BOJĘ SIĘ DOROSNĄĆ

[Gość: White]

Za chwile obrona, będę magistrem. A ja nie chcę. Boję się poszukiwania pracy,
poważnych decyzji zawodowych, odpowiedzialności za siebie... decyzji o
ewentualnym małżeństwie i dziecku, nowego środowiska i własnej bezradności. Czy
to normalne, że nie mam ochoty stanąć na własnych nogach? Dotąd tez uchodziłam
za osobe bardzo samodzielna i odpowiedzialną, a mimo to jestem przerażona.

[Gość: Kiepski]

Czy masz inne wyjscie? - czy mozesz cofnac sie i powiedziec - " ja chce
jeszcze troche pobyc nieodpowiedzialna" ? Czy tak opcja w zyciu istnieje?
Mysle, ze kazdy sie boi nowego; nowych obowiazkow, nowego statusu,
nowych, trudnych decyzji, itd. Rzecz polega na tym, aby uzmyslowic sobie,
ze to jest NASZE zycie i kto inny go za nas nie przezyje. Dobrze jest sie
bac, gdyz obawa przed nawalanka mobilizuje i zwieksza motywcje.
Tylko ludzie bez wyobrazni nie maja obaw - gdy sie boimy - znaczy to, ze
rozumiemy swoja sytuacje. Trzeba, wiec odpowiedziec sobie na pytanie
- czy mam realne powody, aby sie bac do tego stopnia by chciec uciekac
od zycia?
Pomysl troche takze o pozytywnych aspektach bycia doroslym - jest ich
sporo!

Odwagi!

[Gość: White]

Cholera, no wlaśnie widze realne zagrożenie, bezrobocie i upokarzajace
zerowanie na tatusiowym garnuszku. A dorosły w mooim przekonaniu powinien sobie
radzic samodzielnie. Nie odmawiam sobie prawa do porażki, ale to byloby ponad
moje sily...

[bgp2001]

chyba to nie jest to "nie chcę" a po prostu boję się ... i to wcale nie jest
dziwne! Każdy z nas musi to przejść. Tak jak ząbkowanie, odstawienie od piersi
to i to! I nie musisz wcale nie chcieć...samo przyjdzie! Jeden etap się kończy
a drugi zaczyna... Przecież wyrosłaś już z pieluszki, smoczka, elementarza, i
nic na to nie poradzisz....

Ja to samo odczuwałam przed obronę. "Co dalej??????" może odrobinę było
inaczej - byłam mężatką od czwartego roku studiów.

A dzieci? to konsekwencja małżeństwa - ilość - zależy od ciebie - by nie rzec
wyłącznie!

I jeszcze jedno - nigdy nie żałuj swoich decyzji. Wyciągaj z nich maksimum dla
siebie! Zobaczysz - dojrzejesz. Pozdrawiam
BGP

[Gość: Budda]

To normalne, ze nie chcesz stanac na tzw. wlasnych nogach. Ty juz przejrzales
ten swiat. Wiesz, ze nic zachwycajacego tak naprawde nie kryje sie w doroslym
zyciu. Pozycja dziecka jest prawdziwa pozycja w zyciu, i jak powiedzial
Einstein: Najpiekniejsza rzecz jaka mozemy przezyc w zyciu to TAJEMNICZOSC tego
zycia. A to mozemy spotkac tylko bedac dzieckiem. Dlaczego Chrystus mowil:
ze o ile nie bedziesz dzieckiem, nie dostaniesz sie do krolestwa bozego.
Dlaczego mistrzowie Qigong i Taichi mowia, ze bieg dziecka z otwartymi
ramionami jest najpiekniejszym obrazem jakie mozna zobaczyc. Itp itd.
Ty wiesz wiecej niz Ci sie wydaje, dlatego tak chcesz zachowac swa pozycje
dziecka. Nie umiesz sobie tego wytlumaczyc, dlaczego tak jest, ale ja Ci mowie:
Na zewnatrz bedziesz musial byc doroslym, ale zachowaj dusze dziecka. I tak
trzymaj.
Pozdrowienia, Budda.

[Gość: Cumella]

To normalne, człowiek, który ma wyobraźnie zawsze boi się tego co nieznane.
Tylko, któremu brakuje wyobraźni idzie przez życie na oślep. Bedzie dobrze!

