Zmiana osobowości

[possibilita]

Załóżmy, że nie lubię siebie, mojej osobowości. Właściwie to nie wiem, czy
nie pomyliłam terminu, bo chodzi mi raczej o mój charakter i temperament a
nie poczucie własnego ja. Czy jest możliwa całkowita zmiana bez równoczesnego
zatracenia poczucia własnego ja, bez zakłamania i uczucia, że robi się coś
wbrew sobie? Ciekawi mnie jeszcza jedna kwestia, która myślę że ma wiele
współnego z tematem: czy sposób, w jaki traktują cię inni, sprawia, że
stajesz się takim jak oni cie widzą, mimo że się temu w głębi
sprzeciwiasz,czy odwrotnie - ludzie traktują cię w określony sposób bo jesteś
własnie taki. Mam nadzieję że to jakoś sensownie napisałam ;) Nie wiem, czy
te problemy mają jakiekolwiek znaczenie, ale chciałabym się zmienic i tak się
ostatnio nad tym zastanawiałam... pozdrawiam i dzięki za odpowiedzi :)

[witch-witch]

Przyznam,że nie wierzę w zmianę ale wierżę w rozwój osobowości. Ponoć najlepiej
rozwijamy się w warunkach "cieplarninych". Jeżeli siebie nie lubisz to jesteś o
krok od depresji. W sumie to za co siebie nie lubisz? Za dużo złego innym
wyrządzasz? :))) Chyba nie, inaczej byś tu nie pisała.....Moze zacznij
akceptować siebie taką jaką jesteś, a zmiany same przyjdą w sprzyjających
okolicznosciach....
__________

[possibilita]

Nie, akceptacja nie wchodzi w grę, po prostu nie lubię moich cech charakteru,
nie lubię takich osób jak ja. Depresję już przeżyłam, rok brania seroxatu ale
wyglądało to tak, żejedno małe wydarzenie obudziło we mnie wszystkie negatywne
uczucia. Patrząc na to z perspektywy czasu (prawie 2 lata) zdaję sobie sprawe,
że to wydarzenie tak naprawdę nie miało znaczenia i jest mi teraz zupełnie
obojętne. Teraz przynajmniej umiem się z siebie śmiać i nabrałam do siebie
pewnego dystansu. Poszłam na studia, myślałam, że się zmieniałam, ale nie,
wszystko wraca. A najgorsze jest to, ze własniwie nie umiem nazwać tego
dlaczego siebie nie lubię. Odkąd pamiętam byłam niepewna siebie, chociaz tak
tego też bym nie nazwała, bo zdarza się że jestem dosyć wyszczekana, ale to
raczej taka agresja prewencujna... Mam wrażenie, że ludzie nie traktują mnie
poważnie, wręcz protekcjonalnie, jestem niesamodzielna. Drobiazgowo analizuję
moje zachowania wobec ludzi i dopiero po fakcie mam ochotę walić głową w mur
albo zapaść się pod ziemię... Jak ktoś coś do mnie mówi, to skupiam się na tym,
że do mnie mówi i przez to czują się niezręcznie, a nie na tym co mówi. Czasami
mam wrażenie jakbym zyła jak sparaliżowana...

[witch-witch]

Jeżeli tak odbierasz swiat to, czy nigdy nie myślałaś o jakiejś dobrej terapii.
Inna sprawa wiele psychicznych problemów leczy najbardziej praca albo
studia...gdzieś, gdzie człowiek angażuje się na 130%. Poprawia to bardzo
samopoczucie, Ciezko jest zmienić swoją osobowośc ale uwierz mi, mozna wiele
zmienić zmieniając otoczkę życia wokół siebie. Spróbuj się zaangażować w jakiś
ciekawe dla ciebie zajęcie, gdzie będziesz czuła się z siebie dumna...Nie wiem
czy trafiam do celu moją radą ale życzę Ci abyś się zaangażowała w coś
pozytywnego dla innych albo dla siebie i zapomniała na moment o uczuciu
nielubienia względem siebie...Dobra? :)))
Pozdrawiam,
__________

[blue_as_can_be]

possibilita napisała:


> A najgorsze jest to, ze własniwie nie umiem nazwać tego dlaczego siebie nie
lubię.

no, bez tego raczej nie ruszysz.

