Psychoterapia grupowa

[Gość: kvovo]

Czy ktoś z Was ma doświadczenia w terapii grupowej, jaka była skuteczność
waszego leczenia, z jakimi problemami przyśliście na terapię grupową. Napiszcie
proszę !!!
PS
Ten wątek został wrzucony do zdrowia, a nie depresji celowo. Liczę na więcej
odwiedzin i więcej postów.
hi
Jestem w bardzo trudnym momencie mojego życia /jakkolwiek subiektywnej ocenie
by tego nie poddawać/ i bardzo, ale to bardzo potrzebuję madrych i
zdroworozsądkowych przemyśleń...

[kwieto]

Moim zdaniem nie ma sensu. Siedzicie sobie w pare osob i rozmawiacie o swoich
problemach. Jesli nie masz na tyle odwagi, zeby o wszystkim opowiedziec,
zwierzyc sie z najglebszych lekow i tajemnic - to wtedy konczy sie na tym, ze w
kolko komentujecie i rozmawiacie o sprawach zastepczych, malo waznych. I
dyskusja zamiast do czegos prowadzic, kreci sie w kolko...

[Gość: kvovo]

A jeżeli człowiek dochodzi już do takiego momentu, że zupełnie puszczają
hamulce emocjonalne, nie broni swojej prywatności, mówi o wszystkim bo i tak
jest mu wszystko jedno...

[kwieto]

Tylko czy 10 osob takich samych jak on, nie radzacych sobie ze swoimi
problemami jest mu w stanie pomoc? Pewnie tak, o ile on jest w stanie wyciagac
wnioski i analizowac uwaznie to co sie do niego mowi, nie odbierajac tego jako
"dokopywanie mu". Ale wtedy w ogole psychoterapia jest niepotrzebna, bo taki
ktos moze ja sobie zapewnic samemu, wystarczy troche uwagi na codzien.

[Gość: alinca]

Kwieto, uczestniczyles kiedys w takiej psychoterapii czy tak teoretyczne
piszesz? Pozdrawiam (niezalogowana alinca bo sie cus zepsulo)

[kwieto]

Uczestniczylem, zrezygnowalem po 3/4 nie widzac celu w ciaglym kreceniu sie w
kolko. Rozwiazalem swoje owczesne problemy na wlasna reke...

[alinca]

No tak, skutecznosc takiej terapii porownywalna jest ze skutecznoscia innych
form leczenia. Nie wszystkim odpowiada, nie kazdy wynosi z niej korzysci no i
nie kazdemu jest zalecana. Ale ma pozytywne skutki (to z wlasnego
doswiadczenia) i naprawde moze pomoc.

[kwieto]

nie przecze, ze komus moze pomoc. Ja tylko mowie o swoich zastrzezeniach, ktore
nasunely mi sie w trakcie owej terapii. Moze to zalezy od prowadzacego, moze od
ludzi ktorzy w tej grupie sie znajda... Ale swoja droga zostalem na taka
terapie skierowany po wczesniejszej rozmowie z psychologiem, wiec chyba
wiedzial co robi?

[alinca]

:)) z psychologami to nigdy nic nie wiadomo :)) Moze wiedzial a moze i nie...Po
prosu zabraklo mi w Twoim pierwszym poscie zaznaczenia ze to Twoje
doswiadczenia z psychoterapia grupowa sa takie sobie. Uogolnienie nie zawsze
jest sluszne. (A najczesciej nie jest :))

[kwieto]

Z drugiej strony - na czym niby sie mam opierac jak nie na wlasnych
doswiadczeniach? A swoja droga, szarpnalem sie wtedy na Labolatorium
Psychoedukacji, i srogo sie zawiodlem :(((

[alinca]

Moze to jeszcze kwestia oczekiwan? Moje np byly minimalne , z rozpedu niejako
trafilam na grupe w studenckiej przychodni i uwazam ze mi taka forma
psychoterapii wiele daje. Ale widze (po swoich wspolgrupowcach ) ze nie
wszystkim to odpowiada. A autor (czy tez autorka) watku powinnien sprobowac,
skoro chce. Bo nigdy sie nie dowie czy to jest wklasnie to czego potzrebuje :))
Ja w kazdy razie zachecam.

