Problemy wychowawcze 18-letnich córek

[Gość: Maria]

Tak,własnie mam problem z 18-letnia córka.Moze ktos powie ze to pózno ale tak
jest juz od kilku lat i ciagle mam nadzieje ze to sie zmieni ze zrozumie,że
dojrzeje.Jednak pomimo tych 18 lat zmian na lepsze nie dostrzegam.Nie wiem
gdzie tkwi mój błąd.Od zawsze bardzo duzo z nia rozmawiam na różne
tematy,tłumaczę i bez efektów.Ktos powie ze nie powinnam narzekac bo sa
gorsze dzieci.Ona w koncu dosc dobrze sie uczy jest dosc pilna,nie pali,nie
pije i ogólnie uchodzi chyba w srodowisku za dobrze wychowaną a takze zadbana
dziewczynę.Ja niestety mam wiele zastrzezen bo jest agresywna,ciągle
podenerwowana,nadpobudliwa,uzywa przekleństw/chociaz w domu tego nigdy nie
słyszy/,żle mówi o niektórych nauczycielach w sposób wulgarny,żle odnosi sie
do rodziców w sposób chamski/co Cie to obchodzi?nie Twoja sprawa,/jest
skryta,trudno uswiadczyc od niej dobrego,miłego słowa,nie potrafi okazac
żadnej wdziecznosci za dobro jakie jej ciagle okazuję-skutek jest
odwrotny.Czesto zamyka sie w swoim pokoju z głośna muzyka,komputerem,nauką i
to jest jej swiat.Nie moge od niej wyegzekwowac np.zwykłych codziennych
obowiazków posprzatania za soba czy mieszkania,zrobienia zakupów,ułożenia
ksiazek w biurku czy ciuchów w szafce.I tak chociaz od lat nad tym
pracuje/nie dopiero teraz/to efektów zadawalajacych brak.Nieraz myśle ze moze
ma za dobrze i nie potrafi docenic tego co ma,moze ma za mało obowiazków choc
te trudno wyegzekwować np.w klasie maturalnej gdzie ma tak duzo nauki.Moze ją
za duzo wyręczm,za bardzo sie staram zeby wszystko miała co nalezy,za bardzo
o nia dbam,za bardzo sie interesuje jej problemami-staram sie pomóc,zawsze
zrozumieć,rozmawiam i wbrew ogólnym przekonaniom teraz widzę ze to chyba nie
jest dobre,bo skutek jest odwrotny.Myśle ze gdy ja jestem dla niej
wyrozumiała i w miare tolerancyjna/jesli chce to idzie np. na dyskoteke z
ktorej wraca nad ranem ale wiem z kim i staram sie miec zaufanie/ Ogólnie
jestem dla niej w porzadku-tak mi sie przynajmniej wydaje/to relacje powinny
byc dobre,powinnam otrzymac od niej chociaz miłe słowo czy uśmiech a niestety
tego mi brakuje,częto odburknie jak do jakiegos wroga co jest bardzo
przykre.Traktuje ją przyjaznie,jakby po koleżensku i niestety moze to jest
błędem bo za mało dyscypliny i rygoru.Moze macie jakies swoje doswiadczenia i
mozecie sie z nimi podzielić a moze ktos mi powie gdzie tkwi mój błąd.Może
ktos z psychologów sie wypowie.Pozdrawiam

[Gość: taka właśnie córka]

no może mam już 22 lata i napisze, ze juz studia jedne i drugie nauczyly mnie
pokory, co rzadkie jest u 18-letnich panien, jednak ten wiek i problemy jeszcze
doskonale pamietam i z checia udziele odpowiedzi.

ode mnie rowniez trudno w domu usluszec cos innego niz "co cie to obchodzi",
tez uchodze za skryta i zamknieta, no i co? po co na sile sie komus pakowac w
zycie z butami? rodzice naprawde takim wchodzeniem na sile tylko traca. lepiej
sie przyczaic i czekac. po co ma byc porzadek z ksiazkami w biurku i z ciuchami
w szafie? czy twoja corka dzieli ten pokoj z rodzenstwem lub toba? zawsze warto
komus dac taki skrawek tylko dla siebie bez obcej ingerencji. moja mama zawsze
mowi: mozesz miec burdel w swoim pokoju, to twoj pokoj, w ogole mi tam nie
wchodzi i nie sprzata od wielu 13 roku zycia, za co jestem jej bardzo
wdzieczna, bo choc przez wiekszosc czasu jest tam rzeczywiscie burdel ( to
znaczy biurko i okolice sa porzadne, dla nauki), to robie czasem rzetelny
porzadek od podstaw, zupelnie sama i jestem potem z niego szalenie dumna :D.

rzeczywiscie, jesli chodzi o mycie po sobie to powinny twoje zyczenia byc
respektowane, przeciez kazdy powinien po sobie umyc wanne, kibel, naczynia,
tymbardziej ze juz nie jest dzieckiem. moja mama tez miala ze mna ten sam
problem, sama nie wiem dlaczego uwazalam, ze to ona powinna to wszystko robic.
aha juz wiem dlaczego. moze dlatego ze robila to przez kilkanascie lat, bez
zadnego slowa, za to pewnie z wewnetrznym poczuciem poswiecenia sie dla
rodziny. to troche bezsensu i niepsychgologiczne podejscie. bo jak mozna
docenic cos, czego smaku sie samemu nie zna? jak mozna docenic umyta wanne,
kiedy sie samemu nigdy nie pochylilo nad ta wanna? to przeciez taki maly
problem dla mamy, ona chyba nie ma co robic, skoro tyle sprzata, wiec niech ma
ta satysfakcje ze moze sie w czyms przydac.

niby piszesz ze traktujesz ja po przyjacielsku czy tam kolezaensku, ja jednak
nie mam kolezanek ktore za mnie robia rozne rzeczy, jak mozna nie gardzic
osoba, ktora sie plaszczy przed corka i jeszcze robi za nia rozne
rzeczy.calkowicie doroslą coreczką! to ze moze wracac o ktorej chce to nie
powinien byz jej przywilej ale prawo jako doroslej osoby. ale jest obowiazkiem
jako doroslej osoby powinny byc tec zwykle dzienne prace domowe prawda?

zdecydowanie twoje domysly, ze moze za duzo ma i nie potrafi tego wtedy docenic
sa sluszne. na pewno twoja corka ma za maloobowiazkow i nie usprawiedliwia jej
zadna matura,bo matura to tak naprawde nic takiego i nie mozna kogos wyreczac,
kto ma diwe raczki i nozki. na pewno znajdzie jakis czas na zakupy. tylko czy
bedzie jej sie chcialo, skoro jak podejrzewam prze prawie cale zycie wyreczala
ja mama? czy czytalas artrykul w tym tygodniu w neewsweeku o rozpieszczonych
dzieciach, jak powiedziec nie? polecam . www.neewsweek.pl

piszesz ze jestes wyrozumialai tolerancyjna. hmm mkoze to jest dla twojej
corkioznaka slabosci? moze wcale tego nie rozumie? albo uwaza ze takie cos
poprostu jej sie nalezy.

z drugiej strony rzeczywiscie czyzbys nie przesadzala? ja np. w wieku twojej
corki, choc bylam prymuska w szkole, bralam narkotyki, palilam,pilam zadawalam
sie z ludzmi z zawodowki. moja mama naprawde miala powody do zmartwien.