"calkowita zmiana osobowosci" - nie, to chyba nie jest mozliwe. i bez sensu,
brzmi jak ucieczka od samej siebie, a to jak wiadomo zupelnie nie jest mozliwe.
jesli nie lubisz siebie, zle sie czujesz we wlasnej skorze, to musi byc jakis
powod, nie jest na pewno tak, ze po prostu w calosci siebie nie lubisz, nawet
jesli tak wlasnie to odczuwasz. powinnas znalezc ten wlasciwy powod i nad nim
pracowac. sugestie? raczej banalne: dobra psychoterapia.

pozdrawiam

[possibilita]

Psychoterapia? Pól roku chodziłam do psychiatry, co było stratą czasu i
pieniędzy. Z depresji wyszłam dzięki przyjaciółce... Nie chodzi mi o całkowitą
zmianę siebie, wyjście z e skóry, może źle się wysłowiałam wcześniej, ale o
poprawę cech charakteru i temperamentu.
do witch: dzięki za radę, myślę, że to własnie chodzi o zaangażowanie ale do
tego potrzeba jakiejś motywacji, sensu. A ja tego własnie nie posiadam. Jestem
flegmatyczna, bierna, rozpieszczona (chociaż z tego się już wyzwoliłam,)
wyglądam o 5 lat młodziej i daję się ludziom prowadzić za rączkę, potrzebuje
pretekstu do robienia różnych rzeczy, próbując stworzyć okreśłony obraz siebie
staje sie sztuczna... Nie wiem, czy to co piszę nie jest sprzeczne ze sobą, w
każdym razie czuję jedno wielkie napięcie jak mnie ludzie widzą, mimo że
wmaiwiam sobie, że mnie to nie obchodzi. I znowu się rozpisałam o sobie ;)

[blue_as_can_be]

psychoterapia nie jest strata czasu. mozna trafic na gamonia, znam takie
przypadki. ale mozna trafic dobrze. wtedy odkrywa sie takie rzeczy na swoj
temat, o ktore nawet bys sie nie podejrzewala.

co do zmiany siebie - naprawde mysle, ze wazniejsze jest DLACZEGO nie
akceptujesz czegos w sobie a nie ta konkretna rzecz, ktorej nie akceptujesz.
chodzi o to, aby odroznic przyczyne od objawu. i mysle tez, ze samemu dosyc
trudno to przeprowadzic.

[frania26]

Mam wrażenie iż mamy podobne problemy.
Jak mnie czasem wkurzało jak ktoś mówił "ty jesteś taka fajna spokojna..."
Czasem to chyba jakiś brak wiary w siebie nie pozwalał mi sie angażować w pewne
rzeczy ale nie było mi z tą biernością dobrze...

Niepewność siebie.
Myślę, że jednak nabywanie pewnych umiejętności wzmacnia pewność siebie.
Ja wybrałam nie do końca właściwe dla mojego charakteru studia i męczyłam się
przez 6 lat.
Myślę, że studiowanie czegoś co by mnie pociągało i w czym byłabym dobra dałoby
mi pewność siebie.
Więc może też masz taką swoją "działkę", w której warto by się doskonalić?????

[xx909]

Czy jest możliwa?
A kto mówi że nie? ty?
Jeśli Ty tak mówisz i wierzysz w to, to nie nie jest możliwa.
Jeśli słyszałaś, że jest możliwa; jeśli wiesz że jest możliwa to tak.

Słuchaj:

"Kiedy się mylę mogę tego nie wiedzieć na pewno, ale kiedy jestem czegoś pewien to wiem na pewno, że w istocie mam rację. I teraz właśnie mam takie uczucie pewności. Wiem że dasz sobie radę. Cała moja osoba mówi mi, że wiara jaką pokładam w twoje zwycięstwo jest słuszna. Potrafisz to zrobić. Jest to możliwe jest to wykonalne. Możesz to zwalczyć. Wiem że masz w sobie nawet więcej sił by to pokonać." (chyba Milton H. Erickson)

Gdy słyszysz takie słowa to już wiesz?

Jest błędem słuchać ludzi mówiących że zmiana jest nie możliwa. Dlaczego? bo skąd oni mają to wiedzieć od nich dowiadujemy się tylko: co do zmiany nie doprowadzi co robić żeby nie zmienić.

Gdyby słuchać ludzi którzy zmienili to można się nauczyć jak zmieniać prawda?
Anthony Robbins zmienił. mowie tylko o nim bo duzo mowi i mozna go posłuchać jeśli się chce.
tez nie wiem czy to temperamentr czy charakter czy co tam jak to tam ktos tam nazwal ale wiem o czym myslisz i wiec ze wiem ze zmienisz to jesli zechcesz.

druga sprawa
magia słów słowa naprade czynia cuda i przez slowo ty sie "stajesz" wniosek patrz jakie slowa slyszysz i sluchaj tych ktorych chcesz sluchac. A ty tez mowisz i sluchasz sie jednoczesnie wiec mow tez slowa ktorych chcesz sluchac.

