czy zostaje tylko rozwód?

[Gość: żona]

Mój mąż jak się wkurzy (a wkurza się łatwo) strasznie na mnie krzyczy i klnie
przy tym (używając słów typu kurwa, huj itp). Nie dzieje się to codziennie
ale jednak. A ja teraz jestem w ciąży i jestem przerażona co bedzie jak się
dziecko urodzi i bedzie to słyszało, jakby się chowało w melinie pijackiej
jak nie gorzej. Ja tak nie potrafię u mnie w domu nikt się tak do nikogo nie
odzywał. Normalne rozmowy nie skutkują, bo on mnie przeprasza, obiecuje,że
więcj nie będzie a potem od poczatku. CO ROBIĆ?
Czy to może być moja wina? że pozwala sobie tak się odzywać do mnie? Czy
inną kobietę by szanował a mnie z jakiegoś powodu traktuje jak szmatę?
Był już kiedyś zonaty, ona go zostawiła po 15 latach, nie mogła mieć dzieci,
ukoiłam jego żale po rozstaniu, zaszłam w ciążę, myślałam,że będzie
przeszczęsliwy a on się tak zachowuje co robić? czy tylko rozwód pozostaje?
bo istnienie takiej sytuacji w dalszym ciągu wykluczam...

[Gość: Malwina]

najbardziej mi sie podoba (!)ze najpierw dziecko zmajsterkowaliscie a potem
sobie pytania egzystencjalne zadajesz ...
i co tu wobec tego napisac ...? wiec nie pisze nic :-(

[Gość: żona]

No a co mam zrobić? Dziecko nie zmajstrowaliśmy (to okropne słowo) tylko dość
długo się o nie staraliśmy, i teraz jak jestem w ciąży on zrobił się taki
nerwowy. Jesteśmy kilka lat po ślubie, było ok. Życzę ci,żeby Tobie wszystko
wyszło co sobie zaplanujesz ale jeśli tego jeszcze nie wiesz to życie czasami
zaskakuje. Jest na tym świecie mnóstwo kobiet, które by nigdy wcześniej nie
pomyślały, że je facet bedzie np. zdradzał. Widzę ,że bardzo prosto widzisz
życie ale ja dziś jestem dostatecznie skopana więc mi już nie dokładaj więcej,
jak nie stać cię na ludzki odruch po prostu nie zabieraj głosu.

[Gość: Malwina]

ok, przepraszam

[Gość: Terry]

Zmajstrowaliście a nie zmajsterkowaliscie jak już.
A jak nie masz nic do powiedzenia to nie pisz.

[ta_]

Żona zostawiła go po 15 latach małżeństwa z powodu ,że nie mogła mieć dzieci?
Mało prawdopodobny ten argument, czy aby prawdziwy?
A on "nagle" stał się wulgarny i agresywny?
Nieprawdopodobne.

Stresowa sytuacja w jakiej się znajduje mogła tylko nasilić jego agresywne
zachowania. Oszacowałam jego latka, ma ich już trochę i na pewno zostanie ojcem
to dla niego nie lada wyzwanie.
Niestety nie mam dla ciebie dobrych wieści. Nie będzie lepiej.
Ta_

[re_ne]

Jest wiele kobiet gnebionych przez swoich mezow, sa nawet przez nich bite, i
nie zawsze maja ta mozliwosc rozstania sie z nim. Kiedy na nic sa juz rozmowy i
przekonywanie takiego ze zle postepuje, nie pozostaje nic innego jak tylko
uciec sie tez do przemocy. Masz moze brata? Jesli nie, to szkoda! Ale jestem
pewien, ze gdybys dobrze rozejrzala sie wokol siebie, na pewno znalazlabys
kogos, kto z nim po mesku porozmawia...
Uwierz mi! To bardzo pomaga!!!

To powodzenia! :)

Rene

[Gość: żona]

Jeśli chodzi o rozwód to rozstali się, bo ona znalazła majętniejszego kochanka
(rozmawiałam z nią i też to potwierdziła), no ale nie to jest najistotniejsze.
Czy myślicie,że porozmawianie z jego rodzicami miałoby sens, może jak ojciec mu
zmyje głowę to pomoże?

