4 lata po rozstaniu...

[gata74]

witam wszystkich...
4 lata temu rozstalam sie z mezczyzna, a raczej on ze mna... I do tej pory to
we mnie siedzi.Nie moge zapomniec, nie jestem w stanie wyrzucic go z pamieci.
Nie utzymujemy kontaktu, myslalam ze tak bedzie latwiej.Od roku jestem z kims
innym, na poczatku bardzo sie cieszylam ze ktos w koncu byl w stanie zastapic
TAMTEGO, ale po rocznej fascynacji widze ze nie!Mimo ze bardzpo mi z nim
dobrze, nie chce oszukiwac jego i siebie, `pewnie niedlugo sie rozstaniemy, a
ja nie wiem czy jeszcze sie kiedys zakocham naprawde...
Czy to patologia? Co mam robic aby sie pozbyc mysli o TAMTYM?

[witch-witch]

Czy to patologia? Ciut, ciut. Czyli w dalszym ciagu idealizujesz jego osobę.
Małe dziecko gdzieś tak do 8-12 miesiąc w ten własnie sposób idealizuje matkę.
I jezeli w tym okresie ta pierwsza idealizacja z jakis powodów zostanie
zakłócona i dziecko nie wchodzi w łagodnie w następny etap rozwoju- to w latach
dojrzalszych taka osoba ma problemy z osobistymi relacjami. Nie wiem czy to
jest tak własnie u ciebie bo i skąd mogę wiedzieć, ale pomocy powinnaś poszukać
u dobrego psychoanalityka, ktory naprowadzi cię na ślad problemu. Tak abys
umiała kierować swoimi uczuciami. Inna sprawa to fakt, że ty go bardzo kochasz
i najlepiej by było aby taka wielka miłość przeobrażała się powoli w dojrzałą
miłość a nie została nagle zerwana. Możliwe tez że za szybko weszłaś pod
wpływem strachu przed samotnością w następną relację. I tego mężczyzny tak na
dobra sprawę nie kochasz. Może uczciwość nakazuje zerwać taki związek.
Idąc do psychologa nie masz nic do stracenia a może wyjdziesz z uczucia
tęsknoty i nie sprawdzonej miłosci, ktora cię tylko przytłacza i chrzani życie.
Pozdrawiam i trzymam kciuki.

[sabinka707]

Jeżeli czasem odwiedzasz forum, to napisz proszę, skąd ta teoria o idealizacji
matki - czy mogę to znaleźć w książkach do psychologii? i w jakich?
Też będzie w tym roku 4 lata, jak rozstałam się z kimś, z kim chciałam się
związać na całe życie.

[collima]

Ja rozstałam się z facetem 9 lat temu, po burzliwym związki, który nie zawsze
był dla mnie łatwy i przyjemny ( byliśmy razem 4 lata) a ja nadal mam go w
pamięci. Mało tego gdzieś tam w środku tęsknię za nim, kiedyś powiedziałam do
niego, że nie ważne, co się stanie jak potoczą się nasze losy to będzie zawsze
w moim sercu, w mej pamięci i tak też jest. Po nim było w moim życiu wielu
mężczyzn jedni na kilka miesięcy inni trochę dłużej, ale żaden z nich nie
zapadł mi tak w pamięci jak on.....
Ostatni nawet chciała do niego zadzwonić po to tylko by usłyszeć jego głos, ale
dałam sobie spokój.

[ooptymistka]

Słyszałyscie o syndromie Tolibowskiego ?
Ja tak miałam przez 6 lat idealizowałam mojego byłego i do tej pory czasami
łape się na tym, że go porównuje do męża

[laura421]

gata74 napisała:

> witam wszystkich...
> 4 lata temu rozstalam sie z mezczyzna, a raczej on ze mna... I do tej pory to
> we mnie siedzi.Nie moge zapomniec, nie jestem w stanie wyrzucic go z pamieci.
> Nie utzymujemy kontaktu, myslalam ze tak bedzie latwiej.Od roku jestem z kims
> innym, na poczatku bardzo sie cieszylam ze ktos w koncu byl w stanie zastapic
> TAMTEGO, ale po rocznej fascynacji widze ze nie!Mimo ze bardzpo mi z nim
> dobrze, nie chce oszukiwac jego i siebie, `pewnie niedlugo sie rozstaniemy, a
> ja nie wiem czy jeszcze sie kiedys zakocham naprawde...
> Czy to patologia? Co mam robic aby sie pozbyc mysli o TAMTYM?

pewnie ze patologia i to jaka.
masz kielbie we lbie.Idz do psychiatry.

[hubkulik]

A masz jeszcze szanse wrocic do tego bylego?

Pozdrawiam Hubert

[gata74]

raczej o tym nie mysle... nie kontaktuje sie z nim, nawet przypadkiem sie nie
spotykamy, obecnie nie mieszkam w Polsce wiec jest to niemozliwe!
Pozatym zdaje sobie sprawe ze ten zwiazek nie byl dla mnie dobry. Obydwoje mamy
dosc silne charaktery i trudno nam bylo sie dogadac w wielu sprawach.Jednak w
wielu dogadywalismy sie bez slow i wiem ze trudno znalesc druga taka osobe.

[sabinka707]

Doskonale Cię rozumiem, niestety, nie znam dobrej rady - zapewne sama
musiałabym się udać w mojej sprawie do psychologa. Teraz zaczyna się wiosna, a
mnie ogarnia smutek, że nie mogę się nią cieszyć razem z nim. Najgorsze może
jest to, że tak naprawdę nie mogę sobie o tym z nikim pogadać, bo ile można
słuchać, że się za kimś tęskni? A z byłym nie mam kontaktu. Tak jak byśmy dla
siebie umarli.

[kiniorella]

ja jestem po rozstaniu 2 i boję się że to ze mnie nie wyjdzie, unikam innych
męzczyzn, bo każdy z nich to zdrada wobez tamtego. Zaczynam się zastanawiać czy
kiedykolwiek założę rodzinę, zegar zaczyna tykać, mam już 27 lat !!!!!, co
będzie za 2, 3 lata.

to milość, czy głupota?

[ja-sarenka]

nie wiem .."burzliwy związek, trudne charaktery-rozstalismy sie,bo nie moglismy
wytrzymać"ale ja ciągle myślę, tesknię, porownuje..po co tak sobie komplikować
życie..dla mnie to jakas głupota..