Z czym mi sie kojarzy partner ?

[Gość: Renka]

W wielu wypowiedziach pojawia sie slowo "partner". Dla mnie brzmi jakos dziwnie
w odniesieniu do czlowieka, ktorego sie kocha.
Mnie osobiscie kojarzy sie "partner" z kims, z kim prowadze jakis biznes.
Odpowiedzialnosc, finanse, zaufanie, ZYSK,( bo jak nie ma zysku, to co to za
partner).W policji pracuja partnerzy, w zespolach (brygadach) w fabrykach, we
wspolnych projektach,no, ale zeby do tego mieszac MILOSC..tego nie moge pojac.

[roseanne]

Partner - w interesach, glownie
moze byc jako okreslenie osoby towarzyszacej, partner w tancu
ale w odniesieniu do Ukochanego to tez mnie troszke razi

[Gość: Renka]

W odniesieniu do osoby, ktora sie kocha, to takie "interesowne", wyczuwam
negatywnie zabarwiony podtekst, cos, jakby oczekiwanie jakichs korzysci, cos
wyrafinowanego i falszywego.

partner a zysk

[gawrona]

Gość portalu: Renka napisał(a):
> bo jak nie ma zysku, to co to za partner.
> W policji pracuja partnerzy

i ci policyjni partnerzy osiagaja jakies zyski?

[gawrona]

i zauwazcie, ze w slownikowej definicji nie ma nic o KONIECZNOSCI zyskow ;p

partner a slownik

[gawrona]

partner

1. «współuczestnik gry, zabawy, rozmowy itp.; towarzysz, wspólnik»
Partner do rozmowy, do gry w tenisa, do tańca.
Równorzędny partner w spółce handlowej.
Δ Partner życiowy «współmałżonek»




2. «artysta, aktor współgrający z kimś innym (z aktorem, aktorką)»
Nie miała godnego siebie partnera w tym przedstawieniu.

[roseanne]

hi hi hi
przedstawianie "moja wspolmalzonka" :o)

[gawrona]

roseanne napisał(a):
> hi hi hi
> przedstawianie "moja wspolmalzonka" :o)

nie, nie roseanne, o JEJ wspolmalzonku mozesz tak powiedziec, ale o SWOIM nie,
o SWOIM mozesz powiedziec "maz"
w razie czego niechaj poprawiaja mnie polonisci

partner a milosc

[gawrona]

skoro w rodzinie moze byc partnerstwo miedzy rodzicami a dziecmi,
to chyba moze takze byc partnerstwo miedzy malzonkami
moj mezczyzna jest moim milosnym partnerem (i z nikim innym nie wejde w taka
milosna spolke)

[Gość: Renka]

Partner zawsze mi sie kojarzy z jakims zyskiem, a zysk, to pieniadz. Partnerzy
pracuja( a wiec zarabiaja pieniadze) razem,( w policji) maja z tej w spolpracy
albo zysk albo strate, a wiec jest miedzy nimi INTERES(biznes) bo, jak jeden
zginie, to drugi traci z reguly swoja tarcze obronna.W ogole partner to praca,
a milosny "partner", to lover, kochanek, milosnik, misiek,no i PARTner brzmi
prawie jak LAWyer..
Partner sugeruje czesc(part), odpowiedzialnosc, z nim zwiazany jest podzial rol
i podzielenie sie odpowiedzialnoscia. Nie wyobrazam sobie w milosci podzielenia
sie rolami i odpowiedzialnoscia.Ty to ty, a ja to ja? Toz to nie milosc,to
tylko BIZNES.Partner moze byc obiektem seksualnym, owszem, partnerzy seksualni,
ale, nigdy w MILOSCI.

