Imię

[Gość: Life]

Rodzicie nadali mi mało popularne imię. I wlaściwie to nie jest powód do
zmartwień.
Nie lubię mojego pierwszewgo imienia i dlatego używam drugiego. Problemem
okazał się jednak stosunek Rodziców do mnie.
Upraszczając, twierdzą, że odcinam się w ten sposób od rodziny, próbuje być
kimś innym.
Czy z "etykietką" nadaną przez rodziców trzeba się zgodzić, czy drugie imię
nadane przez Nich jest gorsze ?
A może Oni mają trochę racji w swoich domysłach ? :-))

[Gość: celina]

ja mam dwa oryginalne imiona- celina łucja. pierwsze lubię, drugiego
nienawidzę ;) ale myślę że gdybym używała drugiego, to nie byłoby to odcinanie
się od rodziny. po prostu drobna różnica poglądów :)

[Gość: Life]

Gość portalu: celina napisał(a):

> ja mam dwa oryginalne imiona- celina łucja. pierwsze lubię, drugiego
> nienawidzę ;) ale myślę że gdybym używała drugiego, to nie byłoby to
odcinanie
> się od rodziny. po prostu drobna różnica poglądów :)

Różnica poglądów okazać się może "wielkim murem" :-))
Kocham Rodziców, ale nie podoba mi się moje pierwsze imię, źle się w nim czuję.
Ono nie pasuje do mnie...

[Gość: kuleczka]

>
> Różnica poglądów okazać się może "wielkim murem" :-))
> Kocham Rodziców, ale nie podoba mi się moje pierwsze imię, źle się w nim
czuję.
> Ono nie pasuje do mnie...

co to znaczy ze do Ciebie nie pasuje?
wiele ludzi ma mało znane imoina, nawet czasem śmieszne
Ja np. mam beznadziejnie imie,kiedys jak jeszcze siedzialam na ircu jakis
chlopak spytal sie mnie czy moi rodzice mnie kochają- jak uslyszal jak mam na
imie

ale wcale sie tym nie przejmuje, to chyba wiadome i normalne ze sam nikt sobie
imienia nie wybierze,

A jak Tobie Twoje sie nie podoba to jak najbrardziej uzywaj drugiego,chyba nie
ma w tym nic zlego, a z rodzicami porozmawiaj

[Gość: Life]

Droga Kuleczko,

moje imię nie pasuje do mnie tak jak (może to zbyt trywialny przykład) bluzka.
Komuś może wydawać się piękna i rzeczywiście taka być może, ale konkretnej
osobie nie pasuje. Na pewno miałaś niejednokrotnie takie wrażenie.
Jeśli chodzi o moich Rodziców to problem tkwi znacznie głębiej.
Został on już poruszony w wątku "Matki i córki".
Moi Rodzice odbierają moją zmianę imienia jako kolejny dowód na "odcinanie się
od korzeni" , a jest to tylko Moja kolejna próba wyrażania siebie, tego co
lubię, mówienia tego co mi się nie podoba.
Każdy ma do tego prawo, nawet jeśli jest dzieckiem... nawet tym bardzo
dojrzałym :-))

[Gość: celina]

a powiedz, jakie to właściwie imię że go tak nie lubisz?

[Gość: dodo]

imie jest jak prezent od rodzicow lub tych, ktorzy owo imie dziecku nadali.
moj najstarszy syn ma imie nadane mu przez siostrzyczki misjonarki w pewnym
afrykanskim szpitalu. jego nazwisko ma trzy czlony - nazwisko jego matki, nazwe
miejscowosci, w ktorej sie urodzil i nazwisko mojego meza. jego middle name
(drugie imie) to moje nazwisko panienskie. bardzo skomplikowane, prawda? i moze
niezbyt piekne jako calosc. ale ma tyle znaczen. glownie dla nas (rodzicow) ale
powoli zaczyna miec i dla niego (hugo ma 24 lata).
podejrzewam, life, ze i dla twoich rodzicow to jakies dziwaczne imie, ktorym
cie obdarowali ma jakas wazna moc, ktora wraz z tym imieniem chcieli ci
ofiarowac, moze cie nia ochronic...
oczywiscie, masz prawo odrzucic prezent, masz prawo zmienic imie, masz prawo
uzywac drugiego imienia - masz bardzo duzo praw lub mowiac ekumenicznie - masz
wolna wole. pytanie jest tylko zawsze to samo, czy ze wszystkich praw jakie
mamy warto korzystac? czy warto robic komus swiadomie przykrosc w imie(!)
korzystania z wlasnych praw?
piszesz, ze imie do ciebie nie pasuje, hmmm... a co jesli nie wiesz jeszcze
o sobie tego, co to imie moze w tobie okreslac? moze to ty jeszcze nie pasujesz
do tego imienia ale majac je mozesz szukac tego swojego "ja", ktore w owym
imieniu jest zawarte jak w dna, ktorym cie twoi rodzice obdarowali rownie
hojnie i z rowna miloscia jak imieniem.
nie lubisz imienia czy nie lubisz siebie?

