było, ale dobrze gotowałaś te parę latek, tylko straszne
niestrawności po tym miałem

[zuza.az]

yyy... no jasny gwint, gotuje beznadziejnie, Lukrecja to nie ja, a na
niestrawnosc to jakis lek, ale jeszcze nie wiem jaki, pozwol ze do encykopedii
zajrze... :-)

[ouk]

zuza.az napisała:

> yyy... no jasny gwint, gotuje beznadziejnie, Lukrecja to nie ja, a na
> niestrawnosc to jakis lek,

jakis taki niemiecki chudopachołek z mediów co to wszystkie Wandy za nim
szaleją, aż się Krak pod kopcem ze zgrozy przewraca

[twoja_cholera]

[procesor]

Jesteś wspaniałym dowodem na to że studia psychologiczne nie gwarantuja że z
własnym życiem będziemy sobei umieli dac radę.. :)

Niby wiesz co trzeba - ale jakbys nei wiedziałą.

Usprawiedliwiasz męża za jego wybryki.
Bagatelizujesz rolę swojej zdrady w tym wszytskim.
Utwierdzasz się w przekonaniu "bo przeciez on mnie kocha".


Bądź uczciwa wobec siebei i wobec niego.
Wyobraź sobie że przychodzi do ciebie pacjentka. Przedstawia ci taką sytuację
jak twoja. Powiedzmy że uczysz ją jak powinna rozmawiac z mężem. Pacjentka
wraca do ciebie i mówi że teksty odbijaja się jak groch od ściany.
Co jej radzisz??

Spójrz na to z boku. Spójrz na to jak na konflikt obcych ci ludzi. I trzeźwo
uczciwie oceń sytuację.

Co widzisz??

[zuza.az]

Spójrz na to z boku. Spójrz na to jak na konflikt obcych ci ludzi. I trzeźwo
> uczciwie oceń sytuację.
>
> Co widzisz??

1.Tak, patrzac na to z boku, widze rozwiazanie, ale strasznie trudno je
zastosowac, gdy w gre wchodza silne emocje
2.Rozwiazanie jest bolesne i chyba jestem zwyklym tchorzem, bo nie mam sily go
wprowadzic w zycie.

[procesor]

zuza.az napisała:
> 1.Tak, patrzac na to z boku, widze rozwiazanie, ale strasznie trudno je
> zastosowac, gdy w gre wchodza silne emocje
> 2.Rozwiazanie jest bolesne i chyba jestem zwyklym tchorzem, bo nie mam sily
> go wprowadzic w zycie.

No, wiedziałam że wiesz. :)

Jeśłi tym rozwiązaniem jest rozwód to oczywiści eto nie jest jedyne
rozwiązanie..

Jako osoba z branży chyba jestes w stanie znaleźć namiary na jakiegoś
negocjatora - mediatora rodzinnego?? Wy we dwójkę to sie chyba nie dogadacie
bez pomocy z boku. Własnie dlatego że za silne emocje wami targają.

Najwyżej dzięki jego pomocy dojdziecie do wniosku że lepeij sie rozstac. Tylko
sie nei broń na zapas. Lepiej rozdzielić syjamskie blixniaki niż męczyc je
wspólnym zyciem. Zwłaszcza gdy rozdzielenie jest możliwe a oba bliźniaki po
zabiegu maja szansę żyć normalnie, z wszystkimi organaami w porządku..

nooo pomyśl

[fnoll]

idę sobie ulicą, nienawidzę kobiet, i nagle widzę ciebie - atrakcyjną,
świadomną swojej kobiecości - i z miejsca daję ci w mordę, a potem
mówię: "przepraszam, ale to twoja wina, ty mnie tak prowokujesz"

czy powodowana miłością bliźniego powiesz mi: "nie ma sprawy, do widzenia" ?

a wiesz, spotkamy się na tej ulicy też jutro...