[Gość: Alla]

Kwieto, ja tez bylam w Laboratorium Psychoedukacji na tzw grupie otwarcia
(tydzien na wyjezdzie). Grupa ta mi wiele dala, ale dlatego ze SAMA to sobie
wzielam co chcialam wziac i co mi bylo potrzebne. Grupa nie rozwiazuje
problemow mowiac - zrob tak a tak, a bedzie dobrze. Tego typu odpowiedzi moze
udzielic wrozbita, a nie grupa otwarcia.
Opowiem o swoich doswiadczeniach, bo uwazam, ze w Laboratorium bylo naprawde
dobrze (porownujac z inna grupa w ktorej bralam udzial)i profesjonalnie.
Co bylo dla mnie najwazniejsze - skoncentrowalam sie na sobie i swoich
odczuciach - probowalam nowych relacji z innymi ludzmi - tego wszystkiego czego
nie mam odwagi zrobic w zyciu codziennym, w rutynie ktora trudno przerwac.
Grupa dala mi sile, zeby dalej probowac zmian na zywo. Biorac udzial w grupie
otwarcia nie nalezy oczekiwac, ze grupa rozwiaze jakis problem - raczej, ze
poprzez grupe, czyli w takiej cieplej bezpiecznej malej przestrzeni zagubionych
ludzi, mozna sie pozmagac samemu z soba. Moze to byc krecenie sie w kolko
jezeli nikt nie moze zdobyc sie na szczerosc, wtedy kazdy uczestnik moze to
przerwac. Nie jest wazne co inni zagubiency maja do powiedzenia na moj problem
- przeciez sami sobie nie radza, wiec skad mieliby wiedziec jak to ma byc ze
mna, a poza tym nie sa mna, nie wiedza o moim systemie wartosci i
ograniczeniach.
Terapia grupowa wymaga tworczego podejscia do wlasnego problemu i nie dania
zbicia sie z tropu.
Byl jeden uczestnik grupy, bogaty biznesmen, ktory sobie przyjechal na grupe,
bo chcial sie rozerwac - spodziewal sie, ze bedzie taki teatr na zywo - lzy,
prawdziwe miesiste emocje, ludzkie dramaty, flaki na wierzchu. Jednym slowem
zblazowany, zadny wrazen osobnik. Byl najbardziej odwazny wiec zabral glos jako
pierwszy opowiadajac, ze wlasciwie to w zyciu radzi sobie doskonale, ma dobra
zone z ktora sie rozumieja, ma fajne dzieci, ma duza kase, ma prace i zatrudnia
iles tam ludzi. Ma wszystko, a nawet wiecej i jest mu dobrze. Po takiej
przemowie wszyscy sie wystraszyli i wycofali, zalegla cisza, a we mnie obudzil
sie duch strasznej przekory, o ktora sie dotychczas nie podejrzewalam: wiec ja
zabralam glos i powiedzialam, ze ja dla odmiany to mam same problemy - nie
radze sobie z tym i z tamtym, nic mi sie nie wiedzie i nie uklada i w ogole
jest mi zle i do niczego, podalam dramatyczne przyklady. Przesadzilam, ale to
specjalnie. Ciekawa bylam reakcji. Ludzie sie rozluznili, uspokoili. Powoli
zaczeli opowiadac o sobie. Bylo to dla mnie bardzo ciekawy eksperyment - takich
momentow bylo duzo duzo wiecej.
W sumie potraktowalam grupe otwarcia jak poletko doswiadczalne i to chyba o to
chodzi. Wyjechalam bardzo podbudowana, ale manipulacji nie mam zamiaru
wykorzystywac. Ciekawe jest jak dzialaja rozni ludzie i jak dzialam ja w tym
zbiorowisku.

