Do tych co wyjechali z kraju...

[Gość: ToeToe]

No wlasnie... Ile czasu zajelo Wam zaklimatyzowanie sie w nowym srodowisku?
A tak w ogole... Warto bylo ryzykowac?

[Gość: kompleks]

jestem od tygodnia w nowym dla mnie srodowisku, wyjechalam jako au paire do
Francji
sama sie dziwie, ze sie tu tak dobrze czuje, aklimatyzacji wogole nie
przechodze, bo jakims cudem poczulam sie od razu jak w domu. Owszem jest jakas
nieufnosc i obserwacja, ale jest ok
moze ja jestem wyjatkiem jakims?
tylko ta tesknota za rodzina, przyjaciolmi......nieznosna

[Gość: ToeToe]

A bariera jezykowa chociazby?? Tez, nie ??
Pytam, bo z akcentem chociazby obsluchac sie tez trzeba...

[Gość: kompleks]

Gość portalu: ToeToe napisał(a):

> A bariera jezykowa chociazby?? Tez, nie ??
> Pytam, bo z akcentem chociazby obsluchac sie tez trzeba...
>

bariera jest, nawet sie malo odzywam, ale jakos sie przyzwyczajam, poza tym
wiedzialam, ze tak bedzie, ale cel wyjazdu byljasny naucze sie w koncu jezyka i
juz!!!!!!!!

[Gość: Ewelina]

tylko krociutko, zostanawialam kto sie lepiej aklimatyzuje..moze zabrzmi to zle
ale najlepiej ludzie z malych wiosek z ambicjami ktorzy w Polsce nie mieli
dostepu do wielu rzeczy. Tutaj jezeli sa ambitni i pracowici wspaniale sie
rozwijaja. Dla tych zagranica to raj. Bo tak naprawde przynajmniej w Szwecji,
jezeli ktos jest pracowity moze zarobic na studia skonczyc studia i jeszcze
sprobowac innych rzeczy. Kto sobie nie daje rady chyba ludzie krorzy byli
aktywni w Polsce zanim rozkreca sie w obcym kraju to zaimuje czas i nie zawsze
jest tym samym. Ciekawa jestem nad waszymi spostrzeniami.

[dundee_girl]

Oooo witam kolege sasiada:-) Ja sie chyba nigdy nie przystosuje w 100%.

[Gość: ToeToe]

Co dokladniej masz na mysli?
Tez pozdrawiam serdecznie.

[no_nick]

Po adresie wnoszę , że jesteś w Nowej Zelandii , kraju moich marzeń i snów (
które już pozostaną niezrealizowane ) Jeśli zechcesz napisać jak tam jest , jak
tam trafiłeś i jak Ci się żyję będę strasznie wdzięczny.Adres jest widoczny.Z
góry thx.

[Gość: ToeToe]

Jestem tu na razie bardzo krotko.
Zachwycona jak diabli, troche "nieswoja" jeszcze.
Maila oczywiscie napisze.
Pozdrowionka.

[no_nick]

Czekam na maila jak nie wiem co ! Dodam dla jasności ,że zazdroszczę Ci jak
cholera.Podziwiam nie mniej.Dasz radę !!!! O kurcze jak Ty masz świetnie , tak
daleko od "kochanej ojczyzny". Co ja bym dał ...

[wisienka8]

Gość portalu: ToeToe napisał(a):

> Jestem tu na razie bardzo krotko.
> Zachwycona jak diabli, troche "nieswoja" jeszcze.
> Maila oczywiscie napisze.
> Pozdrowionka.

Jestes bombardowana prosbami o wrazenia z Nowej Zelandii. Ten mail to kolejna
prosba, ale wynikajaca z wlasnego doswiadczenia. Bylam w Nowej Zelandii trzy
miesiace w ubieglym roku. Palmerston North, Auckland i roznie wioski i wioseczki.
Nie zaaklimatyzowalam sie tam. Mialam wrecz depresje wynikajace z roznych
przyczyn. Kraj jest piekny, ale jesli nie masz przyjaciol i wsparcia duchowego
Twojego partnera (jesli takowy istnieje), no i pracy, pozwolenia na prace??, to
kaszana. Ciekawa jestem, co tam porabiasz. Napisz jesli masz ochote i wydaje ci
sie byc za bardzo wscibska. [e-mail]

[dundee_girl]

Ja jestem w Australii, to chyba po sasiedzku.:-)

[Gość: ToeToe]

Czesc Sasiadka :))

[majka14]

Gość portalu: ToeToe napisał(a):
Ile czasu zajelo Wam zaklimatyzowanie sie w nowym srodowisku? >
> A tak w ogole... Warto bylo ryzykowac? >


Hej, nadajesz z NZ - opowiedz o swoich doswiadczeniach.
Nie daj sie prosic.
Serdecznosci.

[Gość: ToeToe]

Napisze jutro jakiegos sensownego maila o moich wrazeniach w NZ...
Pozdrowinka...

[majka14]

Gość portalu: ToeToe napisał(a):
> Napisze jutro jakiegos sensownego maila o moich wrazeniach w NZ... >


Czekam z niecierpliwoscia. A tymczasem trzymaj sie tam cieplutko.
Serdecznosci.