[Gość: kwieto]

Hmmm... co moge powiedziec? a wlasciwie co sie zmieni w momencie skonczenia
studiow? bedziesz szukac pracy. Czym rozni sie praca od chodzenia na wyklady?
tak na prawde niewiele. A jesli nie dostaniesz pracy... Rozumiem, ze w trakcie
studiow bylas na garnuszku rodzicow? wiec jaka jest roznica byc na garnuszku w
trakcie studiow, wczesniej, pozniej? ZADNA! Co do bezrobocia - jesli jestes
dobra w tym co robisz (studiujesz) nie bedziesz miec problemu ze znalezieniem
pracy - moze trzeba bedzie troche poczekac na oferte, ale tak na prawde predzej
czy pozniej na cos trafisz...

Ja pracuje od lat kilku (jednoczesnie studiuje zaocznie). wlasnie koncze studia
i tak na prawde uzyskanie dyplomu nie zmienia w moim zyciu niczego!

To co mowi Budda jest czesciowo prawdziwe - "trzeba umiec byc dzieckiem", ale w
tym kontekscie troche bez sensu - bo to dziecko moze tez byc odpowiedzialne. A
to o przyjecie na siebie odpowiedzialnosci chodzi, o to, ze teraz bedziesz
musiala zyc na wlasna reke.

Pamietaj, ze rodzice nie wypedza Cie z domu zaraz po skonczeniu studiow, a z
drugiej strony, zycie na wlasna reke jest bardzo ciekawe! Ja sie na studia
wyprowadzilem z rodzinnego miasta, i musialem zyc "samemu" akademik,
wynajmowane mieszkanie, czasem brakowalo na zaplacenie za wynajem mieszkania...

Ale za razem to Ty ustalasz zasady wg jakich zyjesz, nie musisz sie rozliczac z
rodzicami z pieniedzy ktore wydajesz, nie musisz sie tlumaczyc, dlaczego nie
bylo Cie w domu przez tydzien, albo dlaczego wracasz o 3 w nocy...
Zycie na wlasna reke, odpowiadanie za siebie, ponoszenie konsekwencji tego co
robisz to jest ryzyko i ruletka - ale zarazem niesamowita wolnosc, swoboda
wyborow!
Zycze Ci najlepszego!

[Gość: kwieto]

Hmmm... co moge powiedziec? a wlasciwie co sie zmieni w momencie skonczenia
studiow? bedziesz szukac pracy. Czym rozni sie praca od chodzenia na wyklady?
tak na prawde niewiele. A jesli nie dostaniesz pracy... Rozumiem, ze w trakcie
studiow bylas na garnuszku rodzicow? wiec jaka jest roznica byc na garnuszku w
trakcie studiow, wczesniej, pozniej? ZADNA! Co do bezrobocia - jesli jestes
dobra w tym co robisz (studiujesz) nie bedziesz miec problemu ze znalezieniem
pracy - moze trzeba bedzie troche poczekac na oferte, ale tak na prawde predzej
czy pozniej na cos trafisz...

Ja pracuje od lat kilku (jednoczesnie studiuje zaocznie). wlasnie koncze studia
i tak na prawde uzyskanie dyplomu nie zmienia w moim zyciu niczego!

To co mowi Budda jest czesciowo prawdziwe - "trzeba umiec byc dzieckiem", ale w
tym kontekscie troche bez sensu - bo to dziecko moze tez byc odpowiedzialne. A
to o przyjecie na siebie odpowiedzialnosci chodzi, o to, ze teraz bedziesz
musiala zyc na wlasna reke.

Pamietaj, ze rodzice nie wypedza Cie z domu zaraz po skonczeniu studiow, a z
drugiej strony, zycie na wlasna reke jest bardzo ciekawe! Ja sie na studia
wyprowadzilem z rodzinnego miasta, i musialem zyc "samemu" akademik,
wynajmowane mieszkanie, czasem brakowalo na zaplacenie za wynajem mieszkania...

Ale za razem to Ty ustalasz zasady wg jakich zyjesz, nie musisz sie rozliczac z
rodzicami z pieniedzy ktore wydajesz, nie musisz sie tlumaczyc, dlaczego nie
bylo Cie w domu przez tydzien, albo dlaczego wracasz o 3 w nocy...
Zycie na wlasna reke, odpowiadanie za siebie, ponoszenie konsekwencji tego co
robisz to jest ryzyko i ruletka - ale zarazem niesamowita wolnosc, swoboda
wyborow!
Zycze Ci najlepszego!