[gawrona]

Gość portalu: Renka napisał(a):
> Partner sugeruje czesc(part), odpowiedzialnosc, z nim zwiazany jest podzial rol
> i podzielenie sie odpowiedzialnoscia. Nie wyobrazam sobie w milosci podzielenia
> sie rolami i odpowiedzialnoscia.
toz w malzenstwie (czy zwiazku nieformalnym) malzonkowie dziela sie rolami,
obowiazkami, a za wspolne decyzje odpowiadaja razem


> Partner moze byc obiektem seksualnym, owszem, partnerzy seksualni,
> ale, nigdy w MILOSCI.
a seks nie powinien wynikac z milosci?
skoro mozna byc partnerem seksualnym, a seks jest czescia milosci, to ...

[pastwa]

Seks nie powinien wynikać z miłości, chociaż może i nie jest też jej częścią, z
założenia.
Co do biznesu, który kojarzy się Rence z partnerstwem, każde małżeństwo, to
biznes w rzeczy samej, tylko zyski są różne.

Pastwa

[Gość: jasna]

pastwa napisał(a):
> Seks nie powinien wynikać z miłości, chociaż może i nie jest też jej częścią

nie rozumiem, prosze o wyjasnienia (chodzi o ten fragment po przecinku)

[pastwa]

Szczerze mówiąc uważam, ze potrzeba seksu wynika wyłącznie z pociągu
seksualnego, nigdy z miłości. Przykładowo kochamy swoich rodziców, ale nie
czujemy potrzeby uprawiania z nimi seksu( wybacz, ze się powtarzam w tym
temacie), tym samym seks nie jest częścią miłości.
To sformułowanie "...,chociaż może (z niej wynikać)" było niefortunne, miałem
na myśli tylko to, że miłość potrafi jedynie wzmocnić doznania seksualne, ale
ich nie powoduje.

Pastwa

i od partnera przeszlismy do seksu

[roseanne]

no coz, dla wielu osob kochanie sie, czy tez "sekszenie" jest jednym ze
sposobow okazywania uczucia.
zdazaja sie tez tacy, co to seks traktuja jak naturalna potrzebe, jak
oddychanie, spanie ,jedzenie - nie wazne z kim i jak.


Pastwo, nie wygladasz na ten drugi typ

[pastwa]

A czy seks jest nie naturalną potrzeba Roseanne ?

[roseanne]

no niby jest, ale nie i nie jest

troche ponudze - "w szkolce" uczylismy sie o tzw piramidzie potrzeb
najnizej bylo jedzenie spanie, seks
wyzej ubranie, wlasny kat
milosc byla jeszcze wyzej
najwyzej bylo samodoskonalenie sie

tak wiec ciezko mi odpowiedziec - zalezy w ktorym miejscu go umiescisz

[pastwa]

Uważam, że seks stoi najwyzej w tej piramidce( chcemy tego, czy nie), spróbuj
sobie wyobrazić świat bez niego. Potrzeba seksu, bowiem tak naprawdę, utrzymuje
ten gatunek ludzki na Ziemi w tak licznym stanie ( prawie 6 miliardów)zatem
seks dał więcej istot, niz miłości między nimi.
Ubranie i własny kąt, tez byłoby nie potrzebne, gdyby nie seks.

Pastwa

[roseanne]

no tak, dawno temu, gdy chodzilo o nastepce tronu milosc nie byla niezbedna :o)

A jak tam...

[pastwa]

w ogródeczku, cos sie posadziło nowego ?


;")))

[roseanne]

nic sie nie podsadzilo, bo burza z piorunami

[kwieto]

No wiec dlatego seks jest U DOLU, razem ze spaniem i jedzeniem, jako jedna z
najbardziej potrzebnych rzeczy. Potrzeba samorealizacji jest NA GORZE, bo mozna
sie nia zajac kiedy wszystkie pozostale rzeczy sa juz zaspokojone (przynajmniej
w miare)

piramida

[Gość: jasna]

roseanne napisał(a):
> tzw piramidzie potrzeb
> najnizej bylo jedzenie spanie, seks
> wyzej ubranie, wlasny kat
> milosc byla jeszcze wyzej
> najwyzej bylo samodoskonalenie sie



kwieto napisał(a):
> seks jest U DOLU, razem ze spaniem i jedzeniem, jako jedna z
> najbardziej potrzebnych rzeczy. Potrzeba samorealizacji jest NA GORZE, bo mozna
> sie nia zajac kiedy wszystkie pozostale rzeczy sa juz zaspokojone



no wlasnie,
wlasnie chcialam zapytac roseanne, co znaczy na dole, co znaczy na gorze?
czy ma to jakies znaczenie (oczywiscie oprocz wrazen wizualnych)
im wyzej, tym ... ? no wlasnie, co?
im nizej, tym ... ? no wlasnie, co?

