Gość: RE
IP: *.poznan.cvx.ppp.tpnet.pl
25.12.02, 00:21
Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu – pamiętaj jaki pokój może być w
ciszy. Tak dalece jak to możliwe, nie wyrzekając się siebie, bądź w dobrych
stosunkach z innymi ludźmi. Prawdę swą głoś spokojnie i jasno, słuchaj też
tego co mówią inni, nawet głupcy i ignoranci, oni też mają swą opowieść.
Jeśli porównujesz się z innymi możesz stać się próżny lub zgorzkniały,
albowiem zawsze będą lepsi i gorsi od ciebie. Ciesz się zarówno swymi
osiągnięciami jak i planami. Wykonuj z sercem swą pracę, jakakolwiek by była
skromna. Jest ona trwałą wartością w zmiennych kolejach losu. Zachowaj
ostrożność w swych przedsięwzięciach – świat bowiem pełen jest oszustwa. Lecz
niech ci to nie przesłania prawdziwej cnoty, wielu ludzi dąży do wzniosłych
ideałów i wszędzie życie jest pełne heroizmu. Bądź sobą, a zwłaszcza nie
zwalczaj uczuć: nie bądź cyniczny wobec miłości, albowiem w obliczu wszelkiej
oschłości i rozczarowań jest ona wieczna jak trawa. Przyjmuj pogodnie to co
lata niosą, bez goryczy wyrzekając się przymiotów młodości. Rozwijaj siłę
ducha by w nagłym nieszczęściu mogła być tarczą dla ciebie. Lecz nie dręcz
się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności. Jesteś
dzieckiem wszechświata, nie mniej niż gwiazdy i drzewa masz prawo być tutaj i
czy to jest dla ciebie jasne czy nie, nie wątp, że wszechświat jest taki jak
być powinien. Tak więc bądź w pokoju z Bogiem cokolwiek myślisz o jego
istnieniu i czymkolwiek się zajmujesz i jakiekolwiek są twe pragnienia: w
zgiełku ulicznym, zamęcie życia, zachowaj pokój ze swą duszą. Z całym swym
zakłamaniem, znojem i rozwianymi marzeniami ciągle jeszcze ten świat jest
piękny. Bądź uważny, staraj się być szczęśliwy.
Tekst znaleziony w starym kościele
w BALTIMORE datowany w roku 1692.