[myga]

Nie przejmuj sie, te dzieciaki z 1986 roku takie juz sa, to rok tygrysa.......
Moj mlody tez balaganiarz, i tez nerwus, tez potrafi odburknac, ale w glowie ma
tez poukladane. Poza tym to klasa maturalna i to nowa matura, wiec wszyscy oni
sa podenerwowani. Sprobuj lagodnie,to pomoze. Moj synek, mimo ze balaganiarz,
jak poprosze, to zrobi wszystko, bo ma dobre serduszko, ale jak bym ostro do
niego, to by sie postawil.
Wszystko, co jej w glowe ulozylas do 14 roku zycia, to tam jest. Wyjdzie za
pare lat.

[Gość: córka]

newsweek.redakcja.pl/archiwum/artykul.asp?Artykul=10952

[Gość: Malgorzata]

Mam corke siedemnastoletnia i szczerze mowiac nigdy nie mialam z nia zadnych
problemow. Sama sie nie raz zastanawiam co sie na to zlozylo. Ja staralam sie
zawsze byc dla niej przyjaciolka. Moze to brzmi sztucznie ale mi sie to
udalo.Zawsze bardzo uwaznie jej sluchalam i odpowiadalam konkretnie na jej
zarzuty w stosunku do mnie. Piszesz ze jej tlumaczysz a ja staralam sie
najpierw dokladnie zrozumiec co mi zarzuca. Kiedys nie wiedzialam co
powiedziec. Powiedzialam ze ja bardzo kocham. To podzialalo. od tego wyszlam.

[ewax100]

tak,rozmawiam,tłumacze ale przedewszystkim staram sie ja zrozumiec.Czesto mówie
jej ze ją kocham i to bardzo-jednak to nie skutkuje.Z domu tez nie wynosi złego
przykładu,miedzy mna a mężem tez wszystko jest w porzadku.Być może że jej
zachowanie wynika z nadpobudliwosci,nerwowosci jakie wynosi ze szkoły z
nadmiaru obowiązków własnie szkolnych,braku zrozumienia ucznia przez
nauczyciela z nadmiaru czasu spedzanego nad ksiazkami-ale na to niestety nie
mam wpływu.

[procesor]

Gdzie jest ojciec twojej córki??

zle Ci sie wydaje

[Gość: gf]

Nie jestes w stosunku do niej w porzadku.

Nie jest porzadku oczekiwanie, ze skoro sie 'tlumaczy i tlumaczy' to ktos ma
sie do Twoich wyobrazen dostosowac. Ma pelne prawo zle mowiec o niektorych
nauczycielach, a Twoim psim obowiazkiem jest nieokazywac swojej dezaprobaty dla
tego faktu, tylko rozmawiac z nia o nich i w szkole zawsze stawac po jej
stronie. Co Cie obchodzi porzadek lub nie w jej biurku?? To nie Twoje biurko!
Biedna dziewczyna...

Nie moge tez za bardzo uwierzyc, ze dorosla kobieta nie orientuje sie, ze bycie
nastolatkiem to czas rozmaitych emocjonalnych klopotow.

> nie potrafi okazac
> żadnej wdziecznosci za dobro jakie jej ciagle okazuję

jestes beznadziejna matka i beznadziejnym czlowiekiem...

[ewax100]

Hmm...dzieki za zrozumienie,ale wyobraz sobie,ze własnie zawsze staram sie ją
zrozumiec wysłuchac,doradzic,zawsze stoje po jej stronie.Ale skoro "moim psim
obowiązkiem jest aprobowanie" rzucanych wulgaryzmów to wybacz...uważam to za
brak szcunku a jesli go brak dla nauczycieli/choc przyznam tez ze nie kazdy na
to zasługuje/to brak go bedzie takze w przyszłosci dla innych a to nie jest
dobre.Jesli chodzi o biurko-hmm...nie mozna byc małostkowym bo nie chodzi tu
tylko o biurko to tylko przykład małego zaangazowania w takie sprawy.Akurat
emocjonalne kłopoty,sprawy zwiazane z matura to ja rozumie az za dobrze ale nie
oznacza to jednoczesnie braku szacunku,usmiechu i dobrego słowa dla
najbliższych-chyba to nie jest zbyt wygórowane oczekiwanie.Pozdrawiam

[Gość: gf]

Jesli nie rozumiesz tego, ze nie kazdemu nalezy sie szacunek, to znaczy, ze
malas w zyciu wiele szczescia. Dlaczego ona nie ma prawda nazwac 'idiota' (czy
jak tam) kogos, kto byl dla niej np. niesprawiedliwy? lub w ponizajacy ja
sposob naduzyl swojej wladzy? Rozumiem, ze nie rzuca im tego w twarz, tylko tak
ich nazywa w Twojej obecnosci. Jesli Tobie nie zdarza sie nazwac kogos fatalnie
pod nosem, to znaczy tylko tyle, ze masz inny temperament niz ona.

Podalas przyklad biurka, czyli uwazasz ze powinna sprzatac w biurku - proste.
Tymczasem przyklad jest dla mnie bulwersujacy. Nota bene, wiekszosc nastolatkow
balagani, to norma a nie wyjatek. I jakos dziwnym trafem w koncu im sie
zmienia...

To jest wygorowane zadanie 'usmiech dla najblizszych'. Zreszta, na najblizszosc
trzeba zasluzyc. Pewnie nie jestes dla niej wcale taka najblizsza...

Po drugie, jak sie kogos kocha naprawde, to bezinteresownie. A Ty kochasz za
cos. W nadziei ze dostaniesz zwrot poniesionych nakladow.

Wiesz, co? nie zycze tego Twojej corce, ale Ty powinnas doswiadczyc jakichs
prawdziwych klopotow. Jakby tak wpadla w narkotyki, albo zaczela krasc czy w
ciaze zaszla, to wtedy moze by Ci sie nie nudzilo i nie wymyslalabys sztucznych
problemow.

[ewax100]

Wiesz co?widze ze nie jestes partnerem do dyskusji.Umiesz tylko obrażac nie
znajac faktów.Pisałam,nie chodzi tylko o biurko ale o zerowe zaangazowanie we
wszystkie sprawy domowe/oprócz szkoły/Oczywiście ze miłosc jest bezinteresowna
i w tym cały problem jesli sie kocha spotykając sie z
chamstwem,wrogościa,brakiem zrozumienia i szacunku-czy to takie dziwne?"A Ty
kochasz za cos"-wiec uważasz że dobre porozumienie,usmiech,dobre
słowo,niepyskowanie do drugiego to jest to za coś?Hmm...no cóż? pewnie mam za
duże wymagania od zycia.