[kwieto]

Im wyzej, tym latwiej sie bez tego obyc :")

[Gość: jasna]

kwieto napisał(a):
> Im wyzej, tym latwiej sie bez tego obyc :")

roseanno, czy tak was uczyli "w szkolce"?

[roseanne]

tak, wlasnie tak.
fundamenty, potem wyzej

[Gość: iwek]

gawrona napisał(a):

> skoro w rodzinie moze byc partnerstwo miedzy rodzicami a dziecmi,
> to chyba moze takze byc partnerstwo miedzy malzonkami

A czy uważacie, że może być partnerstwo między rodzicami a dzieckiem ?
Wg mnie, dopóki rodzice wychowują dziecko a ono podlega tylko procesowi
wychowania, nie może być mowy o partnerstwie. Co innego, gdy dorośnie i
uniezależni się, dopiero wtedy mogłoby zaistnieć partnerstwo.

pozdr:)

[roseanne]

wszystko zalezy od tego, jak takie wychowywanie wyglada.
na ile jest to monolog ze strony rodzicow, a na ile pozwolenie dziecku na
popelnianie i naprawianie wlasnych bledow.
nie mowie tu o niemowlakach, ale z przedszkolakiem calkiem fajnie
sie 'partneruje'.
jeszcze nie wiem dokladnie, jak to jest z nastolatkami, ale na zdrowy rozum
jezeli nauczy sie dziecko dbania o siebie i szacunku dla otoczenia za mlodu ,to
potem nagle to nie zniknie. W druga strone - jak wczsnie nie nauczysz ,to skad
ma to wiedziec?

[kwieto]

Wcale nie, bo rodzice nie musza wychowywac dziecka, a uczyc je zycia (to nie to
samo co wychowywanie). Jesli rodzice zostawia dziecku pole do bycia
pelnoprawnym czlowiekiem, moga miec partnerskie relacje juz w dziecinstwie.
Moze nie w 100% (bo odpowiedzialnosc za dziecko, zapewnienie mu bytu,
wyksztalcenia itd.) ale w bardzo duzym stopniu

[pastwa]

To czym jest dla Ciebie wychowanie, i co rozumiesz przez "pozostawienie dziecku
pola do pełnoprawnego bycia człowiekiem" ?

[kwieto]

Oj, bo zwykle dzieci traktuje sie jako takie male glupiutkie stworki, ktore nic
nie rozumieja, albo rozumieja na bardzo ograniczonym poziomie. I to jest
wlasnie obcinanie im pelni praw. A wychowanie bardzo czesto polega na
wtlaczaniu im wiedzy, czy uczeniu zachowan, bez tlumaczenia po co tak, dlaczego
tak, i co z tego wynika.

Natomiast mozna do dziecka podejsc powaznie, uznac, ze mozna z nim rozmawiac
podobnie jak z doroslym czlowiekiem (owszem, czasem trzeba duzo tlumaczyc, ale
to tlumaczenie wynika z brakow w wiedzy na jakis temat, a nie nieumiejetnosci
samodzielnego myslenia i kojarzenia faktow). I wychowanie wtedy polega na
wspieraniu dziecka w jego wyborach, lub tlumaczeniu dlaczego taki wybor moze
byc zly. Ale zostawianiu decyzji dziecku, a nie narzucanie mu gotowych wlasnych
modeli rozwiazan. Oczywiscie w pewnych granicach, niechetnie bym sie zgodzil
na pomysl dziecka na kapiel w lutym. Ale te granice sa tu dosc daleko,
wlasciwie dotycza jedynie ochrony zycia lub zdrowia

[pastwa]

W takim razie traktujac dzieci równoprwawnie, czyli uznajac je za istoty
rozumujace tak samo jak dorośli, powinno się znieść przyznawanie dowodu
osobistego dopiero w wieku lat 18, a zarazem zrównać nieletnich z dorosłymi
odnosnie odpowiedzialności karnej, tak ?