[laura38]

ja rowniez bardzo usilnie pracuje nad zmiana charakteru.niektore moje cechy
bardzo utrudnieja mi zycie. idzie mi jednak ciezko. na pewno nie jest to latwe
i wymaga duzo czasu. mysle jednak, ze warto probowac ze wszystkich sil. i
stawiac sobie drobne cele, a nie mowic sobie, ze od jutra bede inna. ja tak
probowalam i ciagle bylam sfrustrowana. teraz nie mam juz takich ambicji, aby
odrazu zmienic cala siebie.ale chce probowac malymi krokami, ile sie uda tyle
uda. nawet jesli niewiele to juz bedzie sukces. mysle, ze zmiana charakteru,
choc moze nie radykalna jest mozliwa. wydaje mi sie tak z obserwacji.znam duzo
ludzi, ktorzy naprawde sie zmienili nie do poznania. czasem moze w tym pomoc
druga osoba albo zycie wymusza na nas zmiane. nie wiem jednak co ty konkretnie
chcesz zmienic, wiec trudno mi cos mowic.

[xx909]

tak nie zmieniac od jutra zmieniac od teraz bo jesli od jutra to pytam dlaczego??
jesli chcesz cos zmienic to czy nie powinnas byc zadowolona ze juz teraz to zmieniasz??. Odklada sie cos nieprzyjemnego odkladajac procesz zmiany odkladasz zmiane. lepiej zastanow sie czy chcesz zmieniac dlaczego chcesz zmieniac co bedziesz miala gdy juz zmienisz i wtedy jesli nadal bedziesz ciala zmieniac to zacznij od teraz. bo inaczej tracisz czas i mowisz duzo "zlych slow' ktore de facto tez Cie zapewne zmieniaja tylkow w zlym kierunku.

[xx909]

co staloby sie gdybys zmienila sie teraz??
czy to nie jest straszne dla Ciebie? czy to nie strach? czy to nie twoj lek sprawia ze zmieniasz na sile wolno mozolnie tak wolno slamazarnie?

[laura38]

jasne. wiec sprobuj z z dnia na dzien zmienic sie z osoby bardzo niesmialej w
pewna siebie i przebojawa. albo ze strachliwej pozbawiana lekow, lub z
anemicznej zmien sie w wulkan energii. zastanow sie nad tym co piszesz.

[xx909]

trzeba wiedziec jak. Zastanowilas skad jestes taka pewna ze sie nie da. i mowie tu o podejsciu do siebie o swojej samoocenie.

Prawda ze można z przebojowej i pewnej enrgi zmienic sie w jeden dzien w jedna chwile w niezdolna do zycia prawda ze mozna? Czyli szybka zmiana jest jest możliwa. Dlaczego i nie w stronę jaką chcesz.

[xx909]

kolezanko pisze co widze i pisze co wiem. zastanawiam sie nad tym dlaczego i jak a ze jest to ja wiem.

[vlad-srollovnik]

na poczatek zastanów sie czy Twoje cechy charakteru, których nie lubisz
faktycznie są wadami czy uważasz je za wady tylko dlatego, że nie podobaja sie
ludziom

[chelseaa]

"nie możesz nauczyć się być innym niż takim, jaki jesteś z natury.nie musisz
się zmieniać , aby osiągnąć szczęście . po prostu zawsze bądż sobą"

polecam "Style myślenia " Marlane Miller

[xx909]

samo "bycie soba"(jesli mozna nie być) jest zmiana(jesli ktos uwaza ze "nie był sobą") jest zmiana w postrzeganiu siebie i w konsekwencji postrzeganiu swiata i dalej w zachowaniu i moze jest całkowita zmiana de facto siebie.

[possibilita]

Kiedy słyszę: "bądź po prostu sobą", to robi mi się niedobrze... Dla
mnie "bycie sobą" to bycie tym, kim chcę być bo wiem, że to kim teraz jestem
zostało skrzywione i nie chcę sie z tym godzic.
Powodem, dla którego nie mogłabym się zmienic w jeden dzien jest to, że byłabym
świadoma tego, że zachowuję się inaczej,np. gdy mówię sobie: "będę miła dla
ludzi" to robie się przesadnie miła a to jest nienaturalne. Ludzie mnie jakoś
krępują i ograniczają moje pola zachowań. Chyba mam problemy z rozpoznaniem
kontekstu rozmowy i intencji rozmówcy, po prostu nie umiem dostosować swojego
zachowania do sytuacji. Czuję, jakby wszystko działo się poza mną a ja byłabym
tylko biernym obserwatorem. MUsze byc stale przez kogoś prwadzona. Marzę o tym,
by pewnie trzymać sprawy w swoich rękach.
Nie wierze w skuteczność introspekcji bo te cechy, które chciałabym zmienić -
ograniczają mój sposób myslenia. ale nie jestem też pewna czy mogłabym zdradzić
moje myśli jakoiemuś obcemu człowiekowi.
Mam 20 lat, a widzę przed sobą i wokól siebie oraz przed sobą wielką pustkę,
wiele szans i możliwosci, ale wszytskie stracone i niewykorzystane przez moją
niepewnośc.