[Gość: gf]

Ooo a wiec i obrazona sie poczulas? Oooo!

Nie rozumiesz, co napisalam? Pojmuje, ze nie chodzi Ci tylko o biurko, ale
chodzi Ci TEZ o biurko. Rozumiesz? Podalas przyklad jej grzechu, ktory w mojej
ocenie swiadczy fatalnie o osobie podajacej przyklad. Sam fakt, ze mozesz
pomyslec o jej upodobaniu do balaganu w biurku jako o jej wadzie, ktora trzeba
wykorzenic, jest KURIOZALNY.


> Oczywiście ze miłosc jest bezinteresowna
> i w tym cały problem jesli sie kocha spotykając sie z
> chamstwem,wrogościa,brakiem zrozumienia i szacunku-czy to takie dziwne?"

Stek bredni. Kiedy kogos kocham i on kocha mnie - jest mi milo. Kiedy kogos
kocham a on mnie nie (lub mi tego nie okazuje) nie kocham go ani o milimetr
mniej. Nie rozumiesz, ze wymaganie od kochanej osoby, ze bedzie sie do Ciebie
usmiechac etc. to Twoja milosc wlasna?

Jeszcze raz glebokie wyrazy wspolczucia dla Twojej corki. Uwierz na slowo, ze
to nie w niej problem.

[ewax100]

Brak mi słów.Jasne że nie kocham jej mniej tylko bardzo a moża za.Ale czy
naprawde nadal uważasz ze byc dla kokos miłym,grzecznym,taktownym to jest
jakies oczekiwanie za "coś" z mojej strony????Na litosc takich rzeczy nie robi
sie za coś tylko od serca,dobrego wychowania,kultury.Myśle ze kazdy w stosunku
do kazdego powinien sie odnosic mile i grzecznie niezaleznie od tego czy ktos
go kocha czy nie a co dopiero do rodziców i w ogóle nalbliższych.A już na pewno
nie robi sie tego za cos tylko tak normalnie od siebie bo komu jak komu ale
rodzicom taki szcunek sie nalezy.A jesli tak nie jest to jest troszke przykre i
chyba niezbyt miłe,prawda?Uwazasz że nie???Nie mozna swoich emocji,nerwów
przyniesionych np.ze szkoły czy pracy odbijac na innych.Trzeba panowac nad
swoimi nerwami i w miare oczywiście nie uzewnetrzniac tego.Pozdrawiam i życzę
bardziej zdrowych przemysleń

[procesor]

Ewax, nie denerwuj sie, gf i tak nie przegadasz, ten typ tak ma.

Chyba że chcesz mieć dobry trening do rozmów z córką, hehe.
Skoro sie jej nie spodobałaś posłużysz za worek treningowy..
Po prostu nie przejmuj się, co ci przeszkadza co ona o tobie myśli i pisze?? :)

[Gość: gf]

> Skoro sie jej nie spodobałaś posłużysz za worek treningowy..

tak! niech sie szybciusio ustawi w roli ofiary ;))

[Gość: gf]

Mnie tez brak slow. Czy nie uwazasz, ze nie masz prawa do oczekiwan? A
oczekiwanie grzecznosci, taktownosci etc. od nastolatki, ktora ma problemy, o
ktorych Ty juz zapomnialas (lub nigdy ich nie mialas) jest niepowazne?

A dlaczego ona ma byc kulturalna? Jakie Ty masz prawo oczekiwac od
niej 'kultury' (wedlug Twojej zreszta definicji)?

Nie wydaje mi sie, zeby sam fakt zrobienia mnie dawal moim rodzicom prawo do
zadania ode mnie grzecznosci. Ewentualnie moze tego zadac ktos, kto sam jest
grzeczny. Ale ktos, kto narusza moja prywatnosc? Skad Ty w ogole wiesz, ze ona
ma bajzel w biurku? Zagladalas?

Nie wyladowuje na ludziach trzecich zlosci, nigdy. Zawsze wyladowuje ja
(konstruktywnie lub nie, zamieniajac ja na jakis 'asertywny' twor lub nie,
zaleznie od ochoty) na osobach drugich, czyli bezposrednich przyczynach.

Nie znam Cie jako matki, rzecz jasna, ale pare zdan tu napisalas i na tej
podstawie podejmuje dyskusje. Niektore zdania zapalily mi w glowie czerwone
swiatlo.

Nerwy jak najbardziej nalezy uzewnetrzniac. W przeciwnym razie padniesz na
raka, zaliczjac po drodze wrzody i nerwice. Wiec to ja zycze zdrowszych
przemyslen i wiecej szczescia Twojej corce :D

[Gość: malgo]

Jakaś racja jest w tym co GF piszesz,ale rodziców
odporność tez ma granice i oni tez muszą sobie
radzić z emocjami.Nad emocjami trudno czasem zapanować
doroslemu,tak samo jak dziecku.Wiem,ze to zle i ze rodzic
powinien ale..Rodzic kocha ,trudno mimo to znieść mu
kilkuletnie bombardowanie złym humorem,zlym słowem,gniewem itd.

Schodząc do poziomu biurka - miłosć,miłoscią ,a miło nie jest
gdy się znajduje np.brudne majtki za kanapą w salonie,(autentyczne),
a dziecko odmawia zrobienia z tym porządku.Przyziemne ale bywa i nie
będę przytaczać innych opowieści z zycia znajomych rodziców nastolatkow,
bo są jeszcze drastyczniejsze.

Masz rację GF to nie dziewczyna ma problem tylko cała rodzina.Wszyscy
nie wiedzą jak sobie poradzić z emocjami.

ps Tworki dwa turnusy ;)))))

[Gość: gf]

tak, ale nie dowiedzielismy sie na razie niczego o dziewczynie w stylu 'majtki
za kanapa w salonie' - przytoczone 'grzechy' sa w moim pojeciu bardzo malego
kalibru, w tym sek...

[Gość: abe]

gf, a czy Ty przypadkiem nie spadłaś z krzesła i nie nabiłś sobie guza, hę?

