My z domu dziecka !!!

[Gość: dziecko]

Tak moi mili

Macie zapewne wiele do powiedzenia .
Możecie wykrzyczeć TO CO SIEDZI W WAS .
Właśnie namawiam , wręcz proszę WAS o powiedzenie tego głośno co WAS
dęczy,dręczyło przez całe życie i nie mogliście(łyście) powiedzieć nikomu.
Moje zainteresowanie tym tematem jest głęboko we mnie , nie wiem jak to
wytłumaczyć ale zapewne sami zrozumiecie mnie i innych "opuszczonych" po kilku
wypowiedziach .
Czy są już takie osoby na forum ?
Czy mają podobne problemy z dostosowaniem się do rzeczywistości ??
Czy macie jakieś uwagi , podpowiedzi jak sobie radzić w tym świecie ?
Co robicie aby się utrzymać czasami przy życiu jak zostajecie sami ?
Czy boli Was jak historia się powtarza ?? ( wciąż są dzieci porzucane i
pozostawiane bez opieki).
Co u was słychać ??
Może macie się dobrze , to podajcie receptę na to poczucie pewności.
Czy ktoś z Was przeżył prawdziwą miłość i dalej ona istnieje ?? ( bez kłamstwa
proszę).

[olek13]

Drogie dziecko,

Czego szukasz: prawdy czy ukojenia?

[olek13]

A, i nie jestem poszukiwaną prze Ciebie osobą
Posdrawiam serdecznie

[Gość: A27]

Nie sadze by ten watek znalazl szeroki odzew.

[anntad]

Myslę że to ciekawy temat. Ludzie którzy wychowywali się w domu dziecka maja
wiele róznych wspomnień miłych lub przykrych, są domy lepsze i gorsze, różni
wychowawcy którzy zastępują im rodzinę. A po wyjściu? jak ułożyło im się życie?
Ale chyba niewielu z nich ma swobodny dostęp do internetu, przynajmniej zaraz
po wyjściu z domu.
Bardzo mnie interesuje ten temat.
Odezwijcie się.

[Gość: A27]

Niewatpliwie temat jest ARCY CIEKAWY - tylko po pierwsze dzieci z domu dziecka
moga nie miec dostepu do internetu. A jelsi maja, to moze wola dyskutowac inne
sprawy.

Dzisiaj czytalam wiersz napisany przez rosyjska dziewczynke o domu dziecka. To
dziecko jest juz adoptowane w USA, a jednak ma pare milych wspomniej. Teskini
za rosyjskim sniegiem, bo mieszka w Californii i za swoim kocykiem. Ale do
dzis dnia nie znosi drewaninych lozek i klusek.

[Gość: Renka]

Poznalam faceta z domu dziecka. Patrzac z boku na jego historie, nalezy go
podziwiac wlasciwie, chociaz to alkoholik i nieprzecietnie wulgarny cham.
Prawde mowiac pozornie wszystko wyglada cacy, ale jest w tym czlowieku cos ,
jakas tragiczna przeszlosc, ktora chce wymazac, ale sie nie da. Kiedy opowiadal
mi o swoim zyciu, byl niezle nawalony i plakal .Raz tylko mial taka slabosc.
Sam jest samotnym ojcem . Mimo, ze stac go na podroze po calym swiecie, wedline
porcjuje jak kiedys, na kazdy dzien ma wystarczyc po trochu.Chowa te porcyjki i
czasem podobno nie moze ich znalezc.Jego dziecko jest ciche i jakby pelne
pokory.

[zlakobieta]

Moj tata wychowal sie w domu dziecka chociaz jego mama zyla. Tak jakos wyszlo.
Jedyne co wiem o jego dziecinstwie, to ze nie utrzymywal kontaktu z rodzina
przez kilka lat po zamieszkaniu w domu dziecka (mysle ze mial zal ale kiedy go
pytalam nie chcial tego przyznac). Nie chce nic mowic o swoim dziecinstwie i
wczesnej mlodosci. Nie jest generalnie osoba zamknieta w sobie ale to jest
temat, ktory zawsze zbywa polslowkami. Tak jakby chcial zapomniec i nie wracac.
Nie wiem czy bylby inny gdyby wychowal sie w normalnej rodzinie.
Jest osoba bardzo spokojna, zrownowazona, jest bardzo odpowiedzialny i
kochajacy i bardzo troskliwy. Duza wage przywiazuje tez do samodoskonalenia i
samoksztalcenia ale nie wiem czy ma to zwiazek z miejscem, w jakim sie
wychowal, czy raczej z pozniejszym trybem zycia, ktory wymuszal wynajdowanie
sobie jakiegos zajecia w wolnych chwilach (przez wiele lat plywal).
Na pewno jednak cecha zwiazana z jego pobytem w domu dziecka jest chec
niesienia pomocy dzieciom podobnie dotknietym przez los. Pamietam, ze kiedys w
liceum mialam kolezanke z domu dziecka. Moj ojciec, gdy sie o tym dowiedzial
zaczal kompletnie fisiowac na jej punkcie. Bardzo sie interesowal jej zyciem,
staral sie pomagac jak tylko mial mozliwosc, przy kazdej okazji pytal o nia
(mieszkalysmy w internacie) i byl w stosunku do niej bardzo cieply. Moze teraz
jak to pisze, to brzmi glupio ale sadze, ze jej to sprawialo duza radosc, ze
ktos sie tak interesuje i troszczy. Bylo to bardzo mile.

Chcialabym, zeby moj tata wypowiedzial sie na tym watku...

Pozdrawiam :)

My z domu dziecka !!!

[Gość: ja]

ten facet co to napisał to właśnie ja
mam wiele cech podobnych do twojego taty ale ........
wciąż wiele żalu i podłości w sobie skąd???
może coś się dowiemy z tej str.

[Gość: dziecko]

Tyle sie zmienia.

a ja wciaz nie mam podpowiedzi .
mam doly i nic nie umie zrealizowac a lata leca.
co wy macie do powiedzenia
moze po prostu nie ma nikogo procz mnie tutaj??
nie ma zainteresowanych tematem to teraz cos co moze
zainteresuje kogos i podda sie , powiedzcie o sobie
wiecej , bo umieram .

dzis = miasto gdzies na zach. europy i nic sie nie
zmienia dalej mam butelke kolo siebie , chcialem
wlasnie isc na basen ale zostal zamkniety , wiec
wyluzowac sie moge ta butelka whisky skotsch orginal ??
a moze wieczorem cos zapale jak mnie kolega poczestuje.
mam swiadomosc ze umieram powoli a musicie wiedziec ,
ze mialem sie dobrze jeszcze niedawno , dlaczegoc mam
doly nie pale nikotyny a trawe pale od 16 roku ale nie
non stop.
po co to pisze??

po to aby uslyszec co mysla o mnie inni

inni

ale uwagi krytyczne darujcie sobie chyba ze beda
trafne.