Umniejszacze

[ziemiomorze]

Czuja sie nieduzi - tak bardzo, ze wierza, iz nie zdolaja urosnac.
Jednoczesnie dreczy ich pragnienie wielkosci.
Co moga w tej sytuacji zrobic? Skoro nie potrafia powiekszyc siebie,
nalezy... hm, tak! Eureka. Pomniejszyc innych. Najlepiej subtelnie, z
usmiechem niby to obojetnego poblazania albo zapewnieniami o zyczliwosci.

Uprzejma przyjaciolka, facet na rozmowie o prace, grzeczna sasiadka,
zatroskany kolega z pracy ... I te metody - atakowanie cichcem ('nie to,
zebym chciala byc nieuprzejma, ale... (i jest nieuprzejma)), manipulowanie,
operowanie domyslami i aluzjami w miejsce argumentow, obrazanie sie znienacka
(na pytanie 'o co chodzi?' odpowiada 'nie wiesz? nie wiesz?! wybucha placzem
albo trzaska drzwiami - i juz cie ma), nieprawdziwe uogolnienia,
projektowanie swoich uczuc na ciebie ('mam wrazenie, ze nie darzysz mnie
sympatia' mowi, kiedy to on nie darzy cie sympatia) itd
Wszystko w bialych rekawiczkach.

Najwazniejsze - nie dac im satysfakcji, czyli mozliwosci kontroli nad toba.
Czyli - lekcewazyc, ignorowac, smiac sie z satysfakcja, kiedy desperacko po
raz enty wytaczaja wszystkie swoje 'zyczliwe' i 'zatroskane' dziala przeciw
tobie, w nadziei na rekacje.

Niedoczekanie,

[j_ar]

>'mam wrazenie, ze nie darzysz mnie
> sympatia' mowi, kiedy to on nie darzy cie sympatia

no no, niezle hehehe... az sprawdze, czy to dziala, niech tylko znajde kogos
kogo nie lubie

[kvinna]

Bywam umniejszaczem. Ale sprawiedliwym.
Wobec kogoś, kto traktuje mnie protekcjonalnie.
Systematycznie.
O metodzie: śmieję się w nos i drwię.

Pytanie za pół punktu: a co wtedy, gdy naprawdę kogoś nie cenisz?

[ziemiomorze]

Grasz w ich gre - nie lepiej grac w swoja?

Umknelo

[ziemiomorze]

kvinna napisała:
> Pytanie za pół punktu: a co wtedy, gdy naprawdę kogoś nie cenisz?

To samo. Tyle, ze cichaczem sie zzymam.

[paco_lopez]

Ostatnio widziałem w hotelu Katowicach jak dwie stare dziwki sie nawzajem
umniejszały.

A jak kogoś nie cenisz to możeby go podwyższac do taaaakiego poziomu, ze go
zaczniesz cenić.

[cossa]

nic dodac nic ujac ziemiomorze :)

pytanie skad sie to bierze? :)

pozdr.cossa

[ziemiomorze]

Przestalam tepic umniejszaczy wlasnie wtedy, kiedy zrozumialam, czemu oni tacy.
Oni nie sa winni temu, ze sa tacy mali (Az zacznie moze krzyczec, ze kazdy jest
sobie winien, ale trudno).
Bierze sie to bowiem z niskiego poczucia wlasnej wartosci, niedostatku milosci
w dziecinstwie, niedostatku uwagi i innych w tym stylu. Stad odmawiajac udzialu
w tym, co staraja sie narzucic, zdrowo jest uruchomic wspolczucie.

Bo zasluguja,

[Gość: az]

> Oni nie sa winni temu, ze sa tacy mali (Az zacznie moze krzyczec, ze kazdy
jest
> sobie winien, ale trudno).

Malduję się na wywołanie.
Rzecz jasna protestuję.
Ale to nie moja (po Twojemu) wina ;)

[ziemiomorze]

Widzisz, ja tu widze co najmniej dwie rozne winy :-)

Zakladajac, ze moja hipoteza o, trywializujac, nienajszczesliwszym dziecinstwie
jest prawdziwa, winy mozna upatrywac w rodzicach (glupio kochajacych, nie
kochajacych etc). (Rzecz jasna, wg teorii pola czy systemowej - oni tez sa
niewinni, bo ich rodzice...itd)

A odpowiedzialnosc po stronie pokrzywdzonych lezy od momentu, od ktorego
staneli na wlasnych nogach i nie zrobili nic, zeby to, co dostali, zmienic na
lepsze.

I tyle,

[Gość: az]

> A odpowiedzialnosc po stronie pokrzywdzonych lezy od momentu, od ktorego
> staneli na wlasnych nogach i nie zrobili nic, zeby to, co dostali, zmienic na
> lepsze.

Tratatata.
A na jakich to nogach stoją ci pokrzywdzeni?
Co dostali, co mają?
Jak tu od nich wymagać, by zrobili coś? I to zmiany na lepsze.

[r.richelieu]

patrzeć więc na umniejszacza przez pryzmat tego co doświadczył, czy tego kim
jest teraz i co robi? chyba nikt nie miał idealnej przeszłości, więc może
wszystkim w umniejszaniu folgować

ziemiom. odnośnie momentu stanięcia na własnych nogach. Kiedy to jest? Może
raczkowanie na sztywnych kolanach jest jednak lepsze niż stanięcie na wiotkich
nogach

[ziemiomorze]

r.richelieu napisała:

> patrzeć więc na umniejszacza przez pryzmat tego co doświadczył, czy tego kim
> jest teraz i co robi? chyba nikt nie miał idealnej przeszłości, więc może
> wszystkim w umniejszaniu folgować

No wlasnie nikomu. I te dwie optyki paradoksalnie sie nie kloca, bo niby czemu
mialy by? Ja w konfrontacji z umniejszaczem odczuwam jednoczesnie i zlosc, i
wspolczucie - czyli reaguje na to, co robi i na to, dlaczego taki jest.

> ziemiom. odnośnie momentu stanięcia na własnych nogach. Kiedy to jest? Może
> raczkowanie na sztywnych kolanach jest jednak lepsze niż stanięcie na
wiotkich
> nogach

Nie do konca lapie metafore, ale wierze, ze kazdy ma wybor, tylko nie kazdy
chce go zobaczyc. Mozna sie i czolgac, byle nie ranic swiadomie, mozna i upasc,
byle nie podniesc sie z pustymi rekami

No nie, fajna ta metafora ;-)

[r.richelieu]

pewnie umniejszacz zorientowawszy się, że jest obiektem współczucia, stara się
jeszcze bardziej umniejszać

[ziemiomorze]

Nie, niekoniecznie.
Wg moich doswiadczen, wiekszosc umniejszaczy komunikuje sie w sytuacji
umniejszania z pozycji dziecka (skrzywdzonego, stad zlosc, male poczucie
wlasnej wartosci itd). Mam wrazenie, ze wspolczucie to dobry poczatek
komunikacji z tym poziomem. Pare razy w kazdym razie udalo mi sie cos na tym
zbudowac.