[Gość: Malwina]

niby nic nie mialam mowic ale twoj pomysl nie jest dobry ! ile on ma lat ???!!!

[Gość: dodo]

jakos mi okienkiem zapachnialo ale... moze jestem zbyt podejrzliwa, hmmm...
jesli sie myle i post jest uczciwy to droga zono, poszukaj dobrego prawnika
rodzinnego. zanim podejmiesz jakies kroki ostateczne, dowiedz sie jakie mosz
mozliwosci i niemozliwosci. prawnik powinien tez wiedziec, co ewentualnie
podpwiedziec twojemu mezowi - spotkanie z psychologiem? ksiedzem? innym
prawnikiem?
zawsze jest tez mozliwosc, ze twoj maz jest chory. niespodziewane i gwaltowne
zmiany charakteru moga sugerowac rozne dolegliwosci somatyczne, chocby guza
mozgu (ca na pewno jest diagnoza przesadzona!) wiec jest jeszcze lekarz.

[sheana]

Ludzieeeeee! Co Wy tu wypisujecie??!!
Guz na mózgu , porada prawna , "męska" rozmowa w znaczeniu wpieprzyć mu??
A wszystko dlatego bo facet klnie?

Żono , pogadaj z nim , przy okazji miłej rozmowy na inny , luźny , relaksujący
Was oboje temat. Nawiąż do tych przekleństw , powiedz że nie nawykłaś do
takiego traktowania i boli Cię kiedy on używa niecenzuralnych , obraźliwych słów
Poproś żeby spróbował się powstrzymać od ich używania , żeby poskromił swój
niewyparzony jęzor a potem powiedz mu to co nam , że poza tymi przekleństwami
jest świetnym gościem i kochasz go i jest Ci z nim dobrze i tak bardzo się
cieszysz tym maleństwem które wkrótce jemu i sobie urodzisz.
Myślę że to wystarczy żeby zmienił swój słownik a gwarantuję że nie potrzeba
ani jemu ani Tobie prawnika , on nie ma guza na mózgu i nikt nie musi
"po męsku" z nim pogadać.
Ech , forum psychologiczne!

[Gość: żona]

Miła rozmowa niewiele da dlatego,że już kilka razy przynosił mi kwiaty po
awanturze i przepraszał a potem robił swoje. Muszę chyba zrobić coś
radykalnego,żeby zrozumiał,że to nie przelewki i co może stracić.
na razie zadzwoniłam do jego rodziców za waszą radą,że ktoś powienien z nim
pogadać, i się od teściowej dowiedziałam,że to moja wina, bo ja też umiem się
złościć. ja jej nato,że nigdy nie używałam takich słów w stosunku do niego a
teraz w ciąży to już w ogóle staram się być spokojna,żeby dziecku nic się nie
stało. a ona na to,że ja spojrzeniem potrafię człowieka wkurzyć. Więc wychodzi
na to,że tak czy inaczej to będzie moja wina. nie zainteresowało ją to jak się
odzywa tylko, że skoro dążę do rozwodu to moja sprawa. Boże dopiero dzisiaj
zobaczyłam,że kobieta mnie nienawidzi, bo wylała na mnie kubły pomyj za sprawy
z przeszłości, że jestem prymitywem itd.
niektórzy z was piszę,że to podpuchy, nie życzę nikomu,żeby coś takiego
przeżył, to niestety prawda!

[Gość: agat1]

Szkoda, że za późno, ale stanowczo odradzałabym kontakt z teściową w tej
sprawie. Jesteś prędzej jej wrogiem ( w jej rozumieniu oczywiście) niż
sprzymierzeńcem, więc Ci nie pomoże, a na pewno nie przyjmie do wiadomości, że
jej synek jest zły.
Zastanów się, czym ta złość (agresja?) męża jest spowodowana, jakie sytuacje
doprowadzają do tych wybuchów? Czy staje się taki po alkoholu czy bez? Może nie
być łatwo zmienić tę sytuację, może on od dawna już taki był, w swoim pierwszym
małżeństwie, o czym Ty nie wiesz? Jedno jest pewne, nie możesz sie na to
zgodzić, na takie traktowanie. A straszenie rozwodem to też niedobry pomysł - a
co, jeśli on się zgodzi? Naprawdę chcesz go zostawić, czy tylko postraszyć?
Dobrze się zastanów.Radziłabym też rozmowę z psychologiem, może najpierw sama z
nim porozmawiaj, a potem spróbuj namówić męża (myślisz, że chętnie tam
pójdzie?).