[maladziewczynka]

Wychowano cie tak i tak reagujesz jak cie nauczono reagowac.Zeby to odkrecic,
trzeba czasu.Ludzie maja wplyw na twoje zycie.Nie mozesz robic tego, co
naprawde chcesz, bo masz rozmaite ograniczenia, ktore sa stworzone wlasnie
przez otaczajacych cie ludzi.Zeby pokonac te bariery, trzeba sie zmobilizowac
do pewnego wysilku.Oczywiscie czesto sie nie mobilizujesz, bo wydaje ci sie, ze
bariera jest za wysoka, albo ty jestes "za ciezka", zeby przeskoczyc.Czasem
rezultat, ktory mozesz dostac po "przeskoczeniu" jakiejs bariery w twoim
mniemaniu nie jest wart w ogole twojego wysilku, w zwiazku z czym nic nie
robisz.. Takie mysli blokuja dzialanie w kierunku zmian.Z drugiej strony
zakladasz, ze w twojej podswiadomosci dziala system samokontroli, ktory wie, co
jest dla ciebie dobre, a co nie i to usprawiedliwia wybor.Zatem, aby zmienic
swoj charakter, sposob reagowania w pewnych sytuacjach, nalezaloby dotrzec do
podswiadomosci i swiadomie zatrzec slady niepozadanych zachowan.Takie sobie
wybiorcze czyszczenie sciezek pamieci :)
Trudno byloby sie samemu zahipnotyzowac i odhipnotyzowac.Samoterapia jest
trudna,nie kazdy jest urodzonym psychoanalitykiem.Ale mozna
sprobowac "porozmawiac ze soba" i sprobowac przeanalizowac rozne warianty
zachowan w danej sytuacji. To chyba mozesz zrobic.

osobowośc nie glina

[scept89]

Popieram poglady wyrazone przez maladziewczynke ;)

No coz zdaje sie ze jedynie mozliwa jest cokolwiek rozmemlana odpowiedz:

- przyklady wyleczonych alkoholikow/ szalencow-obibokow co to szczesliie sie
ustatkowali /zyciowych niezgol osiagajacych po latach zawrotne sukcesy swiadcza
ze (nie jest to odkrycie wybitne...) nawet drastyczne zmiany osobowosci sa mozliwe

- moje spotkanie klasowe podczas ktorego z rozpacza odkrylem ze w wielu
przypadkach jakim kto byl s-synem w wieku lat 16tu takim pozostal 20lat pozniej
swiadczy ze znaczaca czesc populacji jakby po takich umyslowych szynach sie
posuwala.

Ergo: wszyscy chcieli bysmy (przynajmniej w niestety naiwnej teorii) byc
asertywni, uporzadkowani, wyrozumiali, przyjacielscy, zdolni do wielkich uczuc
etc. W praktyce anioly takowe spotyka sie dosc rzadko.

Wreszcie staraj sie trzymac z daleka od poradnikow psychologii dla ludu.
Wszystkie "kobiety sa z Marsa a faceci ze Skirolawek" itp. badziewie moze (w/g
psychologow bardziej profesjonalnych) przyniesc wiecej szkody niz pozytku jako
ze splyca/upraszcza problemy i wdrukowuje polprawdy w mozg ofiary.

[xx909]

>Kiedy słyszę: "bądź po prostu sobą", to robi mi się niedobrze...
:) mi tez i to jeszcze jak.

"miła dla ludzi" dlaczego??

"dostosować" cyy :/

"Marzę o tym by pewnie trzymać sprawy w swoich rękach" jakie sprawy?

wiele szans i mozliwosci i czasu (10 lat jestes 20-latka a pozniej cale zycie jeszcze) masz.

czy stracone? czekaj na smierc wtedy mozesz przypuszczac ze stracone.

[possibilita]

"Miła dla ludzi", "dostosować" - może źle to napisałam, żeby żyć z nimi w
harmonii, nie znaczy to, żeby im się podlizywać, ale normalnie zyc z nimi. Żeby
ich się nie bać, żeby nie krępowali, ale też żeby nie czuć się od nich lepszym,
co mi się często zdarza i to zupełnie niechcący. Kiedy z kimś rozmawiam, to w
srodku ogarnia mnie wrazenie, że ja osiągnęłam jakis "wyższy stopień
świadomośi" niz rozmówca i że "on niczego nie wie", tyle że nie mam pojecia
czego ta świadomośc miałoby dotyczyć. Nie chce żeby tak było, ale to samo sie
włącza. Tak jakbym chciała sobie podwyższyc moje poczucie własnej watości.
Przecież nie jestem ani lepsza ani gorsza od innych. Macie może coś takiego?
Czasami piszę tak, że sama siebie potem nie rozumiem, po prostu od razu piszę
słowa, które mi przychodzą do gowy ;)