[kwieto]

Nad odpowiedzialnoscia karna bym sie zastanowil, natomiast problem w tym, ze
rozumujesz nieco w inny sposob.

Porownajmy dziecko do czlowieka z amnezja. I dziecko, i ow czlowiek dorosly
ktory stracil pamiec, nie maja podstawowych wiadomosci o swiecie, podstawowego
pojecia o zasadach funkcjonowania zycia. Natomiast mnie osobiscie dziwi,
dlaczego uczac doroslego od nowa wszystkiego co zapomnial, traktuje sie go jak
pelnoprawna, dorosla osobe, natomiast w przypadku dziecka, czesto traktuje sie
je jak gluptaska, ktory niczego nie rozumie z tego co sie wokol niego dzieje.

Co do odpowiedzialnosci karnej. Nawet super inteligentna i madra osoba, ktora
nie ma pewnej podstawowej wiedzy, nie wymysli, ze zrobienie czegos moze sie
skonczyc takimi a takimi konsekwencjami. I za wpojenie podstawowej wiedzy ktora
jest niezbedna do poruszania sie po swiecie odpowiedzialni sa rodzice.
Ustanowienie ulg dla osob nieletnich polega tylko i wylacznie na przyznaniu im
prawa do tej niewiedzy, i potraktowania z tego powodu ulgowo.

Twoja propozycja to troche tak, jakbys chcial, zeby na przyklad wszyscy uczacy
sie jezdzic kierowcy byli traktowani na rowni z tymi, ktorzy prawo jazdy juz
zdobyli. Czyli mimo literki "L" na dachu i instruktora obok, powinni wedlug
tego modelu dostawac takie same mandaty i zaocznie zabierane punkty. Nie
uwazasz, ze to absurd?

[pastwa]

Myślę, że traktowanie dziecka "po dorosłemu" objawiać się powinno w nie
zbywaniu go, kiedy o cos pyta, lecz dawaniu dziecku informacji, o jakie prosi,
a sposób ich serwowania powinien być jednak dostosowany do intelektu malucha.

Odnośnie odpowiedzialności karnej, nie ma właściwie momentu, w którym
świadomość konsekwencji powstrzyma kogoś przed czynem, a samo uświadomienie ich
dziecku tez obawiam się, że nie zrówna go w odpowiedzialności karnej
z "dorosłą" osobą.
Bo cóż zrobić z dziewięciolatkiem, który zdaje sobie sprawę co mu grozi za
morderstwo, kiedy już to zrobi( a bywały takie przypadki, w gangach
młodocianych), skazać go na dożywocie ?

[kwieto]

Oczywiscie ze nie ma granicy, wiec trzeba bylo ja autorytarnie ustalic, bo
chcac miec jakis okres ochronny, nalezy okreslic jego granice tak, zeby nie
musiec dostosowywac jej indywidualnie dla kazdej osoby. 18 lat to taki ladny
wiek.

[pastwa]

Tak, 18 to ładna liczba w rzeczy samej ;"))))

skazac

[gawrona]

pastwa napisał(a):
> cóż zrobić z dziewięciolatkiem, który zdaje sobie sprawę co mu grozi za
> morderstwo, kiedy już to zrobi( a bywały takie przypadki, w gangach
> młodocianych), skazać go na dożywocie ?

tak jest, na dozywocie, ale KONIECZNIE w jednej celi z rodzicami
;p

[optymistka]

Z seksem, hehehe, głodny zawsze o chlebie.
Seks z mężem, nie brzmi to jakos nudnawo ???
Natomiast seks z moim partnerem życiowym, czyż nie brzmi podniecająco?
Ot, taka moja filozofia, nikogo nie krzywdząca.
Pozdrawiam.

