Uczucia - jak sobie z nimi radzić

[mona.blue]

Chodzi mi szczególnie o te negatywne. W sumie wiem, że najpierw trzeba je w sobie rozpoznać, nazwać, określić przyczynę i mysli z nimi związane, ale co potem? Można w jakiś zdrowy sposób 'kontrolowac' te negatywne, wyzbywać się ich?

[yadaxad]

A wiesz, że pytasz o emocje? O uczucia pytałam się jak uświadamiamy sobie nienawiść.

[mona.blue]

Dla mnie niejasny jest ten podział na emocje i uczucia. Wiem, że była tu na forum dyskusja na ten temat, ale musiałabym ja sobie przypomnieć.

[yadaxad]

zaburzeniaemocjonalne.pl/jaka-jest-roznica-miedzy-uczuciami-a-emocjami/

[afq]

mona.blue napisała:

> Chodzi mi szczególnie o te negatywne.

a wiesz ze z tymi pozytywnymi lepiej tez umiec sobie radzic?
euforia tez bywa niebezpieczna

[mona.blue]

afq napisał:

> mona.blue napisała:
>
> > Chodzi mi szczególnie o te negatywne.
>
> a wiesz ze z tymi pozytywnymi lepiej tez umiec sobie radzic?
> euforia tez bywa niebezpieczna
>
wiem coś o tym
>
>

[afq]

mona.blue napisała:

> Można w jakiś zdrowy sposób 'kontrolowac' te negatywne, wyzbywać się ich?

nie wiem czy w zdrowy mozna
ja mialem kiedys swoj sposób
potem potrzebowałem 3 lata terapii uzaleznien :-)
potem sie okazalo ze nie trzeba kontrolowac, wystarczy zdrowo wszystko przezywac

[yadaxad]

Koncentrując się na przeżywaniu, nakręca się, wracając, a co chodzi, co w tym jest, co z tym, naturalnie zmienia sposób reagowania.

[mona.blue]

Czyli zmieniając myślenie?

[afq]

mona.blue napisała:

> Czyli zmieniając myślenie?

tak, np jesli jakas strata cie przeraza to moze trzeba sie pogodzic ze ona jest.. i juz

[mona.blue]

afq napisał:

> mona.blue napisała:
>
> > Czyli zmieniając myślenie?
>
> tak, np jesli jakas strata cie przeraza to moze trzeba sie pogodzic ze ona jest
> .. i juz

nie jest to łatwe w tym przypadku, o którym myślę, a wydaje się wręcz niemożliwe
>
>
>

[afq]

ja tez nie twierdze ze to łatwe i w ogole zawsze do zrobienia
ale przezywając strate rozpamietując ją kolejny raz i kolejny i kolejny
mozna się tylko zamęczyć

[afq]

czas tez robi swoje, choc mozna mu utrudniac dzialanie cofając sie raz po raz
bo przeciez to nie ma az takiej roznicy czy cos sie dzieje na prawde czy tylko w naszej glowie/myslach

[mona.blue]

Tak się wydarzyło, że tydzień temu przyjaciel ze wspólnoty miał udar, nie ma z nim kontaktu słownego, nie wiadomo, czy kojarzy, co się dzieje i nie wiadomo czy powróci do sprawności sprzed udaru, albo czy w ogóle do jakiegos znośnego stanu.
Trudno mówić o pogodzeniu się z tym.

[afq]

nie będę ci mona pisał że przecież przyjaciel ze wspolnoty byc moze niedlugo spotka sie z bogiem i spotka go wielkie szczęście
bo nie za bardzo w to akurat wierze

to jest bolesny moment,
odwiedzałem osobę w takim stanie w szpitalu, pamietam to do dzis
ale mona
ludzie odchodzą, kazde zycie konczy smierć, byc moze to byłoby prostrze
pewnie problem w tym, że nic nie wiadomo, to na pewno nie ułatwia
bo nawet nie do konca wiadomo z czym sie godzic
tak?

[mona.blue]

Tak, dokładnie. Można mieć nadzieję, mózg jest plastyczny, ale może to też być nadzieja płonna. Rozmawialiśmy wczoraj o tym w gronie przyjaciół ze wspólnoty, modlimy się za niego,a znajomy lekarz zapewnil mu miejsce w dobrym szpitalu. Co do tego, że spotka się z Bogiem to nie mam wątpliwości i że to jest największe szczescie. Ale gdyby nie doszedł do siebie, to sobie nie wyobrażam, to był bardzo aktywny, 45 letni człowiek, który jeszcze ma kawal życia przed sobą.

[afq]

45 lat.. mogłby drugie tyle, to jest strata

ta osoba o ktorej wspomniałem to była pani Jadzia
nazywałem ja babcią Jadzią choc moja babcią nie była
tak nam sie jakos zyciorysy przeplotły
byłem dla niej kims pomiedzy jej dziecmi a jej wnukami
jakos tak tą relacje odczuwałem
lubiłem z nią czasem posiedzieć, czasem mi niby wróżyła z kart czasami opowiadała jakies bajki zmyslone mrugając przy tym okiem :-)
bym miał pewnośc ze właśnie ściemnia na maksa
a czasami pogadalismy o zyciu
i nagle pyk.. i szpital
odwiedzałem ją, pamietam ze niby była przytomna, ale to nie była przytomność
niby patrzyła i chciała cos mowic, ale nic nie wychodziło
pisze o tym i pamietam.. i ten szpital
ale i to mruganie oczkiem z szelmowskim usmiechem :-)
miala 80 lat

[afq]

jeśli niebo istnieje to wole nie myśleć komu babcia Jadzia
wróży teraz z kart i komu ściemnia mrugając oczkiem :-)

[afq]

życie

[mona.blue]

Wierzę, że niebo istnieje, ale pewnie nie wróży teraz z kart, bo to nie po chrześcijańsku :)

