Etapy miłości

[mona.blue]

Jak to było/jest u Was z przechodzeniem kolejnych etapów miłości? Od zauroczenia, fascynacji, przez pewne zdystansowanie się, 'otrzeźwienie', potem przez nieuniknione rozczarowania wadami partnera/partnerki aż do miłośc dojrzałej, akceptującej jego/ją taka jaką jest?
Czy ten etap rozczarowania był bolesny, czy baliscie wzjamnego rozczarowania sobą?
I jak go przekroczyliście, jeżeli Wam sie udało?

[paco_lopez]

u nas było to kilka razy. mam wrażenie że to związane z fazami księżyca i porami roku. podstawą jest posiadanie silnych bodźców relaksujących nawzajem. przynajmniej jeden temat wiodący do śmiechu. dobry układ siłownika hydraulicznego nie zaszkodzi. podobne skojarzenia muzyczne też. lubienie tych samych opcji turystycznych. łatwe wbijanie gwoździ, luźne pakowanie toreb. to tyle ode mnie

[mona.blue]

dzięki ;)

[malwi.4]

U mnie nie było jakiegoś momentu w którym jakbym ujrzała innego człowieka. Jakieś małe rozczarowania były od początku i przez pierwsze lata. Takie drobne przykrości, w których mówiłam sobie, ze nie tak to sobie wyobrażałam... Ale poza tym od początku dużo nas łączyło. Mamy podobne poglądy w wielu kwestiach. Mój maz mi wciąż imponuje niektórymi cechami. Wady zaakceptowalam, z reszta poza jedna nie są one jakieś uciążliwe, przykre dla mnie. Ta jedna wada to też cecha mojego ojca. Jest takim "chłodnym" typem. Poza ta jedną cechą/wada jest przeciwieństwem mojego ojca. Możliwe, ze ja też za dużo wymagam, chcąc zrekompensować sobie jakieś braki z dzieciństwa.

Rozczarowań nie ma po tylu latach bycia razem, ale są jakieś gorsze momenty. I w tych gorszych momentach najlepiej jest dla nas dać sobie trochę luzu. To znaczy ja daje mężowi trochę luzu, zajmuje się swoimi sprawami, rzeczami, obowiązkami, przyjemnościami, szukam spokoju i równowagi to sie bardzo przekłada na atmosferę w domu.

[mona.blue]

dzieki