ToeToe :-)

[Gość: Pola]

czy do mnie mozesz tez stuknac kilka slow? :-)
baardzo mnie interesuje temat NZ, w mailu konkretniej,
Pozdrawiam
Pola
[e-mail]

[Gość: Pola]

Ja jestem od 2 lat w Holandii, nie zaklimatyzowalam sie i
nie wiem czy kiedykolwiek to nastapi.
Pozdr
Pola

do Poli

[no_nick]

A co się dzieje ? Jeśli zechcesz się podzielić wrażeniami będę wdzięczny.Z
polskiej perspektywy wszystkie kraje cywilizowane wydają się atrakcyjniejsze ...

Trzymaj się.

[Gość: sylwia]

no_nick napisał(a):
Z polskiej perspektywy wszystkie kraje cywilizowane wydają się atrakcyjniejsze >


Mówisz w swoim imieniu, ze swojego punktu widzenia, jak rozumiem.

Re : Sylwi ...

[no_nick]

Gość portalu: sylwia napisał(a):

>
>
> Mówisz w swoim imieniu, ze swojego punktu widzenia, jak rozumiem.

Dobrze rozumiesz.Mówię w swoim imieniu , ze swojego punktu widzenia.

>
>
>
>

no_nick

[Gość: Pola]

Tego sie nie da opisac, to trzeba czuc. Jakas taka
tesknota nieokreslona. Wydaje mi sie, ze jak ktos raz
emigruje to nigdzie nie czuje sie do konca szczesliwy,
znam ludzi, ktorzy mieszkaja to po 10, 20 lat i ta
drzazga ciagle tkwi. Materialnie oczywiscie jest o niebo
lepiej niz w Polsce, mam lepsze warunki do wlasnego
rozwoju. Jesli chodzi o sama asymilacje to nie jest
trudno, ja zreszta b. szybko przyzwyczajam sie do nowych
miejsc i okolicznosci, ale czasem sie rozklejam i lapie
taka nieokreslona depresja...
Ci na obczyznie pewnie wiedza o czym mowie...
Pozdrawiam
Pola

[wisienka8]

Pola slusznie stwierdzila, "tego sie nie da opisac, to trzeba czuc. Jakas taka
tesknota nieokreslona". Po 12 latach zycia na obczyznie, nawet jesli ta obczyzna
stala sie w miedzyczasie moim domem, wciaz czuje sie jedna noga tutaj, a druga
nie wiadomo gdzie... Na obczyznie tesknie do Polski, w Polsce chce wracac jak
najszybciej do normalnosci zycia na obczyznie. Tutaj jest prosciej. Zwykla pensja
wystarczyla mi na pewna stabilizacje zyciowa i zwiedzenie swiata wzdluz i wszerz.
W zyciu nie byloby mnie na to stac w Polsce, nawet po ukonczeniu dwoch fakultetow.
Nie ucieklam z Polski, po prostu wyjechalam na studia do innego kraju i tak sie
zlozylo, ze zostalam. Czesto tego zaluje, ludze sie, ze w Polsce byloby mi jednak
lepiej i nie moge znalezc swojego miejca w zyciu ... Na powrot jest jednak juz za
pozno. Nigdy nikomu bym nie radzila, jesli radzi sobie jakos w Polsce, wyjezdzac
z kraju. A moze to brak szczescia w zyciu prywatnym sprawia, ze jestem taka
sceptyczna ... Ale to inna historia

wisienko

[Gość: Pola]

szczescie w zyciu prywatnym nie pomaga, przynajmniej w
moim przypadku, jak chcesz to mozemy o tym pogadac na
privie, ok?
[e-mail]
Pozdrawiam
Pola

[wisienka8]

Gość portalu: Pola napisał(a):

> szczescie w zyciu prywatnym nie pomaga, przynajmniej w
> moim przypadku, jak chcesz to mozemy o tym pogadac na
> privie, ok?
> [e-mail]
> Pozdrawiam
> Pola

Chetnie. Podaje moj adres: [e-mail], z tego co widze siedzisz w Anglii.
W ubieglym roku bylam 3 miesiace w Londynie, a potem w NZ. Odezwij sie na moj
adres w yahoo.

[Gość: magada]

wisienko, taki straszny smutek bije z twoich słów ze aż odruchowo mam ochotę
cię pocieszyć - uśmiechnij się - szczęście musi przyjść - a żyjąc w Polsce tez
nie zawsze miałabys siły na optymizm - a może powodów do depresji i
czarnowidztwa byłoby więcej?
ja mieszkam w polsce i często jest mi smutno szaro i pod górkę
i może nawet żałuję ze nie próbowałam kiedyś tam wyjechać teraz to mam już za
dużo lat chyba no i rodzine itd
i pozostaje mi tylko czytać wątki o tęsknocie tych co wyjechali :-)
a może to tak jest ze wszędzie dobrze gdzie nas nie ma?
a może spokoju i zadowolenia trzeba szukac w sobie?
a może ....
samych uśmiechów zyczę

[wisienka8]

Gość portalu: magada napisał(a):