[afq]

mona.blue napisała:

> Wierzę, że niebo istnieje, ale pewnie nie wróży teraz z kart, bo to nie po chrz
> eścijańsku :)
>
oj, gdybys ty znała Jadzie, to wcale bys nie była taka pewna ze na pewno nikogo tam nie przekabaciła i ze juz wolno ;-)

[yadaxad]

Śmierć to śmierć. Nie lubię "jazd" o śmierci, choć zdaję sobie sprawę, że są potrzebne by rozładować uczucia, które wywołuje. Wszystko co się wokół robi, robi się wyłącznie dla siebie. Bo wobec definitywnego zniknięcia nie może zrobić się już nic i głównie przed tym się ucieka w gesty, słowa, rozpamiętywania, by nie przybliżać nienaruszalnej niezmienności, świadomości definitywnego, które po prostu trzeba unieść z szacunku dla życia.

[afq]

yadaxad napisał(a):

> Śmierć to śmierć. Nie lubię "jazd" o śmierci, choć zdaję sobie sprawę, że są po
> trzebne by rozładować uczucia, które wywołuje. Wszystko co się wokół robi, robi
> się wyłącznie dla siebie. Bo wobec definitywnego zniknięcia nie może zrobić si
> ę już nic i głównie przed tym się ucieka w gesty, słowa, rozpamiętywania, by ni
> e przybliżać nienaruszalnej niezmienności, świadomości definitywnego, które p
> o prostu trzeba unieść z szacunku dla życia.

śmierć dotyka tych którzy zostają

[mona.blue]

Dobrze, że miałeś taka panią Jadzię. To tez musiało być trudne przeżycie. 80 lat to jednak co innego, ale udar to zawsze udar.

[afq]

wszystko sie jakos kiedys konczy
i raczej ciezko przewidziec kiedy i jak

[afq]

a strata zawsze jest

[yadaxad]

Raczej nie ma i już, to chowanie trupa w szafie. Rozladowuje przemyslenie co to tak właściwie jest. Myślenie układa uczucia, a poskramia emocjonalne fikanie.

[mona.blue]

Tylko jak zdrowo przeżywać np. smutek, żeby nie ześlizgnąć się w depresję?

[mona.blue]

Często emocje są adekwatne do sytuacji i chyba wtedy nie pozostaje nic innego, jak je po prostu przeżyć. Tylko, że jak to zbyt długo trwa to jest męczące i przykre. Może ten świat zachodni, w którym gloryfikowana jest radość i szczęście dla każdego każe nam niejako odrzucać negatywne emocje.
Tylko jest problem, jak te emocje zaburzają zachowanie, np. smutek, który zabiera wszelką energię, a czasem wręcz nie pozwala wstać z łóżka, no ale to już depresja.

[afq]

no nie, nie chodzi o to by myslec pozytywnie, usmiechac sie bla bla
bo to zadne remedium kiedy masz do przezycia cos negatywnego

to co.. gdy popadasz w euforie to masz myslec negatywnie? :-)

[mona.blue]

Ale znowu pogrążać się w tym, co negatywne to staje się czasem nie do zniesienia.

[afq]

mona.blue napisała:

> Ale znowu pogrążać się w tym, co negatywne to staje się czasem nie do zniesieni
> a.

no na pewno
a czemu sie w tym pogrążasz?

[mona.blue]

Bo jestem bezsilna, wobec tego, co się stało. I nie wiadomo, czy sytuacja się polepszy.

[afq]

jesli masz potrzebe pogadac, to moj gazetowy mail dziala
nie namawiam ale jesli masz potrzebe cos wywalic..

[mona.blue]

Dzięki, napisałam w sumie powyżej o co chodzi, może niepotrzebnie tu na forum.

[afq]

mona.blue napisała:

> Dzięki, napisałam w sumie powyżej o co chodzi, może niepotrzebnie tu na forum.
>

a moze potrzebnie
pisanie czyni cuda mona

[mona.blue]

Tak, pisanie i rozmowa faktycznie pomagaja, dzięki za te wymianę zdań.

[mona.blue]

afq napisał:

> mona.blue napisała:
>
> > Można w jakiś zdrowy sposób 'kontrolowac' te negatywne, wyzbywać się ich
> ?
>
> nie wiem czy w zdrowy mozna
> ja mialem kiedys swoj sposób
> potem potrzebowałem 3 lata terapii uzaleznien :-)
> potem sie okazalo ze nie trzeba kontrolowac, wystarczy zdrowo wszystko przezywac

a co to znaczy zdrowo przeżywać?

dochodzę do wniosku, że po prostu trzeba je przeżyć, że nic się z nimi nie da zrobić, a one same przemina
>
>
>
>

[afq]

mona.blue napisała:

> dochodzę do wniosku, że po prostu trzeba je przeżyć, że nic się z nimi nie da z
> robić, a one same przemina

pewnie, są po to by je przeżyć
dobrze jesli się je adekwatnie do sytuacji przeżywa

[mona.blue]

>
> pewnie, są po to by je przeżyć
> dobrze jesli się je adekwatnie do sytuacji przeżywa
>
fakt, może zdrowo to właśnie adekwatnie do sytuacji

i nie dając im się ponosić, nie działać impulsywnie pod ich wpływem, tylko włączyć rozum i wtedy dopiero działać

[astroblaster]

Świadomość Monka.
Korzystać ze świadomości.
Rozum (taki czy inny zawsze jest włączony).

[mona.blue]

astroblaster napisał(a):

> Świadomość Monka.
> Korzystać ze świadomości.

W sensie uważnosci na to to się w nas dzieje?

> Rozum (taki czy inny zawsze jest włączony).

Może jest włączony, ale nie zawsze z niego korzystamy pod wpływem silnych emocji.