"tzrymanie spraw w swoich rękach" to chyba kontrola nad własnymi zachowaniami
przy jednoczesnym zachowaniu spontaniczności (czy to jest w ogóle mozliwe?),
podziwaim ludzi, od których emanuje taka naturalnośc, że ich słowa i zachowania
zdają się byc starannie wyważone jak w filmie

Nie chce urzeć ani się zabijać. Nie uważam, żebym dostatecznie przezyła swoje
życie zeby czekac na smierc. Myślę, że żaden człowiek, który mówi, że chce
umrzeć, nie chce przestac istnieć, a chce tylko żeby jego zycie wyglądało
inaczej.

[xx909]

(...)ponieważ sami uważają się za mało wartościowych, oczekują od innych ludzi, że będą ich lekceważyć, deptać i pogardzać nimi. Ponieważ zawsze oczekują najgorszego, sami takie reakcje prowokują i często rzeczywiście są w ten sposób traktowani. Aby się bronić, chowają się za ścianą nieufności i zatapiają się w ten okropny stan ludzkiego bytowania, które zwie się samotnością i izolacją. Oddaleni od innych ludzi, stają się niezdolni do rozmów i obojętni wobec siebie i innych.Wiele trudności sprawia im pogodne patrzenie na świat, słuchanie oraz myślenie i dlatego zaczynają lekceważyć i ranić innych.
Naturalną konsekwencją samotności i nieufności jest strach. Strach krępuje i powoduje, że twoje spojrzenie staje się mętne. Nie dopuszczając, abyś spróbował czegoś nowego, byś przezwyciężył trudności i dlatego twoje zachowanie staje się z dnia na dzień coraz bardziej niezadawalające."
Virginia Satir

Ty de facto napisałaś to tez.

"Kiedy zdasz sobie sprawę, ze świat, w którym żyjesz, jest całkowicie wymyślony, sam będziesz mógł wymyślać nowe światy"
"Z żab w księżniczki" Richard Bandler, John Grinder

teraz jesli chcesz zmian teraz dowiec sie jak.

[possibilita]

To interesujące, co piszesz, ale nie wydaje mi się, żebym prowokowała ludzi do
poniżania mnie... Ale z tą nieufbością - owszem.

"Kiedy zdasz sobie sprawę, ze świat, w którym żyjesz, jest całkowicie wymyślony
> , sam będziesz mógł wymyślać nowe światy"
> "Z żab w księżniczki" Richard Bandler, John Grinder

Dobre :) Moge wiedzieć, co to za książka?

Własnie, trzeba wiedzieć jak proces zmiany wprowadzić w zycie. Tylko jak.

[xx909]

znasz angileski choć tylko tak by rozumieć co mówią?

[xx909]

i jak?

[xx909]

książka taka zwykla, nie jest jakas wybitna ktora wszystkim bym polecał ale jest miejscami ciekawa. Dotyka tego "zdawania sobie sprawy, ze świat, w którym żyjesz, jest całkowicie wymyślony".

[cirri]

Zmiana człowieka - podobno możliwa. Choć mnie się niestety nie udaje:(
Natomiast co do drugiej części pytania - uważam, że "odpowiadamy" na
oczekiwania innych. Tzn. jeśli inni przypną nam pewną etykietkę, nawet jeśli
tacy nie byliśmy, po jakimś czasie zaczynamy niejako się dostosowywać niej.
Przykre, wiem, ale tak uważam - po długiej obserwacji samej siebie i moich
znajomych. Zaczynamy się wręcz zasłaniać etyketką - "przecież sami mówicie, że
taki jestem. Tak już mam...itp.". Dlatego nie warto powtarzać nieustannie komuś
jaki to on jest czy nie jest, bo można zrobić tym krzywdę. A tak na marginesie -
czasem można się zdziwić jaką moc mamy w sobie, jak wszyscy od siebie
uzależnieni jesteśmy... Eh...

[wichrowe_wzgorza]

Rośniemy, rozwiązujemy rozne problemy, stykamy sie z ludzmi innymi - chloniemy
od nich, uczymy sie, zatem w jakis sposob odmieniamy sie przez caly czas. Mysle,
ze "zmiana" ma sens jedynie wtedy, gdy nas cos w sobie blokuje, uniemozliwia
poczucie spełnienia się, spełniania w mniejszym i większym wymiarze, ale trzeba
miec wtedy swiadomosc - "zmieniam sie dla siebie". Nie mozna uzależniac tego od
kilku osob, bo to jest nietrwale. Potrzeba duzo sily i woli, aby umiec pokazywac
siebie (nie tylko powierzchownie) i zniesc komentarze tych, ktorzy zawsze znajdą
w Tobie (mnie) coś "niestosownego", ale po co je znosic? Nauka odbijania
pileczki nie jest tak trudna, jak sie moze wydawac - trzeba ją zwracac w tę
stronę, z której przyszla - niekoniecznie zloscią to odbijać:)Umiesz się tego
nauczyć...