[r.richelieu]

komunikacji z tym poziomem..
Jeśli już zbudowałaś, to z pewnością masz dużo racji, ale

jeśli mówisz o poziomach, jeśli to Ty hm, ?zniżasz się? do poziomu dziecięcego,
to czy delikwent nie poczuje tego głosu nie równego, a z wysoka. Może czuć się
traktowany protekcjonalnie lub wręcz jakby klapsy obrywał za niegrzeczne
zachowanie.
Czyli, jak wcześniej zamąciłam z raczkowaniem ;), wolą twardo raczkować na
dziecięcych kolanach niż podnieść się i wreszcie stanąć na dorosłych nogach, bo
wiedzą, że i tak długo nie postoją, bo podstawy życiowe mają słabe, ewentualnie
gdyby ktoś był dla nich podporą i wystrugał laskę. Część ich praktyk
umniejszaniowych wynika pewnie z tego, że nie rozmawia się z raczkującymi jak
równy z równym, tylko poucza, ponagla by wstali. Weź się w garść, weź się do
jakiej roboty, nie marnuj życia leniu, nie histeryzuj, nie jesteś chory tylko
masz fanaberie.
I w takich wypadkach to nie poczuczanie odnosi najlepsze efekty, a kubeł zimnej
wody

[ziemiomorze]

r.richelieu napisała:

> jeśli mówisz o poziomach, jeśli to Ty hm, ?zniżasz się? do poziomu
dziecięcego,

Nie znizam sie. Poziom dziecka nie jest 'nizej' czy 'wyzej' - jest 'gdzie
indziej'.

> to czy delikwent nie poczuje tego głosu nie równego, a z wysoka. Może czuć
się
> traktowany protekcjonalnie lub wręcz jakby klapsy obrywał za niegrzeczne
> zachowanie.

No i to by bylo zwyczajnie glupie, bo wiekszosc ludzi reaguje alergicznie na
protekcjonalny ton.

> Czyli, jak wcześniej zamąciłam z raczkowaniem ;), wolą twardo raczkować na
> dziecięcych kolanach niż podnieść się i wreszcie stanąć na dorosłych nogach,
> bo
> wiedzą, że i tak długo nie postoją, bo podstawy życiowe mają słabe,
> ewentualnie
> gdyby ktoś był dla nich podporą i wystrugał laskę. Część ich praktyk
> umniejszaniowych wynika pewnie z tego, że nie rozmawia się z raczkującymi jak
> równy z równym, tylko poucza, ponagla by wstali. Weź się w garść, weź się do
> jakiej roboty, nie marnuj życia leniu, nie histeryzuj, nie jesteś chory tylko
> masz fanaberie.
> I w takich wypadkach to nie poczuczanie odnosi najlepsze efekty, a kubeł
> zimnej wody

Tu sie chyba zgadzamy: ja staram sie niektorych umniejszaczy konfrontowac ich z
ich wlasna zloscia, ujawniac mechanizmy.

[Gość: az]

> patrzeć więc na umniejszacza przez pryzmat tego co doświadczył, czy tego kim
> jest teraz i co robi? chyba nikt nie miał idealnej przeszłości, więc może
> wszystkim w umniejszaniu folgować

Bliskich wspierać.
Dalekich omijać.

[r.richelieu]

>
> Bliskich wspierać.
> Dalekich omijać.


zanim będzie blisko Ty zdążysz go ominąć

[Gość: az]

> zanim będzie blisko Ty zdążysz go ominąć

No i bardzo dobrze.
W czym problem?
Kim jest dla mnie on, ten teraz daleki i ominięty?

[ziemiomorze]

Gość portalu: az napisał(a):

> Tratatata.

Znowu pouczasz :-(

> A na jakich to nogach stoją ci pokrzywdzeni?

Na swoich wlasnych?

> Co dostali, co mają?
> Jak tu od nich wymagać, by zrobili coś? I to zmiany na lepsze.

Normalnie?
Widzisz - gleboko wierze, ze obojetnie od calego cierpienia, ktore nas spotyka,
kiedy jestesmy na nie zbyt mali, mozna byc czlowiekiem, a nie bydlakiem.
Nie wiem - czy to jest zbyt wygorowane?
Jasne - przy kontakcie z czlowiekiem, ktory ma za soba liczne traumy, nalezy
uzbroic sie w morze uwaznosci i szacunku (ok ok - przy kontakcie z kazdym, bo
czemu by nie), ale poblazajac mu nadmiernie robi sie mu tylko krzywde.

[Gość: az]

> Znowu pouczasz :-(

To już Twój kaprys, że każdą moją uwagę traktujesz jako pouczanie.

> Na swoich wlasnych?

I co z tego, że na własnych?
Stan tych nóg jest równie ważny.

> Widzisz - gleboko wierze, ze obojetnie od calego cierpienia, ktore nas
spotyka,
>
> kiedy jestesmy na nie zbyt mali, mozna byc czlowiekiem, a nie bydlakiem.

Można i należy być.

> Jasne - przy kontakcie z czlowiekiem, ktory ma za soba liczne traumy, nalezy
> uzbroic sie w morze uwaznosci i szacunku (ok ok - przy kontakcie z kazdym, bo
> czemu by nie), ale poblazajac mu nadmiernie robi sie mu tylko krzywde.

Też tak myślę.

[ziemiomorze]

Gość portalu: az napisał(a):

> To już Twój kaprys, że każdą moją uwagę traktujesz jako pouczanie.

Az, warkoczyki <sojka w bok>

> I co z tego, że na własnych?
> Stan tych nóg jest równie ważny.

Jesli nie sprobujesz stanac na nogach, skad mozesz wiedziec, ze to mozesz
zrobic? I kiedy?

[dobrym czlowiekiem byc]
> Można i należy być.

Szufeleczka.

> Też tak myślę.

Nuda, nuda. Co z tym obiecanym watkiem?

z.kapryszone

[Gość: az]

> Az, warkoczyki <sojka w bok>

Poluzuj. Sobie. Ktoś tu to zalecał.

> Jesli nie sprobujesz stanac na nogach, skad mozesz wiedziec, ze to mozesz
> zrobic? I kiedy?

Jasne, że trzeba stawać na własnych nogach.
Ale nie wypada stawiać zbyt daleko idących wymagań jedynie z tego powodu, że
ktoś stoi. Bo to może być ledwo-stanie.

> Nuda, nuda. Co z tym obiecanym watkiem?

Idź na spacer ;P
Niczego nie obiecywałem.
A jeśli już, to to, że nie założę tu nowego wątku.

Zeby byc czlowiekiem

[Gość: ryb]

To trzeba byc wychowanym przez czlowieka, ewentualnie przez szkoly i silne
spoleczenstwo, zakladajac oczywiscie ze w szkolach ucza ludzie i spoleczenstwo
jest na odpowiednim etapie czlowieczenstwa. Mozna sobie mowic ze czlowiek
powinien byc czlowiekiem a nie bydlakiem...tylko ze ten bydlak mysli ze jest
czlowiekiem i jego silne "tradycje" wyniesione z domu, beda walczyly z Waszym
rozumowaniem.

[Gość: no wlasnie]

tylko jak dlugo mozna wytrzymac w takich dziwnych ukladach?
nie znosze takich gierek...

tajna broń

[fnoll]

zamiast mówić cokolwiek kontra czasem wystarczy spojrzeć, proponowane style:

- na psychiatrę ("tak, tak, proszę mówić dalej...") włączamy się słownie tylko
w momencie usłyszenia jakiegoś konkretu dotyczącego pracy, cen, pogody itp.