[astroblaster]

Być świadomym.
Biliśmy tu o tym milion razy pianę.

Dla Ciebie Monka:
Skupienie
Odporność psychiczna
Nieustraszoność
Uważność
Działanie

[yadaxad]

Dopóki Mona nie nabędzie przekonania, że własne przekonania, to nic niebezpiecznego, i że uwiarygodnia je tylko jeszcze czyjaś akceptacja, bo bez niej czuje się zagrożona jakby robiła coś złego, to z tych podpowiedzi nie skorzysta. Bo stąd to jej nieustanne zainteresowanie zaopiekowaniem.

[mona.blue]

Widzisz coś, czego ja nie zauważałam, to o własnych przekonaniach. Nie wiem, czy uważam je za coś złego, raczej nie jestem chyba ich pewna, dopóki nie uzyskam tej akceptacji.
Podobny problem miałam w pracy, szukałam potwierdzenia swoich rozwiązań problemów u innych, co mi zarzucała moja szefowa.

[mona.blue]

Może w tym sensie jakbym robiła coś złego mając własne przekonania, że nie mam często śmiałości ich wyrażać, szczególnie gdy ktoś ma przeciwne przekonanianrak mi pewności, czy są sluszne imczy mogę je wyrazić.

[yadaxad]

Bo nawet nie o "treść" przekonań chodzi, ale sama "czynność własna" wywołuje w tobie niepokój (sądzę). A w stanie niepokoju trudno o dalsze uczucie, pewność swojej racji, obiektywną ocenę i przekonanie, potrzebujesz potwierdzenia, które ten mechaniczny niepokój zniweluje, by na czysto sprawą się zająć. A ten niepokój to taki refleks pawłowa wyniesiony z wychowania, kiedy kształtuje się poczucie własnej osobowości, napotykającej na razy.

[mona.blue]

W sumie też podejrzewam, że to z dzieciństwa. Mój ojciec jest dość autorytarny, pewnie narzucał mi swoje poglądy i objasnial mi świat nie dając często prawa do własnych przekonań, nie pamiętam, ale tak sądzę na podstawie teraźniejszości, chociaż muszę przyznać, że z wiekiem złagodniał.
Nie zwróciłem uwagi, że to powoduje mój niepokój, ale to logiczne, skoro szukam potwierdzenia i w związku z tym poczucia bezpieczeństwa.
W sumie też pamiętam taką rozmowę z wujkiem, który mówił mi, że w dzieciństwie i młodości ojciec narzucał mi swoja wolę, a ja w związku z tym sama nie wiedziałam, czego chcę. I to odbiło się bardzo negatywnie na moim życiu.

[afq]

pochwalił cie kiedyś tata? że dobrze myślisz/robisz itp?
potwierdzał ci kiedyś że dobrze kombinujesz w czymkolwiek?
czy całe życie zgadywałaś co si spodoba a co nie?

[afq]

czy raczej zawsze miałas coś do poprawy

[yadaxad]

Pewnie chwalił, jak ładnie jest posłuszna.

[afq]

yadaxad napisał(a):

> Pewnie chwalił, jak ładnie jest posłuszna.

to wcale nie jest takie oczywiste
bo moze tylko korygował kiedy nie była

[afq]

chwalenie kiedy jest dobrze i korygowanie kiedy jest zle nie buduje niepewnosci

[afq]

ok, moze nie buduje tez przekonania o tym ze moge wszystko sam
ale przynajmniej pozwala myslec ze czasem cos umiem

[astroblaster]

System kar i nagród ma i sens i nie jest zły.
Granice (zdrowe) niezbędne a przede wszystkim orientacja na potrzeby dziecka a tu jestem pewien, że Monia była niedostrzegalna, pomijana. Zimny chów, zero nagród i uznania, chyba, że po wielokrotnych poprawkach i w stylu: ‚tak jak ci mówiłem/a nie mówiłem/trzeba było tak od razu/beze mnie jesteście w dupie itp’

[afq]

astroblaster napisał(a):

> System kar i nagród ma i sens i nie jest zły.

zgadza sie
ale ma sens tylko gdy jest systemem kar i nagród
a nie tylko połową systemu
tylko kary lub tylko nagrody... robią źle

[mona.blue]

astroblaster napisał(a):

> System kar i nagród ma i sens i nie jest zły.
> Granice (zdrowe) niezbędne a przede wszystkim orientacja na potrzeby dziecka a
> tu jestem pewien, że Monia była niedostrzegalna, pomijana. Zimny chów, zero nag
> ród i uznania, chyba, że po wielokrotnych poprawkach i w stylu: ‚tak jak ci mów
> iłem/a nie mówiłem/trzeba było tak od razu/beze mnie jesteście w dupie itp’

Tu trafiłeś Astro, moje potrzeby były pomijane, uznania też sobie nie przypominam. Za to drobiazgowe kierowanie, kontrolowanie, krytyka dotkliwa, gdy zrobiłam coś nie tak. I brak możliwości sprzeciwu, bo sprzeciw powodował u niego agresję, zablokowanie wyrażania złości, compozostalo mikro dziś.

[afq]

moj ojciec agresywny nie był
jego dezaprobata, krytyka, korygowanie itd
przybierało najczęściej tą sama postać

grobowe milczenie z kamienną twarzą
zero informacji zwrotnej

prawdopodobnie mniej kamienny wyraz twarzy powinienem odbierać jako pochwałę
no ale wtedy nie przychodziło mi to do głowy

[mona.blue]

To chociaż tyle, że nie był agresywny, chociaż takie milczenie też podobno nieźle daje się we znaki. Informacje zwrotne sa faktycznie kluczowe.