> wisienko, taki straszny smutek bije z twoich słów ze aż odruchowo mam ochotę
> cię pocieszyć - uśmiechnij się - szczęście musi przyjść - a żyjąc w Polsce tez
> nie zawsze miałabys siły na optymizm - a może powodów do depresji i
> czarnowidztwa byłoby więcej?
> ja mieszkam w polsce i często jest mi smutno szaro i pod górkę
> i może nawet żałuję ze nie próbowałam kiedyś tam wyjechać teraz to mam już za
> dużo lat chyba no i rodzine itd
> i pozostaje mi tylko czytać wątki o tęsknocie tych co wyjechali :-)
> a może to tak jest ze wszędzie dobrze gdzie nas nie ma?
> a może spokoju i zadowolenia trzeba szukac w sobie?
> a może ....
> samych uśmiechów zyczę
>

Dziekuje za cieple slowa. Masz racje, ze wszedzie dobrze gdzie nas nie ma.
Faktycznie jest mi smutno, ale nie chcialam tego smutku wylewac na lamach forum,
bo w koncu to nie miejsce na to, aczkolwiek mozna pozostac anonimowym. W sumie
jest zadowolona, nie mam powodow do depresji, ale tak jak napisalam wczesnie,
czuje wewnetrzny niepokoj, niespelnienie ... Nawet nie wiesz jak dobrze robi sie
na duszy czytajac komentarze, takie jak Twoj. Dziekuje

[Gość: wisienka]

wisienka8 napisał(a):

> Gość portalu: magada napisał(a):
>
> > wisienko, taki straszny smutek bije z twoich słów ze aż odruchowo mam ocho
> tę
> > cię pocieszyć - uśmiechnij się - szczęście musi przyjść - a żyjąc w Polsce
> tez
> > nie zawsze miałabys siły na optymizm - a może powodów do depresji i
> > czarnowidztwa byłoby więcej?
> > ja mieszkam w polsce i często jest mi smutno szaro i pod górkę
> > i może nawet żałuję ze nie próbowałam kiedyś tam wyjechać teraz to mam już
> za
> > dużo lat chyba no i rodzine itd
> > i pozostaje mi tylko czytać wątki o tęsknocie tych co wyjechali :-)
> > a może to tak jest ze wszędzie dobrze gdzie nas nie ma?
> > a może spokoju i zadowolenia trzeba szukac w sobie?
> > a może ....
> > samych uśmiechów zyczę
> >
>
> Dziekuje za cieple slowa. Masz racje, ze wszedzie dobrze gdzie nas nie ma.
> Faktycznie jest mi smutno, ale nie chcialam tego smutku wylewac na lamach forum
> ,
> bo w koncu to nie miejsce na to, aczkolwiek mozna pozostac anonimowym. W sumie
> jest zadowolona, nie mam powodow do depresji, ale tak jak napisalam wczesnie,
> czuje wewnetrzny niepokoj, niespelnienie ... Nawet nie wiesz jak dobrze robi si
> e
> na duszy czytajac komentarze, takie jak Twoj. Dziekuje
>
>

[Gość: magada]

poniewaz tak sobie czytam
to wyczytałam "piętro wyżej" twój adres mailowy
co znaczy to "de"
denmark?
powiedz jeśli to nie tajemnica - gdzie jesteś

[Gość: wisienka]

Gość portalu: magada napisał(a):

> poniewaz tak sobie czytam
> to wyczytałam "piętro wyżej" twój adres mailowy
> co znaczy to "de"
> denmark?
> powiedz jeśli to nie tajemnica - gdzie jesteś

Magado,zaden problem, mieszkam nad Dunajem, to znaczy w Austrii. A "de" to skrot
dla Deutschland. W pospiechu zalozylam konto w yahoo.de ... Pozdrawiam´,
Wiesienka

Wisience ...

[no_nick]

Wisienko spędź w rodzinnym kraju kilka tygodni , posłuchaj o czym ludzie mówią
myślą , czego się boją jakie mają nadzieje.Może to coś zmieni w Twoim
podejściu.Twoja obecność na forum świadczy że starasz się nie tracić kontaktu z
polską pożal się Boże rzeczywistości , ale wiesz przecież że to tylko kawałek
prawdy.Może chcesz o tym popisać - chętnie służę.Ja mam podobne odczucia (
niespełnienie , brak czegoś ,dylemat z wychowywaniem dzieci - czy zrobić z nich
nieczułe bydlęta i wtedy dadzą sobie tu radę i będą żyły godnie , czy uczyć
wrażliwości i troski , żeby je podeptano ) z tą różnicą , że mieszkam nad Wisłą.

Pozdrawiam

nn

[Gość: wisienka]

no_nick napisał(a):

> Wisienko spędź w rodzinnym kraju kilka tygodni , posłuchaj o czym ludzie mówią
> myślą , czego się boją jakie mają nadzieje.Może to coś zmieni w Twoim
> podejściu.Twoja obecność na forum świadczy że starasz się nie tracić kontaktu z
>
> polską pożal się Boże rzeczywistości , ale wiesz przecież że to tylko kawałek
> prawdy.Może chcesz o tym popisać - chętnie służę.Ja mam podobne odczucia (
> niespełnienie , brak czegoś ,dylemat z wychowywaniem dzieci - czy zrobić z nich
>
> nieczułe bydlęta i wtedy dadzą sobie tu radę i będą żyły godnie , czy uczyć
> wrażliwości i troski , żeby je podeptano ) z tą różnicą , że mieszkam nad Wisłą
> .
>
> Pozdrawiam
>
> nn