- na killera ("co ty qrwa pierdolisz!? odjebało ci!?") usta opadłe w grymasie
obrzydzenia, zamiast odpowiedzi - potrzeć lekko nos ("coś tu śmierdzi"); w tej
opcji nie mówi się nic, lub minimum

- na hippisa ("kocham cię bracie i siostro, choć nie rozumiem co do mnie mówisz
i nie wiem kim jesteś"), należy amiętać, by rzucic jakąś zupełnie absurdalną,
aczkolwiek pozytywną uwagą, dla wzmocnienia efektu

[Gość: malgo]

Bardzo dobra broń,trudno ją jednak zastosować
zdalnie:telefon ,net.Słowa tak ;acha..to miłe co
mówisz..,zgadzam się..,słucham Cię,(na hipisa
najlepiej chyba wychodzi),ale z mimiką gorzej
wychodzi.

[Gość: baba]

Hehehehe

[Gość: baba]

Ja od dawna nie mam do czynienia z podobnymi typami.
Moze nie wygladam na wdzieczny obiekt :-)
Mysle, ze najbardziej skuteczne jest zyczliwe zainteesowanie tematem swojej osoby
i reagowanie, jakby byla mowa o kims innym.Absolutna nieprzemakalnosc.

[Gość: ryb]

- Na Dowidzenia, w polowie monologu, nalezy powiedziec i najlepiej klepnac w
ramie: Wiesz stary, ciekawe jest to co mowisz ale ja musze juz isc...

[ta]

Fnoll, wydrukowałam :D !,
tak dla przypomnienia i edukowania następnych pokoleń.

Najlepiej zadziałało ( rozdziawiona gęba) na "killera", ale tylko raz w
stosunku do jednej osoby, wiem, że drugi raz byłby odpór.
Wyobrażasz sobie stupor tegoż osobnika, który przez x lat nie słyszał z ust
mych nawet słowa doopa?

Teraz stosuję na hippisa + koniecznie błądzący wzrok i niebiański uśmiech
(bujam się w puszystych obłokach). Działa i to jak :D

Pozdr Ta_

[fnoll]

bo by manipulator mógł działać - obiekt jego działań musi być manipulowalny,
czyli przewidywalny i reaktywny

dlatego psucie szyków manipulatorowi dzieli się z grubsza na dwie rodziny:

- zero reaktywności (postępujemy według wewnętrznego planu niezależnego od
działań manipulatora)

- totalna irracjonalność (czyli wesoła nieprzywidywalność, zaskoczenie i
kluczenie)

jeszcze dwa sposóby mi się przypomniały:

- na akademika (skupiony wyraz twarzy, broda objęta dłonią, palec na
ustach "nic nie powiem", potakiwanie), wrzucamy uwagi w stylu: "gdzieś o tym
czytałem...", "to ma nawet sens. gdyby uściślić...", "jest na to sposób, ale to
trzeba najpierw przeanalizować...", "opisz to dokładniej...", "tylko proszę,
wyrażaj się precyzyjnie..."

- na kryptosadystę "rożen wzroku" (to b. prosty sposób - wystarczy patrzeć w
jakieś nietypowe miejsce na twarzy rozmówcy - ucho, czubek głowy - mrużąc
czasem oczy jakby tam się coś dostrzegło) efekt bywa rozwalający, trzeba się
uzbroić w ultragrzeczność na wypadek wybuchu agresji, a gdyby rozmówca wprost
zapytał, czemu się tak dziwnie patrzymy, czy coś mu się przykleiło czy coś, to
trzeba się udanie żachnąć z krótkim niewinnym, uśmiechem "nie, nic, drobiazg,
naprawdę nie ma o czym mówić, wydawało mi się..."

[Gość: małgo]

Az mi narobiłes apetytu tym rożnem wzroku.. hej!

Ale chwilwo nikogo na oku nie mam,a nad

rodzinką nie chcę się znęcać (zresztą

musiałabym ich sprowokowac).;))))

[ziemiomorze]

Dwie jeszcze podobne techniki:

-rozmydlanie (na krytykanckiego umniejszacza): na kazda krytyczna uwage
krzywisz sie niby to w zastanowieniu ale z malym zaangazowaniem, i jakbys
rozprawial o sprawach nieistotnych zupelnie, bladzac wzrokiem gdzies w oddali
mowisz 'moze tak... moze nie...', 'byc moze, ale kto to wie, hm...'

-uszczegolawianie: krytyke przyjmujesz powaznie, wysluchujac z uwaga, i
dopraszajac sie szczegolow i konkretow - potem szczegolow szczegolow i
konkretow konkretow, co sprowadza kazda krytyke do absurdu albo jakze cennego
zianka prawdy (czyli wygrywasz tak czy inaczej)

(ech, techniki asertywnosci tak latwo przenicowac na manipulacje i agresje)

[caorle]

dobrzy jesteście w tych technikach...kurcze
:-)))

[Gość: małgo]

No.. aż strach Ich umniejszać,
to moze wyolbrzymiać...? :)))

O Boże,żeby tylko rożnem nie
przyładowali..;)

[caorle]

pamietaj

rożno rożnem napierdzielaj
:-)))
i nie bój się nic

[Gość: małgo]

kiedy ja kurą podszyta,rożna się boję:( :))))

[caorle]

walcz ze swymi ograniczeniami a bedziesz wielka i rożno cie nie pokona
:-)))

[Gość: małgo]

Wielka kura ,przerazająca wizja :)))

[fnoll]

w hierarchii dziobania wspięłabyś się na sam szczyt, kurczę, a może nawet...
uleciała!

tylko wtedy, to ty już chyba nie kura, a kondor byś była... czy concorde?

no i: rożen mięknie, gdy się pokaże - kurzy pazur!

hej :)

[Gość: malgo]

Mało optymistyczne bo concordy już nie latają,

kondory mają obmierzłe nagie szyje,a mi jednak

trochę na wyglądzie zalezy.Tylko ten porządek

dziobania nęcący.

ps ten pazur nie musi być z karminadla mam nadzieję?

:)))))))

kurzy pazur

[fnoll]

kurzy pazur jest:

- po pierwsze u nogi
- po drugie chropawy
- po trzecie, tak po prawdzie, mają go wyłącznie wiedźmy, rzepichy itd.

ale jak go pokazać... to fiu, fiu - parę wieków dominacji mężczyzn okazuje się
nagle niewiele znaczącym epizodem

i wtedy to można sobie podziobać :D

tylko - po co?

[czarna_ms]

Tia... skąd ja to znam...mam to na codzień w pracy...ktoś mądry powiedził, że
za duzo bab nie może razem pracować bo będą zgrzyty...i są!! mam takie dwa
egzemplarze w pracy, echh sto razy wolę pracować z facetami, nawet mogę po nich
myć kubki po kaiwe ale (nie obrażając nikogo ;)))) faceci do wszystkiego
podchodzą prościej, bez udziwnień i co NAJWAŻNIEJSZE - nie wymyślają historii
rodem z taniego horroru czy jaiegoś nędznego powieścidła ( a wiesz co ona
powiedziała o Tobie....; jak mogłaś coś takiego o mnie powiedzieć...) Bleeeeee

[para8]

ziemiomorze napisała:

> Najwazniejsze - nie dac im satysfakcji, czyli mozliwosci kontroli nad toba.
> Czyli - lekcewazyc, ignorowac, smiac sie z satysfakcja, kiedy desperacko po
> raz enty wytaczaja wszystkie swoje 'zyczliwe' i 'zatroskane' dziala przeciw
> tobie, w nadziei na rekacje.
>
> Niedoczekanie,

Ale Ty przecież reagujesz, tylko nie dajesz tego po sobie poznać, więc czy
chcesz, czy nie, oni i tak Cię kontrolują – działasz pod ich dyktando, co z
tego, że nie tak, jak by się tego spodziewali.