[afq]

mona.blue napisała:

> To chociaż tyle, że nie był agresywny, chociaż takie milczenie też podobno nieź
> le daje się we znaki. Informacje zwrotne sa faktycznie kluczowe.
>
daje, potwierdzam

[astroblaster]

Oj AFQ -sorki- nie był agresywny?
Silent treatment to jedna z najbardziej wyrafinowanych i agresywnych form PRZEMOCY!
Bywa dużo bardziej doskwierająca niż konkretny wpierdol.

Straszna chujnia karanie ciszą.

[afq]

astroblaster napisał(a):

> Oj AFQ -sorki- nie był agresywny?
> Silent treatment to jedna z najbardziej wyrafinowanych i agresywnych form PRZEM
> OCY!
> Bywa dużo bardziej doskwierająca niż konkretny wpierdol.
>
> Straszna chujnia karanie ciszą.

miało być z przekąsem
niestety tu sie niewerbalnie mało da

[mona.blue]

afq napisał:

> chwalenie kiedy jest dobrze i korygowanie kiedy jest zle nie buduje niepewnosci
>
>
Myślę, że za mało byłam chwalona, a za dużo korygowana. Sama też się na tym łapałam jako matka, musiałam skądś to przejąć.

[afq]

mona.blue napisała:

> Myślę, że za mało byłam chwalona, a za dużo korygowana.

a skutkiem jest ciągłe szukanie potwierdzenia - dobrze mona robisz/myslisz
jako dziecko szukałaś tego u taty
teraz gdzie sie da

[mona.blue]

afq napisał:

> mona.blue napisała:
>
> > Myślę, że za mało byłam chwalona, a za dużo korygowana.
>
> a skutkiem jest ciągłe szukanie potwierdzenia - dobrze mona robisz/myslisz
> jako dziecko szukałaś tego u taty
> teraz gdzie sie da
>
Fakt, niestety. I dołożył się jeszcze ex, który z kolei miał metodę wpedzania w poczucie winy, jak coś zrobiłam nie podjęto myśli i też był kontrolujący.

Kiedyś zaczytywałam się w książce 'Koniec współuzależnienia', czasem jeszcze do niej sięgam i widze, że nie bez powodu poruszał mnie rozdział ' Potrafisz myśleć'.
>
>
>

[afq]

mona.blue napisała:

> Fakt, niestety. I dołożył się jeszcze ex, który z kolei miał metodę wpedzania w
> poczucie winy, jak coś zrobiłam nie podjęto myśli i też był kontrolujący.

wpedzanie w poczucie winy jest swietnym sposobem kontroli
na marginesie.. nie bez powodu podobał ci sie ex gdy sie pojawil

[afq]

ex przejął godnie prym po tacie
i rozwijał dalej twoje niepewności
miał ławo bo byłaś przygotowana by iść dalej w taką stronę

[mona.blue]

afq napisał:

> ex przejął godnie prym po tacie
> i rozwijał dalej twoje niepewności
> miał ławo bo byłaś przygotowana by iść dalej w taką stronę
>

I dlatego wpadłam w ten kanał na tyle lat. Jedyny pozytyw, że sa córki.

[afq]

mona.blue napisała:

> I dlatego wpadłam w ten kanał na tyle lat. Jedyny pozytyw, że sa córki.

drugi pozytyw to to ze juz w tamtym nie jestes
trzeci ze masz swiadomosc
czwarty ze potrafisz wszystko :-)

[mona.blue]

afq napisał:

>
> drugi pozytyw to to ze juz w tamtym nie jestes
> trzeci ze masz swiadomosc

Fakt :)

> czwarty ze potrafisz wszystko :-)
>
Tu bym się nie zgodziła :)
>
>

[afq]

mona.blue napisała:

> > czwarty ze potrafisz wszystko :-)
> >
> Tu bym się nie zgodziła :)

narazie nie :-)

[mona.blue]

afq napisał:
> .
>
> wpedzanie w poczucie winy jest swietnym sposobem kontroli


> na marginesie.. nie bez powodu podobał ci sie ex gdy sie pojawil

Wiem. Był podobny do mojego ojca. Inni, tacy 'normalni' wydawali mi się nudni z tego, co pamiętam.

[afq]

mona

potrafisz wszystko

[mona.blue]

afq napisał:

> mona
>
> potrafisz wszystko
>

Ciągle mi się wydaje, że sobie nie poradzę.

[afq]

mona.blue napisała:

> Ciągle mi się wydaje, że sobie nie poradzę.

to prawda
wydaje ci się :-)

[mona.blue]

afq napisał:

> mona.blue napisała:
>
> > Ciągle mi się wydaje, że sobie nie poradzę.
>
> to prawda
> wydaje ci się :-)
>
Patrząc wstecz to fakt, z wieloma różnymi sprawami sobie radziłam, chociaż z początku wydawało mi sie, że sobie nie poradzę. Ale nadal jest we mnie ten lęk i brak wiary w siebie.k
>
>

[afq]

mona.blue napisała:


> z wieloma różnymi sprawami sobie radziłam, chociaż z początku wydawało mi sie, że sobie nie poradzę.

powinnaś mieć magnes na lodówce z tym zdaniem

[mona.blue]

afq napisał:

> mona.blue napisała:
>
>
> > z wieloma różnymi sprawami sobie radziłam, chociaż z początku wydawało mi
> sie, że sobie nie poradzę.
>
> powinnaś mieć magnes na lodówce z tym zdaniem
>
:D

Tak, powinnam końcu uwierzyć, że można dać sobie radę. To kolejny duży problem.

[astroblaster]

Nie, że można dać sobie radę, tylko, że DAM SOBIE RADĘ!
Tak samo jak kiedy się nie zgadzasz możesz ŚMIAŁO w miejsce:
"tu bym się nie zgodziła" napisać/powiedzieć: "Nie zgadzam się z tym..."

[mona.blue]

yadaxad napisał(a):

> Pewnie chwalił, jak ładnie jest posłuszna.

