Jak wychowywać syna w pojedynke?

[aska_ou]

Podobno w Anglii przeprowadzono badania, które dowiodły że 80%
homoseksualistów to chłopcy wychowywani przez samotne matki.
Co zrobić jeśli ojciec mojego, malutkiego jeszcze synka ( obcokrajowiec,
prawdopodobnie nigdy na stałe nie przyjedzie do Polski ) będzie takim tatusiem
przez internet ( choć bardzo kochającym syna ), przyjeżdzającym do nas raz do
roku na miesiąc ( dzielą nas tysiące kilometrów )?
Jak wychowywać dziecko żeby nie czuło się odrzucone przez ojca, żeby nie miało
tej strasznej "luki" emocjonalnej ?

Bardzo proszę o odpowiedzi tych, którzy naprawdę znają się na rzeczy.

Pozdrawiam,

Joanna

[dingdong]

jezeli Cie to tak przeraza ze Twoj syn moze zostac homoseksualista, to wy wyslij
go na wychowanie do tatusia i wtedy bedziesz miala 80% pewnosci ze zostanie
lesbijka...

No, a teraz do rzeczy...dzisiejsza komunikacja jest tak dobra, za kilka lat
bedzie jeszcze lepsza, ze dopoki tatus bedzie mial ochote miec kontakt i Ty nie
bedziesz w tym przeszkadzac, to Twoj syn bedzie mial wielkie szanse zalapac sie
do tych wymarzonych 20% :)

[renebenay]

Takie badania sa plukaniem muzgow bo znalem wiele samotnych matek wychowujacych
dzieci,byli tam i chlopcy i zaden z nich nie mial zainteresowania do tej samej
plci,orientacje seksualna mamy juz zaprogramowana od poczecia a nie od czynnikow
zewnetrznych.Mialem sporo kolegow i kolezanek wychowanych tylko przez matki i
wszyscy oni byli bardziej przystepni i rozsadniejsi jak rowniez mieli zawsze
dobre wyniki w szkole.

[aska_ou]

Są psycholodzy, którzy twierdzą że homoseksualizm ma właśnie takie podłoże ( np
Eichelberger ) Chłopiec, który został porzucony przez ojca szuka akceptacji i
miłości u mężczyzn. To takie oczywiste...

[fiji60]

Przychylam się do opinii rene...
Samotnie wychowałam syna, a było to tym trudniejsze, że mój ex mieszkał (i
mieszka nadal) w tej samej miejscowości. Ojciec mojego syna przez wiele lat
tylko śladowo się nim interesował. S. nigdy nie otrzymał najmniejszego prezentu
od niego. Mnie to bardzo bolało, nie wspominam nawet jak cierpiało dziecko.
Czasami kupowałam coś i udawałam, że to tatuś przesłał mu upominek przez kolegę.
Sytuacja zmieniła się, kiedy syn skończył studia i stał się ojcu potrzebny.
Tylko, że to już w drugą stronę nie działa chociaż ich stosunki są nawet
poprawne i mnie to cieszy.
Znam kilka samotnych matek synów. Wszyscy są już dawno dorośli i mają własne
rodziny i serce rośnie na widok jak dobrymi są ojcami.
Nie jest łatwo samotnej matce, ale miej nadzieję, że i Twój Syn wyrośnie ,na
prawdziwego mężczyznę i dobrego człowieka.
Wszelkie statystyki nie traktuj tak bardzo serio.
Powodzenia.
fidżi

[brak-chmur]

Podpisuję się pod słowami powyżej.
Mój młody wprawdzie na studia dopiero się wybiera , ale po tym wszytkim, co
doświadczył, a raczej czego nie doświadczył od swego ojca, sam będzie ojcem
doskonałym, jestem przekonana:)

[street_pop]

Pewno, te statystyki mogą tylko spowodowac jakies nabezpieczne przyklejenie
sobie etykiety i samospełniającą się przepowiednie więc lepiej w ogole się tym
nie przejmowac i w ogole w to nie wierzyc! Choc rozmowa o homosexualizmie jest
tez potrzebna to po dzien dzisiejszy naukowcy nie sa w 100% pewni jaka jest
etiologia bycia homosexualistą. Niemniej zachodzi związek pomiędzy pojawianiem
się homosexualizmu a sposobem wychowania, (ale to nie musi byc wcale samotna
matka wychowujaca syna!) i tę korelację stwierdzono. Nie uznano w 100%, że
homosexualizm jest wrodzony (koncepcja związana z migracją hormonów w życiu
płodowym). Co do etiologii homosexualizmu nie ma dziś 100% jasnosci w swiecie
nauki. Obie komoncepcje są jedynie teoriami naukowymi. Istnieją wprawdzie
sexuolodzy i nurty naukowe, gdzie szala przechyla sie w jedna badź drugą
stronę. Nie wolno generalizowac i poddawac się temu generalizowaniu.