[olek13]

Gość portalu: dodo napisał(a):


> czy warto robic komus swiadomie przykrosc w imie(!)
> korzystania z wlasnych praw?

Czy warto robić sobie przykrość w imię oczekiwań rodziców? Czyja przykrość jest jest "ważniejsza", Life czy jej rodziców?

[Gość: dodo]

olek13 napisał:

>
> Czy warto robić sobie przykrość w imię oczekiwań rodziców? Czyja przykrość
jest
> jest "ważniejsza", Life czy jej rodziców?

wszystko zalezy od pryncypiow, prawda?
ja wole aby mnie zabolalo niz zeby zabolalo kogos, kogo kocham. czasem sie nie
udaje, bo bywam nieuwazna, zmeczona, glupia... ale swiadomie bardzo sie staram
nie krzywdzic moich najblizszych, chocby z wlasna strata - po czasie, zawsze
jakos i tak sie okazuje, ze moje "poswiecenie" staje sie i moja przyjemnoscia.
i tegoz ci zycze, olku numer 13 :-)

[vicca]

Hmmm... ja tez mam dosyc nietypowe imie, które raczej nie daje się spieszczać,
ale przez te X lat zdążyłam się przyzwyczaić a nawet je polubić. I w jakiś
sposób zaczęliśmy (ja i moje imię) do siebie pasować ;) dobrze mi z nim.

Pzdr ciepło Vicca

[Gość: Ginny]

Moja koleżanka, mając dwa imiona, w domu używała pierwszego, a na gruncie
towarzyskim drugiego. Wszystkim ten układ pasował, a jest to jakieś
kompromisowe rozwiązanie.Uważam, że masz prawo używać tego z dwóch imion, które
bardziej ci odpowiada, a rodzice powinni to uszanować. Chociaż gdzieś czytałam,
że nazywanie dziecka w sposób wyszukany to niejako przeznaczenie go do
niezwykłych celów.

[kwieto]

Ja natomiast czytalem kiedys opinie czlowieka, ktory twierdzil, ze w
spoleczenstwach rozwinietych nadaje sie dzieciom zwykle imiona do bolu banalne.
Imiona "ciekawe" to domena panstw ktore sie rozwijaja i zachwycaja wlasnym
rozwojem - nie sa jeszcze ustabilizowane.
Ciekawa teoria, dosc zgrabnie udowodniona - gdzies po drodze pan zalil sie na
polskie imiona udziwniane na sile - np. Elizabella

[capa_negra]

Ze mną jest zupełnie odwrotna historia – pierwszego imienia Aleksandra używam
na gruncie służbowym, natomiast drugiego Jolanta używa cała rodzina i wszyscy
znajomi.
Ba dam sobie rękę obciąć, że znalazły by się jednostki , które nawet nie wiedza
o imieniu Aleksandra .
Z tymi moimi imionami to była w sumie śmieszna historia.
Rodzinna opowieść głosi, ze miałam się nazywać Jolanta Barbara – urodziłam
się w niedzielę, w poniedziałek tato oglądnął teatr z Aleksandra Śląską w roli
głównej , a następnie poleciał dać mi na pierwsze Aleksandra.
Cała rodzina na znak „protestu” od kołyski mówi do mnie Jola .
Przyzwyczaiłam się ..... zresztą Ola i Jola brzmią bardzo podobnie.
Ciekawostką jest to, że podpisując służbowe dokumenty , a podpisuje się
imieniem i nazwiskiem w pełnym brzmieniu zawsze używam pierwszego imienia i
nie zdarzyło mi się pomylić, natomiast pod prywatna korespondencją zawsze
widnieje Jola.
I tak to preferowany przeze mnie ścisły rozdział życia zawodowego i
prywatnego przekłada się nawet na imiona.