Życzę pomyślnego rozwiązania problemu i dużo zdrowia Tobie i maleństwu

[Gość: żona]

Jestem w razie czego nastawiona na rozstanie, tzn. chcę porozmawiać i
powiedzieć mu, że jeśli jeszcze raz się to zdarzy to wniosę sprawę o separację.
To nie jest tylko straszenie, jak ma się tak odzywać do mnie przy dziecku to
wolę rozstanie.
a jeśli chodzi o to co to powoduje to sama nie wiem. 2 tygodnie temu
nastawiałam telewizor, bo aster city pozmnieniała kanały i nawrzeszczał na
mnie że głupio robię i jakby był taki głupi jak jak to"by sobie torbę
pochlastał"-cytat, a jak mu pokazałam,że jednak dobrze nastawiłam to zaczął
wrzeczeć, że "huj go to obchodzi" więc zupełnie nie wiem co go denerwuje, bo ja
ani nie podniosłam głosu, ani nie byłam zła, po prostu mieliśmy to zrobić i ja
zaczęłam ustawiać program a on się wściekł, nie wiem dlaczego?

[re_ne]

Zono, po Twoim ostatnim poscie wycofuje to co poprzednio powiedzialem.
Odnioslem wrazenie, ze masz moze doczynienia z panem i wladca typu macho, ale
po tych cytatach widze ze jest to zwyczajny prostak! Nie zmienia go zadne
rozmowy, i nie licz na to, ze kiedykolwiek sie zmieni. Jesli tylko masz
mozliwosc, to pakuj walizki, i trzymaj sie od niego jak najdalej!

Powodzenia!

Jestes ofiara przemocy

[Gość: baba]

Skoro zadne rozmowy i prosby nie dzialaja to rzeczywiscie musisz chyba podjac
bardziej radykalne srodki w obronie swojej i dziecka. Takie wulgarne wyzywanie
to forma przemocy ktora trzeba albo leczyc albo od niej uciekac jak najdalej.
Juz teraz zadajesz sobie pytanie czy to moze Twoja wina itp. Za kilka lat takie
poczucie winy moze sie znacznie pognebic i zjesc Cie od srodka, zwlaszcza ze
rodzina meza nie wydaje sie gotowa stanac po Twojej stronie. Nikt nie ma prawa
tak Cie traktowac, nawet wlasny maz! (A czy przed ciaza tez tak sie zachowywal?)

[Gość: żona]

Przed ciążą to w ogóle było inaczej, bo jak się kłóciliśmy to aktywnie w tym
uczestniczyłam, ale nigdy sie tak nie odzywał jak teraz. Teraz z uwagi na
dziecko staram się nie odzywać, żeby się bardziej nie denerwować i on ma pełne
pole do popisu i jest coraz gorzej. Muszę postawić ostre ultimatum i egzekwować
to. Powiem mu,że albo się zmieni albo wypad! Rozmawiałam z mamą i
powiedziała,żebym się nie przejmowała bo mi pomoże i że czasami tak jest,że z
małym dzieckiem trzeba odejść od męża :(

[malini]

