Pytanie tylko jaki typ

[ikonieckropka]

A więc lekarz mówi, że oni raczej nie mają wątpliwości co do diagnozy ogólnej, jest to dla nich niemal jednoznaczna dwubiegunówka, pozostaje pytanie o typ i to już ponoć ustalić będzie dużo trudniej.

[mona.blue]

Przynajmniej wiecie, na czym stoicie, chociaż jeszcze nie do końca. Trudna diagnoza, współczuję. Jak będzie chciał się leczyć, to go unormują, chociaż trudne okresy mogą się zdarzać. Co do typów dwubiegonowki to się nie orientuje, zajrzę do internetu.

[ikonieckropka]

Tak, to, że mają mocne poszlaki nam samym daje możliwość zrozumienia i rozpoznawania pewnych rzeczy, choćby na przyszłość.
Natomiast z tą chęcią leczenia, to coś w niego wczoraj wstąpiło i wszystko było na nie, bez sensu, zaczęło go tam roznosić i się zaczęło, że on chce wyjść, musi wyjść. Nagle mnóstwo energii, żeby wszystko skrytykować i się powyzłośliwiać.

[mon_sty]

Może mu się wahnęło w stronę manii. Początkowo pacjenci często neguja diagnozę, nie chcą brać leków albo odstawiają po jakimś czasie.

[ikonieckropka]

Dokładnie tak to widzą lekarze - że wszedł epizod manii. Wczoraj, dziś znowu inaczej. Więc kompletny rollercoaster.

[ikonieckropka]

I już wczoraj wieczorem było lepiej, zajął się czymś wreszcie, przestał wysiadywać jajo i się użalać.

[mona.blue]

Sorry, wysłało mi się z nicka od poczty.

[hrasier_2]

Lekarz, a lekarz to różnica. Trzeba szukać specjalisty od dwubiegunowej choroby. Wtedy może być właściwe leczenie.

[ikonieckropka]

Przecież nie leczą go na pulmonologii. :)

[hrasier_2]

No właśnie to co ten lekarz stawia diagnozę jak nie wie. Tak jak u kumpla jego żony chorej na raka krtani. Jeden kazał usuwać wszystko, drugi leczył i wyleczył. To takie przykłady testowane, także na mnie.

[ikonieckropka]

Że dwubiegunówka już raczej nie ma najmniejszych wątpliwości, ale żeby określić typ, przebieg i leczenie potrzebuje porządnej obserwacji, reakcji lekowych i bardzo pogłębionego wywiadu z nim i z nami.

[hrasier_2]

ChAD i osobowość borderline łatwo pomylić i tak jak napisałaś powyżej.

[ikonieckropka]

No na tym się rzeczywiście poprzednio skuli, ale nie tyle pomylili, co jedną diagnozę pominęli - tak to teraz widzą.

[ikonieckropka]

Tłumaczą się teraz, że nie mieli go pod obserwację i diagnostykę, był na innym oddziale, a poza tym szalenie trudno uchwycić dwubiegunówkę, gdy pacjent się leczy na własną ręką i to latami środkami psychoaktywnymi.

[mona.blue]

Byle wytrzymał w szpitalu, tam najlepsze warunki do obserwacji i dobrania leków.

[ikonieckropka]

W razie czego mają ponoć procedury, żeby go zatrzymać, ale lekarz mówi, że wolałaby po dobroci, zawsze wtedy idzie łatwiej i sprawniej.

[mona.blue]

Prawdopodobnie dlatego, że zagrażał swojemu życiu. Pewnie, lepiej żeby współpracował.

[ikonieckropka]

Tak, jeśli im wycofa zgodę na leczenie, to zastosują te procedury, na razie się chyba nie zorientował, że może zgodę wycofać i próbują dociec, jak działała u niego krzyżówka uzależnienia, bo podobno to im może podpowiedzieć, jaki to typ dwubiegunówki.