NN, wiem jak ciezko jest zyc w kraju. Mam tam w koncu rodzine. Wiem, o czym
piszesz. Zastanawiam sie tylko, co jest lepsze miec ten niedosyt, uczucie
niespelnienia sie wsrod ziomkow, czy tez na obczyznie, gdzie z paszportem, czy
bez, niezaleznie jak wladasz jezykiem i niezaleznie od tego czy sie
zaklimatyzowales w danym kraju, zawsze pozostaniesz cudzoziemcem. I nie chodzi o
to, ze cie ktos palcami wytyka, ale o to, co czujesz, jak ciebie odbieraja. Co tu
duzo mowic, mialam b. dobrego znajomego, ktory powiedzial mi, ze moim jedynym
problemem jest to, ze jestem Polka. Znajomy to ..., nie ma co sobie kretynem
glowy zawracac, ale jak cos takiego uslyszysz to jednak zaboli. Zwlaszcza, jesli
sie jest taka mimoza jak ja :-))) Oczywiscie musze zaznaczyc, ze mam sporo
kolezanek, ktore wyszly zamaz za tutejszych i bardzo sa szczesliwe. Musze tez
zaznaczyc, ze polska emigracja sama sobie wyrabia zla opinie. I tego nie musze
chyba wyjasniac.

Dzieci nie mam, ale zapewniam Cie, ze i na zachodzie musisz sie gleboko
zastanowic, jak je wychowac.

A do Polski sie wybieram na pare dni za pare tygodni i mam nadzieje, ze mi
samochodu nie ukradna, bo nie mam alarmu :-)))

[Gość: Malwina]

to chociaz nalepki alarmowe sobie na szybe naklej na pic (moze odstraszy)

Pozdrowienia od wiecznej cudzoziemki
M.

[Gość: wisienka]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> to chociaz nalepki alarmowe sobie na szybe naklej na pic (moze odstraszy)
>
> Pozdrowienia od wiecznej cudzoziemki
> M.

:-))))))))

Wisience 2

[no_nick]

Wisienko jedź do Polski - Twój samochód już tam jest !

Gdybym nie wiedział dokąd się wybierasz życzyłbym miłych wrażeń - a tak
życzę ,żebyś przetrwała !

[Gość: wisienka]

no_nick napisał(a):

> Wisienko jedź do Polski - Twój samochód już tam jest !
>
> Gdybym nie wiedział dokąd się wybierasz życzyłbym miłych wrażeń - a tak
> życzę ,żebyś przetrwała !

NN, dziekuje ... Wybieram sie nad jeziora. A przetrwac to na pewno przetrwam.
Zycze przyjemnej wymiany pogladow, ja na dzisiaj koncze prace. Do uslyszenia.
wisienka8

[Gość: magada]

wisienko, taki straszny smutek bije z twoich słów ze aż odruchowo mam ochotę
cię pocieszyć - uśmiechnij się - szczęście musi przyjść - a żyjąc w Polsce tez
nie zawsze miałabys siły na optymizm - a może powodów do depresji i
czarnowidztwa byłoby więcej?
ja mieszkam w polsce i często jest mi smutno szaro i pod górkę
i może nawet żałuję ze nie próbowałam kiedyś tam wyjechać teraz to mam już za
dużo lat chyba no i rodzine itd
i pozostaje mi tylko czytać wątki o tęsknocie tych co wyjechali :-)
a może to tak jest ze wszędzie dobrze gdzie nas nie ma?
a może spokoju i zadowolenia trzeba szukac w sobie?
a może ....
samych uśmiechów zyczę

[Gość: ja]

Gość portalu: Pola napisał(a):

> Tego sie nie da opisac, to trzeba czuc. Jakas taka
> tesknota nieokreslona. Wydaje mi sie, ze jak ktos raz
> emigruje to nigdzie nie czuje sie do konca szczesliwy,
> znam ludzi, ktorzy mieszkaja to po 10, 20 lat i ta
> drzazga ciagle tkwi. Materialnie oczywiscie jest o niebo
> lepiej niz w Polsce, mam lepsze warunki do wlasnego
> rozwoju. Jesli chodzi o sama asymilacje to nie jest
> trudno, ja zreszta b. szybko przyzwyczajam sie do nowych
> miejsc i okolicznosci, ale czasem sie rozklejam i lapie
> taka nieokreslona depresja...
> Ci na obczyznie pewnie wiedza o czym mowie...
> Pozdrawiam
> Pola

Mieszkajac w Polsce przez 21 lat, nigdy sie w moim wlasnym kraju nie
zaaklimatyzowalem. Dopiero jak wyjechalem, to odetchnalem i nigdy tej decyzji nie
zalowalem. Jak tylko pomysle teraz o polskiej mentalnosci, to mam dreszcze. Moja
zona nie jest Polka, nie mowie po polsku od lat, i tego mi nie brak. Kazdy
czlowiek ma inne odczucia co do emigracji.

do Poli

[re_ne]

Znam troche Holandie i mentalnosc Holendrow, i powiem Ci ze ja tez nigdy bym
sie tam nie zaklimatyzowal. Co tam Cie sprowadzilo, czy nie moglas wybrac
innego kraju?

Pozdrawiam
Rene

do re-ne

[Gość: Pola]

Przyjechalam tu tylko i wylacznie ze wzgledu na mojego
mezczyzne, ktory jest...Holendrem :-)
Powiedz, dlaczego uwazasz, ze nigdy nie zaklimatyzowalbys
sie w Holandii?
Pozdrawiam
P.