[chelseaa]

jeżeli zaczniesz się zmieniać ( np. poprzez bunt ,zaznaczanie swojej
osobowości , odmienne od innych zdanie ) , licz się z tym że nie wszyscy to
zaakceptują , jeśli dotąd byłaś uległą i tzw. grzeczną dziewczynką , to twoja
zmiana może być dla innych szokiem , ale musisz to przejść , bo nie jesteś po
to żeby spełniać czyjeś oczekiwania . Może ten problem wynika z tego , że nie
przeżywałaś tzw. młodzieńczego buntu ?

[possibilita]

A istnieje coś takiego? Nigdy nie buntowałam się przeciw ludziom dlatego, że
należeli do innego pokolenia.
Co masz na mysli poprzez "grzeczną dziewczynke"? To ktos, kto nie popada w
rózne "nastoletnie grzeszki" czy z rezygnacją daje się prowadzić innym?

[bluexgreen]

"Załóżmy, że nie lubię siebie, mojej osobowości. Właściwie to nie wiem, czy
nie pomyliłam terminu, bo chodzi mi raczej o mój charakter i temperament a
nie poczucie własnego ja. Czy jest możliwa całkowita zmiana bez równoczesnego
zatracenia poczucia własnego ja, bez zakłamania i uczucia, że robi się coś
wbrew sobie. "

dokladnie, to samo przechodze...

"Ciekawi mnie jeszcza jedna kwestia, która myślę że ma wiele
współnego z tematem: czy sposób, w jaki traktują cię inni, sprawia, że
stajesz się takim jak oni cie widzą"

ja doszedlem do takiego wniosku - ze po prostu nie pasuje do ludzi, wsrod
ktorych sie obracam(nie umiem z nimi rozmawiac, nie mamy zbyt wiele wspolnego ze
soba - chociazby wspolnych zainteresowan, czy sposobu patrzenia na swiat) i zeby
sie zmienic musze zmienic srodowisko... tylko to nie takie proste - zmienic
srodowisko - bo trzeba najpierw poznac ludzi... odpowiednich ludzi, podobnych do
mnie, z ktorymi by mnie cos laczylo, przy ktorych bym mogl byc soba...


"Kiedy słyszę: "bądź po prostu sobą", to robi mi się niedobrze... Dla
mnie "bycie sobą" to bycie tym, kim chcę być bo wiem, że to kim teraz jestem
zostało skrzywione i nie chcę sie z tym godzic."

jakbym czytal siebie...

"Mam 20 lat"

ja tez :P

[g.burzynski]

Tak, zmiana osobowosci jest mozliwa. No i napewno mozna siebie polubic.

Moja osobowosc sie zmieniła, wlasciwie cały czas zmienia, kilkanascie lat temu
bylem całkowicie innym czlowiekiem:-)

"Czy jest możliwa całkowita zmiana bez równoczesnego
zatracenia poczucia własnego ja"

Tylko co to jest wlasne "ja"? Najpierw chyba trzeba sobie odpowiedziec na to
pytanie:-)

Grzenio!!!

[bluexgreen]

podciagam watek

[nabij_faje]

Czy jest możliwa całkowita zmiana bez równoczesnego
> zatracenia poczucia własnego ja,

myślę, ze zatracę się dopiero w momenci śmierci.

bez zakłamania

chyba siebie tylko? inni mi wiszą

i uczucia, że robi się coś
> wbrew sobie?

nie chciałabym, ale: zmiana w ogóle, chyba nie może się dokonać bez wew. zgody


Ciekawi mnie jeszcza jedna kwestia, która myślę że ma wiele
> współnego z tematem: czy sposób, w jaki traktują cię inni, sprawia, że
> stajesz się takim jak oni cie widzą, mimo że się temu w głębi
> sprzeciwiasz,czy odwrotnie - ludzie traktują cię w określony sposób bo jesteś
> własnie taki.

przychylałabym się do drugiej możliwości

[xx909]

jesteś egoista bo inni Ci wiszą.
Tak Cie widze taki jesteś?
Watpie.

Ludzie sa silepi i głupi. Nie którzy czesto inni tylko czasem ale wszyscy sa.

[nabij_faje]

xx909 napisał:

> jesteś egoista bo inni Ci wiszą.
> Tak Cie widze taki jesteś?
> Watpie.
>
> Ludzie sa silepi i głupi. Nie którzy czesto inni tylko czasem ale wszyscy sa.


do egoizmu się przyznaję.