No niestety, posłuszeństwo było w cenie.

[afq]

mona.blue napisała:

> yadaxad napisał(a):
>
> > Pewnie chwalił, jak ładnie jest posłuszna.
>
> No niestety, posłuszeństwo było w cenie.


czyli nie chwalił gdy było dobrze, ale posłuszeństwo było w cenie
widzisz ten świat zagadek? i ciągłe szukanie troche po omacku?

[afq]

afq napisał:

> czyli nie chwalił gdy było dobrze, ale posłuszeństwo było w cenie
> widzisz ten świat zagadek? i ciągłe szukanie troche po omacku?

zagadki czyli kiedy właściwie jest dobrze? kiedy ktos ci to potwierdzi
jako dziecko tych potwierdzen wiele nie mialas przez co nie zbudowalas w sobie przekonania ze ty po prostu wiesz
kiedy bylo zle bylas korygowana, metoda prob i błedów? tu zle, tam zle, jeszcze tam.. tez zle
to kiedy jest dobrze? chcialaby wiedziec mala mona
no i tak pytasz... bo sprobowac i nawet sie pomylic.. to nie chcesz.. bo zostaniesz skorygowana, czego tez nie chcesz

[mona.blue]

afq napisał:

> czy raczej zawsze miałas coś do poprawy
>

Tak, jest cholernie wymagający, perfekcjonista.

[mona.blue]

afq napisał:

> pochwalił cie kiedyś tata? że dobrze myślisz/robisz itp?
> potwierdzał ci kiedyś że dobrze kombinujesz w czymkolwiek?
> czy całe życie zgadywałaś co si spodoba a co nie?
>

Nie za bardzo mnie chwalił, a jeśli już to nie za to, że dobrze myślę czy kombinuje, raczej ogólnie za inteligencję. I on jest osobą kontrolująca innych, a co do działania, to nawet teraz czasem tłumaczy mi co i jak zrobic, myślę że to przez to sama nie kombinowałam i zdawałam się na objaśnienia i prowadzenie przez innych. Poza tym był nadopiekuńczy, a może po prostu nie wierzył, że sobie poradzę. Co do zgadywania co zgadywania to nie wiem czy o to pytasz, ale musiałam zgadywać, co im się spodoba i dostosowywać się do tego, nawet wbrew sobie.

[astroblaster]

Tylko, że Ty Monka nie szukasz akceptacji a walidacji. Akceptacja nie oznacza dla Ciebie pewności a czyjaś walidacja jakby tak -pokrętnie- zdejmuje Ci balast związany z odpowiedzialnością.

To co Yada napisała jest mądre i ma sens.
Świadomość jest punktem wyjścia.
Ja napisałem Ci jak działać, będąc świadomym. Odporność psychiczna nie bez znaczenia. Trzeba umieć też działać pod presją i dawać sobie prawo do możliwości popełniania błędów.

Jak z twoimi dylematami dotyczącymi pracy. Z mojej perspektywy nie było ich. Bynajmniej, byłaś w doskonałej sytuacji pod każdym względem. Ewentualny błąd niczym nie skutkował i Ty bardzo szybko (i to mnie pozytywnie zaskoczyło) zdałaś sobie z tego świadomość.

A wczoraj dostrzegłaś jak tanią manipulację chcę ktoś (baba kalka i stadko) na Tobie uprawiać. Taką chamską, która moim zdaniem bardzo umniejsza Twojemu intelektowi.

Nie szukałbym na TWOIM miejscu wiedzy o BPD, po co? Nie jesteś borderem i już nie będziesz.
Mam zaś wrażenie (ale mogę się mylić), że Ty przerabiasz proces rozstania się z byłym mężem; to znaczy jakby analizujesz jego osobowość pod kątem zaburzeń, bo dotarło do Ciebie, że jego nałóg miał/ma źródła a w przypadku rodzin alkoholowych nie ma ani winnych ani niewinnych, gdyż mamy ciągły proces: akcji-reakcji. Gdzie aluś (w sensie alkoholik) raz jest stroną aktywną innym razem reaktywną. Tak jak jego otoczenie.
Żeby przerobić jest okay, byle by nie wgrać sobie zbędnwgo poczucia winny, albo niedosytu. To za Tobą.

I jeszcze coś, jeszcze bardziej Cię lubię. Masz potencjał Monka.

[mona.blue]

To co napisałeś o działaniu jest mądre, tylko mi brakuje tej odporności psychicznej i nieustraszoności/męstwa i nie lubię działać pod presją, ale wiem że w pracy raczej bez tego się nie obejdzie, prawa do popełniania błędów też sobie nie daję i widzę, że nie akceptuje swoich słabości.

Co do rozstania z ex to przeszłam terapię współuzależnienia i wydaje mi się, że sobie z tym poradziłam, tylko może niepotrzebnie wracam jeszcze czasami do analizowania jego osobowości i jej wpływu na mnie. Koszmary z nim w roli głównej jeszcze się zdarzają, ale już rzadko, co też swiadczy, że może jeszcze nie wszystko ok albo że była to bardzo dużą trauma dla mnie.

[afq]

mona.blue napisała:

> To co napisałeś o działaniu jest mądre, tylko mi brakuje tej odporności psychic
> znej i nieustraszoności/męstwa i nie lubię działać pod presją, ale wiem że w pr
> acy raczej bez tego się nie obejdzie, prawa do popełniania błędów też sobie nie
> daję i widzę, że nie akceptuje swoich słabości.

a czy potrafisz siebie pochwalić?
a co się stanie takiego gdy np popełnisz błąd?

[mona.blue]

>
> a czy potrafisz siebie pochwalić?

Nie za bardzo. Nie widzę też za bardzo moich mocnych stron.

> a co się stanie takiego gdy np popełnisz błąd?
>
Nie wiem, muszę się zastanowić.