[re_ne]

Lubie Holedrow o wiele bardziej niz Niemcow, a mieszkam wlasnie w Niemczech
choc nie daleko od Holandii bo zaledwie troche ponad 100 km. Ale nie podoba mi
sie ich zagorzaly stosunek do pracy, ktora traktuja jak moralny obowiazek.
Slyszalem o bezrobotnej osobie, ktora z poczucia jakiejs nizszosci, by sie
nieco dowartosciowac, podjela sie w pelnym wymiarze spolecznej pracy w
bibliotece. Dla mnie jest to niezrozumiale! Wiec z ludzmi o takich
przekonaniach nie potrafilbym raczej obcowac.

A dlaczego Ty Pola nie potrafisz sie tam zaklimatyzowac, tym bardziej ze masz
faceta Holedra, ktory na pewno ulatwil Ci wtopienie sie w srodowisko?


Pozdrawiam
Rene

[Gość: Pola]

Pisalam juz wczesniej, ze szybko przyzwyczajam sie do
nowych miejsc i otoczenia, wiec nie sprawilo mi problemu
zaakceptowanie nowych obyczajow i przyjecie ich.
Temat Holendrow jako narodu i ich cech to calkiem odrebna
sprawa, a ja staram sie nie generalizowac na podstawie
narodowosci, nie mam znajomych wsrod Holendrow, wiec
niewiele moge na ten temat powiedziec...
Problem tkwi chyba we mnie a mnie w kraju, w ktorym zyje,
czy ludziach, jak go sprecyzuje, to na pewno sie nim z
Toba podziele :-)
Bo na razie nie wiem co za cholera we mnie tkwi, co nie
daje mi zaznac spokoju :-)
Pozdrawiam
Pola
PS. Chyba Niemcy sa z kolei fanatykami, jesli chodzi o
prace, co? :-) No i ten porzadek sztywny...czy myle sie?

do Poli

[re_ne]

OOOOOOO!!!!! Ten porzadek, to u Niemcow jest chyba jakas narodowa choroba
umyslowa!!! Moglbym Ci przytoczyc sporo przykladow, ale podam Ci jeden skrajny.
Musialem w urzedzie zostawic dowod os. do wpisu pewnej adnotacji, i tymczasowo
dostalem jego kopie z pieczatka. Gdzies w moich "porzadkach" ten papierek mi
sie zawieruszyl, i pry odbiorze tego dowodu mialem przez to mase klopotow!
Wyobraz sobie, ze urzedniczka choc byla bardzo mila, nie chciala mi go wydac,
bo ma przepis, ze najpierw musi mnie wylegitymowac, i dopiero kiedy wie z kim
rozmawia, moze przystapic do dalszego postepowania. Tlumacze wiec ciemnej
babie, ze nie moge wylegitymowac sie tym papierkiem bo go zgubilem, ale
przeciez wystarczy wyjac z regalu moj dowod, i juz bedzie wiedziala ze to
jestem ja. Nie!!! Ona ma swoje przepisy i Ordung musi byc!!! Poszedlem wyzej i
jakos to zalatwilem! Ale takich beznadziejnych przepisow jest tu wiecej, i nam
balaganiarzom ciezko sie z tym zyje!!! :)))

A powiedz no Pola dlaczego to tak bardzo Cie ciagnie do NZ? Tam mozesz czuc sie
jeszcze bardziej wyobcowana, i pomysl jak daleko bedziesz miala do kochanej
ojczyzny??? A tak ogolnie to jak Ci sie tam zyje? Jesli chcesz - to napsz do
mnie na priva.


Pozdrawiam,
Rene

[Gość: Joasia]

W 1980 roku na pewno warto bylo ryzykowac wyjazd do Niemiec.

Piwa nie pije, w kregle nie gram, do zadnego Vereinu/Zwiazku nie naleze
czy to znaczy ze nie jestem zaaklimatyzowana?

Zalezy, o co pytasz

[Gość: maly.k]

2 miesiace?
rok?
nigdy?

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: kluba1]

Gość portalu: ToeToe napisał(a):

> No wlasnie... Ile czasu zajelo Wam zaklimatyzowanie sie w nowym srodowisku?
> A tak w ogole... Warto bylo ryzykowac?

Poczatki byly bardzo trudne. Po prostu tesknota za ... wszystkim co znajome,
zwykle. Ciekawosc nowosci jednak przemogla. Nigdy nie staralam sie zbudowac
Polski w Ameryce, lecz raczej poznac ten kraj i znalezc "swoj kat". Mysle, ze
zajelo mi ok 4 lat aby sie zaklimatyzowac w nowym kraju. Absolutnie nie
zaluje !!! Jestem w USA 23 lata . Powodzenia dla wszystkich w trakcie : i
wyjazdu i aklimatyzowania sie !!! :-))))))

[Gość: kluba1]

Acha ! Zapomnialam dopisac dlaczego bylo warto : to nie chodzi jak zlosliwi
mowia o jajka na szynce ! Moj wyjazd to byla i w dalszym ciagu jest WSPANIALA
przygoda !!! :-)))))))))