[Gość: Tedi]

Kocham Twe imiona i cała Ciebie.

[ozlem]

Gość portalu: Life napisał(a):

> Czy z "etykietką" nadaną przez rodziców trzeba się zgodzić, czy drugie imię
> nadane przez Nich jest gorsze ?

Możesz się zgodzić, możesz sie nie zgodzić... W sumie najlepszym rozwiazaniem
byłoby gdyby każdy mógł wybrać sobie imię sam. A nie dostawać je "z nadania".

A że może sie zdarzyć, że jakieś imię wybitnie do kogoś nie pasuje (lub wręcz
przeciwnie-pasuje idealnie), to potwierdzam. Takie moje osobiste odczucie w
kwestii imion- niektóre imiona są takie bardzo ciepłe w wydźwięku i siła rzeczy
będą bardziej pasowały do ciepłych osobowości, niektóre przeciwnie-zimne...

[Gość: Monika]

Hmm... ja wręcz zarzucałam rodzicom, że gustu i uczucia nie mieli, nadając mi
takie imię, jakie nadali! Ale-dodo ma rację: nie dorosłam wtedy do tego, co
określało we mnie moje imię, nie lubiłam siebie taką, jaką byłam. Na gruncie
towarzyskim przyjęłam imię nadane mi przez koleżankę, w moim
przekonaniu "eleganckie" i postanowiłam się przeistoczyć w istotę elegancką
właśnie, pewną siebie, bez kompleksów, piękną, etc. Czy pomogła mi w tym
zmiana imienia? Trochę wiara w to, że tak będzie, aczkolwiek człowiek od
siebie samego nie ucieknie... Czułam, że muszę tak się zachować, tak a nie
inaczej wyglądać - bo wszakże dziewczynie z pięknym imieniem nie uchodzi
inaczej. Autosugestia pomogła - zaczęłam dbać o siebie (przedtem uważałam że i
tak mi nic nie pomoże), wypowiadać się śmielej między ludźmi i takie tam.
Po wielu latach stwierdziłam, że bardziej moje "ja", mój charakter określa
pierwsze imię właśnie! Nowo poznane osoby informuję, że mam takie to a takie
imiona, mogą mnie nazywać tak, jak im się podoba. Wtedy każdy zerka na mnie i
kombinuje, i coś tam we mnie widzi, i wybiera jedno lub drugie imię - chyba w
zależności od tego, jak wg nowo poznanej osoby dane imię bardziej mnie
charakteryzuje. W ten sposób używam obu imion (już mi pierwsze nie
przeszkadza!) i obchodzę imieniny 2x w roku. Pewno mam zarówno cechy imienia
nadanego przez rodziców, jak i tego wybranego.
Jeno mój szef uważa, że to jakieś fiu-bździu - te zmiany imion; człowiek ma to
imię, które jest w papierach! Nie ma co się przejmować! Czuję, że z czasem i
Ty polubisz swoje imię. Pozdrawiam!

[Gość: Life]

Dziękuję za wszystkie listy.
Używam mojego pierwszego imienia w pracy, urzędowo, jak również część znajomych
mówi do mnie w ten sposób.
Dla Ukochanej Osoby jestem Ewą. To też moje, drugie co prawda imię nadane mi
przez Rodziców.
I również jest pewne grono znajomych zwracające się do mnie w ten sposób.
Właśnie jako "Ewa" czuję się bardziej sobą.
Nie ukrywam tego, że używam obu imion. Jedynymi, którzy aprobują to bez
entuzjazmu są moi Rodzice. Nie chcę, żeby zwracali się do mnie "Ewa", nie
udaję, że nie słyszę jak wołają mnie. Za każdym razem kiedy przeszkadza
Im "Ewa", uśmiecham się i mówię, że to był Ich pomysł. Nadali mi imiona,
których używam, ale mam większy sentyment do drugiego.