Wydaje mi sie,że Tówj mąż nie umie się komunikować. Sporo facetów ma problem z
mówieniem,więc często zamiast powiedzieć o co im chodzi klną i...biją.
Na Twoim miejscu - zanim podjęłabym decyzję o rozstaniu - postarałabym się
(choćby z czystej ciekawości) dowiedzieć co też ten twój luby nie może z siebie
wyksztusić, czyli jaki problem go męczy. Przy okazji można spróbować go nauczyć
mówić (bo zapewne Tata i Mama zapomnieli o tym w procesie wychowania). Nie rób
tego sama -w sprawie opisanej polecam mediację - trzecia, bezstronna i
wyszkolona osoba pozwoli się wam porozumieć (zadzwoń do Polskiego Centrum
Mediacji tel.0-prefix-22 8260663 i powiedz,że szukasz informacji o mediacji
rodzinnej, bo oni na ogół skupiają się na mediacji między sprawcą i ofiarą
przestępstwa).Jak się już dowiesz na czym polega mediacja (i czy twój przypadek
może być rozwiazany na drodze mediacji), zadzwoń też do Polskiego Centrum Praw
Kobiet - może prowadzą lub wiedzą o szkoleniach dla facetów typu:wyrażamy
emocje słowami. Następnie zanalizuj zebrane informacje pod kątem - czy to Ci
odpowiada (uważasz,że może to pomóc) i jeżeli tak - zaproponuj mężowi takie
rozwiązanie. Możesz się spodziewać,że koleś uzna to za "pranie brudów poza
domem" - zaproponuj,żeby sam zebrał informacje, tj. zadzwonił tam,gdzie ty
i "na własne uszy" dowiedział się o co chodzi (a nie chodzi bynajmniej o to,że
ktoś za was będzie decydował!). Zaznacz,że dodtychczasowe porozumienia
przypieczętowane kwiatami nie były trwałe, że nie jesteś sama w stanie dociec z
jakiego powodu, zatem widzisz potrzebę hm...systemowego rozwiązania
problemu.Wyjdź też z założenia,że ty nie nie jesteś jedyną odpowiedzialną za
sytuację w domu. Jeżeli mu się to nadal nie podoba - niech zaproponuje jakieś
rozwiązanie (daj mu czas np. 1 dzień do namysłu, bo z mety zastrzeli cię jakąś
bzdurą, lub zbagatelizuje problem). Założę się że nic ciekawszego nie "wyduma"
i przyzna ci rację (jeżeli zależy mu na zwiazku).
I tak na koniec - ku pokrzepieniu serc- "kolo" jest zapewne ekstrawertykiem,
cholerykiem itp. "Wentyluje się", czyli wywala frustrację tak jak umie,
czyli... rzucając kurwami. To lepiej, niżby dusił wszystko w sobie. Coś tam
jednak dusi, skoro mu się to nasiliło od momentu twojego zajścia w ciążę.Pewnie
przejął się,że zostanie tatusiem.
Acha - absolutnie nie są to porady i diagnozy profesjonalisty.To tylko moje "co
ja bym zrobiła na twoim miejscu".

[alfika]

A poza tym piszesz, że zapewniasz o miłości, a tu straszenie rozwodem??? Zwykle
człowiek postraszony w taki sposób potrzebuje potem dowodu na to, że jednak
jest kochany i - po prostu niczego nie zmienia.
Ja jestem za spokojną rozmową - nawet setną na ten sam temat, w końcu dotrze.
Jeśli dochodzi do rękoczynów, to powyższe nie wystarczy - koniecznie albo oboje
do psychologa, albo zadzwoń na Niebieską Linię. Telefon podadzą pod 913.

[Gość: ela]

Wydaje mi się z tego co piszesz, że złość Męża nasiliła się w momencie kiedy Ty
zmieniłaś sposób reagowania na wasze potyczki. Został sam na placu boju
ponieważ Ty starasz się nie wchodzić w konflikt. Być może jest tak, że
nasilając swoją agresję chce sprowokować Ciebie do reakcji takich jak
poprzednio.
Jeżeli tak jest to wystarczy dać mu trochę czasu, żeby przyzwyczaił się do
Ciebie inaczej reagującej. Wtedy także kwiaty i przeprosiny można uznać za Jego
próbę "pracy" nad sobą. Ale jeżeli jest inaczej to oczywiście musisz podjąć
decyzję czy należy związek z awanturnikiem ciągnąć dalej tylko dla samego
związku.
Pozdr.