[roseanne]

wyjechalismy prawie 4 lata temu.
mam znajomych
mowie - inni mnie rozumieja
najsmutniejsze to chyba swiadomosc, ze nie mam juz wspolnych problemow z
przyjaciolmi.

czy sie zaklimatyzowalam ?, na pewno oswoilam

[Gość: dodo]

juz ponad 30 lat poza polska - chyba nigdy nie tesknilam, w kazdym razie nie
przypominam sobie :-)
moj maz za to wciaz teskni choc nigdy tak naprawde wracac nie chcial.
ja mam taka swoja teoryjke na temat pan i panow ;-) ale jest ona poparta tylko
dodowymi obserwacjami i odczuciami wiec niech tylko pozostanie, ze kobiety mimo
wszystko latwiej sie adaptuja do najdziwniejszych warunkow.
dla wielu moich znajomych prawdziwa adaptacja nadeszla wraz z latami szkolnymi
ich dzieci - wtedy naprawde poczuli, ze przynaleza do danego miejsca, eh - duzo
by mowic... to jest wszystko bardzo indywidualne.

[no_nick]

Autorów odpowiedzi na ten wątek piszących z zagranicy bardzo proszę o kilka
słów na priva: czy wyjazd w wieku 34 lat ma jeszcze sens ? Z żoną ? Z dwójką
dzieci ? Czy jest szansa na normalne życie ? Wiem ,że będzie Wam trudno na
podstawie tak lakonicznych informacji , jeśli znajdziecie chwilkę będę
wdzięczny jak nie wiem co ! Próbowałem na formum polonijnym , ale zlano mnie
okrutnie nawet wersu odpowiedzi.Jeszcze raz dzięki !

[Gość: Malwina]

lepiej podpisz jakis kontrakt na prace zagranica w pl ! bo finansowo bedzie nie latwo. No i to przeciez
zalezy od charakteru i "sily przebicia". Albo jestes z tych co przenosza gory albo nie.
I mysle ze cala rodzina powinna stac murem za tym planem bo jak nie...przy pierwszym zgrzycie (a
zgrzytow bedzie) wszystko to sie rozsypie...
Zycie to nie jE bajka...ani tu ani tam ani na wyspie ani na everescie - najpierw pozbadz sie iluzji - lepiej
sobie poradzisz...

[no_nick]

Mam to doświadczenie za sobą.Wiem ,że łatwo nie było.Byłem też na kontrakcie w
kaju mniej niż Polska cywilizowanym ( są takie , chociaż niewiele ).Masz święta
rację z tą wzmianką o rodzinie.Tu trafiłaś w sedno , tu jest pies pogrzebany...

[Gość: soso]

Kazdy wiek jest okay ale oczywiscie im pozniej tym gorzej. 34 to pestka.
Plusy: jest fajnie
Minusy: zderzenie kulturowe (obojetnie gdzie by to nie bylo), trzeba
zaczynac 'od nowa' a wiec placi sie frycowe za nieznajomosc realiow, brak
oparcia w znajomych, rodzinie, rodakach - jest sie zdanym na siebie (ale to
takie ekscytujace!), od nowa trzeba bedzie zbierac na emeryturke itp., na pewno
bardzo sie wszyscy zmienicie bo nowy kraj to okazja do zrewidowania
dotychczasowego zycia i latwiej bedzie ta zmiane zrealizowac. Czy na lepiej czy
na gorzej to zalezy od kazdego jednego przypadku. Ja jestem bardzo zadowolony
ze zmiany mimo, ze byla pozno. Zaluje, ze tak pozno bo mialem okazje takze 10
lat wczesniej i wlasnie z powodow rodzinnych zrezygnowalem. Teraz jednak oliwa
sprwiedliwa i zdarzylo sie. Nawet nie tesknie.

pzdrw

soso

do soso ? A gdzie wylądowałeś ...

[no_nick]

...jeśli wolno spytać ? Pozdrawiam.

Wyjazd ma sens prawie zawsze

[Gość: maly.k]

Bo warto sobie uswiadomic dobitnie, ze swiat jest bardzo duzy, ze jest
tysiace 'Twoich' miejsc. Nie wiem, czy uda mi sie dobrze to wyslowic, to, o co
mi chodzi, ale sprobuje.

Otoz wyjechalem z Polski 4 lata temu. Zupelnie niedawno i wcale nie z zamiarem
enmigracji na stale. Po jakim czasie udalo mi sie 'zaaklimatyzowac'? To zalezy,
co pod tym slowem rozumiemy. Wrazenie 'Ksiaze na wakacjach' minelo juz po kilku
tygodniach. Natomiast do dzis nie poczulem sie tutaj 'jak w Polsce'. Nie
przypuszczam, aby moglo to kiedykolwiek nastapic - ja juz nie ten sam i Polska
tez pewnie nie ta sama.
Nowa 'swiadomosc', ktora nabylem na miejsce (lub oprocz) tej polskiej, nie jest
wcale lokalna, spod Toronto. Nie jest terytorialna czy narodowa. Raczej
kulturowa, cokolwiek by to mialo oznaczac.
Wyjazd poszerzyl mi horyzonty, czego i Wam zycze, hihi...

Pozdrawiam,

mk.

PS. Jasny gwint, trudno jest odpowiednie rzeczy dac slowo, gdy trzeba
pracowac...