[mona.blue]

Dziękuję Wam wszystkim za dzisiejszą wymianę zdań, dala mi do myślenia.

Obowiązki wzywają.

[yadaxad]

Da sobie radę jak pozwoli sobie na zrobienie porządnej autopsji osobowości rodziców. Pozna tym i siebie. Obawiam się, że mona boi się to przepracować ze względu na obowiązkową miłość i szacunek, a tak na prawdę nabiera się pozytywnych emocji do rodziców właśnie wiedząc co z nimi było. Jakieś tam pierwsze szoki, złości, czy nawet nienawiści się oczyszczająco wypalają, a zrozumienie daje i konkretne prawdziwe uczucie z dystansem do ich wad i bez potrzeby pragnień niemożliwego.

[afq]

yadaxad napisał(a):


> Jakieś tam pierwsze szoki, złości, czy nawet nienawiści się oczyszczająco wypalają, a zrozumienie daje i kon
> kretne prawdziwe uczucie z dystansem do ich wad i bez potrzeby pragnień niemożl
> iwego.

potwierdzam, tak to biegło
przez nienawiść, wstręt, odpychało mnie
az sie wypaliło
i przyszło wszystko co trzeba
zdefiniowała sie na nowo wspólna przestrzeń

czysto

[afq]

moge zaryzykowac ze warto przez i szacunek i miłość
pozwolic sobie wejść w takie emocje
z mysla o tym co będzie po wyjściu

[yadaxad]

Widać, że Mona trwa w deklaracji uczuć, by czuć się niegrzeszącą przeciw przykazaniu, ale pod tą skorupką płynie lawa, która w jakimś zdaniu wypuszcza gejzerek palący. Zostając w nomenklaturze, bóg jej tej miłości nie zaliczy jak grób pobielany. Ale jakby się zdobyła i dorosła do świadomego uczucia, czyli przepracowała, to ma punkt.

[afq]

troche takie "nie dotykam bo jeszcze zepsuje"

[yadaxad]

Jeszcze bardziej zepsuje. Tak jakby coś trwało w punkcie.

[astroblaster]

I cóż to dodać?
Wow Yada!

[mona.blue]

Wydawało mi się, że przepracowałam ich osobowości na terapii DDD i poprzez lektury o problemowym rodzicielstwie. I faktycznie powodowało to złość i nawet początkowo nawet uczucia nienawiści. I pewna niechęć i żal i poczucie straty.
Ale może faktycznie nie do konca, bo lęk wobec ojca pozostał i niechęć wobec jego rzadkich co prawda, ale przejawów agresji słownej. A wobec matki jakaś chęć, aby w końcu mnie słuchała i zrozumiala, co wydaje się faktycznie niemożliwe.

[mona.blue]

Ale chyba już nic nowego się nie dowiem, mam wrażenie za zgłębiłam temat, a pozostało jedynie pogodzić się z ich charakterami i przebaczyć błędy, które w moim dzieciństwie popełnili. Z tym najtrudniej.

[astroblaster]

Monka, krótko, bo spłaszczasz temat niczem gimnazjalistka...

Spójrz na wpisy Yady, te o rodzicach w połączeniu z ‚wiarą’. Przeczytaj to sobie na spokojnie i jutro zrób to jeszcze raz.
Zastanów się nad tym co tam napisane.
Masz klucz do Twoich drzwi.

To co napisałaś powyżej zaprzecza totalnie temu, że to zrozumiałaś.

I jeszcze coś, nie zapominaj, że wszystko robisz dla siebie.

[mona.blue]

Nie odniosłam się bezpośrednio do tego wpisu o 4 przykazaniu bo to trudne, ale fakt że brak mi miłości do rodziców. Nie wiem tylko o dorastaniu do jakiego uczucia pisze Yada, czy o uświadomieniu sobie negatywnych uczuć w stosunku do rodziców, czy wręcz przeciwnie, o dorośnięciu do pozytywnych uczuć wobec nich, ale jedno i drugie jest potrzebne.
Ale to jednak wymaga przebaczenia.

[afq]

a moze chodzi o dorosnięcie do pozytywnych uczuc wobec siebie
o odpępnienie się
przebaczenie? tez
ale skad je brac?

mi pomogło zrozumienie ze moj ojciec nie miał szans umiec to czego mi w nim brakowało
kompletnie, zero szans
kiedys tu o nim napisałem, az heraklesa natchnąłem to własnych retrospekcji zdaje sie i wzruszen

[mona.blue]

Ja wiem, że moja matka miała trudna młodość i to mi pomaga ja zrozumieć i niejako usprawiedliwić. Trudniej jest z ojcem, też nie miał łatwo z tego co wiem, ale trudno mi usprawiedliwiac jego agresję, choć przyznaję, że już teraz zdarza się rzadko.

[yadaxad]

Odwracasz problem. Nie uczysz się matematyki na jednym konkretnym równaniu, ale poznajesz definicje i dzięki nim rozwiązujesz różne zadania. Nie chodzi o to by rozumieć akurat tego ojca i matkę, ale poznać mechanizmy i potem samemu rozwiązać te akurat niewiadome dla ciebie. A mając tę wiedzę łatwiej ci będzie i w kontaktach z innymi.

[afq]

to samo przychodzi
zalezność od oceny rodziców ostatecznie przekłada sie na kontakty z innymi
ale niezalezność również

[afq]

niedokonczone dorastanie sie tak odbywa

[yadaxad]

Ciekawe, że branie na siebie odpowiedzialności też jest przejawem niedojrzałości. Też to przeklęcie do dziesiątego pokolenia, rodzice Mony też musieli być sterowani, by wziąć na siebie przerost kontroli. A odpowiedzialność dotyczy pomocy i jej oceny a nie przyspawania.