[zuza.az]

no to ja jutro bede na Ciebie czekac z kijem i maczuga, zeby tak Ci wtluc, ze
az ci sie odechce atakowania kobiet ;-)
Gdy w gre nie wchodza uczucia, naprawde latwo jest znalezc rozwiazanie i
zastosowac je w zyciu.

[fnoll]

a czy warto przywiązywać się do uczuć, które działają na naszą zgubę? pewne
czyny trzeba oceniać z prokuratorskim chłodem i tak też swój stosunek do nich
komunikować, żeby nie dać drugiej stronie szansy na wykręty, mętne tłumaczenia
i zagrywki nie fair

głupia zazdrość to jest głupia zazdrość - i z nią się szczęśliwie żyć nie da, a
jeśli idą za nią jakieś agresywne czyny, no to do widzenia

pozwalasz sie dreczyc

[lune]

czy to milosc do meza sprawia ze pozwalasz sie dreczyc ?
moze jednak tamta zdrada (wina) siedzi w tobie ?
powinnas to przemyslec bo brniecie obydwoje (tak !) w cos chorego ;
nie uwazam by tylko zachowanie twojego meza bylo niepokojace, twoje rowniez
jest bardzo dziwne ;

byl taki stary dowcip :

maz po pracy wraca do domu i od progu wrzeszczy : kapcie ! gazeta ! zona
poslusznie wklada mu kapcie na nogi, podaje gazete ; maz wrzeszczy : obiad !
zona biegnie do kuchni po waze z zupa ; maz siorbie zupe patrzac na zone z
niechecia ; po chwili namyslu rozkazuje : wlaz pod stol ! zona poslusznie wlazi
pod stol ; maz mowi : zaszczekaj ! alez kochanie (oponuje zona) ;
zaszczekaj !!! (krzyczy maz) ; zona szczeka ............... a maz na to : oz ty
wredna ! na pana szczekasz ? !!!!

Lune

[zuza.az]

Rany, czy to wszystko wyglada z boku az tak fatalnie?
Nie jestem w stanie racjonalnie ocenic mojej sytuacji, bo nie potrafie pominac
uczuc, ktore targaja i mna i nim.
Ale nie pozwalam sie dreczyc, czasem po prostu juz nie mam sily, stad moj
wczorajszy post.
Ogolnie, jestem silna i to raczej ja dyktuje warunki w naszym zwiazku.
Poza problemem z zazdroscia, wszystko dobrze sie uklada.
Masz racje, moje zachowanie rowniez jest dziwne, sama siebie zaskakuje nie
chcac odejsc. Ale wciaz mam nadzieje, ze to wszystko rozejdzie sie po
kosciach... a z drugiej strony wiem, ze to nadzieja scietej glowy - ale chyba
nie chce tej mysli dopuscic do siebie.
Tak jak powiedzialam wczoraj, chce wyjechac na jakis czas, moze poukladamy
sobie oboje wszystko w naszych glowach. Bo tak dluzej byc nie moze.

zuza

[lune]

przeciez wiesz, znasz ten mechanizm ;
powod sie znajdzie ; jesli nie "aktualny" to "z przeszłości", jeśli ani jeden
ani drugi - to urojony ;
bardziej chodzi mi o ciebie, twoja reakcje na "poszarpanie" ; usprawiedliwiasz
go, jego agresje

zachowanie ktore opisalas jak ulal pasuje do opisu : czlowiek uzalezniony od
alkoholu i wspoluzalezniona zona ; nie pogniewaj sie ale takie mam
skojarzenia ;

pozdrawiam, Lune

[zuza.az]

Cholera! no wlasnie o to chodzi, ze ja to wszystko znam, wszystko wiem, taka
jestem wlasnie bardzo madra,ze nie umiem zastosowac tej wiedzy u siebie!
Nie usprawiedliwiam jego zachowania, tylko... on robi ze mnie demona, zla
osobe, wiec czuje sie dziwnie w roli ofiary. Taka pozycja jest dla mnie nowa i
wole umniejszyc wage jego zachowania, niz grac role poszkodowanej bidulki.
Ja po prostu czuje sie winna, ze nie czuje sie winna.