[Gość: ba]

> ziemiomorze napisała:
>
> > Najwazniejsze - nie dac im satysfakcji, czyli mozliwosci kontroli nad tob
> a.
> > Czyli - lekcewazyc, ignorowac, smiac sie z satysfakcja, kiedy desperacko
> po
> > raz enty wytaczaja wszystkie swoje 'zyczliwe' i 'zatroskane' dziala przec
> iw
> > tobie, w nadziei na rekacje.
> >
> > Niedoczekanie,
>
> Ale Ty przecież reagujesz, tylko nie dajesz tego po sobie poznać, więc czy
> chcesz, czy nie, oni i tak Cię kontrolują – działasz pod ich dyktando, co
> z
> tego, że nie tak, jak by się tego spodziewali


no wlasnie...

wg mnie najwazniejsze by dac im poczucie bezpieczenstwa, poczucie tego iz sa
wiele warci (bo sa tylko jeszcze tego nie wiedza).

jednym slowem, zachowujac postawe asertywna, z nie lekcewazyc, nie ignorowac
(bo to wlasnie wyzwala w ludziach postawy "umniejszaczy") zapytac ich z cala
doza milosci na jaka ida nam sie zdobyc: dlaczego sa kontrolujacy, zli,
zlosliwi...
co sie stalo? czy ktos wlasnie nadepnal im na odcisk, czy moze ten odcissk boli
od dziecinstwa...

Ignorujac, lekcewazac, smiejac sie... robimy dokladnie to samo...
bo ignorowanie jest tylko umniejszaniem...(ignorowanie to przeciez jedna z form
mobbingu,- to dla tych ktorzy nie widza zwiazku ignorowania z umniejszaniem)

jedynyum sposobem jest przerwanie zakletego kregu negatywnych emocji, reakcji i
zastapienie ich pozytywnymi

[ziemiomorze]

Smiem watpic w slusznosc tego, co piszesz.
Umniejszacze charakteryzuja sie tym, ze umniejszanie przedstawiaja jako troske,
zyczliwosc, uprzejme zainteresowanie, grzeczna obojetnosc. Nie tylko przed
innymi udaja; udaja tez przed soba. Czyli nie maja pojecia o tym, ze zachowuja
sie wrednie, nisko i zlosliwie.

Znam z Internetu kobiete, ktora, o ile komentuje jakos moje posty, to zawsze
pisze 'zet sie czepia', 'zet to czepialska' itd w tym stylu. Dokonuje
klasycznej projekcji swoich wad na mnie, bo czepiajac sie mojego czepiania jest
czepiajaca i, co charakterystyczne nie widzi tego, co robi :-)

Poza tym - wyznaje poglad, ze naprawiac swiat mozna raczej swoim przykladem (ja
sama uwielbiam inspirowac sie innymi), niz probujac zbawiac na sile.

[Gość: ba]

> Poza tym - wyznaje poglad, ze naprawiac swiat mozna raczej swoim przykladem
(ja
>
> sama uwielbiam inspirowac sie innymi), niz probujac zbawiac na sile.
>

czy zatem naprawianie swiata twoim przykladem to naprawianie ...lekcewazacym
smiechem???
ignorowaniem???

lekcewazenie i ignorowanie - toz to czyste UMNIEJSZANIE...
czyzbys tego nie zauwazyla?

[ziemiomorze]

Mam wrazenie, ze albo nie chcesz zrozumiec, albo po prostu nie wychodzi.
Pisalam o _asertywnych_ reakcjach na umniejszanie, a asertywnosc to
postepowanie stanowcze, lagodne i bez leku, w ktorym nie ma miejsca na rewanz.

Jesli istotnie jestes zainteresowana tym, co mam do powiedzenia, moze
przeczytaj jeszcze raz to, co napisalam (nie jest tego znowu tak duzo) i
sprobuj zrozumiec. Jesli masz ochote sie kogos poczepiac - zmien obiekt.

[ziemiomorze]

para8 napisała:

> Ale Ty przecież reagujesz, tylko nie dajesz tego po sobie poznać, więc czy
> chcesz, czy nie, oni i tak Cię kontrolują – działasz pod ich dyktando, co
> z tego, że nie tak, jak by się tego spodziewali.

Tak juz skonstruowana jest rzeczywistosc, ze kazda akcja powoduje rekacje. I
ludzie tez: bodziec -> reakcja.
Okreslenie 'dzialanie pod czyjes dyktando' oznacza, ze ktos reaguje w sposob, o
ktory tamtemu chodzi. Jesli zachowuje sie inaczej,
dzialam pod swoje dyktando.

z.nudzone

[para8]

ziemiomorze napisała:

> Tak juz skonstruowana jest rzeczywistosc, ze kazda akcja powoduje rekacje. I
> ludzie tez: bodziec -> reakcja.
> Okreslenie 'dzialanie pod czyjes dyktando' oznacza, ze ktos reaguje w sposob,
o
>
> ktory tamtemu chodzi. Jesli zachowuje sie inaczej,
> dzialam pod swoje dyktando.
>
> z.nudzone


Traktując ludzi w ten sposób, nie wychodzisz poza zamknięty krąg złośliwości,
dlatego mówię, że działasz pod ich dyktando – nie potrafisz spojrzeć świeżym
okiem na sytuację i nic nowego nie wnosisz. Taką samą pętlę tworzysz robiąc
odnośnik do swojej wcześniejszej wypowiedzi.
Gdybyś otworzyła się na nowe, nie byłabyś taka znudzona.

[ziemiomorze]

para8 napisała:

> Traktując ludzi w ten sposób, nie wychodzisz poza zamknięty krąg złośliwości,
> dlatego mówię, że działasz pod ich dyktando – nie potrafisz spojrzeć świe
> żym
> okiem na sytuację i nic nowego nie wnosisz.

Pisalam o _asertywnych_ sposobach. Na czym polega ich zlosliwosc? Bo ja tego
naprawde nie widze

Taką samą pętlę tworzysz robiąc
> odnośnik do swojej wcześniejszej wypowiedzi.

Zrobilam te petle, bo mialam wrazenie, ze nie zostalam zrozumiana, a nie
chcialo mi sie wszystkiego pisac jeszcze raz.

> Gdybyś otworzyła się na nowe, nie byłabyś taka znudzona.

Ja przechodzilam wiek dojrzewania i wraz z nim przechodzilam tez przez silne
checi pomagania bliznim, tym zagubionym, bezradnym, niegrzecznym i bezradnym.
Wiec to nie jest dla mnie takie nowe, rozumiesz - stad pewnie moje znudzenie.

