katalog uczuć

[fleuret]

"boić się, czy się nie boić?"
takie, prawie hamletowskie pytanie,
zadała kiedyś bardzo mała dziewczynka
swojej mamusi, gdy wokoło leciały bomby.
Pytanie pozostaje aktualne mimo,
iż chwilowo (hic et nunc)
bomby nie rozrywają się.

[mmax20]

widzi mi się coś tak jak: czy zostać bohaterem czy nie?

[wichrowe_wzgorza]

jesli to bomby - "boić się", wszak cóż może człowiek przeciwko bombie?

[fleuret]

wichrowe_wzgorza napisała:

> jesli to bomby - "boić się", wszak cóż może człowiek przeciwko bombie?
zauważ, że ta 2 letnia dziewczynka brała serio drugą możliwość: nie bać się...

[wichrowe_wzgorza]

Dziewczynka czula się bezpiecznie przy mamie, może dlatego zastanawiała się nad
"nie boic"? Dzieci mają prawo uzalezniać swoje bezpieczeństwo od innych (
niestety, staje się to coraz bardziej teoretycznie)...

[fleuret]

myślę, że tylko dziecko może i potrafi okazać taką ufność

[wichrowe_wzgorza]

taa, gdyz u dorslego zaliczone to będzie w poczet "naiwnosci", nie odwagi...

[fleuret]

przesada
co małe dziecko wie o zabijaniu?

[trollalolla]

watki militarno zastraszajace tez beda usuwane

wyzwania

[solaris_38]

ty coś zawsze w wyszukasz fajnego

ja w tej kwestii mam wciąż te samo podejcie

godzenie spzreczności
nie bac i się lubi nie

ale i bac sie i nie bać RÓWNOCZEŚNIE

[fleuret]

solaris_38 napisała:

> ty coś zawsze w wyszukasz fajnego
>
> ja w tej kwestii mam wciąż te samo podejcie
>
> godzenie spzreczności
> nie bac i się lubi nie
>
> ale i bac sie i nie bać RÓWNOCZEŚNIE
>

czy to nie ta słynna ambiwalencja?

dziś wcielę się w herosa...

[fleuret]

Zbliżył się do mnie i padł do stóp,
prosząc o oddanie ciała syna.
Jakieś nieznane uczucia ściskają mi serce
i dławią w środku.
Jest to przeogromny żal, który miesza się
z niedowierzaniem i współczuciem.
Nie mieści mi się w głowie, że ten starzec
zamiast mścić się na mnie, błaga o zmiłowanie!
Patrząc na jego skromną błagalną postać coś
wzbiera we mnie! Nienawidzę samego siebie!
Los tak okrutnie igra ze mną…
Obudziły się we mnie wspomnienia o ojcu i o ukochanym.
Nie do zniesienia jest ból co ogarnia moje ciało.
Jakby ktoś wbijał we mnie dziesiątki sztyletów!
Czuję jakby coś szarpało moja duszę!
Uświadamiam sobie, że moje życie przepełniała złość,
która niczym trucizna, zabijała mnie powoli.
A teraz zaznałem czym jest empatia i łączenie się
w bólu.
Współczucie, żal i wspomnienia spowodowały łzy ulgi,
które spływają mi teraz po twarzy.
Płaczę razem ze starcem. Płomień rozgoryczenia
i rozpaczy już w mym sercu powoli gaśnie. Znalazłem
w sobie strumień jasnego światła, który poprowadzi mnie dalej...

na koniec katalog Miłosza

[fleuret]

1. Że rozum jest wielkim boskim darem i że należy wierzyć w jego zdolność
poznawania świata.

2. Że mylili się ci, którzy podrywali zaufanie do rozumu, wyliczając, od czego
jest zależny: od walki klas, od libido, od woli mocy.

3. Że powinniśmy być świadomi naszego zamknięcia w kręgu własnych doznań, nie
po to jednak, żeby sprowadzać rzeczywistość do snów i majaków naszego umysłu.

4. Że prawdomówność jest dowodem miłości, a po kłamstwie poznaje się niewolę.

5. Że właściwą postawą wobec istnienia jest szacunek, należy więc unikać
towarzystwa osób, które poniżają istnienie swoim sarkazmem i pochwalają nicość.

6. Że choćby nas oskarżano o arogancję, w życiu umysłowym obowiązuje zasada
ścisłej hierarchii.

7. Że nałogiem intelektualistów dwudziestego wieku było "baratin", czyli
nieodpowiedzialne paplanie.

8. Że w hierarchii ludzkich czynności sztuka stoi wyżej niż filozofia, ale zła
filozofia może zepsuć sztukę.

9. Że istnieje prawda obiektywna, czyli z dwóch różnych sprzecznych twierdzeń
jedno jest prawdziwe, drugie fałszywe, z wyjątkiem określonych wypadków, kiedy
utrzymanie sprzeczności jest uprawnione.

10. Że niezależnie od losu wyznań religijnych powinniśmy zachować "wiarę
filozoficzną", czyli wiarę w transcendencję, jako istotną cechę naszego
człowieczeństwa.

11. Że czas wyłącza i skazuje na zapomnienie tylko te dzieła naszych rąk i
umysłu,które okażą się nieprzydatne we wznoszeniu, stulecie za stuleciem,
wielkiego gmachu cywilizacji.

12. Że we własnym życiu nie wolno poddawać się rozpaczy z powodu naszych
błędów i grzechów, ponieważ przeszłość nie jest zamknięta i otrzymuje sens
nadany jej przez nasze późniejsze czyny.

*********************************
szalenie podoba mi się ten Jego katalog, a Państwu?

[klonn3]

Co prawda nie dażę Miłosza zbyt wielką sympatią, ale katalog jest niezły.
Na dzisiaj chyba sobie wezmę nr 7 jako motto, jakie to prawdziwe. (a większość
z tych 'twórczości' to możnaby w 3 zdaniach sparafrazować, onanizm słowny,
eh....);)
ale co tam
Pozdrawiam

[fleuret]

mój koleś mawia: onanizm wzmacnia organizm...

[klonn3]

;)
Cóż jakoś trzeba się pocieszać
I słowa i co innego wolę z jakąś treścią jednak
hmmm...z esencją :DDDD