[kwieto]

Zgoda, przeciez juz powiedzialem, ze byc moze wszystko zalezy od grupy, od
psychologow rowniez. Rozumiem probe tworczego podejscia do problemow, moze ja
po prostu trafilem na takich ludzi, z ktorymi to bylo niewykonalne? Nie wiem.
Rozumiem, ze w grupie nie beda rozwiazywane moje problemy, ale liczylem na to,
ze grupa jest mi w stanie cos pokazac, cos uswiadomic, zaproponowac inne
podejscie do pewnych problemow. Widac grupa grupie nie rowna, sek w tym ze ja
trafilem na zespol, ktory tylko kreccil sie w kolko, mowiac o
oczywistosciach...
Dlatego nie mowie "to badziewie" ale zaznaczam, ze jest ryzyko, iz cala terapia
niewiele przyniesie.

[Gość: Ruminka]

kwieto napisał(a):

> Zgoda, przeciez juz powiedzialem, ze byc moze wszystko zalezy od grupy, od
> psychologow rowniez. (..)
> trafilem na zespol, ktory tylko kreccil sie w kolko, mowiac o
> oczywistosciach... (...)

To nie tyle zalezy od uczestniczących ludzi, ale od kierujacych - od psychologa i
terapeuty, ktorzy POWINNI umieć tak kierowac grupa, aby bylo to konstruktywne, by
sprzyjalo otwarciu sie i efektywnej pracy. Jesli terapeuta nie potrafi
ukierunkowac grupy na wiecej niz pleplanie oczywistosci to nie powinien sie
zajmowac taka pracą. To nie wina ludzi na grupie. Oni tam przyszlo sobie pomagac,
z roznymi problemami, a nie leczyc innych. Terapeuta powinien zadawac odpowiednie
pytania, poruszac trudne tematy, docierac do glebi i kierunkowac to co sie
dzieje. Co to byl za psycholog (sam psycholog, bez terapeuty??), ktory tak
spartolil prace?

[kwieto]

W kwestii formalnej - byla dwojka czy byl to duet psycholog-terapeuta, to nie
wiem, nie pamietam nazwisk.

A swoja droga, jak sobie przemyslalem tamten okres czasu, to wyszlo mi, ze z ta
grupa w moim przypadku bylo tak, ze ja zmienilem nieco srodowisko, zaczalem cos
robic, rozwijac sie... i grupa zaczela byc po prostu hamulcem! Takie
przynajmniej mialem wtedy wrazenie

[Gość: OLT]

z gory mowie: nie mam osobistych doswiadczen, ale z tego co wiem, "po prostu"
powinienes porozmawiac o swoich problemach z kompetentnym psychologiem ktory
poradzi ci co robic zaleznie od twojej konkretnej sytuacji i uwarunkowan.
pewne sposoby terapii nadaja sie gorzej lub lepiej dla roznych osob/sytuacji
chyba ze juz jestes po takiej rozmowie?

pozdr
OLT

[Gość: katbiel]

Moja opinia jest na grupie Zdrowie. A do Kwieto: jeżeli zrezygnowałeś z grupy w
trakcie jej trwania to nie zaliczyłeś całości i nie podsumowałeś tego co tam
się działo. W trakcie psychoterapii w człowieku występują różne stany
emocjonalne i szkoda, że zrezygnowałeś (pewnie w momencie kryzysowym). Ale
fajnie, że przynajmniejmniej się nie poddałeś i sam sobie poradziłeś.

[kwieto]

No nie tak. Nie moglem odejsc w momencie kryzysowym, bo ten kryzys jakos nie
nastepowal. Tak naprawde, juz wolalbym kryzys (bo mozna nad nim pracowac, cos z
nim zrobic) niz nic... :(((
Po prostu poza "grupa" staralem sobie inaczej poradzic ze swoimi problemami.
Odkrylem co pomaga mi najbardziej, i zrezygnowalem z bezowocnej pracy w grupie.
Gdyby byl to kryzys, to rzeczywiscie moglibysmy polemizowac. Ale moja terapia
grupowa nie odbiegala niczym od tego co dzieje sie tutaj. Rozmawiamy na rozne
tematy, a to co jest prawdziwym problemem, bardzo czesto pozostaje nawet nie
dotkniete. A jesli place za cos, to wymagam efektow, a nie bezproduktywnego
siedzenia. A tak wygladaly (z mojego punktu widzenia) terapie grupy. Niektorym
rzeczywiscie cos niecos ta forma pomagala, ale byly to raczej problemy blahe
(np. "czy odgrywac sie na innych") a nie to, z czym tak na prawde wszyscy tam
przyszli.

o bananach...

