anja1313
07.04.14, 08:03
Witam serdecznie.
Mam, a mianowicie mamy z rodzicami i rodzeństwem problem z dogadaniem się z moim starszym bratem. Brat ma 38lat mieszka z rodzicami, był zagranica jednak po 8 latach pojawił sie w drzwiach nic wcześniej nie mówiąc, ze wraca. Potem pływał, teraz ma stała prace(stac go na utrzymanie się). Nie ma dziewczyny, ma dość staroświeckie podejście do kobiet, znajomych nie ma.Z tego co widzę boi się i ma niska samoocenę, jednak czasami zgrywa chojraka - co w jego zachowaniu niszczy jego relacje z rodziną - nikt nie potrafi sie z nim dogadać. Jak wrócił kazdy obchodził sie z nim jak z jajkiem, jednak po czasie zauważyliśmy, ze zrobił sie strasznie wygodny, narzeka na swój los i nic nie robi, cały czas zgrywa kogoś kim nie jest, szyderczo sie usmiecha, prawie każda rozmowa kończy sie kłótnią. Najbardziej mi zal rodziców tato ma problemy z sercem, mama przebakuje, że czasami marzy aby sie wyprowadzić. Staralam sie dotrzeć do niego ale kosztuję mnie to za duzo nerwów, jak cos palnie to czlowiekowi sie juz nie chce. Podobno ma czasami jakieś wyzuty sumienia ale to słowa mojej mamy, ja tylko raz usłyszałam przepraszam. Nie wiem co mam robic tato obiecał mu, ze nie wyzuci go z domu, ma miękkie serce jednak z 2 str ustawia go jak chłopca (chyba chce aby sam podjął decyzje o wyprowadce). Wydaje mi sie, ze to by bylo rozwiązanie problemów - rodzice by mieli swiety spokój, a on by nabrał pewności, ze da rade. Nie wiem co mam zrobić, mama mu mówiła o psychologu a on , ze chce z niego zrobić wariata. Mówi, ze kocha rodzine i jest ona dla niego wszystkim i że chce miec dobre relacje, jednak potem zachowuje sie tak, ze wszyscy maja go dość, zrobił sie wygodnym i zgochrzniałym leniem, sam nawet nie pojdzie do kina :/. dramat. co mam robić?