Problemy rodzicow

[psychoguru]

Gość portalu: Maria napisał(a):

> Tak,własnie mam problem z 18-letnia córka.Moze ktos powie ze to pózno ale tak
> jest juz od kilku lat i ciagle mam nadzieje ze to sie zmieni ze zrozumie,że
> dojrzeje.Jednak pomimo tych 18 lat zmian na lepsze nie dostrzegam.Nie wiem
> gdzie tkwi mój błąd.Od zawsze bardzo duzo z nia rozmawiam na różne
> tematy,tłumaczę i bez efektów.Ktos powie ze nie powinnam narzekac bo sa
> gorsze dzieci.Ona w koncu dosc dobrze sie uczy jest dosc pilna,nie pali,nie
> pije i ogólnie uchodzi chyba w srodowisku za dobrze wychowaną a takze zadbana
> dziewczynę.Ja niestety mam wiele zastrzezen bo jest agresywna,ciągle
> podenerwowana,nadpobudliwa,uzywa przekleństw/chociaz w domu tego nigdy nie
> słyszy/,żle mówi o niektórych nauczycielach w sposób wulgarny,żle odnosi sie
> do rodziców w sposób chamski/co Cie to obchodzi?nie Twoja sprawa,/jest
> skryta,trudno uswiadczyc od niej dobrego,miłego słowa,nie potrafi okazac
> żadnej wdziecznosci za dobro jakie jej ciagle okazuję-skutek jest
> odwrotny.Czesto zamyka sie w swoim pokoju z głośna muzyka,komputerem,nauką i
> to jest jej swiat.Nie moge od niej wyegzekwowac np.zwykłych codziennych
> obowiazków posprzatania za soba czy mieszkania,zrobienia zakupów,ułożenia
> ksiazek w biurku czy ciuchów w szafce.I tak chociaz od lat nad tym
> pracuje/nie dopiero teraz/to efektów zadawalajacych brak.

Zestawienie tych faktow swiadczy ze problem zaczal sie i rozwijal sie od strony
rodzicow. Trudno wchodzic w szczegoly ale tak na pewno jest. Teraz na korekcje
jest juz za pozno.

Poniewaz corka jest juz dorosla (!) nalezy po piewsze dazyc do tego by mozliwie
szybko sie usamodzielnila, idealne byloby gdyby zamieszkala osobno. To moze
by oczywiscie bardzo trudne czy wrecz niemozliwe ale byloby idealem i corka
okazala by sie szybko naprawde wspaniala i mila osoba. Wiec co mozna zrobic po
drugie to PRZESTAC traktowac ja jak dziecko i zwracac uwage na to co robi z
wyjatkiem drastycznego naruszania zasad wspolzycia w rodzinie. Ale takie rzeczy
jak balagan w jej pokoju koniecznie nalezy odpuscic. Z kolei pomoc w domu nalezy
postawic tak by wyeliminowac obsluge corki, niech sama sie obsluguje.

[procesor]

psychoguru napisała:
> Poniewaz corka jest juz dorosla (!) nalezy po piewsze dazyc do tego by
> mozliwie szybko sie usamodzielnila, idealne byloby gdyby zamieszkala osobno.
> To moze by oczywiscie bardzo trudne czy wrecz niemozliwe ale byloby idealem
> i corka okazala by sie szybko naprawde wspaniala i mila osoba. Wiec co mozna
> zrobic po drugie to PRZESTAC traktowac ja jak dziecko i zwracac uwage na to
> co robi z wyjatkiem drastycznego naruszania zasad wspolzycia w rodzinie. Ale
> takie rzeczy jak balagan w jej pokoju koniecznie nalezy odpuscic. Z kolei
> pomoc w domu nalezy postawic tak by wyeliminowac obsluge corki, niech sama
> sie obsluguje.

Dokładnie tak.
Jej pokój niech będzie jej twierdza al ereszta mieszkania - wspólna przestrzeń
to teren gdzie powinna się dostosowac do reszty rodziny.
Nie chce? Cóż, Ok. Al ew tym momencie zero pranbia jej ciuchwó - nawet za
pomoca prlaki, zero prasowania, zeroi śniadanek itp. Obiad jako robiony dla
całej rodziny wiadomo - również dla niej. Ale zawsze można jej wykupić obiady w
w szkole..

Oa chce przywilejów dorosłości - to niech wie ż eoprócz tego są jeszcze
obowiązki.
Jak nie będzie miała co na grzebiet włożyć bo nie uprane i nie uprasowane -
szybko zauwazy że albo samodzielna praca albo współ-praca..

No i gdzie ten jej ojciec????

[ewax100]

Ojciec mysli podobnie jak ja, tez jest bezradny i zyczyłby sobie lepszego jej
zachowania i relacji z córka.Pewnie to tak juz musi byc ze rodzice chociaz chca
dobra dziecka i robia wszystko dla niego nie maja co sie spodziewac
odwzajemnienia chocby tylko uśmiechem czy dobrym słowem.

[procesor]

Jedynaczka. Kochana, uwielbiana, z która sie rozmawia i stara wsyztsko rozumieć.

Ale w któryms momencie i to pewnei wczesnym, przegapiliscie wymagania.
Sama napisałaś:
>>Pewnie to tak juz musi byc ze rodzice chociaz chca dobra dziecka i robia
wszystko dla niego<<

Rodzice którzy chcą dobra dziecka NIE POWINNI ROBIĆ WSZYSTKIEGO DLA NIEGO. Bo
wyrośnie z niego rozwydrzony bachor a potem taki nastolatek jak twoja córka -
zero względów dla innych. Kochac trzeba mądrze. Stawiac wymagania od małego -
dostosowane do wieku oczywiście. Teraz chyba juz tylko samo życie nauczy twoja
córkę że oprócz przyjemności sa i obowiązki. Nie martw sie, zacisnij zeby i
pozwól jej na samodzielność.
Na pewno zacznij od nieobsługiwania jej.
Kto jej dziś zrobił śniadanie i kanapki do szkoły?? :))

[Gość: malgo]

Te kłopoty zaczęły się jak pisałaś kilka lat temu.
Widać,ze są związane z dojrzewaniem i burzą hormonalną.
Dla rodzicow takie"szalenstwa"dziewczyn są jeszcze bardziej
zdumiewające niż zachowanie chłopców.Bo zwykle nawet maly
chlopiec broi,a dziewczynki z w y k l e są układne,potulne.
Jak spadnie na nie dojrzewanie, rodzicom oczy się robią
okrągłe ze zdumienia jak spodki,taki duzy jest kontrast.
Wierzyć się nie chce,ze ten"ropucha"to nasza wczorajsza
księżniczka.To jak historia Dr.Jekylla i Mr.Hyde.
Do tego dochodzi stres szkolny,ktorego pewnie nie umie
dziewczyna rozladowac inaczej jak na rodzicach.Zawsze najlatwiej
pozbyć sie napięcia dokładając najbliższym,wielu dorosłych
też tak robi.
Oprocz realizowania rad dot.wymagan,rodzice muszą uzbroić się w
cierpliwość,bo slonce kiedyś znowu wyjrzy zza chmur.

ps.staraj sie, dla wlasnego zdrowia niepróbować zmieniać zlych
humorów córki,ciągle wypytywać i nie daj się sprowokować do
dziecinnych zachowań;np.trzaskanie drzwiami, krzyki,używanie
takiego języka jak Ona-nieskuteczne i moze wejsc w krew na stałe

[Gość: Kicia]