[xx909]

W takim razie jesteś płytki powierzchowny(co implkuje głupotę). po co piszesz bo i tak nie masz najmniejszego pojęcia co i jak.
No i jak jest tak?
Watpie.

[nabij_faje]

xx909 napisał:

> W takim razie jesteś płytki powierzchowny(co implkuje głupotę). po co piszesz
b
> o i tak nie masz najmniejszego pojęcia co i jak.
> No i jak jest tak?
> Watpie.

nie wiem, co ma przyznanie się do własnego(zwykle uważam zdrowego) egoizmu, z
brakiem głębi, powierzchownością i głupotą??
jeżeli chciałeś mnie tylko nawyzywać, to zamiar swój spełniłeś. jeżeli zaś masz
chęć na dyskusję, aby ew. dowieść mi czegoś, wyjaśnij mi swoje skróty myślowe,
zawarte w ostatnim poscie.
zatem czekam.

[xx909]

jestes egoista jestes altruista. uwazam ze nie ma tak czarno biało kazdy czasem jest egoista kazdy czasem jest altruista i mowic o kims ze jest egoista na podstawie 2 tylko slow 2 tylko zdan 2 tylko godzin czy dni jest przejawem powierzchownosci takieg swojego rodzaju pojsciem na latwizne np. ten i ten pasuje do takiego i takiego schematu wiec jest taki i taki(altomat). male dziecko uczy sie madrzeje przez asymilowanie, akomodowanie, tworzene NOWYCH schematow polaczen w glowie jak ktos ich nie tworzy ten wrecz glupieje.

ps
jesli myslisz ze chcialem Cie nawyzywac(nie mam racji) to mam racje(bo tylko przedstawiam mozliwe wnioski po 2 zdaniach twoich),
jesli mam racje jesli mowie prawde o tobie to Ty nie masz bo jestes powierzchowny przecie.

To jak "dowiodlem" ze mam racje?
ze nie jest tak ze ludzie traktuja cie w okreslony sposob bo taki\ka jestes.
ze jest inaczej

[nabij_faje]

xx909 napisał:

> jestes egoista jestes altruista. uwazam ze nie ma tak czarno biało kazdy czasem
> jest egoista kazdy czasem jest altruista i mowic o kims ze jest egoista na pod
> stawie 2 tylko slow 2 tylko zdan 2 tylko godzin czy dni jest przejawem powierzc
> hownosci takieg swojego rodzaju pojsciem na latwizne np. ten i ten pasuje do ta
> kiego i takiego schematu wiec jest taki i taki(altomat).



* oczywiscie, że to jest bardziej złożone, ale ja mówię o sobie, nie uogólniam.

male dziecko uczy sie
> madrzeje przez asymilowanie, akomodowanie, tworzene NOWYCH schematow polaczen
> w glowie jak ktos ich nie tworzy ten wrecz glupieje.


* oczywiście, ale chyba mimo wszystko, zauważasz różnice między specyfiką
uczenia się dziecka a dorosłego?


ps
> jesli myslisz ze chcialem Cie nawyzywac(nie mam racji) to mam racje(bo tylko pr
> zedstawiam mozliwe wnioski po 2 zdaniach twoich),
> jesli mam racje jesli mowie prawde o tobie to Ty nie masz bo jestes powierzchow
> ny przecie.
>
> To jak "dowiodlem" ze mam racje?
> ze nie jest tak ze ludzie traktuja cie w okreslony sposob bo taki\ka jestes.
> ze jest inaczej


* tego, wybacz, nie zrozumiałam :]
i co Ty na to?

ps. interpunkcja uławia komunikację :))

[xx909]

> * oczywiście, ale chyba mimo wszystko, zauważasz różnice między specyfiką
> uczenia się dziecka a dorosłego?

jakie różnice? czy mechanizm nie ten sam? wydaje mi sie ze ten sam jednak

> * tego, wybacz, nie zrozumiałam :]

inaczej
powierzchownie Cie oceniam.

Jeśli żle to mam rację mówiac że ludzie nie "wiedza" jaki jestes i czesto zle oceniaja i czesto zle traktuja

Jesli dobrze to mozliwe bardzo mozliwe ze nie masz racji bo jestes powierzchowny

ps. jesli uznam ze przecinek czy kropka czy inne znaczki sa potrzebne to zaznacze to a inaczej sam wstaw jesli chcesz bo wiesz gdzie

[nabij_faje]

> jakie różnice? czy mechanizm nie ten sam? wydaje mi sie ze ten sam jednak

*ja nie mówię o mechanizmach, ale o specyfice.
dla mnie, to nie to samo.