[para8]

ziemiomorze napisała:

> Pisalam o _asertywnych_ sposobach. Na czym polega ich zlosliwosc? Bo ja tego
> naprawde nie widze

Może myślałaś o asertywnych sposobach, ale o nich nie pisałaś:

> Najwazniejsze - nie dac im satysfakcji, czyli mozliwosci kontroli nad toba.
> Czyli - lekcewazyc, ignorowac, smiac sie z satysfakcja, kiedy desperacko po
> raz enty wytaczaja wszystkie swoje 'zyczliwe' i 'zatroskane' dziala przeciw
> tobie, w nadziei na rekacje.

To o czym pisałaś, to zachowanie biernie agresywne: lekceważenie, ignorowanie
(...) jeżeli przyjąć, że w ten sposób traktujesz rozmówcę.
Jeżeli zaś lekceważysz i ignorujesz swoje uczucia, które powstają pod wpływem
ich zachowania, również nie działasz asertywnie. Nie ma bowiem w tobie szacunku
do siebie. Masz prawo czuć się źle i masz prawo, aby to jasno i otwarcie
powiedzieć. Jeżeli w pełni akceptujesz siebie, wtedy szczerze przyznajesz się
do swoich odczuć i myśli.

> Ja przechodzilam wiek dojrzewania i wraz z nim przechodzilam tez przez silne
> checi pomagania bliznim, tym zagubionym, bezradnym, niegrzecznym i bezradnym.
> Wiec to nie jest dla mnie takie nowe, rozumiesz - stad pewnie moje znudzenie.

Nikt nie karze Ci naprawiać świata, to dobrze, że masz świadomość swoich
możliwości i ograniczeń, ale nie dziw się, gdy ktoś inny nie widzi w tych
niegrzecznych, bezradnych, zagubionych bliźnich, ludzi pragnących pomniejszyć
wielkość tych, co ich rzekomo przerastają.
Czym mierzysz wielkość ludzi? Co sprawia, że jednych lokujesz na górnych
półkach, inni lądują na dolnych?
To była pierwsza myśl, jaka mi się nasunęła po przeczytaniu Twojego postu.
Właściwie to od tego powinna się zacząć dyskusja, a nie od tego, jak
traktować "niedużych".

[ziemiomorze]

para8 napisała:
> Może myślałaś o asertywnych sposobach, ale o nich nie pisałaś:
...
> To o czym pisałaś, to zachowanie biernie agresywne: lekceważenie, ignorowanie
> (...) jeżeli przyjąć, że w ten sposób traktujesz rozmówcę.

Rozmydlanie i uszczegolawianie, o ktorych pisze gdzies wyzej to klasyczne
techniki asertywnosci i to je mialam na mysli
Jak najbardziej nieasertywne lekcewazenie, ignorowanie etc dotyczylo reakcji na
zachowanie, nie osobe w ogole. Wg moich doswiadczen na unikaniu konfrontacji
(roznych jej rodzajow) traca wszyscy. Jesli w wyniku mojej reakcji na
zachowanie umiejszacza uruchomi sie zlosc czy inne poukrywane uczucia -
jego/jej i/lub moja - mamy szanse zyskac obydwoje.

> Jeżeli zaś lekceważysz i ignorujesz swoje uczucia, które powstają pod wpływem
> ich zachowania, również nie działasz asertywnie. Nie ma bowiem w tobie
> szacunku
> do siebie. Masz prawo czuć się źle i masz prawo, aby to jasno i otwarcie
> powiedzieć. Jeżeli w pełni akceptujesz siebie, wtedy szczerze przyznajesz się
> do swoich odczuć i myśli.

W mojej opinii realizuje:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=16874949&a=16928679
> Nikt nie karze Ci naprawiać świata, to dobrze, że masz świadomość swoich
> możliwości i ograniczeń, ale nie dziw się, gdy ktoś inny nie widzi w tych
> niegrzecznych, bezradnych, zagubionych bliźnich, ludzi pragnących pomniejszyć
> wielkość tych, co ich rzekomo przerastają.

No nie, mam wrazenie, ze przemycasz tu jakies zlosliwostki :-)
Jesli do mnie pijesz z tym 'rzekomym przerastaniem', to pudlo: naprawde nie
znam wielu ludzi, ktorych przerastam. Mam 158 i zeby wygodnie trzymac sie
drazka w autobusie, musze zakladac buty na obcasach.

> Czym mierzysz wielkość ludzi? Co sprawia, że jednych lokujesz na górnych
> półkach, inni lądują na dolnych?

Bardzo bym chciala wyzwolic swoj umysl z jego ograniczenia i irytujacej
ciasnoty, zyc zyciem wolnym od uprzedzen i tendencji do szufladkowania. Ta chec
jest jednak raczej irytujaco dalekim idealem niz czyms do realnego osiagniecia.
Godze sie wiec na razie z tym, ze dziele ludzi i wartosciuje, dziele na
lepszych i gorszych. I z tej malo chwalebnej pozycji przyznaje, ze ludzie,
ktorzy uparcie i regularnie zachowuja sie w bezinteresowny sposob zlosliwie i
podle, a do tego ze swietoszkowatym usmiechem na ustach, sa na moich nizszych
polkach. Gdybym mogla, wcisnelabym ich pod szafe i zapomniala do najblizszych
swiat czy cos w tym rodzaju.

> To była pierwsza myśl, jaka mi się nasunęła po przeczytaniu Twojego postu.
> Właściwie to od tego powinna się zacząć dyskusja, a nie od tego, jak
> traktować "niedużych".

Mam wrazenie, ze jestem w stanie za zachowaniem zobaczyc - lub domyslic -
motywacje. Jestem swiadoma tego, ze ci, ktorzy krzywdza, byli krzywdzeni, i ze
ci, ktorzy sie oszukuja byli oszukiwani (gdzies to jest wyzej w wymianie z azem
chyba, o ile sie nie myle). Zagubieni, bezradni, skrzywdzeni. Nadal - nie
zamierzam poblazac, nadstawiac drugiego policzka czy prosic o wiecej, bo jest
tak milo.
Jesli chodzi o pomoc, rozwazam takie mozliwosci, o ile zostane o to poproszona -
zbawianie na sile podobne jest uczeniu swini latania,


z.

PS Jestes wielonikiem?

[para8]

ziemiomorze napisała:

> para8 napisała:
> > Nikt nie karze Ci naprawiać świata, to dobrze, że masz świadomość swoich
> > możliwości i ograniczeń, ale nie dziw się, gdy ktoś inny nie widzi w tych
> > niegrzecznych, bezradnych, zagubionych bliźnich, ludzi pragnących pomniej
> szyć
> > wielkość tych, co ich rzekomo przerastają.
>
> No nie, mam wrazenie, ze przemycasz tu jakies zlosliwostki :-)
> Jesli do mnie pijesz z tym 'rzekomym przerastaniem', to pudlo: naprawde nie
> znam wielu ludzi, ktorych przerastam. Mam 158 i zeby wygodnie trzymac sie
> drazka w autobusie, musze zakladac buty na obcasach.

Tak, jeżeli za złośliwość uznać opinię, że nie masz powodu, żeby czuć się
lepszą od innych.

> Bardzo bym chciala wyzwolic swoj umysl z jego ograniczenia i irytujacej
> ciasnoty, zyc zyciem wolnym od uprzedzen i tendencji do szufladkowania.