[Gość: żona]

Posłuchajcie rozmawiałam dziś z mężem (na roboczo czeka nas długa rozmowa o nas
po jego powrocie do domu) widać, że to przeżył i sądzę, że się zgodzi na to co
zaproponuję. Nie wiem tylko czy go zapytać czy poradzi sobie z tym sam czy
żądać spotkania z psychologiem.
Generalnie zrozumiał chyba swoją winę i nie postępuje tak jak jego matka,że
próbuje zwalać winę na mnie. Teraz mam kilka dni czasu przed jego powrotem,żeby
zastanowić się na jak najlepszym rozegraniem tej sytuacji.

[chonorata]

mój problem jest bardzo podobny, różnica polega na tym, że nie jestem w ciąży
(na szczęście) i nie jesteśmy małżeństwem, tylko mieszkamy ze sobą od 4 lat

w skrócie problem polega na tym, że od jakiegoś czasu mój partner reaguje na
wszystko niezwykle agrsywnie - byle co wyprwadza go z równowagi i zaczyna się
litania bluzgów... Oczywiście mnie również obrzuca obelgami w trakcie kłótni
a czasami nawet małych sprzeczek. Ostanio zdarza się to w zasadzie prawie
codziennie.
Wielokrotnie próbowałam już z nim na ten temat rozmawiać (dla mnie takie
zachowania są po prostu niedoposzczalne!), ale za każdym razem dowiaduję się,
że się czepiam, że jego obelgi pod moim adresem spowodowane są tym, że go tak
wyprowadzam z równowagi, a nie pod moim adresem tym, że jest cholerykiem i
przecież za chwilę mu przechodzi, więc nie ma chyba problemu.......
Zdaje sobie sprawę, że może jest to spowodowane jakimś problemem o którym nie
wiem, ale on nie chce o tym rozmawiać i mówi, że nic takiego nie ma.
Mój partner jest człowiekiem wykształconym, pracuje w dobrej firmie, pochodzi
z normalnej rodziny, gdzie nikt nie używa takiego słownictwa.

Bardzo proszę o radę co mogę zrobić, żeby uratować nasz związek. Może znacie
jakąś dobrą poradnię/psychologa, do którego moglibyśmy się razem udać

[Gość: żona]

Daj znać czy jesteś z warszawy wtedy mogłabym ci pomóc z psychologiem. mój mąż
zgodził się pójść więc przetrzemy szlaki.

[chonorata]

tak jestem z Warszawy
napisz jeśli chcesz na priva kiedy idziecie i jak zareagował twój mąż na tą
propozycję

dzięki i bardzo mocno Cię pozdrawiam,
Honoratka

[Gość: żona]

Po pierwsze to zobaczył, że to nie są przelewki (nie spałam w domu tylko u
mamy, nie odpowiadałam na jego telefony). Jak wrócił i rozmawialiśmy to
powiedziałam mu, żę sytuacja stała się na tyle poważna,że musimy porozmawiać i
żeby też się zastanowił nad moim postępowaniem, czy jest coś co go wkurza we
mnie (sama wiem,że nie jestem świętoszkiem i potrafię mu dać do wiwatu-
szczególnie teraz w ciąży). Nie musiałam go szczególnie namawiać na psychologa,
po prostu powiedziałam mu, że chciałabym abyśmy obydwoje tam poszli, bo jak
każdy przedstawi swoje rację to ktoś kto stoi z boku łatwej wyciągnie wnioski i
nam pomoże.
Ja będę narazie próbować z kasy (ul. Sobieskiego 112, Twarda 1)-nie trzeba
skierowania tylko dowód. Jeżeli jednak chciałabyś prywatnie to polecam
Laboratorium Psychoedukacji, ul. Katowicka 17. Mają tam dwoje psychologów,
którzy specjalizują się w problemach związków. Życzę ci powodzenia, daj znać
jak poszło :)

[Gość: ewa]

chciałabym sie z wami podzielic co mnie ostatnio spotkało od takiego własnie
faceta.
Szlam pierwsza za mna szedł mąż bo zamykal jeszcze samochod a przedemna starszy
pan mi powiedzial; Dzien dobry stara kurwo;moj mąz podszedl i mowi ty tak do
mojej zony od razu facet wytrzezwial i przysiegal ze tak nie powiedzial .
Oczywiscie oberwal ale naszla mnie refleksja jak wroci do domu to jak sie
odzywa do wlasnej żony?