> inaczej
> powierzchownie Cie oceniam.
>
> Jeśli żle to mam rację mówiac że ludzie nie "wiedza" jaki jestes i czesto zle o
> ceniaja i czesto zle traktuja
>
> Jesli dobrze to mozliwe bardzo mozliwe ze nie masz racji bo jestes powierzchown
> y


** daj se luz z tą powierzchownością

i przestań bez końca rozsądzać: ALBO-ALBO, sam dowodziłeś, że nic nie jest do
końca białe albo czarne,

poza tym, nie odmawiaj mi mojej racji, ja to widzę tak a mak, Ty natomiast, nie
posiadłeś monopolu na prawdę.
czy może jestem w błędzie?

ps. jesli uznam ze przecinek czy kropka czy inne znaczki sa potrzebne to zaznac
> ze to a inaczej sam wstaw jesli chcesz bo wiesz gdzie

*** jeśli tak zrobię - mogę zgrzeszyć, zbyt subiektywną interpretacją, a tego,
chcę się ustrzec.

[xx909]

> ale o specyfice.
po co o tym mowisz to jest na temat? i co to jest?

> i przestań bez końca rozsądzać: ALBO-ALBO, sam dowodziłeś, że nic nie jest do
> końca białe albo czarne,

ciesze sie ze sie zgadzamy ze nie wszystko(nic prawie) jest czrno biale.choc czest ludzie tak oceniaja innych

[solaris_38]

jesli piszesz że nie lubisz siebie to znaczy że nie lubisz objawów siebie
ponieważ masz w sobie moc kreacji możesz je zmienić bo objawy sa jak ubrania
albo rola aktorska
dopiero wtedy kiedy poczujesz że nie tylko lubisz siebie ale nie możesz i
nei chcesz inaczej bo TAK jest najpiekniej bez względu na konsekwencje -
dopiero wtedy będziesz w domu czyli sobą

coraz więcej ludzi to ma

czemu nie ty ?

powodzenia

Zmienilem swoja osobowosc....

[rybolog]

Pod presja tego forum. Tutaj trzeba pokazac kim tak naprawde jestes...inaczej
nie ma szans na przezycie:)

a ja lubiłam zawsze i znow lubie:)

[psychopata.z.borderline]

[baabett]

ponoć zmieniamy się co 7 lat, nie mogę się już doczekać

[nabij_faje]

baabett napisała:

> ponoć zmieniamy się co 7 lat, nie mogę się już doczekać

ja, bardziej zwracam uwagę na cykl 12 letni, jowiszowy.
łatwiej go podsumować,

[xx909]

no czekaj nieswiadomie tak. tylko uwazaj bo przeoczysz.

[baabett]

xx909 napisał:

> no czekaj nieswiadomie tak. tylko uwazaj bo przeoczysz.

słucham?

[xx909]

no własnie sluchac wiedziec i patrzec moze nie wystarczy

[baabett]

coś więcej...?

[nabij_faje]

baabett napisała:

> coś więcej...?

tak, Baabett, trzeba wsłuchać się w mądrości mentora Xx909, on Cię poprowadzi
ku Oświeceniu ;))

[xx909]

dzieki ale to za duzo.
troszke tez sie myle czasem szkoda ze nie dostrzegasz tego.
pewnie jestes katolikiem? gleboko wierzacym choc pewnie nie wiesz czemu. a spierac sie nie wypada w kosciele bo tam jest Prawda. Ale spokojnie tu nie kosciol.

jak stłuczemy lustro;)

[psychopata.z.borderline]

moim zdaniem

[mamapa]

zmiana zawsze jest możliwa, pytanie tylko czy wierzysz, że to zadanie trudne
czy łatwe? obawa przed zmianami bierze sie stąd , iż panuje przekonanie `jak by
to było łatwe , to już dawno bym coś zmienił` wypowiadane przez kogoś , kto
tylko gada o zmianie , ale NIC w tym kierunku nie robi...
ja usilnie pracowałam nad zmianą mojego charakteru - pewnych jego cech - i
pierwszą , najważniejszą rzeczą jest decyzja o zmianie i konsekwencja w jej
wprowadzaniu - brak aktywności w dziedzinie zmiany oznacza, iż decyzja nie była
prawdziwa, tylko taka kolejna gadka o zmianie w moim życiu -
z pewnością jest też tak , że aby wyrzucić zły nawyk , to trzeba go zastąpić
innym , tym pożądanym , bo natura próżni nie znosi i praktykować go przez min.
30 dni by wszedł w krew , stał sie niejako drugą naturą...co zaś do
postrzegania przez innych jako A i robienia A bo inni tak mnie widzą, to
sądzę , że jest to jak kółko dla chomika , Ty kreujesz siebie w oczach innychn
w sposób A , bo oni Cię tak widzą, Kasia