Pozostaje tylko życzyć Tobie i nam wszystkim, żebyśmy widzieli wartość w samym
człowieku, a nie w tym, co posiada.
Całe zło pochodzi z porównywania: lepszy, bogatszy, sprytniejszy itd. i
przyznawania sobie większych praw ze względu na szeroko pojęte posiadanie.
Godne traktowanie innych, akceptowanie ich takimi, jakimi są, możesz zafundować
bliźnim nie tylko ze względu na ich dobre samopoczucie, ale też swoje własne.
Pomyśl, ile energii tracisz na utrzymanie się na piedestale. Jeśli zgodzisz się
z tym, że nie jesteśmy tym co gromadzimy, już nikt Cię nie pomniejszy, bo nie
będzie miał takiej mocy.

>
> PS Jestes wielonikiem?
>
Tak, jestem Wielkim Nikim.
Nie, nie, bez przesady, to nie posłannictwo. Mam, co prawda, własne zasady
(które czasem lubię łamać) a nie zajmuję się weryfikacją znajomych z forum, z
tej prostej przyczyny, że ich tu nie szukam.

[ziemiomorze]

para8 napisała:
> Tak, jeżeli za złośliwość uznać opinię, że nie masz powodu, żeby czuć się
> lepszą od innych.

Nie - dla mnie to nie jest zlosliwe w odbiorze, bo wyraznie napisalam, ze nie
mam takich powodow; mam jednak wrazenie, ze napisalas to ze zlosliwymi
intencjami. Czujesz roznice? Bylo tak?

> Pozostaje tylko życzyć Tobie i nam wszystkim, żebyśmy widzieli wartość w
> samym człowieku, a nie w tym, co posiada.

A jesli ten czlowiek, oprocz, jak to ujelas, posiadania rozwinietego intelektu,
licznych zdolnosci i imponujacego smaku, jest rowniez wlascicielem wielkiego
okrucienstwa i bezwzglednosci?
Cenic te cechy? Mi by bylo trudno.

> Całe zło pochodzi z porównywania: lepszy, bogatszy, sprytniejszy itd. i
> przyznawania sobie większych praw ze względu na szeroko pojęte posiadanie.
> Godne traktowanie innych, akceptowanie ich takimi, jakimi są, możesz
> zafundować
> bliźnim nie tylko ze względu na ich dobre samopoczucie, ale też swoje własne.

Mam wrazenie, ze rozmawialysmy zupelnie o czyms innym.
Watek byl o umniejszaczach - ludziach, ktorzy pod pozorem troski lub
uprzejmosci staraja sie jak najdotkliwiej dopiec. Moge cenic w takich ludziach
to czy owo, natomiast za malo pewnie we mnie xianskiej milosci, zeby cenic ich
bezinteresowna zlosliwosc. Naprawde taka cecha nie wydaje Ci sie negatywna?

> Pomyśl, ile energii tracisz na utrzymanie się na piedestale. Jeśli zgodzisz
> się
> z tym, że nie jesteśmy tym co gromadzimy, już nikt Cię nie pomniejszy, bo nie
> będzie miał takiej mocy.

Znowu - oddzielmy intencje od dobiorcy. Mnie moze upokorzyc czy dotknac tylko
osoba, z ktora jestem blisko; zlosliwosc sasiadki czy pana z pieskiem irytuje
mnie jedynie (i to w wymiarze glupoty).

> Tak, jestem Wielkim Nikim.
> Nie, nie, bez przesady, to nie posłannictwo. Mam, co prawda, własne zasady
> (które czasem lubię łamać) a nie zajmuję się weryfikacją znajomych z forum, z
> tej prostej przyczyny, że ich tu nie szukam.

A tego to juz zupelnie nie rozumiem.
Jestes myslacym gazem z Plutona?

[para8]

ziemiomorze napisała:

> Nie - dla mnie to nie jest zlosliwe w odbiorze, bo wyraznie napisalam, ze nie
> mam takich powodow; mam jednak wrazenie, ze napisalas to ze zlosliwymi
> intencjami. Czujesz roznice? Bylo tak?

Czy dobrze zrozumiałam?
Ciebie ta opinia nie dotyka, bo wiesz, że nie czujesz się lepsza, ale ja
wypowiadając tę kwestię miałam złośliwe intencje – chciałam sprawić, żebyś
poczuła się gorzej = pomniejszyć Cię. A teraz ja spytam Ciebie, czy wiesz, skąd
wzięło się to Twoje wrażenie? W mojej wypowiedzi zostałaś poddana ocenie,
porównana z innymi.

> A jesli ten czlowiek, oprocz, jak to ujelas, posiadania rozwinietego
intelektu,
>
> licznych zdolnosci i imponujacego smaku, jest rowniez wlascicielem wielkiego
> okrucienstwa i bezwzglednosci?
> Cenic te cechy? Mi by bylo trudno.

Nie chodzi o cenienie kogoś za coś, albo nie cenienie, też za coś. Cały czas
mówisz o wartościowaniu. Twoja ocena niczego w rzeczywistości nie zmieni.
Możesz to tylko zobaczyć i to powinno być wszystko, przecież i tak nie jesteś w
stanie, jak sama słusznie zauważyłaś, zmienić kogokolwiek.

> Mam wrazenie, ze rozmawialysmy zupelnie o czyms innym.
> Watek byl o umniejszaczach - ludziach, ktorzy pod pozorem troski lub
> uprzejmosci staraja sie jak najdotkliwiej dopiec.

Jesteś panią tego wątku i jeżeli uważasz, że nie trzymam się tematu to możemy
się pożegnać. Dziękuję Ci za dotychczasową dyskusję.

[Gość: az]

> Nie chodzi o cenienie kogoś za coś, albo nie cenienie, też za coś. Cały czas
> mówisz o wartościowaniu. Twoja ocena niczego w rzeczywistości nie zmieni.
> Możesz to tylko zobaczyć i to powinno być wszystko, przecież i tak nie jesteś
w
>
> stanie, jak sama słusznie zauważyłaś, zmienić kogokolwiek.

To zbyt skrajny pogląd.
Pewnie, że trudno przenicować innych, zmienić znacznie. Ale jakoś tam możemy
wpłynąć na to i owo.

> Jesteś panią tego wątku i jeżeli uważasz, że nie trzymam się tematu to możemy
> się pożegnać. Dziękuję Ci za dotychczasową dyskusję.

To się nazywa sugestia.
Wystarczyło spytać: czy trzymam się tematu?

[para8]

Gość portalu: az napisał(a):

> To zbyt skrajny pogląd.
> Pewnie, że trudno przenicować innych, zmienić znacznie. Ale jakoś tam możemy
> wpłynąć na to i owo.

Tak działają relacje, zmiany dokonują się przy okazji, bo samo słuchanie, nawet
najmądrzejszych słów, czy przyglądanie się życiu wyzwolonych, niczego nie
zmieni.

> To się nazywa sugestia.
> Wystarczyło spytać: czy trzymam się tematu?

Nazwa nie jest istotna.
Nie wpadłam na to, żeby zapytać, bo ja widzę związek. Dla mnie źródłem problemu
jest nastawienie na posiadanie.
Podobną myśl można znaleźć w wypowiedzi blondissima:

„ja osobiscie spotykam wielu umnieszaczy. umniejszanie jest trendy!!!!
w walce szczurow umniejszanie jest srodkiem do wygranej. to podobno jets
kulturowe, a zyjemy w kulturze umniejszaczy. unfortunately.”