[mona.blue]

Wyczytałam, że w jednym z typów jedt tylko hipomania, czyli lżej podniesiony nastrój,w związku z czym mniej głupot się robi. Ale nie wiem jak to krzyżuje z uzależnieniem.

[ikonieckropka]

No właśnie mówią, że przez narkotyki, alkohol i borderline ta diagnoza jest utrudniona, że potrzebują bardzo mocnego wywiadu. Poprosili nas, żebyśmy bardzo mocno przeanalizowali jego życiorys, z nim już też rozmawiali, łączą kropki i mają taką hipotezę, na razie hipotezę, choć i on i my się ponoć zgadzamy, że czas kiedy rzucił studia, romansował z mamą małego, cały jego, że tak powiem "berliński" czas mógł być okresem manii, którą podbijał stymulantami. Jest też hipoteza, że leczenie odwykowe zaczął na depresji, a w trakcie odwyku poszło w hipomanię i był w niej jeszcze dwa tygodnie temu. No ale na razie to hipotezy.

[ikonieckropka]

To takie wywiady, które wywracają trochę świat do góry nogami, bo myślimy nad tym i jak kiedyś sądziliśmy, że on po prostu się mega cieszył, że kończy szkołę, zdaje maturę, że dostał się na studia, to teraz mamy: on wtedy nie spał, Boże. No ale przecież w tym wieku każdemu trzy godziny wystarczą. No i on przecież już wtedy eksperymentował, a po stymulantach sen jest tym bardziej zbędny. To był mania, czy młodość i narkotyki? Moment, kiedy dojrzał, przestał tak imprezować, przeprowadził się... On nie dojrzał? Bo na remisji lub depresji?
O wszystko jest analiza, nawet o to, jak wyglądał w poszczególnych momentach. I ma to chyba sens, bo oglądam teraz kanał takiej dziewczyny z ChAD i ona też potrafi wyglądać zupełnie inaczej. Skrajne sposoby dbania o siebie.

[mona.blue]

Wy po prostu opowiedzcie jak to pamiętacie, wnioski będzie wyciągał lekarz.
Mozecie sie zastanowić, czy miał takie maniakalne zachowania jak wydawanie nadmiernej ilości pieniędzy, ryzykowne zachowania
romantyczno-seksualne, szalone pomysły na życie?

[ikonieckropka]

To jest ciężko określić. Czy wydanie pierwszej pensji na wytatuowanie się i piercing to coś szalonego? Czy postanowienie - studia są mi niepotrzebne, wszystko umiem, rzucam i się wyprowadzam z kraju to coś szalonego? Czy pomysł: będę zarabiał na sztuce, swojej pasji i talencie jest szalonym pomysłem na życie?
Z rzeczy związkowych to wiemy, że było u niego szaleńczo bardzo. Natomiast finansowo nigdy żadnych problemów nie widzieliśmy.

[eagle.eagle]

Nie ma jednego leku, jednej drogi leczenia dla każdego rodzaju depresji. Więc tak naprawdę to obojętne jaki to typ, może za 10 czy 20 lat dopiero będzie można w miarę dokładnie to określić. Ale dopóki chory będzie potrzebował leczenia to będzie się ono zmieniało analogicznie to objawów choroby, reakcji na leki.

[ikonieckropka]

Tylko to nie depresja.

[eagle.eagle]

A dwubiegunówka to nie rodzaj depresji ?

[ikonieckropka]

Nie do końca, ma elementy depresji, ma momenty manii, hipomanii, czasem remisji. Więc od zobojętnienia, smutku można przejść do bycia superbohaterem.

[eagle.eagle]

Od manii do depresji.

[ikonieckropka]

Dokładnie. I w różnych konfiguracjach. U niektórych więcej depresji, u innych więcej manii. U niektórych manie nie występują wcale, są hipomanie. U niektórych to cykle wielomiesięczne, u niektórych kilkutygodniowe, u niektórych dobowe... Ja już się spodziewam, jakie są u niego.