[trzcina]

Co prawda nie kojarzy mi się partner z zyskiem, a bardziej ze wspólnotą w
dowolnej dziedzinie, ale i z miłością też nie bardzo. To jakieś takie ogólne,
książkowe, suche słowo. Nie ma jednak w języku naszym określenia "akuratnego".
Wszystko albo trąci tanią egzaltacją czy sentymentalizmem, albo naznacza
posiadaniem czy odwołuje się do roli społecznej, prawa cywilnego... tylko język
własny kochających się znajduje słowa. Cóż nad tym to już Boy ubolewał...Choć
o język seksu raczej mu szło...

[Gość: Jaga]

Rzeczywiście nie brzmi to najlepiej, ale w układach
damsko-męskich może być matriarchat, patriarchat, albo
partnerstwo. Co wybieracie?

dziwne pytanie

[roseanne]

matriarchat, oczywiscie :P

[Gość: Renka]

No, nie wiem, ale partner to takie suche prawnicze okreslenie, ktore weszlo do
slownika ludzi, badz co badz, czujacych i posiadajacych jakas
wrazliwosc.Mowienie o kims,z kim sie sypia okazjonalnie i nawet sie z nim nie
mieszka,-partner...To jest raczej jakis okazjonalny element rozrywki
seksualnej. Gdzie tu partnerstwo? A nawet jezeli sie mieszka razem,to raczej
nazwalabym go konkubin(fajna nazwa, no nie?)niz partner. No,ale jak widze ,
nikomu to nie przeszkadza.Dla mnie to traci chlodem i oschloscia uczuciowa i
nijak partner nie kojarzy mi sie z domem, mezem , zona, dziecmi. Rodzina, to
jest jakis uklad, ale czy partnerski, to nie jestem tego taka pewna.Dzisiaj
rodzina to czesto matka i dziecko i jak w takiej sytuacji ma zaistniec
partnerstwo..

[ida_]

Gość portalu: Renka napisał(a):

> Mowienie o kims,z kim sie sypia okazjonalnie i nawet sie z nim nie
> mieszka,-partner...To jest raczej jakis okazjonalny element rozrywki
> seksualnej. Gdzie tu partnerstwo?

Ale czy naprawdę tak wielu ludzi używa, w odniesieniu do kogoś z kim sypia
okazjonalnie, i z nim nie mieszka, i gdzie nie ma zadnych głęgszych wiezi,
określenia -parter? Nie sądzę.


A nawet jezeli sie mieszka razem,to raczej
> nazwalabym go konkubin(fajna nazwa, no nie?)niz partner.

brrr
no i konkubin to jest jeszcze bardziej suche określenie prawnicze


> Dla mnie to traci chlodem i oschloscia uczuciowa i
> nijak partner nie kojarzy mi sie z domem, mezem , zona, dziecmi.

I chyba własnie o to chodzi, żeby się nie kojarzył z domem, męzem...
Taki tam "powiew świezości" w związku :-)
Niektórzy mają takie fanaberie :-)

[Gość: Renka]

Juz kojarze, ze ten partner to tak naprawde jest partner, cos z zysku,
niezobowiazujaco, luzno i absolutnie nierodzinnie ?

[ida_]

Gość portalu: Renka napisał(a):

> Juz kojarze, ze ten partner to tak naprawde jest partner, cos z zysku,
> niezobowiazujaco, luzno i absolutnie nierodzinnie ?


Zysk nie jest obowiązkowy :-)
Może być trochę rodzinnie, ale nigdy tak do końca...
Ale co najważniejsze, trzymamy sie z dala od tych przydeptanych kapci, papilotów
i innych rekwizytów domowych...
No, przynajmniej mi jest bardzo trudno skojarzyc słowo partner z przydeptanymi
kapciami...