Być może ktoś uzna to za nadinterpretację słów blondissima, ale wyścig szczurów
polegający na tym, żeby być pierwszym, sprytniejszym, lepszym, to nic innego
jak wyścig ku większemu posiadaniu, a to rodzi nierowność i związane z tym
nadużycia.

[ziemiomorze]

para8 napisała:
> Czy dobrze zrozumiałam?
> Ciebie ta opinia nie dotyka, bo wiesz, że nie czujesz się lepsza, ale ja
> wypowiadając tę kwestię miałam złośliwe intencje – chciałam sprawić, żeby
> ś
> poczuła się gorzej = pomniejszyć Cię. A teraz ja spytam Ciebie, czy wiesz,
> skąd
> wzięło się to Twoje wrażenie?

Napisalam o 'przemycaniu zlosliwostek', napisalam tez, ze 'mam takie wrazenie'
czyli nic pewnego, raczej domniemanie - mozesz nazwac to intuicja.

> Nie chodzi o cenienie kogoś za coś, albo nie cenienie, też za coś. Cały czas
> mówisz o wartościowaniu.

Konwencja narzucona, staram sie poruszac po Twoim polu. O ile sobie
przypominam, pytanie o wartosciowanie bylo pierwszym, ktore nasunelo Ci sie po
przeczytaniu mojego postu.

> Twoja ocena niczego w rzeczywistości nie zmieni.

To moze wyjasnie moje intencje: nie chcialam pisac o wartosciowaniu ludzi,
tylko - jesli juz - zachowania, a scislej - jak radzic sobie z nielubianym
zachowaniem.

W moim pojeciu, czucie do kogos zlosci z powodu bezproduktywnej glupoty jego
zachowania nie kloci sie z empatycznym wspolczuciem, ktore wynika ze
swiadomosci utajonych motywow, ktore stoja za umniejszajacym zachowaniem.
Szacunek dla cierpienia, brak takowego dla agresji.

> Możesz to tylko zobaczyć i to powinno być wszystko, przecież i tak nie jesteś
> w
> stanie, jak sama słusznie zauważyłaś, zmienić kogokolwiek.

Ale, jak slusznie zauwazylam, mam wrazenie, ze jestem w stanie zainspirowac
kogokolwiek. Cien szansy jest, a to juz wiele.

> Jesteś panią tego wątku i jeżeli uważasz, że nie trzymam się tematu to możemy
> się pożegnać. Dziękuję Ci za dotychczasową dyskusję.

Nie, dlaczego.
Ja jestem zwykla kucharka, do pani to mi hohoho jak daleko - w watku, jak uczy
praktyka i dyskusje z forumowiczami, mozna pisac o wszystkim; mi sie wydaje
ciekawe, czemu w watku o mydle zaczelas rozpisywac sie o powidle.

Wyjasnisz?
z.

[para8]

ziemiomorze napisała:

> para8 napisała:
> > Czy dobrze zrozumiałam?
> > Ciebie ta opinia nie dotyka, bo wiesz, że nie czujesz się lepsza, ale ja
> > wypowiadając tę kwestię miałam złośliwe intencje – chciałam sprawić
> , żeby
> > ś
> > poczuła się gorzej = pomniejszyć Cię. A teraz ja spytam Ciebie, czy wiesz
> ,
> > skąd
> > wzięło się to Twoje wrażenie?
>
> Napisalam o 'przemycaniu zlosliwostek', napisalam tez, ze 'mam takie
wrazenie'
> czyli nic pewnego, raczej domniemanie - mozesz nazwac to intuicja.

W swoim poprzednim poście napisałaś:
„mam jednak wrazenie, ze napisalas to ze zlosliwymi intencjami”
Odniosłam się do tych słów.

Czy Twoja wypowiedź sprzed dwóch dni: „mam wrazenie, ze przemycasz tu jakies
zlosliwostki”, znaczy co innego?

Pytając Cię o to, czy wiesz, skąd wzięło się to Twoje wrażenie, chciałam się
dowiedzieć o przyczyny Twoich odczuć, a nie o to jakim zmysłem je odbierasz.
Według mnie poczułaś się źle, bo zostałaś poddana ocenie, porównana z innymi.

> Konwencja narzucona, staram sie poruszac po Twoim polu. O ile sobie
> przypominam, pytanie o wartosciowanie bylo pierwszym, ktore nasunelo Ci sie
po
> przeczytaniu mojego postu.

Po przeczytaniu Twojego pierwszego postu o pragnących
wielkości „umniejszaczach”. Wielkość jest wymierna – posiada wartość – stąd
moje pytanie o sposób, w jaki mierzysz wielkość ludzi, a tym samym nadajesz im
wartość.

> To moze wyjasnie moje intencje: nie chcialam pisac o wartosciowaniu ludzi,

Ale pisałaś.

> tylko - jesli juz - zachowania, a scislej - jak radzic sobie z nielubianym
> zachowaniem.

A ja próbowałam odkryć, dlaczego ludzie robią sobie to nawzajem.

> W moim pojeciu, czucie do kogos zlosci z powodu bezproduktywnej glupoty jego
> zachowania nie kloci sie z empatycznym wspolczuciem, ktore wynika ze
> swiadomosci utajonych motywow, ktore stoja za umniejszajacym zachowaniem.
> Szacunek dla cierpienia, brak takowego dla agresji.

Wystarczy szacunek dla człowieka, a nie trzeba będzie szanować oderwanych od
niego cech.

> Ale, jak slusznie zauwazylam, mam wrazenie, ze jestem w stanie zainspirowac
> kogokolwiek. Cien szansy jest, a to juz wiele.

Tak.

> mi sie wydaje
> ciekawe, czemu w watku o mydle zaczelas rozpisywac sie o powidle.
>
> Wyjasnisz?
> z.

Widzę ogólny pęd ku posiadaniu i to, że mniej posiadających traktuje się jak
gorszych, tak, że oni sami zaczynają się czuć gorsi.

Proszę, nie analizuj tego pod moim kątem.
Prosiłaś o wyjaśnienie – ja proszę o nie analizowanie.
Jestem „Myślącym Gazem z Plutona” :)

Do zobaczenia na innej planecie.