[lune]

zuza.az napisała:

> Cholera! no wlasnie o to chodzi, ze ja to wszystko znam, wszystko wiem, taka
> jestem wlasnie bardzo madra,ze nie umiem zastosowac tej wiedzy u siebie!

I ja to przeszlam :) choc rozum mowi "to i to" jakos dziwnie uwazamy ze "nasz
przypadek" jest inny ; emocje nie pozwalaja wlasciwie tego ocenic ;

> Nie usprawiedliwiam jego zachowania, tylko... on robi ze mnie demona, zla
> osobe, wiec czuje sie dziwnie w roli ofiary.

Moze to on czuje sie ofiara, stad agresja. Krzywdzi bo sam czuje sie
skrzywdzony. Czuje sie - to nie znaczy ze jest.

Taka pozycja jest dla mnie nowa i
> wole umniejszyc wage jego zachowania, niz grac role poszkodowanej bidulki.
> Ja po prostu czuje sie winna, ze nie czuje sie winna.

Nie zaakceptowalabys siebie jako "poszkodowanej", nie bedziesz wiec cierpiec
dlatego ze on cie dreczy. Ale czy rzeczywiscie nie cierpisz ? Sadze ze to
jednak boli, ta cala sytuacja jest bolem.

Wszystko strasznie zapetlone. Jestescie obydwoje zawiazanymi ciasno wezelkami
emocji. Jesli sie "nie rozwiazecie", bedzie straszny huk, o wiele gorszy niz
to "poszarpanie" o ktorym pisalas.

Lune

[zuza.az]

I ja to przeszlam :) choc rozum mowi "to i to" jakos dziwnie uwazamy ze "nasz
> przypadek" jest inny ; emocje nie pozwalaja wlasciwie tego ocenic ;
Dokladnie, tkwie w dziwnym przekonaniu, ze moj przypadek jest inny. Nie
potrafie sie odnalezc w tej sytuacji i to mnie tez boli - nagle stracilam
kontrole nad wszystkim. Zawsze lubilam byc "na gorze", miec pod kontrola swoje
zycie i uczucia. Wszystko wypadlo mi z rak, zycie poszlo w druga strone, a ja
nie nadazylam, gdzies cos przeoczylam, zostalam z tylu i zgubilam sie gdzies, w
czyms, czego nie potrafie okreslic. To tak jakbym jakbym dostala kijem w glowe
i doznala olsnienia, ze w rzeczywistosci to ja g...o wiem o swoim zyciu.

Z calym Twoim postem bardzo sie zgadzam. Trafilas w dziesiatke z interpretacja
problemu. Tylko ja wciaz nie mam pomyslu jak to rozwiazac. Ten moj wyjazd, a
potem rozmowa, jest chyba najlepszym rozwiazaniem.

[lune]

zuza.az napisała:

Tylko ja wciaz nie mam pomyslu jak to rozwiazac. Ten moj wyjazd, a
> potem rozmowa, jest chyba najlepszym rozwiazaniem.

Mysle ze to dobry pomysl. Dystans, czas. Potem rozmowa. Zycze powodzenia,
naprawde ! Choc zdaje sobie sprawe ze to bedzie trudne bo kazde z was osobno
pouklada cos sobie ; trzeba rzeczywiscie dobrej woli by wyszla wam z tego
wspolna "ukladanka".

Lune

ps. zaniepokoilo mnie to co napisalas o potrzebie kontroli ; moze on caly czas
walczy o dominacje z tym "straznikiem w tobie" ? moze stad proby sciagniecia
cie "do parteru" ?

[k.j]

nie czytalam odpowiedzi innych, wiec moge czyjas powtorzyc
Odejdz od niego, przynajmniej na jakis czas, przedstawiajac mu na odchodne
wlasne zdanie. Dodaj jeszcze, ze jesli sie nie zmini nie wrocisz do niego, bo
nie zyczysz sobie takiego traktowania. Jesli to nie pomoze, to moze jakis
psychoterapeuta? powodzenia :)

[k.j]

doczytalam nieco.. zdrada zmienia postac rzeczy, juz mnie nie dziwi jego
zachowanie
tak a propo dlaczego to zrobilas? aby oddac mu tym samym co Tobie uczynil?