Ale chciałabym przestrzec przed czyms innym:
1) PROBA REKOMPENSOWANIA BRAKU OJCA - powszechne fałszywe przekonanie, że matka
musi zastapic dziecku ojca. Nie jest to absolutnie mozliwe. Gonienie za wszelka
cenę za pieniędzmi bo syn musi miec wszystkie dobra materialne, których pragnie.
Praca na 3 etaty i skutki - kształtowanie postawy rozczeniowej dziecka co wynika
z poczucia winy matki ("bo nie ma ojca"), stawanie się sfrustrowaną,
nieszczęsliwa kobietą, która poświęca się synowi. Inne niebezpieczeństwo polega
na tym, że gdy dorosnie, to cięzko bedzie mu opuscic mamę, która przeciez tak
bardzo się starała, dziecko bedzie wkraczac w dorosłe zycie z poczuciem winy
wobec matki albo z wyrzutem, ze dała za mało. Prawda jest taka, ze nigdy nie
zastąpi matka ojca chocby dlatego, że zyczliwe spojrzenie i uznanie matki ma
inna treśc psychologiczną dla syna niż uznanie faceta - męskiego autorytetu.
Jedyne, co możesz zrobic, to byc szczesliwa, kochac go i wychowywac jak umiesz
najlepiej - kazde dziecko chce szczęsliwej mamy, która nie obciąza go skutkami
swojego rozstania np. poprzez proby zapewnienia mu "wszystkiego" kosztem
własnych potrzeb. No i starac się by miał meski wzorzec - substyut. Może jakis
ważny wujek, dziadek, trener, nauczyciel?

2) Nadmierne obarczanie syna swoimi sprawami powodowane myśleniem : "jestesmy
razem, tylko on i ja, musimy byc jak najbliżej siebie" - i pojawia sie
niebezpieczeństwo przerwania więzi miedzypokoleniowej, opowiadanie dziecku o
sprawach, które sa dla niego zbyt trudne i nieswiadome obarczanie go
odpowiedzialnoscią za te sprawy. Intencja bliskiego kontaktu jest jak
najbardziej wspaniała ale istnieje własnie ta pułapka.

Te niebezpieczeństwa, które napisałam są bardzo szablonowe, ogólnikowe i nie
nalezy ich odnosic do swojego indywidualnego przypadku - bo każdy przypadek jest
inny i na szczęscie nie zdarząją się w kazdej rodzinie bez jednego rodzica. Znam
masę wspaniałych ludzi, (w tym fajnych chłopaków), cudownych mam, które dały
radę, cieszą się szczęściem swoich dzieci, które maja swoje dzieci i bynajmniej
homo nie są. Utarło się takie przekonanie, że pochodzenie z rodziny
dysfunkcyjnej (czytaj: rozwiedzionej - w tym wypadku) wyklucza mozliwosc
normalnego funkcjonowania w dorosłym zyciu i wchodzenia w zdrowe związki. Na
pewno jest łatwiej tym, którzy mieli dobre wzorce - to nie podlega kwestii. Ale
nie dajmy się wtłaczac w jakies wąskie szablony, tym bardziej nie wtłaczajmy w
nie swoich dzieci. Poza dzieciństwem, człowiek posiada jeszcze wolną wolę, może
decydowac o swoim losie. Zapewniam, ze dzieciom z rozbitych rodzin tez się udaje
(choc na pewno wkladaja w to większy wysiłek bo uczą sie troche na zasadzie prob
i błędów) - to jednak się udaje i wcale nie muszą zostawac np. homosexualistami!
Wszystko zalezy od Ciebie! Powodzenia!

p.s. A gdyby któras z teorii okazała się prawdziwa i syn jednak byłby geyem...
Przeciez dziecko kocha się bezwarunkowo! Najważniejsze zeby był szczęsliwy i na
pewno znajdzie swoją receptę na własne szczęscie!

street uspokuj sie...

[dingdong]

to juz po tym watku widac ze to dziecko wybralo kiepsko...no, ale tak chcialo to
tak ma...no i dalej, to to dziecko, miejmy nadzieje ze bedzie silniejsze od
matki i ja odpowiednio wychowa...

Dziękuję za każde dobre słowo

[aska_ou]

szczególnie Tobie street - pop, wierzę że dam radę, mam dobrą rodzinę i synek ma
się na kim wzorować w życiu :)

dingdong - to Pan Bóg wybiera dziecku rodziców, uważam za bardzo krzywdzącą
Twoją ostatnią wypowiedz, nie wnoszącą nic i nie mającą nic wspólnego z moim
pytaniem " jak wychować dziecko w pojedynkę ". Myślę że wyżywasz się w ten
sposób na forum lecząc własne kompleksy, ale to już Twój problem.