[Gość: Renka]

A jak moj malzonek cale zycie kapci nie nosi ? Zawsze skarpety, gole stopy lub
buty? Czy to cechy partnera czy "domowego"? :))
Ile razy kupie mu jakies kapcie, to zaraz gdzies gina.

[ida_]

Gość portalu: Renka napisał(a):

> A jak moj malzonek cale zycie kapci nie nosi ? Zawsze skarpety, gole stopy lub
> buty? Czy to cechy partnera czy "domowego"? :))
> Ile razy kupie mu jakies kapcie, to zaraz gdzies gina.


To moze powinnaś zacząć go nazywac partnerem?
Oczywiście, zartuję :-) Ale zauważ, że "partner" w odniesieniu do związku ma
wydźwiek wyłacznie pozytywny, natomiast z "męzem" bywa już różnie :-)
Zbyt duzo negatywnych wzorców wokoło? I chyba mało kto nazwie partnerem osobę, z
którą wprawdzie jest w związku, ale nie jest to związek, krótko mówiąc,
satysfakcjonujący.
No i partner może być jednocześnie mężem. A co to szkodzi? Natomiast nie do
każdego męża pasuje okreslenie go partnerem.

poprawka

[gawrona]

Gość portalu: Renka napisał(a):
> nazwalabym go konkubin(fajna nazwa, no nie?)

pozwol, ze poprawie: konkubina, ale konkubent (nie konkubin)

[gawrona]

gawrona napisał(a):
> konkubent (nie konkubin)

oj, KAJAM SIE,
w "nowym slowniku poprawnej polszczyzny" sa juz OBA SLOWA jako poprawne
prosze o wybaczenie

[Gość: ela]

Partner - nie brzmi tak poddańczo/oddańczo/własnościowo.
Ciekawe jak wyglądałoby umieszczenie słowa partner w poezji miłosnej,
zwłaszcza takiej podkreślającej uzależnienie (miłosne) od mężczyzny

np.
Ukochany Mój
Daktylu mego serca
Nie mam nikogo prócz Ciebie
A ty odtrącasz mnie
O Panie Mój
Światłości mych oczu

i zamiana na

....
O Partnerze Mój
Światłości mych oczu


???

[Gość: Malwina]

a ja marze o tym aby spotkac partnera na zycie
nie malzonka
nie przyjaciela
nie kolege
nie kochanka
nie powiernika
nie ostoje
ale wlasnie partnera !
bo dla mnie w tym slowie jest wszystko powyzsze

[Gość: ela]

Bardzo popieram i życzę sukcesu.
A tak na marginesie.
Ciekawe czy mężczyźni marzą o kobietach, marzących o nich
jako o mężczyznach-partnerach.

???

[otryt]

same sex domestic partners

zyciowy partner

[gawrona]

a co powiecie na sformulowanie "partner zyciowy" ?

[pastwa]

gawrona napisała:

> a co powiecie na sformulowanie "partner zyciowy" ?

Zwyczajnie czasem,będą ludzie mówili, ależ nieżyciowy ten mój "partner życiowy":-)

[Gość: wania]

Patrner, bo: 1) nie jesteśmy małżeństwem, więc nie mąż 2) nie jesteśmy
zaręczeni, więc nie narzeczony 3) mamy po 30 lat, więc nie chłopak 3) kochamy
się, więc nie bezduszny konkubent. A poza tym, w tym wszystkim chyba właśnie
chodzi o partnerstwo, więc jak najbardziej jestem za "partnerem.

[Gość: A27]

Dawno dawno temu, zanim przeprowadzilam moja skuteczna aczkolwiek drastyczna
kampanie malzenska moj chlop opwiadal cos o mnie swoim kolegom z pracy. Pech
chcial, ze to byli geje, a chlop moj to delikatny czlowiek wiec palnal cos
takiego "my partner and I live near the metro" czy cos takiego. My partner
oznaczalo "Anna", ale fama poszla, ze "Dave is gay". Potem byla jakas impreza
u niego w pracy i jakiz byl szok, gdy Dave przyszedl ze solidnym kawalem
slowianskiej baby.