Moj facet chyba pije

[Gość: gupia]

Jest moim facetem od pol roku. Oboje jestesmy w oklicach 30 - ja troche przed
on troche po. Rozmawialismy juz po slubie, oboje chyba chcielibysmy tego,
ale...Poza innymi "ale" jest przede wszystkim to ze on coraz czesciej
przychodzi do mnie podpity, ostatnio tak jakos raz na tydzien. Pije w pracy z
kumplami. Kiedys nie zwracalam na to wogole uwagi, pozniej powiedzialam mu ze
sobie tego nie zycze, teraz chce zareagowac ostro.
Ale czy wogole warto reagowac? Czy naprawde najlepszym wyjsciem jest - jak mi
sie w tej chwili wydaje - uciekac od niego?
Prosze o pomoc.

[Gość: zmiana]

Dziewczyno, twój instynkt samozachowawczy dobija się do Ciebie. Posłuchaj go! I
skończ znajomość, póki jeszcze można w miarę się po niej pozbierać. Ja wiem, że
człowiek ma naturalny dar komplikowania sobie życia ale...posłuchaj własnej
intuicji.Pozdrawiam Cię i życzę konsekwencji
Niekonsekwentna zmiana:))

[Gość: Melba]

Przynajmniej idź do poradni! Z jakiego jesteś miasta? Postaram się dać Ci jakiś
adres...Wtedy bedzie to świadomie podjęta decyzja - jakakolwiek by nie była.

[Gość: gupia]

Melbo podaj adres w W-wie.
Chyba możesz tutaj na forum?
Serdeczne dzięki.

Gupia

[Gość: Melba]

Podaj dzielnicę. Ja pracuję w poradni na Bemowie, znam kilka świetnych poradni
w Śródmieściu.

[Gość: gupia]

w śródmieściu będzie mi najporęczniej
jeszcze raz dziekuje bardzo

Łap gupia

[Gość: Melba]

No problem :))))

PETRA 629-25-85
www.parpa.pl

[Gość: gupia]

Dzięki ale niestety to właśnie intuicja radzi mi zeby jeszcze probowac, a
rozsadek stoi temu na drodze.

[Gość: filut]

Nie zależnie od instynktu samozachowawczego, statystyka (i moje
kilkudziesięcioletnie, życiowe obserwacje) praktycznie nie odnotowuje
przypadków, w których facet rozpoczynający picie z kumplami porzestał na
sporadycznych popijawach. Jak się zachowuje pod wpływem alkoholu? Groźba
przyszłych rękoczynów.
Ja Ci radzę - rób jak chcesz. Ja jednak (gdyby moja partnerka popijała) nie
wchodził bym w taki układ, certyfikowany w USC.
Pozdrawiam
Fil

[Gość: carduus]

Zbyt dobrz to znam, żeby Ci radzić, żebys jeszcze poczekała, może się opamięta.
Dopoki nie sięgnie dna, nie opamięta się. Nie licz na to. Po slubie nie będzie
lepiej. Jesli cos się ma zmienic po slubie, to się zmieni na gorsze. Nie bądź
głupa, gupia (:-)). Ucz się na błedach innych. Wiele kobiet myslało, że on się
zmieni po slubie. Zmienił się. Potem jeszcze bił.

carduus

[Gość: gupia]

az taka głupia mam nadzieje nie jestem
chce zeby sie zmienił jeszcze przed ślubem
wiem i mam nadzieje ze on tez wie ze to jego picie to swietny pretekst dla mnie
zeby skonczyc rozmowy o slubie
tylko mam ogromne watpliwosci czy zmiana jest wogole, a szczegolnie w jego
przypadku mozliwa
czy mam całkowicie "przestac tracic na niego czas"?

[Gość: jerry]

Wielki cymes...-"Pije raz w tygodniu"(sic!).To, że w sobotni wieczór da sobie
lekko "w rurę" to od razu musi mieć skłonności alkoholowe?Wydaje mi się,że
przesadzasz, ale uważaj na niego, bo jeżeli pije też w tygodniu, to już macie
problem.pozdrawiam!