[afq]

pewnie musieli

[afq]

genogram tez ma sens

[yadaxad]

To właśnie to przeklęcie, przekazuje się i przekazuje, a też ciekawe, że prowadzi do klapy, choć wydaje się, że pracuje na utrzymanie status quo.

[afq]

jakos widac mutuje

[yadaxad]

To nie są przeskoki, ale nakładanie się błędów przy strikte trzymaniu się przekonania.

[yadaxad]

W którymś momencie ucho się urwie.

[afq]

albo wieczko się zgubi

albo dziubek utrąci

i czajnik chlapie

[afq]

wszyscy jesteśmy czajnikami :-X

[afq]

nakładanie się błędów
no tak, bo "klątwa" nie jest przekazana 1 do 1

[yadaxad]

Nie, rośnie.

[afq]

yadaxad napisał(a):

> Nie, rośnie.

w różnych kierunkach

[yadaxad]

Jak grzyb obejmuje coraz więcej, chyba że się trafi jakiś "rewolucjonista". A tak bokiem, jakie masz scalenie z pieskiem? Ja kompletnie wpadłam - każda miłość jest pierwsza.

[afq]

dwa tygodnie temu zjadł coś, mozliwe że to były moje orzeszki solone
skonczyl z paskudnymi sensacjami, odmawiał jedzenia i picia
popadłem w panike bo to wszystko mi przypominało to co sie dzialo z poprzednim w majowke

i potem przez tydzien scalalismy sie na kozetce u weta
kroplówki, rentgeny, zastrzyki, masakra
ale wrocil do zdrowia
przy okazji przebadany pod kazdym kątem, okaz zdrowia, maszyna do biegania i skakania

poza tym.. no scaleni jestesmy bez dwoch zdan
rozumiemy sie na jeden mały gest
klopot troszke jest tylko bo przyrósł do mnie bardzo
wystarczy ze smieci wyniose a jak wracam to jakby mnie miesiac nie bylo
z tej radosci zębów mnie kiedys pozbawi
intensywnie go przyzwyczajam ze kiedy mnie nie ma to normalne
kazdego dnia musi miec to doswiadczenie bo szybko sie przyzwyczaja kiedy jestem non stop
i trzeba od poczatku

najbardziej mnie zaciekawia za to to co obserwuje w nim w stosunku do innych psów
chyba napiera spokoju i pewności
bo zaczyna inne pieski olewać, wczesniej atak na wszystko co sie zblizy na 5m

gołębia za to upolował :-/
przed ostatnim skokiem zamienił się w kota, w każdym swoim ruchu

[afq]

a.... jak byliśmy w bieszczadach w lipcu
to zobaczyłem jaki jest terytorialny

drugiego dnia zrozumiał ze ten pensjonat to teraz nasz dom
wiec

kiedy bylismy na miejscu okupował próg wejściowych drzwi
i prowadził selekcje - ty.. mozesz.. ty... nie mozesz wejsc
smiesznie ylo jak własciciel nie przeszedł weryfikacji
na szczescie wysmiał groźna minę snoopiego

[afq]

na szczescie snoopy w takich sytuacjach jest tylko mrucząco/marudzący
a nie jest ludojadem

[afq]

a jak tam wasze gody? :-)

[yadaxad]

Mojego oduczam emocji do ptaków, bo koleżance tak seterka wpadła pod auto. Domowe wrony toleruje, ale jak uważa, że przesadzają z włażeniem do mieszkania to je bez emocji podgania. Ale przed tym takiej socjalizacji nie miałam. Mam dolinkę pod nosem czasami prawie z dwudziestką psów i się uczy prymusowo. Zwłaszcza, że to jeszcze klucha, jeszcze nie poznają czy to pies, czy suczka, a zachowania dominujące ma. Oczywiście ja się socjalizuję też, tak spotykam specjalistów od bulików, co to już ileś mieli i straszą mnie, że przerośnie standard o 10kg. No i dobrze, chciałam mieć mniejszego psa, nie moja wina, że się nie udało. Z powrotami nie mam problemów, wierzy, jak mówię zostań, przyjdę, gdzieś włazi i czeka olewając dom i "stado" dopóki się nie pojawię. Bez mojej opieki nie rozrabia. Swoje problemy anonsuje, drań masywny fizycznie i psychicznie jest. Ale chyba na fb już lata, bo go focią jak szaleni, pięciu kroków nie mogę na ulicy zrobić, by ktoś nie dał się wycałować. A wzięłam psa, by mnie nie zaczepiano. No z dojrzewaniem przejdzie, a dobry stosunek do ludzi się zakoduje. A z nie realizacji azjata mnie wyleczył, wreszcie go pożegnałam. Chyba pierwsza świnka, za którą wylatują kelnerzy z knajp, że idzie gwiazda ulicy.

[astroblaster]

Jesteś pewna, że za nim?
W końcu po coś -jak sama nadmieniłaś- sprawiłaś sobie pieska haha

No Yada, porzuć tę niepotrzebną skromność ;)

[yadaxad]

Moja zasługa to tylko tyle, że ludzie nie mają obiekcji zaczepić mnie, czy mogą go popieścić. Bo rzeczywiście psiej jak na razie tak ma, że niespotykanie, bulterier wzbudza zachwyty jakby był najsłodszą puchatą kuleczką i nie dojdę do dolinki bez co parę kroków, jaki jest słodki, mogę pogłaskać.

[astroblaster]

Taaa a Ty jesteś tylko dodatkiem...
Akurat uwierzę skromna Yadunia haha

[afq]

chyba nie twierdzisz astro ze to przede wszystkim yadaxad jest puchatą kuleczką :-D

[yadaxad]

Mnie przy okazji nie głaszczą, zresztą ma powodzenie u dzieciaków - takiego pieska chcę, młodzieży, a panowie to się z doświadczeń z obronnymi zwierzają, zresztą kilka pań też mnie przytrzymało ze swoimi wspomnieniami.