[ikonieckropka]

Przynajmniej teraz, bo kiedyś... Jedną, dwie dłuższe manie widzę, ale swoim amatorskim okiem. Widzę trzy depresje. No ale to właśnie wyłącznie oko amatora, bo np. hipomania to coś, czego nie jesteś w stanie uchwycić.

[ikonieckropka]

Z depresją byłoby prościej, a tu od typu wile farmakologicznie zależy plus on się musi tej choroby nauczyć.

[hrasier_2]

Było by prościej, gdyby nie ceny- wizyta u lekarza, potem leki, do tego najlepiej regularne wizyty u terapeuty. To potrzeba majątku. Człowiek zrobi wszystko, odda nerkę by ratować swoich bliskich.

[ikonieckropka]

No on już majątek na to wydawał wcześniej. Między tysiąc do półtora szło.

[yadaxad]

On ma rozsypane klocki. Miał jakiś model życia, któremu ufał, że to pociągnie, będzie się układać i się będzie piął po szczeblach czasu. Posypało się, nie ogarnia i się nie widzi, wszystko we wszystkim przeszkadza. Psychika reaguje różnymi stanami. Nie sądzę, że na podstawie jego karuzeli reakcji można skonkretyzować stan. Można na podstawie jego sposobu związków stwierdzić, że traktował je borderowo i to konkret do ustawiania w przyszłości. Wytrzymanie w trzeźwości pomimo wszystko świadczy, że zażywanie było wtórne na prawdziwym problemie. Jakoś tak on się zachowuje jak miotanie się po urazowym.

[ikonieckropka]

Co do wtórności zażywania nie mieli już poprzednio wątpliwości, teraz tym bardziej.
I z klockami też pełna zgoda, wypadły mu wszystkie karty z rąk, musi ułożyć na nowo.
Natomiast jeśli chodzi o diagnozę jakoś te klocki układają, jest trochę takich rzeczy, które się kleją i to coraz bardziej.

[afq]

zażywanie zawsze jest wtórne i bez chadu czy bordera, tak na marginesie

[yadaxad]

Można odpocząć i rozluźnić spacerem, czy zajęciem się czymś, można co wieczornym podpiciem i też jest wtórne do naturalnego napięcia. Ale rozwiązywanie np. picia na depresję nie leczy się przede wszystkim "tłumaczeniem" mechanizmów alkoholowych, bo nie pomogły by na depresję i i tu wtórność ma inne znaczenie.

[yadaxad]

Jakby nie było, syn wytrzymał w trzeźwości dłuższy okres czasu i i trzeźwość mu nie pomogła, przeciwnie, "wpędziła" w stan zupełnego roztrojenia psychiki i tu wtórność ma zupełnie inne znaczenie.

[afq]

depresja czy raczej cos co jest tak diagnozowane
tez bywa wtórne

[afq]

ale ja nie o depresji pisałem tylko o samych uzaleznieniach
nigdy nie sa samoistnym problemem

[yadaxad]

We wtórności chodzi o główną przyczynę, nic nie pomoże zarżnięcie złej kury, jeśli jajka są złe.

[ikonieckropka]

Otóż to, dlatego liczę, że mu wreszcie jakoś dobiorą leki.

[ikonieckropka]

W tym tygodniu już poszły zmiany, zobaczymy, jak po nich, na razie słabo widać światełko. Już było, ale jak się okazało, na moment.

[ikonieckropka]

A on oczywiście zaczyna się niecierpliwić, bo czuje się beznadziejnie.

[ikonieckropka]

Takie samo zdanie ma jego terapeuta, mówi, że zawsze pozostaje pytanie, co to za diagnoza i czego wymaga.

[jan_stereo]

Lekarz ? To jak oni maja zamiar to prostowac zdrowotnie i z jakim celem na koncu tego leczenia, jednobiegunowka ? Tych jednobiegunowcow tez sie niby leczy, wiec ciezko znalezc balans tutaj, tak mozna bez konca.

