mol_gazetowy2
24.01.16, 16:54
Witajcie,
mam ojca, 50 l., który jest kimś w rodzaju hamulcowego wszelkiego postępu.
Jest hipokrytą, myśli wyłącznie lub w 1 kolejności o swoich wygodach. Jest powierzchowny, robi i ocenia, tak jak widzi.
Mamy dom, który wymaga po 20-latach pewnych modernizacji, ale co z tego? "Przecież inni to mają dużo gorzej!" - potrafi odpowiedzieć. Albo: "kiedyś ludzie takich rzeczy nie mieli i jakoś żyli". "Po co ci to - jest dobrze, jak jest".
Torpeduje wszelkie pomysły, bo po co, bo za drogo, bo za dużo roboty. Ojciec jest właścicielem domu i ostatnie słowo należy do niego.
Nawet jeśli robi jakiś remont, to tylko pod siebie, wedle własnego uznania (np. enty raz maluje tę samą elewacje). Szczególnie jeśli remont jest widoczny z "ulicy", no bo co sobie ludzie pomyślą, trzeba zrobić. "Takie brzydkie będzie?" "Takie straszydło będzie?", "Trzeba doprowadzić do porządku."
Tak, jak ludzie mają to "coś" widzieć, to wręcz nie trzeba go zachęcać do działania. ...ale remont w domu, w mieszkaniu? A po co. Posesja jest najważniejsza, musi dobrze wyglądać z ulicy. "Jak u dziada będzie?".
Od wielu lat postulujemy z mamą remont kotłowni, bo obecna jest niewydajne. Owszem, ogrzewanie byłoby droższe, ale byłoby, a nie żeby człowiek w zimę siedział w swetrach, albo chodził po lekarzach z przeziębieniami. NIestety to nie jest problem dla ojca, bo "on jak był w wojsku, to spał na ciężarówce przy mrozie 10-15 stopni i przeżył", a poza tym "lekarze mówią, żeby się nie przegrzewać". Tak, a mówili coś o skutkach wyziębienia?
Mnie czasami ręce opadają, bo żadne argumenty nie trafiają do niego, że jest 20 lat do tyłu ze wszystkim. Ucieka od jakiejkolwiek dyskusji tymi swoimi argumencikami jw. i koniec rozmowy, albo udaje że nie słyszy, jak kontrargument jest dla niego niekorzystny.
Problemem nie są pieniądze, problemem jest jego mentalność....
Ostatnio zaczął mnie naciskać, że mam 25 lat i żony nie szukam. A ja po prostu wstydzę się takiego ojca i takiego domu. Wstydzę się kogokolwiek zaprosić, a już nie wyobrażam sobie żeby ktoś ze mną zamieszkał w tym domu. Nie stać mnie na samodzielne zamieszkanie.
Kiedy wypomniałem mu to kiedyś, to stwierdził: "ooo, jak masz się wstydzić domu, to się nie żeń wcale!".
i chyba tak zrobię....