O rany, jakbym slyszala moja matke, umowilyscie sie czy co?;-)
Najpierw napisze pare slow o sobie, zebyscie widzieli, w jakich okolicznosciach
wyrobilam sobie takie a nie inne poglady: Bylam chyba osoba dosc podobna do
corki Marii: dobra uczennica, zwlaszcza jesli chodzi o przedmioty, ktore mnie
interesowaly, troche popalałam (papierosy), troszeczke popijalam (bardzo malo),
troche pomagałam w domu, ale bez entuzjazmu. W klasie maturalnej wygralam
ogolnopolska olimpiade polonistyczna, swietnie zdalam mature i bylam druga na
liscie przyjętych na dosc elitarny kierunek studiow. Niestety, mojej matki nic
nie było w stane nic zadowolic. Wiecznie o wszystko miala pretensje, nie tylko
mi ale również wszytkim dookoła opowiaala, jaka jestem koszmarna, opowiadala to
nawet moim tesciom tuz po slubie! Kiedys powiedział mi, ze jestem najwieksza
kleska jej zycia. Ponieważ zawsze bylam dosc wrazliwa, zapewne rozumiecie, jak
bardzo to przezywalam. Mogłabym jeszcze wiele napisac, ale mysle, ze już
wszyscy rozumieja o co chodzi

W koncu mi się to znudzilo – zerwalam kontakt. Ostatnie 4 lata bez jej ciągłego
gderania były najszczęśliwszymi w moim zyciu.

Sama jestem matka obecnie 12-letniego chłopca i macocha 10-letnej dziewczynki.
Może nie najlepsza, ale bardzo się staram. Wychowuje dzieci jak mi się wydaje
dosc surowo, stawiając jasne zasady i oczekując ich respektowania. W zamiar
staram się im dawac przede wszystkim bezwarunkowa milosc i akceptacje. Zachęcać
ich do mierzenia się z wyzwaniami. Wierzyc w ich sukces. Oczywiście, czasami
się stawiaja, a ja jako choleryczka nie pozostaje im dluzna. Czasami nie maja
ochoty na moje czułości, rozmowe, czasami maja zły humor. Musze to zaakceptowac
i jestem przygotowana na to, ze będzie coraz gorzej w miare jak będą dorastaly.
Być może będzie taki okres kiedy przestane być dla nich wazna, ale wiem, ze nie
na zawsze, ze nasze wiezi sa zbudowane na tak silnym fundamencie, ze kiedys do
mnie wroca.

Mysle, ze Maria nie potrafi docenic swoje corki, zrozumiec ani zaakceptowac
procesu dorastania i usamodzielniania się. Mysle, ze niezdrowe jest jej
oczekiwanie wdzięczności – juesli nie potrafisz dac z serca, z miłości i
oczekujesz, ze corka będzie ci wdzieczna jak pies, to może nie dawaj wcale.
Przypomnij sobie po co zdecydowałaś się na dzieci – czy po to, by były ci
wdzięczne?
Szkoda tez, ze nie potrafisz zaakceptowac osobowości swojej corki. Jest
nadpobudliwa, nerwowa, piszesz, nie przyszlo ci do glowy, ze wszystkie
nastolatki takie sa? Piszesz, ze jest skryta – a może ty powinnas uszanowac
jej prawo do prywatności? Czy ty mowisz jej o wszystkim, czy o tym, co uwazasz
za stosowne? Może ona tez ma prawo sama ocenic, czym się chce z toba dzielic a
czym nie? Piszesz o brzydkich slowach – ja na twoim miejscu cieszyłabym się, ze
jej młodzieńczy bunt ogranicza się do przekleństw, a nie pijaństwa, narkotykow,
zaniedbywania nauki… Twoja corka nie może być konformistka, bo nigdy nie
dorosnie. Piszesz jeszcze, ze corka krytykuje nauczycieli… Mysle, ze to
cudowne, ze ma wlasne zdanie, ze nie ulega autorytetom. Zreszta, patrzac na
poziom nauczycieli moich dzieci, wcale się temu nie dziwie. Szacunek to cos, na
co należy zasłużyć, nie przysluguje on automatycznie z racji pełnionej funkci.
Musi na niego zapracowac i szef, i nauczyciel, i rodzic… Zycze, by ci się to
udalo.
Pozdrowienia
Kicia

[Gość: Malgorzata]

najwazniejsze umiec dac dowod uczucia. nie mowic kocham takim tonem jakbym
mowila ze to naklada na nia odpowiednie obowiazki tylko jako konkretna
bezinteresowna informacja. wydaje sie proste ale niewiele osob to potrafi.
poswiec jej czas. porozmawiaj w taki sposob aby poczula ze nie oczekujesz
konkretnego zachowania tylko rozmawiasz bo bardzo ci zalezy na
porozumieniu.potem dopiero wymagania wypowiedziane spokojnym tonem bez nerwow
agresji. tonem nie znoszacym sprzeciwu ale bez histerycznego stawiania sprawy
na ostrzu noza.

[Gość: Malgorzata]

caly problem moze lezec wylacznie po stronie ojca lub prawie

[ewax100]

Zgadzam sie z Toba ze najważniejsze umiec dawac dowód uczucia ale własnie to
robie i robiłam /może za wiele/nie tylko oczywiscie przez samo powiedzenie
słowa "kocham"ale zainetresowanie sie,poswiecaniu wiele czasu na wspólne
rozmowy-nigdy w nerwach lecz spokojnie z wielkim zrozumieniem/moze za duzym/Nie
sądze tez ze przyczyna jest ojciec bo to raczej są emocje wywołane stresem
szkolnym/choc dobrze sie uczy/i tym ze jesli ktos ma za dobrze to nie potrafi
tego docenic.Pozdrawiam

Typowe problemy

[psychoguru]

ewax100 napisała:

> Zgadzam sie z Toba ze najważniejsze umiec dawac dowód uczucia ale własnie to
> robie i robiłam /może za wiele/nie tylko oczywiscie przez samo powiedzenie
> słowa "kocham"ale zainetresowanie sie,poswiecaniu wiele czasu na wspólne
> rozmowy-nigdy w nerwach lecz spokojnie z wielkim zrozumieniem/moze za
> duzym/Nie sądze tez ze przyczyna jest ojciec bo to raczej są emocje wywołane
>stresem szkolnym/choc dobrze sie uczy/i tym ze jesli ktos ma za dobrze to nie
>potrafi tego docenic.Pozdrawiam

To sa bardzo typowe problemy. Stres szkolny plus nacisk rodzicow na nauke plus
wpajany nieustannie strach przed swiatem zewnetrznym plus napiecie seksualne
powoduja objawy buntu i olewania. Gdzies to musi sie przeciez ujawnic. Mozna
wiec uznac ta sytuacje za normalna i odpowiadaja za nia rodzice ale wskutek
nienormalnych warunkow zycia. Wiec jesli corka jest coraz bardziej dorosla
bardzo dobrze byloby zaczac myslec o jej usamodzielnieniu. Czy i kiedy bylyby
jakies mozliwosci ze rozpocznie zyc wlasnym zyciem.