[ikonieckropka]

Mowa przecież o dwubiegunówce.
Jak zamierzają go naprostować, nie wiem, bo na razie reaguje bardzo różnie na leczenie, żadnego constans na razie na nim nie mają,

[yadaxad]

On jest wytrącony z równowagi z mechanizmu rzeczywistości, jaką sobie stworzył i psychika różnych sposobów się chwyta. Jako młodzieńczy znalazł sobie stymulację, nie dla ćpania, bo ćpuna interesuje trwanie w stanie, a nie funkcjonowanie dzięki. Jest pod opieką, to można mieć nadzieję, że się odkryje czym chce żyć jego indywidualność i jak cechy charakteru, jak borderline w stosunkach, ambicje indywidualne, da się pogodzić z prowadzeniem życia, wcale nie koniecznie bezkonfliktowym i łatwym, ocenianym jako nie kontrowersyjny, ale zdolny do włączenia się rzeczywistość.

[ikonieckropka]

Mam nadzieję, na razie jest tam kilka, o ile nie kilkanaście razy mniej stabilny emocjonalnie niż przez te wszystkie miesiące. Od euforii, przez letarg, do buntu.

[hrasier_2]

Osoba chora nie zachowuje się racjonalnie, ta w depresji i ta w takiej psychozie. Leki będą to tylko łagodzić. Trzeba długiego czasu do tego. Ale przy takiej mamie jak Ty to niemożliwe, staje się możliwe.

[ikonieckropka]

No niestety, ale wiele mu z tym nie pomożemy, możemy tylko diagnostycznie. Nawet leków musi sam pilnować. Fajnie, żeby już mu dobrali jakiś sensowny koktajl. Już się wydawało, że to mają i guzik.
Co do psychoz - mówi, że tych nigdy nie miał.

[ikonieckropka]

Derealizacje - to mu się zdarzało i przyznał, że zdarza do dziś.

[yadaxad]

Ma dużo do przerobienia, by załapać jaką jest "formą istnienia" i i mieć swoją drogę. A tak nim miota. Na pewno nie chce być -złym- i ma o sobie inne mniemanie, przy tym różne zaszłości i sam odbiera i ma odczucie, że tak jest zakwalifikowany, kłócą się z wewnętrznym przekonaniem. Trudno by był stabilny. Musi klocki poukładać i nie wszystkie muszą być złote, by je zaakceptować, no i powybierać je ze śmieci, które bez żalu sprzątnie. Ale to jest praca i nie zrobiona natychmiast, trzeba liczyć, że dostanie dobre poprowadzenie. Leki będzie trzeba pewnie dobierać zależnie od stanu w jaki przepracowywanie będzie go nastrojowo wpędzać.

[ikonieckropka]

No właśnie teraz to jakiś koszmar, jeśli chodzi o stan, bo on się zmienia z dnia na dzień. I się wścieka, bo stokroć bardziej stabilny był przed tym, jak tam trafił.

[yadaxad]

Nawet jak nie umiał się odnaleźć, miał "na wolności" poczucie decyzyjności, i że to on się decyduje na przeżywanie, sprawdza, gdzie to go prowadzi, choć nie zapadały mu decyzje jak się ustawić. Zapewne wyciszyć się nie chce, bo kojarzy mu się to z poddaniem się i kierowaniem nim, pozbawieniem osobowości. Jest niestabilny mając co chwilę pomysł jak być sobą, który rozbija się o sytuację. Jak trafi na dobrego psychologa, przy którym nie będzie się czuł jak typowy przypadek tylko określonej choroby traktowanej standardowo i powierzchownie, tylko poczuje się indywidualnie, to będzie chciał współpracować w samookreśleniu się i wzięciu tego w swoją garść. W gruncie rzeczy, to on nie bardzo wszedł w kontakt z tamtym psychologiem, traktował go z góry wierząc w swoją inteligencję i nie chcąc mu się "poddać". No i nie starczyło. Zafundował sobie trudniejszą pracę, ale jak tak się stało, to widocznie nie mogło to iść inaczej, bo jakby mogło być, to by było. Można mieć nadzieję, że mu się "złamie" w odpowiednim miejscu, by złożyć i wyprostować i po rekonwalescencji znowu biegać. Jak się ułoży na łatwiznę, byleby objawowo, to się po chwili spacerku znowu potknie.