[dingdong]

strasznie mnie zdenerwowalas tym postem, strasznie. z kilku powodow, jednym z
nich to Twoje bledne stwierdzenie ze Pan Bog wybiera dziecku rodzicow. Otoz tak
wcale nie jest...Pan Bog z Diablem caly czas w pokera graja...i obstawiaja
nami...no, rozumiesz, no nie?

Inne powody mojego zdenerwowania podam pozniej, bo teraz musze pobiegac...

[street_pop]

Trzymaj się, Asiu, ciepło! Wszystko bedzie super! Zobaczysz!
Pozdrowienia Ciebie i Twojego synka :-)

[aska_ou]

Dziękuję street_pop jeszcze raz ! Dzięki takim ludziom jak Ty powoli odzyskuję
wiarę w człowieka ;)

Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie!

Joanna

[bszalacha]

Zwykle,jeśli matka ma problemy ze swoją dojrzałoscią,syn/dziecko/musi być od
niej silniejsze.Wtedy jednak staje się zastępczym partnerem matki,co raczej
wyklucza wejscie w swój własny,niezalezny od niej związek z kobietą.Tak więc
nie szukaj raczej zależności między zdrowiem psychicznym syna a brakiem ojca
ale między zdrowiem pstchicznym matki a zdrowiem syna/żeby ta matka nie
wkładała mu do głowy swoich osobistych nieszczęść i żeby go nie wciągała we
własne problemy/.Takie rzeczt dzieją sie nie tylko przy braku ojca ale np.gdy
małzeństwo jest nieszczęśliwe,jest wóda,awantury,bicie,bieda....i szukanie
pocieszenia w dzieciach.

[dingdong]

nie zawsze tak sie dzieje, poniewaz wiele zalezy od otoczenia...jednak
przyznaje...w wielu przypadkach to dziecko zostaje partnerem matki...

[jan_stereo]

Sorry ze wykorzystuje miejsce,ale masz pelne zaproszenie,mozemy ustalic szczegoly prywatnie,albo
nawet sie spotkac w tym zalanym deszczem kraju ;")

[bszalacha]

Problem w tym,że będzie ZBYT doskonałym zamiast normalnym.

[brak-chmur]

....którego nie sposób się pozbyć.
Życie ze świadomością, że swojemu własnemu , ukochanemu dziecku odebrało się
szansę dorastania i rozwijania się w przeciętnej rodzinie z wymagajacym ojcem i
kochajacą matką.
Być może dotyczy to tylko kobiet , również pochodzacych z rozbitych rodzin, ale
to jakby dublowanie własnego, niewesołego dzieciństwa....

[taisy]

Mając takiego maluszka juz teraz martwisz się co on bedzie robił za 20 lat!I
czytasz durne statystyki.
Zajmij sie istotnymi sprawami wychowania dziecka, aby czuło się dobrze ze sobą
jako człowiek. A to z kim bedzie spał zostaw jemu, to jego zycie. Jak bedzie mu
dobrze z dziewczynkami, to okej jak z chlopcami, to tez okej skoro go to cieszy
i robi szczesliwym.

[alfika]

to nie jest kwestia statystyk, ale badań...

[alfika]

to nie chodzi o wychowywanie przez samotną matkę, ale o matkę, która ma bardzo
autokratyczne podejście, jest nadopiekuńcza i rządzi synem, nie pozostawiając
mu miejsca na samodzielność (to prowadzi do podświadomego lęku przed kobietami,
a to do homoseksualizmu) -
ważne są też kontakty syna z dojrzałymi mężczyznami (wujek, dziadek, przyjaciel
itp), którzy mogliby z powodzeniem ojca zastąpić jako wzór męskości

syn wybiera z reguły sam w pewnym wieku - o ile ma kontakt! - taki wzór do
naśladowania i przy zachowaniu przynajmniej pierwszego warunku jest ok

kobiety w Polsce mają jednak manię "ukochanego synalka"...

[taisy]

Tu chodzi o mame, ktora jest nadopiekuncza. Juz teraz zamartwia sie co bedzie o
ile bedzie...Czy warto byc tak nadopiekunczym? Nadopiekunczosc robi
dzieci "spaczone" pod wzgledem emocjonalnym. tacy ludzie jako dorosli maja duze
trudnosci z umiejetnoscia kochania innych ludzi.
Nadmiar uczucia wyrazanego w niewlasciwy sposob jest tak samo szkodliwy jak
brak uczuc.