Jest zwykle tak ze gdy mlodzi ludzie uzyskaja samodzielnosc wszystko zmienia
sie w bajeczny sposob.

[Gość: Małgorzata]

wazne jest aby dziecko chodziło do dobrej szkoly gdzie mlodziez jest choc
troche lepsza. generalnie i tak wszstko zalezy od domu. musialas przegapic
jakis wazny moment. zrobic krok do tylu jest bardzo latwo. trudniej nadrobic
stracone zaufanie. trzeba duzo czasu i konsekwentnego dzialania. nie mozna tez
utozsamiac uczucia z ulegloscia i zapominaniu o wlasnych potrzebach. trzeba
odrzucic wszystkie pretensje ale tez wlasne poczucie winy. byc spokojnie pewnym
siebie. pozdr.

[Gość: ryb]

Problem polega na tym ze jestes baba. I ona tez jest baba, dlatego pyskuje. U
mnie jest tak samo ale tylko ja sie pokaze, to wszystko zamienia sie w sielanke.
Ja swojej corce powiedzialem tylko raz: Ty nie badz taka wygadana, bo ci
kredytowa karte zabiore. I ona wie ze ja to zrobie, bo jej matce juz zabralem.
Muzyczke jak puszcza glosniej, to tez przychodzi do tatusia i pyta sie czy nie
za glosno...

[Gość: Malgorzata]

jestes beznadziejnym ojcem. wspolczuje twojemu dziecku. jest i bedzie
nieszczesliwa. a z ta karta kedytowa to juz takie prymitywne i zalosne.

[Gość: ryb]

A widzisz, a moja corka przez caly czas mi powtarza jaka ona jest szczesliwa. U
niej w pokoju, to wszystko jak w szwajcarskim zegarku. Ksiazki co do milimetra
ustawione, wszystkie jej rzeczy wisza ladnie w szafie (od najkrotszej do
najdluzszej - nie moze byc inaczej), komputer stoi rowno z krawedzia jej stolika
i ekran jest pochylony na 83.3 stopnia. Lozko musi zawsze byc poslane z chwila
jak wstaje, nie wazne czy w nocy czy rano...Tak musi byc. I ona to docenia :)

[Gość: Malgorzata]

co docenia? ze dzieki tobie zostala znerwicowana pedantka? moja corka sama z
siebie zaczela sprzatac. twoja nie moze byc szczesliwa. poznalam to po tonie w
jakim wspomniales o jej matce.

[Gość: ryb]

No tak, moglem sie tego spodziewac. Ty oczywiscie jestes zwolenniczka
bezstresowego wychowania, wyczulem to po Twoim tonie. No i efekty widac. Dziecko
trzeba respektu uczyc od malenkiego. Zony tez. Powiedz mi, kiedy ostatnio Twoja
corka wstala z fotela jak weszlas do pokoju? A widzisz, a moje panie, ciagle
wstaja i jak przychodze do domu to sie nawet klaniaja. I powiem Ci wiecej...
jedna i druga sa bardzo zrelaksowane. A wiesz dlaczego? Bo wiedze czego moga sie
spodziewac. I to jest najpiekniejsze i bardzo to cenia. Ty powinnas tez sie
zrelaksowac, choc troche:)

Re tony relaksu

[Gość: malgo]

ach ten rybi ton "ach jak przyjemnie zanurzyc się w tę toń"(parafraza)
zrelaksowalam się.:)))))

[Gość: Malgorzata]

w jaki sposob one ci sie klaniaja? co ty za biedne istoty masz tam kolo siebie?
rzeczywiscie udalo ci sie mnie zrelaksowac.

[Gość: ryb]

Prawa nozke zakladaja za lewa i lewa lekko przyginaja. Zazwyczaj robia to razem :)

[Gość: małgo]

krzyżowanie nóżek tzw. blokada chroni przed wampirem
energetycznym .Czyżby coś Twoje Panie zwęszyły? ;)))

[Gość: ryb]

Nie, no co Ty...to ja chodze i wesze :)

[malvvina]

nie sprzatalam, nie pomagalam mamie, mialam problemy egzystencjalne, bylam
pyskata i zbuntowana, porzadek na biurku mnie nie interesowal wcale.

dzis : zasuwam jak kazda z nas

dziewuchy, przeciez ona sie i tak narobi jak dzika w doroslym zyciu kobiety !
czy to lozko scieli czy nie - i tak "wyjdzie na ludzi" :-) Ma czas.

[myga]

Rybie, uwielbiam cie. A chrust corce tez kazesz nosic, czy tylko zony to
obowiazek?
melanie

[Gość: ryb]

:))) Coreczka musi fason trzymac, narazie przynosi male galazeczki, regularnie.
Sporo juz sie nazbieralo. Na Swieta w nagrode kupie jej cukierka :)

[Gość: malgo]

córeczka tatusia,synek mamusi..:)

[Gość: abe]

a gdy moja szesnastolatka elegancją nie grzeszy wobec mnie czy mojego męża,
tudzież rodzeństwa głośno się zastanawiam: właściwie, czy my musimy mieć w domu
internet? jak to działa!

[Gość: etta]

odpuść dziewczynie, dorośnie

[katja]

Niestety twoj opis jest bardzo charakterystyczny; wiekszosc molodziezy
szczegolnie te od 1985 roku w dol sa takie same. Sama mam 19 corke i to co
opisujesz zgadza sie co do joty z moja corka. Wychowywalam ja madrze i
konsekwentnie, bo sama mialam apodyktyczna matke rocznik wojenny , ale moja
corka jakby nic nie doceniala. Nie znosi slowa krytyki, trzeba z nia jak z ze
zgnilym jajem , na paluszkach chodzic zeby sie nie zirytowala, nigdy slowa
milego i usmiechu , brak respektu dla matki i wogole innych ludzi. Rosnie nam
generacja egoistow, brak empatii totalna.
Moje dziecko jest zdolne, madre i bez zadnych obciazen (papierosy czy inne cuda)
a jednak...znerwicowana ...
Rozmawiam z innymi mamami i wszystkie (90%) maja to samo w mniejszym lub
wiekszym stopniu, mowie o mlodziezy normalnej, bez nalogow etc.
Widocznie to nowoczesne wychowanie bezstresowe daly nam taka mlodziez a pozatym
wplyw amerykanizacji i wzorow stamtad naplywajacych(koszmar) wplywaja zle na
mlode osobniki.
Brak ciepla , ten arogancki, egoistyczny styl zycia amerykanskiego wywoluje
stresy w naszej mlodziezy. Bo to dopiero ta generacja , ktora ma dostep do
wzorow amerykanizacji plynacej z tv.

[Gość: zol.]

nie wierze we wzorce. zwalacie na innych to co wam nie wyszlo. trzeba bylo nie
dac siedziec przed telewizorem tylko dac dodatkowe lekcje.