[Gość: gupia]

qrde, mamy problem (ja mam problem)!
pije właśnie w tygodniu, w pracy
pije duzo jezeli wierzyc jego słowom, kiedy opowiada ile
on nie widzi w tym problemu, tez mowi ze nie ma sprawy

[Gość: carduus]

On nie zobaczy problemu. Bardzo wielu alkoholików twierdzi, że nie mają
problemu. Nie piją bo muszą. Piją, bo chcą. Jeśli zechcą, natychmiast
przestaną. Nic łatwiejszego. Tylko że nie przestają.
Zaprzeczanie faktom - typowe.
Uciekaj, nie pakuj sie w to, bo jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, to znaczy,
że nie warto.

carduus

[Gość: gupia]

Kochana!
Zdaje sobie sprawe ze jeżeli on nie widzi problemu to juz w tym problem jest.
Ale mam również wątpliwości czy uciekac ??? Wiem, ze mam skłonności do bycia
osobą "współuzalezniona", sama mam swoje uzależnienia: od seksu, od smsów, od
ksiązek psychologicznych. To co obserwuje u niego uważam za jakieś poczatkowe
stadium i chce mu (i nam ) dać jeszcze szanse.
Sama tez nie chciałabym byc natychmiast zostawiona, skoro tylko wyjdą na jaw
moje wady czy nałogi.
Pytanie moje jest: czy to naprawdę całkowicie nie ma sensu?

[Gość: carduus]

Są uzaleznienia i uzależnienia. Na SMS-y mozna wyadac majątek. Mozna zgłupiec
dla seksu, ale alkoholik w domu sprawia, że nie ma domu. Jak chcesz. Twój
wybór. Ale radze najpierw pójść na jedno spotkanie AA albo DA. Posłuchasz i
zastanowisz się, czy naprawdę warto ryzykować.
Ponieważ się wahasz, myslę, że jeszcze nie jest za póxno. Nie kochasz go na
zabój i nie chcesz ratowac za wszelką cenę. I dobrze.
Nie życzę Ci żebyś przekonała się sama co to znaczy zyć z alkoholikiem, bo to
koszmar. Mówię, nie bądź głupia.

carduus

[Gość: gupia]

nie jestem slepa
nigdy nie kocham na zaboj
a on - jeszcze - nie jest alkoholikiem i mam nadziej ze nie będzie

[Gość: samaka]

Gość portalu: gupia napisał(a):

> Kochana!
> Zdaje sobie sprawe ze jeżeli on nie widzi problemu to juz w tym problem jest.

i tu sie z Toba zgadzam

> Ale mam również wątpliwości czy uciekac ??? Wiem, ze mam skłonności do bycia
> osobą "współuzalezniona", sama mam swoje uzależnienia: od seksu, od smsów, od
> ksiązek psychologicznych. To co obserwuje u niego uważam za jakieś poczatkowe
> stadium i chce mu (i nam ) dać jeszcze szanse.

znasz terminologie, moze wiec troche znasz "problem"
chcesz "dac mu szanse" - nie chcesz odejsc


> Sama tez nie chciałabym byc natychmiast zostawiona, skoro tylko wyjdą na jaw
> moje wady czy nałogi.

to moze warto popracowac nad soba?


> Pytanie moje jest: czy to naprawdę całkowicie nie ma sensu?
Moja odpowiedz:
tak, pozostawanie w takim zwiazku "calkowicie nie ma sensu"
I jak tu inni przede mna pisali - bedzie wylacznie gorzej, gorzej, gorzej...
az Ci sie odechce zyc
az mozesz juz nie miec sily odejsc
az mozesz zmarnowac sobie zycie..

pozdr

[Gość: byla dziewczyna]