[zuza.az]

.j napisała:

> doczytalam nieco.. zdrada zmienia postac rzeczy, juz mnie nie dziwi jego
> zachowanie
> tak a propo dlaczego to zrobilas? aby oddac mu tym samym co Tobie uczynil?

Alez skad, juz nie chodze do podstawowki i z zasady "ząb za ząb" juz dawno
wyroslam.
To byl zwykly przypadek, po prostu ktos stanal mi na drodze. Mysle, ze
pozwolilam sobie na to idiotyczne posuniecie ze zwyklych kompleksow. Czulam sie
niedowartosciowana, jedynie ladna, a ktos pokazal mi, ze uroda to nie wszystko
co w sobie mam. Weszlam w to, zupelnym przypadkiem, bo po prostu dobrze i
bezpiecznie poczulam sie przy tym drugim. Potem sie opamietalam. Wybralam
rodzine, a rodzina wybrala mnie.

[k.j]

chyba nie do konca rodzina wybrala Ciebie, bo maz chyba jeszcze nie wybaczyl Ci
zdrady, pogadaj z nim

[zuza.az]

Tak, nie wybaczyl i rozumiem go, ze ciezko wybaczyc cos takiego.
Ale ta sytuacja miala miejsce juz dawno temu. Ja o tym zapomnialam, ale jak
widac on nie. Wszystko podciaga sobie pod swoje podejrzenia, kazde moje
zachowanie jest wg niego wynikiem mojej niewiernosci. Bledne kolo. Teraz i tak
nic nie wymysle.

[lune]

zuza.az napisała:

> Tak, nie wybaczyl i rozumiem go, ze ciezko wybaczyc cos takiego.
> Ale ta sytuacja miala miejsce juz dawno temu. Ja o tym zapomnialam, ale jak
> widac on nie. Wszystko podciaga sobie pod swoje podejrzenia, kazde moje
> zachowanie jest wg niego wynikiem mojej niewiernosci. Bledne kolo. Teraz i
tak
> nic nie wymysle.

Nie wybaczyl bo nie potrafil ? (chcial ale to w nim tkwi i cierpi z tego powodu)
albo
Nie wybaczyl bo nie chcial ? (wygodnie mu pielegnowac w sobie zal, to "bicz na
ciebie" w kazdej sytuacji)
albo
Jego zachowanie nie ma nic wspolnego z tamta zdrada. Przyczyna jest zupelnie
inna.

Faktycznie - bledne kolo - dopoki z soba nie porozmawiacie szczerze do bolu.

Lune

[Gość: Maire]

Och...kwestie relacji damsko-męskich... każda sytuacja jest indywidualna i nikt
tak właściwie nie da Ci gotowej recepty na to , jak uzdrowić Wasz związek...bo
zdrowy to on na pewno nie jest. Zazdrość jest czymś destruktywnym, co czasem
tkwi głęboko i niszczy człowieka od wewnątrz. Twój mąż ma obsesję. Zaczęło się
wszystko ..od Twojej zdrady. Fakt, iż nie byłaś mu wierna spowodował u niego
lawinę natrętnych myśli nasilających się z dnia na dzień. Dodatkowo fakt , iż
jesteś atrakcyjna działa na jego wyobraźnię. Oj- dziwny ten Wasz związek. Ja
nie będę sie wymądrzać ponieważ sama też nie żyję w idealnym małżeństwie, nie
chcę Cię też potępiać. Wydaje mi się, że powinna pomóc szczera , spokojna
rozmowa, ale wtedy, gdy emocje będę uspione, gdy każdy z Was będzie w stanie
wysuwać logiczne, nie nasiąknięte ironizmem i podejrzliwością argumenty.
Powodzenia. Jesli się kochacie to powinniście dać radę.