[Gość: A27]

Jedyny powod dla ktorego tutaj jestem to moj facet. Caly czas rozwazamy
mozliwosc zycia w Polszy. Na pzrekor bezrobociu i wszystkiemu...
Teksnie za Polska i zawsze bede. Lubie zyc w USA, ale nie chce czuc sie
Amerynka. Kiedys mialam na tym tel kompleks, ze jestem "legal alien", ale
zawsze "alien" - teraz sie ciesze, ze nie jestem "born in the USA" i nie czuje
zadnej potrzeby wywieszania flagi w ogrodzie. Jestem przystosowana do zycia w
USA, ale wybieram bycie "odmiencem".

[dundee_girl]

Ja tak wlasnie mysle, ze chyba jesli ktos wyjechal z kraju dla faceta m.in ja
tez to chyba generalnie jest latwiej sie przystosowac.
Najgorsze jest to ze bedac tutaj tesknie za takimi glupimi rzeczami w Polsce
jak chlebek razowy, polska TV, panie sasiadki z klatki i takei inne duperele.

[brunotszypiatki]

dundee_girl napisał(a):

> Ja tak wlasnie mysle, ze chyba jesli ktos wyjechal z kraju dla faceta m.in ja
> tez to chyba generalnie jest latwiej sie przystosowac.
> Najgorsze jest to ze bedac tutaj tesknie za takimi glupimi rzeczami w Polsce
> jak chlebek razowy, polska TV, panie sasiadki z klatki i takei inne duperele.

A "Pan Tadeusz"?

[rauser]

A czy trzymając się środowiska akademickiego mam szansę wyjechać? Szkoda mi
bowiem tego co zdobyłam pracując na uczelni, jednocześnie pensja jest głodowa i
nie ma szans na lepszą. Szukam często w necie ofert zagranicznych uczelni ale
zawsze jest klauzula że np. spoza UE nie ma się szans czy inne utrudnienia. Jak
to jest np. z doktoratem na uczelni gdzieś (anglojęzyczne kraje mnie
interesują). czy ktoś z Was ma takie doświadczenia?

[Gość: Jankes]

Dokladnie!!! Przygoda! Ja tez to tak traktuje dlatego po ponad 10 latach w
Kanadzie wynioslem sie do Stanow.
Tam bylem doskonale zaaklimatyzowany, wielu przyjaciol itp.
Teraz USA ale czuje sie tu swietnie. Troche teskno do Toronto i znajomych ale
nie mysle wracac. Tu jest tyle nowego do poznania. A jak sie znudzi? To moze
wlasnie to Nowej Zelandii za kolejne 10 lat.
Przygoda to wspaniala rzecz!

Jankes

do dundee-girl i wisienki

[emka10]

dziewczyny, serce mi rosnie jak czytam wasze odpowiedzi, czuje good vibrations
:-) dzieki za to. mailiki sa mile widziane, a ja - may i?

[dundee_girl]

Hey, Emka czy to Ty zamierzalas wyjechac do Holandii? Jestes juz tam? Napisz
cos!

Pozdrawiam

[wisienka8]

emka10 napisał(a):

> dziewczyny, serce mi rosnie jak czytam wasze odpowiedzi, czuje good vibrations
> :-) dzieki za to. mailiki sa mile widziane, a ja - may i?

Emka, jasne. Podaje moj adres:[e-mail]
Milo bedzie jak napiszesz pare slow, good vibration sa zawsze mile widziane i
poszukiwane :-) Pozdrawiam, Wisienka

Do tych co wyjechali z kraju...

[Gość: fela2]

ja mam zamiar w krotkim czasie wyjechac do Anglii. Nie bylby to moj pierwszy
wyjazd, bo wyjezdzalam wczesniej do Niemiec i do Grecji (w Niemczech nie
moglam sobie w ogole znalezc swojego miejsca), ale byly to krotkie
trzymiesieczne wyjazdy. Jesli jest tu ktos, kto zyje w Anglii to niech sie
odezwie, prosze, chcialabym zadac pare pytan.
Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Liloom]

Mieszkam w Austrii od 13 lat przyzwyczailam sie. Dokladnie tak. Gdy jestem w
Polsce to nie czuje sie juz u siebie. Ale tutaj w Austrii niespecjalnie sie
czuje, mentalnosc mi nie bardzo odpowiada. Jako dziecko spedzalam sporo czasu
poza granicami Polski, wiec wbilam sobie w glowe ze wyjade, mialam straszna na
to straszna ochote chociaz nie mialam pojecia, ze aklimatyzacja nie jest wcale
lekka, latwa i przyjemna. Na poczatku bylam jedna noga tu i tam (w Polsce), nie
znalam jezyka, moj maz pracowal, ja chodzilam na kursy jezykowe i szwendalam
sie po miescie, ale czulam sie obco. Poza tym pisalam prace magisterska bedac
juz tutaj, "bronilam sie" wyjezdzajac do Polski, potem gdy nauczylam sie troche
jezyka, udalo mi sie zalatwic wciagniecie mnie w program integracyjny dla
cudzoziemcow, dzieki czemu znalazlam bardzo ciekawa prace i mialam mozliwosci
rozwoju itd itd.
Brzmi to byc moze przyjemnie, ale na emigracji czesto nie jest latwo mimo, ze
obok jest ta druga polowa, ktora non stop podtrzymuje nas na duchu. Brakowalo
mi najbardziej kultury Polskiej i towarzystwa, poznawalismy tutaj wprawdzie
duzo roznych ludzi, ale ten dobor w obcym kraju jest czesto bardzo przypadkowy.
Niejednokrotnie znajomosci sie nie sprawdzaja i czegos ciagle brak.
Zmienilo sie to gdy urodzila sie moja corka, zaczelam poznawac ludzi z dziecmi,
zarowno Polakow i Austriakow, i dopiero teraz moge powiedziec, ze zapuscilam
korzenie.
Jednak musze przyznac, ze kraje niemiecko-jezyczne to nie jest to co tygrysy
lubia najbardziej. Mysle, ze lepiej czulabym sie gdzie indziej (moze we
Francji), ale moze “wszedzie lepiej gdzie nas nie ma“?
Ja w kazdym razie jestem chyba typem, ktory ciagle musi pedzic dalej i nie
zastanawia sie czy warto. Bo dla mnie zawsze warto. Nie zaluje.
( Poza tym czasem jest lepiej, czasem gorzej. Zalezy od fazy tesknot. )