[ikonieckropka]

Terapeuty nie chce zmieniać. W tej chwili nawet właśnie mówi, że ma tej terapii za mało, przydałoby mu się więcej, bo ma potrzebę werbalizacji i analizy.

[yadaxad]

To właśnie dobrze. Jakby nie było, on w kształtowaniu się osobowości, które przynosi myślące zmaganie się z życiem, ma zaległości. Bo rozwiązywał podejście i odbieranie przez prześlizganie się na łódce stymulantów. "Skorupka" już jest starsza i takie rozwijanie się boli bardziej, niż jak idzie w odpowiednim czasie elastyczności. Jeśli rozumie, że teraz musi mieć pomoc w "rozciąganiu" to idzie w dobrym kierunku, choć zosiasamosia mu się jeszcze włączać będzie, bo jest inteligentny. Stereotyp zakwalifikowania do jednostki chorobowej i już wyrównane u niego nie zadziała, bo on ma ciągle psychikę w stanie trzęsienia ziemi, co się stało, co jest, czy coś będzie. To stany paniki też powoduje.

[ikonieckropka]

Teraz to mu wskakują jeszcze te problemy, które zapowiadano, że mogą się pojawić, mianowicie tożsamościowe. No i męczy się, powiedział mi dziś przez telefon, że nie wie, co się z nim dzieje, ale wie, że nie panuje nad sobą.

[mona.blue]

Desintegracja, musi się poskładać na nowo, na wyższym i bardziej adaptacyjnym poziomie świadomości.

[mona.blue]

*dezintegracja

[ikonieckropka]

Tak, teraz mu majaczy pytanie, kim on jest tak naprawdę.

[yadaxad]

Bo przepłynął utrzymując momentalny nastrój i jego używalność do trwania w jakieś odpowiadającej mu bańce, czas kiedy człowiek się -konkretyzuje-, by nie wymieniać wszystkiego co się przy poznawaniu siebie planuje określając swoją dorosłość i możliwości.

[ikonieckropka]

I tu go boli. Ten rok - ma uczucie, że ktoś mu kasuje to, co odnalazł i mówi mu: to było chore, kiedy on o tym myśli: byłem zdrowy.

[mona.blue]

Tak, dezintegracja jest bolesna, ale gdy się kończy integracją na nowym poziomie to ten fakt wynagrodza cierpienie z nią związane.

[ikonieckropka]

Niech tylko wytrwa, nastawiają go na oddział dzienny po wypisie. Ciężko mu to przyjąć do wiadomości i jeszcze się kłóci z nimi o leki.

[mona.blue]

Oddzial dzienny to świetny pomysł, może ugruntować w nim rezultaty osiągnięte w szpitalu i dać możliwość dalszej terapiii dzielenia doświadczeń z innymi, co też jest cenne.

[ikonieckropka]

Też uważamy, że powinien skorzystać, no ale my to sobie możemy...

[yadaxad]

W swojej bańce miał swoją wartość. Ile razy ludzie wierzący w siebie, w swoją wartość, przyzwyczajeni do pozycji w swoim środowisku, nagle przeniesieni w inne warunki są zagubieni i nie mogą się pogodzić, że tu już nie są tym, czym byli tam.

[yadaxad]

Z tym może się wiązać i to "dbanie o siebie", bo tam był atrakcyjnym samcem, a tu i się walory sypią, a jak się wartości sypią, to jakąś chce się przytrzymać, niech to chociaż zostanie.

[ikonieckropka]

Tak, on jest szalenie dbającym o siebie facetem. Z reguły, o ile nie wpadnie właśnie w dół.