[Gość: bazylia]

ziemiomorze napisała:

> Czuja sie nieduzi - tak bardzo, ze wierza, iz nie zdolaja urosnac.
> Jednoczesnie dreczy ich pragnienie wielkosci.
> Co moga w tej sytuacji zrobic? Skoro nie potrafia powiekszyc siebie,
> nalezy... hm, tak! Eureka. Pomniejszyc innych. Najlepiej subtelnie, z
> usmiechem niby to obojetnego poblazania albo zapewnieniami o zyczliwosci.
>
> Uprzejma przyjaciolka, facet na rozmowie o prace, grzeczna sasiadka,
> zatroskany kolega z pracy ... I te metody - atakowanie cichcem ('nie to,
> zebym chciala byc nieuprzejma, ale... (i jest nieuprzejma)), manipulowanie,
> operowanie domyslami i aluzjami w miejsce argumentow, obrazanie sie znienacka
> (na pytanie 'o co chodzi?' odpowiada 'nie wiesz? nie wiesz?! wybucha placzem
> albo trzaska drzwiami - i juz cie ma), nieprawdziwe uogolnienia,
> projektowanie swoich uczuc na ciebie ('mam wrazenie, ze nie darzysz mnie
> sympatia' mowi, kiedy to on nie darzy cie sympatia) itd
> Wszystko w bialych rekawiczkach.
>
> Najwazniejsze - nie dac im satysfakcji, czyli mozliwosci kontroli nad toba.
> Czyli - lekcewazyc, ignorowac, smiac sie z satysfakcja, kiedy desperacko po
> raz enty wytaczaja wszystkie swoje 'zyczliwe' i 'zatroskane' dziala przeciw
> tobie, w nadziei na rekacje.
>
> Niedoczekanie,
>
>
>

opis i diagnoza OK

leczenie,sposob na... sorry, trucizna taka sama - (potencjalna) ofiara zamienia
sie w kata...
nie zmieni to umniejszaczy...

oni sa umniejszaczami z okreslonych powodow.
nalezy zadbac o ich poczucie bezpieczenstwa, nie beda mieli potrzeby
umniejszac...

moze trzeba bedzie podjac prob wiecej niz jedna though

[ziemiomorze]

i to powyzej, co napisalas o mobbingu - ze ignorowanie to forma mobbingu -
racja. Ale ja nie pisalam o ignorowaniu osoby, ale zachowania - to roznica.
Tez: igorowanie toksycznych zachowan moze pomoc umniejszaczowi o wiele bardziej
na drodze do pozytywnej zmiany, bo zobaczy on, ze jego paskudne metody nie
odnosza skutku i moze da mu to do myslenia.

Oczywiscie, pomysl o opiekowaniu sie, dbaniu o poczucie bezpieczenstwa i
dopieszczaniu kazdego wrednego kolegi z pracy, kazdej zrzedliwej krewnej i
kazdej falszywej przyjaciolki wydaje mi sie interesujacy, ale wole pozostawic
go do realizacji innym.

z

[Gość: etta]

masz na myśli żeby pomóc dorosnąć malutkim?

Bezradnosc wyuczona

[anonim_ka]

Swietny sposob na zycie , podpiac sie do kogos zyczliwego i wrazliwego ; niech sie mna opiekuje , bo ja jestem taka niezaradna(y) / nawet przyszyc guzika nie potrafie - bo sobie igla paluszki pokluje/.Lub ,, nie pomaluje mieszkania ,, bo ta farba chlapie na wszystkie strony. Mam takich umniejszaczy na swoim horyzoncie. >> Ciezko sie od nich uwolnic

"Normalni"

[kryzolia]

omijam takie towarzystwo na odległość. I myślę ,że nie chodzi o to aby ktoś był
złoty - ale normalny, bez fałaszu. Dla mnie określenie kogoś słowem "normalny"
oznacza komplement. Tylko , że takich ludzi jest b.mało. Przebywanie z
kimś "normalnym" jest odpoczynkiem, nie zaatakuje Cie podstępnie, nie ma w
sobie złych mysli.

[glassempire]

Czujemy sie spokojnie i pewnie przy czlowieku ktoremu ufamy. Co do ktorego
jestesmy pewni ze za piec minut nie zmieni zdania bez powodu, ktorego reakcje sa
przewidywalne i zgodne ze zdrowym rozsadkiem (tzn nie zareaguje agresja na to ze
pijesz herbate bez cukru).
Normalnosc to bardzo szerokie i relatywne moim zdaniem pojecie. Zalezy od
srodowiska - a jednym konformizm bedzie przyjety za normalnosc, w innym swoboda
wypowiedzi i wolnosc slowa.
Na pewno sami zaobserwowaliscie ze w obecnosci osoby niepewnej siebie, nerwowej,
spietej sami stajemy sie tacy sami, przejmujemy od niej ow niepokoj. Czyli
ludzie "promieniuja" swoim wnetrzem na siebie nawzajem.
Przy czlowieku spokojnym, zrownowazonym, pewnym swoich slow i pogladow czujemy
sie jak na wakacjach.
Kurde, tylko dlaczego tych drugich tak malo?

[glassempire]

Tylko ze...
Kiedy czujemy sie pewnie z kims, coraz pewniej, coraz bardziej mu ufamy, mamy
pewnosc psychicznego wsparcia z jego strony i czujemy sie tak jakbysmy znali sie
od zawsze - nastepuje cos co nazywaja kryzysem rosnacych oczekiwan (The crisis
of rising expectations - czytalam o tym w oryginale wiec tlumacze doslownie a
zaden tlumacz ze mnie, po polsku to sie moze rownie dobrze inaczej nazywac).
Wywalamy wtedy na wierzch nasze dlugo skrywane leki, zlosc, agresje bo nareszcie
czujemy sie bezpiecznie. Czy ktos z Was cos podobnego przechodzil? Nagle wobec
bliskiej osoby wylazi cos z nas, cos czego nigdy nie podejrzewalismy - czujemy
ze to kompulsywne, nie sposob tego opanowac a jednoczesnie ta osoba jest nam
bardzo bliska...
Kurde, to nie na temat, lepiej spadac zanim mnie powiesza za rozwalanie topiku.
Na temat: w stosunku do "umniejszaczy" bywam bardzo uprzejma, az do mdlosci.
Przytakuje. Zachwycam sie ich erudycja i madroscia. Pokazuje jak im tego
zazdroszcze bo co tam ja, taki maly robaczek, nigdy ich wyzyn nie siegne...
Niech maja swoja satysfakcje a mnie dadza spokoj, mam wlasne sprawy na glowie a
nie ich kompleksy do leczenia. Niech ida do terapeuty.
Skadinad niewielu takich ostatnio spotykam wiec mam spokoj. A moze przestalam
ich dostrzegac?

[blondissima]

byc moze ich nie zauwazasz, a mmoze to wlasnie Twoj charakter sprawia, ze oni
czuja sie pewnie i Ciebie nie umniejszaja.

ja osobiscie spotykam wielu umnieszaczy. umniejszanie jest trendy!!!!
w walce szczurow umniejszanie jest srodkiem do wygranej. to podobno jets
kulturowe, a zyjemy w kulturze umniejszaczy. unfortunately.

Krytyka aluzyjna

[ziemiomorze]

Specjalny, specyficzny rodzaj umniejszania, ktory koncentruje w sobie wszystko
to, co w umniejszaniu charakterystyczne. Uwagi, zaczynajace sie od 'ktos tu
chyba...' albo 'niektorzy to zawsze...' i inne podobne to wlasnie krytyka
aluzyjna. Lek przed otwarta konfrontacja ('ktos', 'niektorzy', 'chyba'),
intencja zachowania pozorow uprzejmosci (aluzyjnosc wlasnie - na tak
sformulowana krytyke nie da sie odpowiedziec, bo 'przeciez nie o tobie mowilam,
hihi'), uogolnianie ('zawsze') i takie tam.

Ble,
z.

[back.door]

Nic dodać nic ująć.
Mam jedną metode "walki" z takimi krytykami: nie walczyć

[Gość: Nero]

A jak umniejsza rodzina ? Np. rodzice ?

[myga]

Wtedy dzieci sa w zyciu doroslym umniejszaczami. To zarazliwe.