[yadaxad]

Ale Afq, sznaucery to też szerokie dusze, terierowate psy potrzebują socjalizacji, by nie wpaść w obsesje, mają potrzebę dużego terytorium do poukładania zachowań, bycie w jajku je wariuje, tak że pewnie jeszcze pogadamy.

[afq]

pewnie na pewno :-)

[mona.blue]

Nie wiem o jakie konkretnie Ci mechanizmy chodzi, ale np. poznałam teorie przywiązania i sobie te mechanizmy rozpracowywalam pod kątem mojej matki.

[mona.blue]

afq napisał:

> a moze chodzi o dorosnięcie do pozytywnych uczuc wobec siebie

to trudne dla mnie, chociaż się staram, czytam nawet ostatnio książkę na ten temat

> o odpępnienie się

tu już łatwiej, ale nie do końca

> przebaczenie? tez


> mi pomogło zrozumienie ze moj ojciec nie miał szans umiec to czego mi w nim bra
> kowało
> kompletnie, zero szans
> kiedys tu o nim napisałem, az heraklesa natchnąłem to własnych retrospekcji zda
> je sie i wzruszen

trochę pamiętam ;)

[afq]

najwięcej sie stało kiedy dostałem zadanie, napisac list do ojca
z perspektywy mnie-dziecka, tamtego dziecka
oczywiście nie po to zeby go wysłać, jak to pewien mój nieroztropny znajomy uczynił ze swoim listem...

[afq]

hardcore
ile ja sobie naprzypominałem przy tym zapomnianych chwil

[mona.blue]

Dobra sprawa z tym listem. My na koniec terapii DDD też pisaliśmy listy do obojga rodziców, oczywiście też nie wysyłając.

[yadaxad]

Monie: www.youtube.com/watch?v=e_hzg5e75L0 To może cię zaciekawi.

[mona.blue]

yadaxad napisał(a):

> Monie: www.youtube.com/watch?v=e_hzg5e75L0 To może cię zaciekawi.

Dzięki

[yadaxad]

To sobie tylko dodajesz wskakując w temat przebaczenia. Nie przebacza się na hasło. Nie jest deklaracją. Aby być zdolnym do przebaczania potrzeba właśnie pracy nad świadomością. Bez wiedzy, uświadomienia sobie powiązań nie ma przebaczenia jako wewnętrznego stanu ducha. I przebaczenie nie ma nic wspólnego z oceną. Jest uwolnieniem siebie od "brudnych" emocji.

[afq]

yadaxad napisał(a):

> Nie przebacza się na hasło.

no nie
tu sie niczego sobie nie da wcisnąć

[astroblaster]

Monka, jak możesz szybko dostrzec tak: Yada, jak AFQ, czy też Astro (fuck me) zadają sobie trud, żeby Cię wesprzeć.
Masz coś w sobie; jesteś autentyczna i poszukująca.
Sekta niestety ryje też berecik, ale co chcę przez powyższe powiedzieć...
że zależy nam (fuck my ass) na Tobie, bo jesteś fajna*

*a to tylko eufemizm, na wartościowa, inteligentna, prawa, wrażliwa i takie tam...

Masz dużo zalet. Jesteś okay.
I dajesz się lubić. Bardzo.

[trust21]

mona.blue napisała:

> Chodzi mi szczególnie o te negatywne. W sumie wiem, że najpierw trzeba je w sob
> ie rozpoznać, nazwać, określić przyczynę i mysli z nimi związane, ale co potem?
> Można w jakiś zdrowy sposób 'kontrolowac' te negatywne, wyzbywać się ich?
>
>
Negatywne uczucia? Można je kontrolować, jednak po co chcesz się ich pozbywać. Jeśli nie są szczególnie mocno nasilone i destrukcyjne to są czymś normalnym.

[mona.blue]

W sumie masz rację. Gorzej jak są zbyt nasilone i przeszkadzają w funkcjonowaniu.

[yadaxad]

To się Mona uśmiechaj i noś prosto ramiona. Jak ci się nie chce uśmiechać to sobie patyk włóż w usta, by były rozciągnięte jak w uśmiechu. Mózg się dostosowuje w dobrej chemii nawet do "granych" fizycznych sygnałów.

[afq]

czy stan kiedy nie ma uczuc, nie ma emocji.. bywa satysfakcjonujący? przyjemny nawet?

[afq]

czy ten stan straszy?

[mona.blue]

afq napisał:

> czy stan kiedy nie ma uczuc, nie ma emocji.. bywa satysfakcjonujący? przyjemny
> nawet?
>
a sa takie stany, gdy nie ma emocji? czy tylko ich nie zauważamy, bo są mało nasilone czy też nie myślimy akurat o tym, co czujemy?

[afq]

mona.blue napisała:

> a sa takie stany, gdy nie ma emocji? czy tylko ich nie zauważamy, bo są mało na
> silone czy też nie myślimy akurat o tym, co czujemy?

pewnie kwestia uważności czy zauważamy, czy w ogóle patrzymy
sa chwile kiedy wiem na pewno że dzis ich właściwie nie mam
choć kiedyś bym miał

[mona.blue]

Ja w zasadzie często muszę się zatrzymać, pomyśleć i rozkminic co czuje, bo nie zauważam takich słabo nasilonych uczuć, a może faktycznie czasem ich nie mam, nie wiem sama.

[101lulilaj90]

Ja już za chwilę nie będę mieć żadnych uczuć. Życie tak mi daje w dupę, że powoli przestaję czuć cokolwiek.

[yadaxad]

Tylko tak ci się wydaje. Czujesz brak satysfakcjonujących cię uczuć, ale pustki w tym nie ma. Tylko nie dostrzegasz zapełniania się tego miejsca uczuciami groźnymi dla ciebie.