Zupelnie bledna diagnoza

[psychoguru]

katja napisał(a):
> Moje dziecko jest zdolne, madre i bez zadnych obciazen (papierosy czy inne
> cuda) a jednak...znerwicowana ...
> Rozmawiam z innymi mamami i wszystkie (90%) maja to samo w mniejszym lub
> wiekszym stopniu, mowie o mlodziezy normalnej, bez nalogow etc.
> Widocznie to nowoczesne wychowanie bezstresowe daly nam taka mlodziez a
> pozatym wplyw amerykanizacji i wzorow stamtad naplywajacych(koszmar) wplywaja
>zle na mlode osobniki.
> Brak ciepla , ten arogancki, egoistyczny styl zycia amerykanskiego wywoluje
> stresy w naszej mlodziezy. Bo to dopiero ta generacja , ktora ma dostep do
> wzorow amerykanizacji plynacej z tv.

Twoja diagnoza jest calkowicie bledna. Narzekanie na amerykanizacje to chyba
wyraz tesknoty za czasami komuny?

A to ze dziecko jest znerwicowane jest zupelnie jasne. Bo zachowanie mlodego
pokolenia jest wynikiem wplywu rodzicow ktorzy z kolei reaguja tak na
istniejace czynniki zewnetrzne. Czyli jest tak: rodzice ze wszech miar gonia
dzieci do nauki widzac w tym jedyna szanse dla nich. Dostanie sie na studia
dzienne to kwestia niemal smierci czy zycia. Zewszad dochodza informacje o
bardzo trudnym starcie zyciowym mlodego pokolenia a rodzice jeszcze poteguja
leki i strach. Do tego dochodza frustracje seksualne bo wokol jest pelno seksu
i podsycanego przez rodzicow leku przed nim.

Wywoluje to w mlodych ludziach stres ktory gdzies trzeba odreagowac i oczywiscie
odreagowuje sie na rodzicach bo staja sie oni czyms w rodzaju psychicznych
terrorystow.

W tej sprawie nie ma latwych rozwiazan bo oczywiscie nie chodzi o to ze rodzice
powinni olac dzieci. Jedyne co mozna polecac to myslenie o usamodzielnieniu
dzieci. Najlepiej byloby gdyby po skonczeniu szkoly sredniej mogly zamieszkac
osobno. Wtedy okazaloby sie ze prawie w 100% te dzieci sa bardzo pozytywnymi
ludzmi. Sa takie przyklady ze rodzina mieszka w domu w ktorym dla mlodego
czlowieka mozna wygospodarowac male mieszkanko z osobnym wejsciem. Rodzice
przekazuja na utrzymanie kwote zalezna od wynikow w nauce i zachecaja do
samodzielnosci. Okazuje sie ze w takich warunkach nie ma zadnych konfliktow.
Dlaczego?

[Gość: ryb]

Sporo jeszcze lat minie zeby polskie spoleczenstwo doszlo do tego co piszesz.
Inna kultura, inne wychowanie...zagubieni rodzice, nie potrafia sie jeszcze
przystosowac do nowych warunkow w kraju. Oni zostali troszeczke inaczej
wychowani, przez rodzicow jeszcze z komuny. Trudno im...ale za kilka pokolen to
sie wszystko zmieni.

Gupoty opowiadasz

[psychoguru]

Gość portalu: ryb napisał(a):

> Sporo jeszcze lat minie zeby polskie spoleczenstwo doszlo do tego co piszesz.
> Inna kultura, inne wychowanie...zagubieni rodzice, nie potrafia sie jeszcze
> przystosowac do nowych warunkow w kraju. Oni zostali troszeczke inaczej
> wychowani, przez rodzicow jeszcze z komuny. Trudno im...ale za kilka pokolen
>to sie wszystko zmieni.

Nie plec gupstw. Warunki sa trudne wiec mozliwosci przystosowania nie ma za
wiele. Zreszta rozejrzyj sie wokolo jak jest.

[Gość: ryb]

Kazda krytyka mile widziana - oczywiscie z mojej strony. Z Twojego postu wynika
ze zaprzeczasz sam sobie. Z jednej strony namawiasz do usamodzielnienia a mnie
odpisujesz zebym popatrzyl sie dookola jak jest. Wiesz, nie za bardzo moge
popatrzec sie jak jest, poniewaz mieszkam w UK ale...jest zasadnicza roznica w
wychowaniu dzieci w UK i Polsce. Chcesz o tym pogadac? Tylko prosze Cie, nie mow
mi ze w UK bylo i jest wszystko rozowo, szmal lezy na ulicy i wszyscy maja super
duper szanse w zyciu, bo tak nie jest...

[psychoguru]

Gość portalu: ryb napisał(a):

> odpisujesz zebym popatrzyl sie dookola jak jest. Wiesz, nie za bardzo moge
> popatrzec sie jak jest, poniewaz mieszkam w UK ale...jest zasadnicza roznica w
> wychowaniu dzieci w UK i Polsce. Chcesz o tym pogadac? Tylko prosze Cie, nie
>mow mi ze w UK bylo i jest wszystko rozowo, szmal lezy na ulicy i wszyscy maja
>super duper szanse w zyciu, bo tak nie jest...

No i wlasnie o to chodzi. W UK sa podobne problemy a w Polsce wieksze bo
warunki sa trudniejsze.

[Gość: ryb]

Tak ogolnie Ci powiem, ze nie jestem przekonany tak do konca, ze warunki sa az
tak drastycznie trudniejsze. Wszystko zalezy o jakiej klasie ludzi mowimy. To
tez jest wazne.

Warunki w Polsce sie wkrotce zmienia (na lepsze). Zobaczymy czy mentalnosc sie
zmieni...w przytrzymywaniu doroslych dzieci przy sobie, czasami za wszelka cene.

[carduus]

Czytam i czytam i oczom nie wierzę. Wszyscy i wszystko (łącznie z
amerykanizacją) są winni tylko nie rodzice. a myslałam że nic mnie juz tu nie
zdziwi...

carduus

[Gość: małgo]

Przeciez mlodziez dojrzewająca zawsze sprawiala problemy
rodzicom.Zapomnial wół jak cielątkiem byl.Ile takich cielątek,
ktore nie brykaly.Ile osob w pewnym wieku nie buntowalo sie,
nie kłocilo z rodzicami,nie miewało huśtawki nastrojow?i to
niezależnie od postawy rodziców.
Róznica w sile objawu.Wszystko jest mocniejsze,gwałtowniejsze
niż wtedy gdy dzisiejsi rodzice byli dziećmi.
I Psychoguru ma rację presja na dzieci ,na to by osiągnęly
sukces jest o wiele większa.Wystarczy przyjrzeć się tej gonitwie
przed egzaminami do liceum,na studia.Teraz juz nie wystarczy LO,
musi być swietne LO.Studia nie to co interesuje,tylko to co da
prace i świetne zarobki.I od początku wyscig.A kto nie nadąza
bo przeciez nie wszyscy są genialni ,odporni i przebojowi to jeszcze
w domu nazbierają.A rodzice powinni wspierać ,nie gonić i straszyć.
Ale co się dziwić rodzice też sa pod presją i w strachu co z dzieckiem
będzie.Nie ma u nas niszy dla ludzi,ktorzy nie sa ludzmi"sukcesu".
Nie są ludzmi sukcesu bo nie mają takich predyspozycji,(nie ma to nic
wspolnego z inteligencją).
Jest winą rodziców,ze własne lęki dodają do lęków dzieci.Efekt-znerwico-
wani rodzice,znerwicowane dzieci.Ale tacy rodzice nie spadli z kosmosu
tylko warunki ,ktore tu i teraz panują ich stworzyly.
Usamodzielnienie szybkie to dobre ale na to trzeba mieć srodki.