[Gość: mariposa]

dawno, dawno temu, kiedy bylam mala dziewczynka, a banany istnialy tylko w
filmach przyrodniczych, bardzo bylam ciekawa tego smakolyku.

pewnego roku w okolicach Bozego Narodzenia przyjaciolka mojej Babci dostala
paczke z DDR'u, a w niej BANANY. Owa dobra kobieta podarowala jednego wnukom
mojej Babci w liczbie sztuk 3 badz 4 (wnukow, nie bananow). W pierwszy dzien
swiat Banan zostal obrany i podzielony w asyscie wszystkich czlonkow rodziny.
i tu nastapil pewien szok - banany sa niesmaczne!!!

przez nastepne kilkanascie lat tkwilam w przekonaniu, ze banany sa niedobre i
ich nie lubie.

az tu nadszedl pamietny rok 1989 i kolejne po nim i pomimo pewnych oporow
sprobowalam znowu bananow. a teraz stanowia jeden z podstawowych elementow
mojej diety.

m.

ps. dla uscislenia dodam, ze ow pamietny Banan byl niedojrzaly i wyjatkowo
niedobry

[ya-cek]

Mariposo ! Nie mogę się powstrzymać od wybitnie infantylnego zachowania:) i
powiem, co nastepuje :
To było pyszne (nie, nie banan oczywiście:)
Dostajesz ode mnie samozwańczo ustanowioną nagrodę Złotego Posta !
(R w kółeczku)

[Gość: Ruminka]

To zalezy jakie masz problemy i czego oczekujesz. Ja bylam na terapii grupowej
rok temu i oceniam ją b. pozytywnie - wielka pomoc! Majac kontakt z roznymi
ludzmi, nie tylko z mojej grupy widze jak duzo dalo im uczestnictwo w grupie. U
nas bylo wiele osob tzw nerwicowych, ja depresyjna, kilka cierpialo na fobie
spoleczne itd. Zdecydowanie godna polecenia jest dla kazdego, kto ma problem w
kontaktach z ludzmi - tego sie nie przepracuje na indywidualnych wizytach.
Mozna sie wiele dowiedziec o sobie - jak funkcjonujemy wsrod ludzi, jakie role
obieramy, jak odbieraja nas i nasze reakcje inni, jak to na nich dziala itd.
Poza tym najczesciej jest muzykoterapia, relaksacja i trening interpersonalny.
No i psychodramy - przenicowujace na drugą stronę, wywalajace emocje i sedno
problemow - a ktore bez pomocy innych ludzi sie nie obejda. U*czymy sie tez
przekazywac tzw informacje zwrotne - co nas poruszylo, jak zareagowalismy na
inne osoby. Uczymy sie mowic o tym. Oczywiscie, jesli ktos przyjdzie zeby sobie
odfajkowac nie nastawiajac sie na trudną pracę to i malo skorzysta. Ogolnie -
im emocji, bolu, spraw trudnych tym wieksze kozysci. Im wiecej sie przelamiesz
tym wiecej zyskasz. Nad caloscią czuwa terapeuta i psycholog (tak bylo u nas).
Nie nastawija sie tez, ze sama terapia wszystko rozwiąże. Pracuje sie caly
czas, po terapii juz samodzielnie. Ja po roku nadal pracuje nad soba i powiem
Ci, ze nigdy tak wiele nie widzialam, nie wymagalam od siebie i nie zylam tak
swiadomie.

Tyle ode mnie na temat terapii. Zdrowka.