[zuza.az]

Dzieki, podbudowalas mnie :-)
spokojna rozmowa jest jedynym rozwiazaniem, ale teraz jest niemozliwa. Wybuchne
albo ja, albo on i bedzie jeszcze gorzej.
Uwazam, ze gdy nie bedzie mnie widzial szybciej opadna mu zle emocje i zacznie
myslec realniej. Ja rowniez potrzebuje spokoju. Po moim powrocie, postaram sie
odrzucic moja urazona dume, schowac zlosc do kieszeni, moze on rowniez bedzie
gotowy do POWAZNEJ rozmowy.

Racjonalność a urojenia

[Gość: 02]

Trudno przebić się przez Twoje poczucie własnej doskonałości i wszechwiedzy
droga Zuzo.
Proszę powiedz tutaj na forum w jakim podręczniku wyczytałaś ze w stosunku do
osoby z zespołem urojeniowym skuteczne mogą być racjonalne argumenty?

[zuza.az]

1.Nie traktuje meza jako osoby z zespolem urojeniowym, ale jak czlowieka, z
ktorym mam calkiem realny problem. Jak wedlug Ciebie powinnam z nim rozmawiac,
jak z wariatem?! Jksa moge traktowac czlowieka, ktorego kocham , jak "przypadek
do wyleczenia", zastanow sie nad tym. To chyba konflikt interesow, w domu
jestem zona, nie psychologiem. Mam uczucia, wiec nie moge spojrzec na to
wszystko bez emocji.
2. Jak mozesz sie przebijac przez moje poczucie wlasnej doskonalosci i
wszechwiedzy, skro ja wlasnie nie wiem co mam zrobic.
Co mi po formulkach i definicjach, skoro marnie wychodzi mi uporzadkowanie
wlasnego zycia?!
Nie jestem idealna, nie wiem wszystkiego, znam teorie, zle sobie radze z
praktyka.
Swoja wartosc podkreslam tylko w momencie, gdy ponizyl mnie jako osobe, jako
kobiete.

[monika20]

Zuzo! Czytam tego wszystkiego ze zgrozą. Mimo, że widzisz problem nie mogę
oprzeć się wrażeniu, że wszystko jednak bagatelizujesz. I nie bardzo bierzesz
do siebie mądre wypowiedzi, jak takie:
1. że nie doceniasz roli swojej zdrady (i nie dlatego bynajmniej, że on jest
zraniony, lecz dlatego, że przypieczętowałaś tym swoją rolę tej ZŁEJ)
2. że problem tkwi w waszym związku od dawna i narasta.
Pytasz czy na prawdę z zewnątrz tak to źle wygląda. Wygląda TRAGICZNIE. Już
użyłam tu raz słowa uwikłanie. W takiej relacji z mężem jesteś i wogóle tego
nie dostrzegasz. Twój mąż obarcza Cię winą i karze za wszystko co zrobiłaś ty,
ale przede wszystkim inne kobiety w jego życiu (matka, sostra, babka?). A Ty
choć zewnętrznie się opierasz, wewnętrznie przyznajesz mu rację. Po prostu
czujesz się beznadziejna i jeszcze pajacujesz (sorry, ale tak), że nie jest tak
źle. Nie martw się - łatwo go nie zaspokoisz. On jeszcze więcej potrzebuje Cię
dręczyć i jest na jak najlepszj drodze do satysfakcji. Życzę szczęścia dla
córeczki (dobrze ją nauczysz służyć facetom).

etyka i terapia

[Gość: 02]

zuzo
nie mogę oprzec sie wrazeniu ze jednak usiłujesz prowadzic swoista terapie męża
opierajac się na wiedzy książkowej.
Nie powiedziano Ci na studiach że prowadzenie takiej "terapii" jest nieetyczne?
Jesteś przecież zaangażowana osobiście w ten związek
To są podstawy droga zuzo
02