[Gość: zmęczona]

Tak wiem, że byłabym dobrą matką gdybym dała 18 letniej córce malutkie
mieszkanko i trochę kasy aby mogła się utrzymać.A niby skąd mam wziąc na owe
mieszkanko?Dlaeczego ja mam utrzymywać osobę dorosłą?Dlaczego ja musiałam je
sobie kupić wyrzekając sie paru rzeczy a dziecko (ach, dzieciatko prawie ma je
dostać wszak jestem dobrą mama)
Generalnie z dorosłoscią jak z ciążą albo się jest dorosłym ze wszystkimi tego
konsekwencjami albo nie.Owszem należy pomóc zgadzam się , bo czasy są
kiepskie.Tylko dlaczego ja rodzic mam być:
bezustannie gotowa do wyrzeczeń
zawsze spokojna, wyrozumiała, wybaczająca, sprawiedliwa,mądra wiedzą dojrzałą,
zawsze wiedząca jak(Nawet jak nikt nie wie jak)
nieomylnie wyczuwająca dziecka nastroje, zdolna do kompromisów , ułatwiająca,
umozliwiająca, zaniedbana (mamo, przeciez tobie to juz nie jest potrzebne),
pojmująca bunt młodzieńczy (jam nie dzierlatka , ale też się buntuję wcale nie
młodzieńczo przeciwko codziennemu gotowaniu, podawaniu, przygotowywaniu
czystego, na czas,też się buntuję przeciwko głupim szefom, durnym wymaganiom
itp itd.
Jako starsza i matka mam szanować imtymność nastolatka, jego rozchwianie
hormonalne ( o jak fajnie i mnie czeka rozchwianie hormonalne za lat 10).
Niestety prawda jest okrutna - moje dziecko mieszka w moim domu (tak w moim)i
musi sie dopasować do zwyczajów w tym domu obowiązujących.Tak po prostu.
Jeżeli ich nie akceptuje powinno zmienić tę sytuację poprzez akceptację lub
stworzenie własnego domu (co większość z nas czyni jak rodzice zaczynają nas
wkurzać).Kocham moje dziecko, ale jestem przytłoczona jego ciagłymi
wymaganiami , wykrzywioną gniewem, złością buzią.Chamstwem, którym zionie.
Zmęczyłam się, naprawdę się zmęczyłam.....
Ocen jaką jestem matką nie piszcie, nie jestem ciekawa.

Skad problemy

[psychoguru]

Gość portalu: zmęczona napisał(a):

> Tak wiem, że byłabym dobrą matką gdybym dała 18 letniej córce malutkie
> mieszkanko i trochę kasy aby mogła się utrzymać.A niby skąd mam wziąc na owe
> mieszkanko?

Zgadza sie. W tym wszystkim chodzilo to zeby wyjasnic przyczyne konfliktow
miedzy rodzicami i dziecmi. Ta przyczyna nie lezy tylko po stronie dzieci.
Jest ona reakcja na stres ktory wywoluja rodzice. Stresu tego NIE da sie
uniknac w stresowych warunkach jakie sa. Moze on zostac wyeliminowany
JEDYNIE przez usamodzielnienie dzieci. A usamodzielnienie jest bardzo
trudne ze wzgledow finansowych. Wobec tego nie ma innej rady niz pogodzic
sie ze stresem.

> Niestety prawda jest okrutna - moje dziecko mieszka w moim domu (tak w moim)i
> musi sie dopasować do zwyczajów w tym domu obowiązujących.Tak po prostu.
> Jeżeli ich nie akceptuje powinno zmienić tę sytuację poprzez akceptację lub
> stworzenie własnego domu (co większość z nas czyni jak rodzice zaczynają nas
> wkurzać).Kocham moje dziecko, ale jestem przytłoczona jego ciagłymi
> wymaganiami , wykrzywioną gniewem, złością buzią.Chamstwem, którym zionie.
> Zmęczyłam się, naprawdę się zmęczyłam.....
> Ocen jaką jestem matką nie piszcie, nie jestem ciekawa.

Pewnie ze masz racje. Ludzie mlodzi widza to dokladnie na odwrot i im z kolei
sie tlumaczy ze nalezy sie ogromna wdziecznosc rodzicom za to ze trzymaja ich
pod swoim dachem.

Ale niestety stresujace warunki powoduja ze racjonalne argumenty nie dzialaja
i konflikty sa nieuniknione.

Jedynym pocieszeniem jest sluchanie rodzin ktorych dzieci wyniosly sie na
przyklad poprzez wyjazd na studia do innego miasta. Okazuje sie wtedy ze
stosunki obu stron sa bardzo zyczliwe i wszyscy sie nawzajem chwala. Dlaczego?
Oczywiscie dlatego ze nie siedza sobie na glowie. Czyli przyczyna konfliktow
nie jest to ze ludzie sa zli ale to ze zmuszeni sa zyc w kupie.

[Gość: majka9]

A ja to jakaś nienormalna matka jestem.
Od początku jak się dzieci pojawiały (18 i 20 lat)
starałam się nie zawracać im głowy swoją osobą.
Tylko tyle ile potrzebowały.Dzisiaj są samodzielne,
żadnych nerwic nie zauważyłam, mają stałe obowiązki,
które muszą wypełnić. Nawet sprzątają u siebie raz w tygodniu:)
Bywały i są różne sprzeczki jak to w rodzinie, ale chyba
nie jest żle skoro wczoraj usłyszałam, że po ślubie
chcą z nami mieszkać. Mało tego - musieliśmy z mężem i nimi
iść na Shreka i Shreka2 do kina (nie chciały iść ze swoimi
chłopakami), przyprowadzają do domu przyjaciół i każą nam
z nimi rozmawiać, a najgorsze jest to, że nie pozwalają
mi głośno puszczać moich ulubionych utworów;)Nie są idealne,a ja
wcale nie jestem matką idealną, tym bardziej, że nie bardzo
chciałam mieć dzieci. Ale są i kocham je bardzo.
Jak jest trudno to se mówię: jak se wychowałaś tak masz :)