Pozdrawiam
Ewa

[Gość: Life]

Zapomniałam przedstawić Wam się moim pierwszym imieniem
Na imię mam Flora. Imię jest krótkie, ale dostarczało zawsze wielu uciech moim
kolegom, szczególnie tym ze szkoły podstawowej :-))

[sellma]

Gość portalu: Life napisał(a):

> Zapomniałam przedstawić Wam się moim pierwszym imieniem
> Na imię mam Flora. Imię jest krótkie, ale dostarczało zawsze wielu uciech
moim
> kolegom, szczególnie tym ze szkoły podstawowej :-))

He, he, he: flora i fauna!

Zartuje, masz urocze imie.
Duzo lepsze niz Agnieszka...

pzdr,
sellma

[Gość: Monika]

a ja uważam, ża Flora to piękne imię! Ludzi zawsze denerwuje to, co choć
trochę wychodzi ponad przyjęty szablon (w tym przypadku ponad armię Magd,
Aknieszek i Kaś - bez obrazy dla nich). Jeszcze trochę - i będziesz b.
zadowolona, że masz imię oryginalne i rzadko spotykane.

[bibi.be]

Flora! Masz piękne imię! Przynajmniej mi się podoba :)
Zrób ze swojego imienia atut, nie wstydź się go! Jesteś
oryginalna, nie znam żadnej Flory, to rzadkie imię. Może
poszukaj w dobrej księdze imion skąd pochodzi twoje, może
gdy poznasz jego historię, bądzie ci łatwiej je
zaakceptować?

A jeżeli nie, to trudno. Też się nie przejmuj :) Imię to
nie wszystko, liczy się duuuże serducho :)))

Moja koleżanka ma na imię Irmina. Nie cierpi tego imienia
i nazwała się Mają. Szanuję jej wybór, przecież to tylko
imię. Tego jaka jesteś w środku żadne imię i nazwisko nie
zmeini!

Powodzenia :)
Bibi

[Gość: Asia]

No to jestes po prostu "Flo". Ja czasem skracam sobie imie moje np Jo

[Gość: carduus]

Flora pięknie masz na imię. Wolałabyś być jedną z milinów Anek(już nie pamiętam
ilu trzch albo sześciu, ale to juz chyba wszystko jedno)? Chociaż Anka też
ładnie;-)))

carduus

[vicca]

"Znamy imię które nam nadano. Nie znamy imienia które mamy."
Jose Saramago

Tak naprawdę to najbardziej podoba mi się sytuacja u ludów "prymitywnych"
(strasznie głupie określenie) np. Indian - tam imię człowieka zależy od niego
samego, tego jak się czuje, kim jest, jakim szacunkiem się cieszy.
Pomyslcie sobie jakby to było miło - gdy jesteście szcześliwi być Porannym
Wiatrem, a w chwilach gniewu - Burzową Chmurą czy Czerwonym Gromem ;))

Pozdrawiam ciepło i wiedźmowato
Vicca ;)

[Gość: dodo]

ach, piekna pani flora :-)
no i widzisz, droga life - przypomnialas mi "panienke z okienka", spacery po
starym gdansku, przedproza, na ktorych wysiadywali eleganccy mieszczanie...
dwor artusa i neptun...
rozmarzylam sie, ciutke moze zatesknilam - mam tyle pieknych wspomnien
z gdanska. a i czytanie deotymy tez mialo kiedys swoj smaczek :-)
piekna pani flora, madra i subtelna...
zapachnialo mi morzem i jakimis egzotycznymi kwiatami, pozdrawiam :-)

[Gość: Monika]

Podciągam wątek w górę, jako że jest b. ciekawy imoże ktoś zechce parę uwag
dorzucić. Floro, a Ciebie przekonaliśmy do Twojego imienia?

[grazy]

o rany! Wiec masz na imie Flora! Jesli bede miala corke to tez bedzie Flora.
Wymyslilam to dawno temu w wersji Florentyna, ale od jakiegos czasu krotsza
bardziej mi sie podoba. Masz naprawde piekne imie. Ale drugie tez masz piekne.
gr.