[emka10]

emek wiele na forum, to nie ja mialam jechac do holandii ;-(
napisze napisze, jak to moja poprzedniczka napisala, najsmutniejsze jest to, ze
po opuszczeniu kraju, nie dzieli sie juz tych samych problemow z przyjaciolmi.
i czasem samotnie mozna sie poczuc wsrod ludzi. a tu wisienka i dundee girl i
czuje sie znacznie lepiej! (mozna by jakies spotkanie zorganizowac, somewhere
half between dla nas wszystkich... grecja? :-))

[Gość: DundeeGi]

A skad stukasz? dlugo tam jestes?

Pozdrawiam

[wisienka8]

emka10 napisał(a):

> emek wiele na forum, to nie ja mialam jechac do holandii ;-(
> napisze napisze, jak to moja poprzedniczka napisala, najsmutniejsze jest to, ze
>
> po opuszczeniu kraju, nie dzieli sie juz tych samych problemow z przyjaciolmi.
> i czasem samotnie mozna sie poczuc wsrod ludzi. a tu wisienka i dundee girl i
> czuje sie znacznie lepiej! (mozna by jakies spotkanie zorganizowac, somewhere
> half between dla nas wszystkich... grecja? :-))


Emeczko, zdradz, prosze, skad stukasz... Milo w ogole byloby, gdybys napisala
pare slow na adres, ktory Ci podalam powyzej. Jesli chodzi o wyjazdy i spotkania,
to ja zawsze jestem za ...

[Gość: NN]

Zaciekawilo mnie to forum dyskusyjne, poniewaz zamierzam wyjechac do AU za
kilka miesiecy. W zasadzie wiekszosc jest na tak, urodzilam sie w tym kraju,
mam obywatelstwo (chociaz nigdy wczesniej nie bylam w tym kraju), kilku
znajomych w AU..............ale jest to "ale"......wlasnie najbardziej obawiam
sie tesknoty za krajem (chociaz tez nie wiem , czy do konca, nie mam tutaj zbyt
bliskiej rodziny, rodzice znarli kilka miesiecy temu......przyzwyczailam sie
juz do samotnosci), ale mozna powiedziec ze w gruncie rzeczy obawiam sie tego
osamotnienia na obczyznie (trudno powiedziec czy znajomi "sprawdza sie" kiedy
przyjade). Sa to takie wewnetrzne rozterki, chcialabym za kilka lat powiedziec
iz dokonalam slusznego wyboru.........

[dundee_girl]

Ja tez jestem a Au, przyjechalam tu dla faceta, nie mam zadnych swoich
przyjaciol mimo ze jestem tu 1,5 roku. Niestety, Australia rozni sie
diametralnie od Europy a w sumie na swoje szczescie sami pracujemy.

Powodzenia:-)

[Gość: NN]

Dundee.....dlaczego przez 1,5 roku nie udalo ci sie nawiazac jakis znajomosci i
kontaktow? z czego wynika takie odizolowanie (oprocz oczywiscie tego, iz
generalnie w AU nie ma takiej goscinnosci jak w Polsce)??

[Gość: mordyga]

Mieszkam w Niemczech od 15 lat i moja aklimatyzacja w tym kraju trwala dlugo.
Na poczatku mialam jakas bariere psychiczna potem mi to minelo kiedy zaczelam
studiowac tutaj ale wtedy doszly inne problemy, np. czulam sie czesto Europejka
2- klasy gdyz pochodzilam tylko z Polski. Z czasem zaczelam sie tym nie
przejmowac i olewac niektorych ludzi w koncu nie z kazdym mozna sie przyjaznic.
Jednak musze przyznac ze sa pewne rzeczy ktorych pewnie jeszcze dlugo nie bede
rozumiec, np. niektorych niemieckich dowcipow- poprostu ten rodzaj humoru jest
mi obcy i nie bawi mnie.

[Gość: DundeeGi]

Inna mentalnosc, mam kolezanki ale zadnej z nich nie nazwalabym przyjaciolka,
sa poprosyu inne od kumpelek z liceum, studiow, czy pracy w Polsce.
Poza tym generalnie chyba im czlowiek starszy tym trudniej mu o przyjaciol.