Przez kilka lat bylam z mezczyzna. Poznalismy sie jeszcze na studiach. Zycie w
akademiku, studenckie imprezy itp. Kazdy z nas wtedy troche pil, on pil
najwiecej. dlatego nie lubilam jego kolegow. Mialam glupie poczucie, ze pije z
nimi, namawiaja go do picia. Skonczyly sie studia, zmienil kolegow ale pil
nadal. Nie pil regularnie, pil wtedy kiedy byla impreze, okazja....Wtedy
pil "na maksa", dopoki byl alkohol, zawsze byl najbardziej pijany. Zaczelo mnie
to niepokoic. Probowalam rozmawiac, mowic, ze moze jednak jest problem.
Twierdzil, ze sie czepiam, nie rozumiem. Zawsze bylo wytlumaczenie i
twierdzenie, ze moze w kazdej chwili skonczyc. Ostanio pil coraz wiecej, okazja
byla co miesiac, pozniej co tydzien, prywatna, sluzbowa, bez okazji....
Przestawal sie kontrolowac - obrazal znajomych, krzyki, zaczely sie domowe
przepychanki, spojrzenia w podloge jak spotykalam sasiadow w windzie. Nigdy nie
kojarzylam alkoholika z mezczyzna w garniturze, na stanowisku, w ladnym
samochodzie. Standardowe wyobrazenie alkoholika jest zupelnie inne. Po jednej z
kolejnych takich imprez, kiedy opowiedzialam mu co zrobil - absolutnie nie mogl
w to uwierzyc, sprawdzil, znajomi potwierdzili - stwierdzil, ze jednak ma
problem, jest alkoholikiem, bedzie sie leczyl.Stwierdzil, ze pije przez mnie,
jest nieszczesliwy w zwiazku ze mna. Chcialam mu pomoc, pomoc nam. Ludzilam
sie, ze to jeszcze nie choroba, jeszcze nie problem. Rozmawialam z
psychologiem, potwierdzila moje obawy. Nie jestesmy razem od kilku miesiecy.
Bezpsorednim powodem nie bylo picie ale uwazam, ze picie mialo wplyw na to co
sie dzialo miedzy nami. Wiem, ze pije nadal. Moze teraz powodem jest to, ze nie
jestemy razem, ze przegralismy mecz, ze stres w pracy...... Staram sie nie
pamietac tych chwil kiedy lezal pijany w lozku, krzyku, szarpania, moich
nadzieji, ze dzisiaj byl ostani raz. I mojej naiwnosci.
Nie twierdze, ze zawsze tak sie konczy. Ale jest to jeden z mozliwych
scenariuszy.

[Gość: gupia]

dziękuje wam wszystkim
wczoraj obiecał mi ze to sie wiecej nie powtorzy
jesli sie powtorzy - odejde

[Gość: Melba]

Boję się że nie. Ale trzymam kciuki.

[mulinka]

obiecanki cacanki
i jego
i Twoje
:-((

[Gość: tms]

ze sie wiecej nie powtorzy , za tydzien za dwa moze za dwa dni znowu tak powie
i jeszcze raz i znowu bedzie obiecywał .Mój ojciec jest alkoholikiem to si e
nigdy nie kończy mogą być przerwy czasami bardzo długie chyba , że to jeszcze
nie alkoholizm.

[Gość: gupia]

Słuchajcie, pisałam to "na gorąco", pod wrażeniem, co może zasugerowało
niektórym że on jest juz alkoholikiem. Nie jest, ale myślę ze jest takie
zagrożenie (środowisko w jakim przebywa, "wrodzone skłonności"). Z drugiej
strony wiem też ze ja mam skłonności do wiązania się z "nieodpowiednimi"
facetami, do plątania się w trudne związki, stąd moje rozmyslania na temat, czy
być z nim czy go zostawiać. Postanowiłam dać mu jeszcze szansę, przeprowadziłam
z nim rozmowe na ten temat. Życzcie mi siły, nie podkopujcie mojej dobrej woli
stwierdzeniami typu "no tak, to typowe i moze byc tylko gorzej". Mam do kogo od
niego uciec jakby co. Próbuje być silna (nie tylko w związku z nim). Nie dam
się skrzywdzić.

[Gość: Melba]

Gupia, nie podkopuję Twojej siły. Ale skoro tyle wiesz o sobie (tendencje) weź
się za to z fachowcami. To naprawdę działa! Powodzenia i odzywaj się, proszę.