Re Nadopiekuńczość nie jest dowodem.....

[brak-chmur]

...."nadmiaru uczuć", bo UCZUć nigdy dość , wiec nie ma mowy o nadmiarze.:)

[street_pop]

Zachęcam do przeczytania książki m.in.

Susan Forward "Toksyczni rodzice"
Maria Ziemska "Postawy wychowawcze"
Mauriel Mazet "Zranione dziecko"

[bszalacha]

wreszcie jakieś rozsądne odsyłacze.Ludzie naprawdę nie wiedzą o czym mówią.

Re Uczucia są na wagę złota...

[brak-chmur]

Uczucia prawdziwe , głębokie i szczere, oczywiście.
Nadopiekuńczość wypływa z cech osobowości rodzica i zwykle niewiele z uczuciami
ma wspólnego.
Znam smak "nadopiekuńczości" na zasadzie "co ludzie powiedza" i inne karykatury
manifestowania uczuć, których nigdy nie było.

Dziecko jest jednak bardzo wrażliwe emocjonalnie i krytyczne wobec wszelkiej
nieszczerości w postawach rodziców. Tak więc doskonale odróżnia szczerą troskę
od domowej tyranii.

A szczere uczucia są na wage złota i jeśli troska o dziecko i zainteresowanie
nim samym płynie z głębi serca , nigdy nie może go skrzywdzić.
Miłość nigdy nie krzywdzi, ale jej brak ZABIJA.

[street_pop]

-Dziecko jest jednak bardzo wrażliwe emocjonalnie i krytyczne wobec wszelkiej
> nieszczerości w postawach rodziców. Tak więc doskonale odróżnia szczerą troskę
> od domowej tyranii.

Jest wrażliwe i krytyczne. Pytanie tylko czy matka/ojciec odróżnia troskę
rodzicielską od psychomanipulacji, swoje potrzeby od potrzeb dziecka...

W imię rodzicielskiej troski płynącej z głebi serca i tzw. dobrych intencji
można np.:
1) podciąc dziecku skrzydła bo "matka wie, co jest dla niego dobre",
2) uniemozliwic mu podejmowanie własnych decyzji i nienauczenie go samokontroli
w waznych dla niego sprawach życiowych bo "mama wie lepie, przeciez on sobie nie
poradzi, młody jest jeszcze",
3)zafundowac mu permanentnte poczucie winy wobec matki, ktora się "poświęciła" a
"on teraz taki niewdzięczny bo np. ma dziewczynę albo mysli inaczej niz ja
-mamusia."(A juz nie daj Boże jak postepuje inaczej, jest D.J'em a nie np. lekarzem.
4) nadmierne zainteresowanie, wtykanie nosa w nieswoje sprawy w imie tzw.
"rodzicielskiej troski" jako wyraz całkowitego braku szacunku dla jednej z
najbardziej elementarnych potrzeb człowieka - potrzeby intymnosci...
5) wyręczanie i tym samym wspomaganie "życiowego kalectwa" - w imię troski.

To wszystko się robi niekoniecznie dlatego, "co ludzie powiedzą" tylko to tzw.
"dobre intencje" by czuc się dobrą matka i nie miec sobie nic do zarzucenia bo
"chciałam dobrze". Taka pseudo-miłosc (bo w mojej ocenie to miłosc własna,
narcystyczna wręcz, podrajcowywanie swojego chorego ego) - niestety ZABIJA.
Wszak "intencjami jest piekło wybrukowane" i nie ma nic gorszego jak "zagłaskac
kota na śmierc".

Ktos kiedys powiedział, ze paradoksalnie "najbardziej niebezpiecznym miejscem na
ziemii dla człowieka może byc do rodzinny". I oby nie był!

[brak-chmur]

Zgadzam się z Tobą z ta różnicą , że to o czym piszesz NIE MA NIC WSPółNEGO Z
MIłOSCIĄ(!)
O tym właśnie myślałam pisząc o karykaturach nadopiekuńczości powyżej.

Dziecko trzeba kochać, a MANIPULACJA jest złem, które zabija powoli, chociaż
postronni obserwatorzy uważają ją za wyraz miłości.

Gdyby więcej było kochajacych rodziców , nie mielibyśmy takich patologii o
jakich czytamy niejdnokrotnie w prasie i słuchamy w innych mediach.
Świat będzie piękniejszy a ludzie szczęśliwśi , jeśli będą się
kochać.....uczucia SĄ NA WAGE ZłOTA!:)))

[street_pop]

Bingo!
tak rzeczywiście jest, że wszystkie nieszczęścia świata biorą się z braku miłości.
I to jest święta prawda!

[street_pop]

I niestety, wiekszośc ludzi tak tę MILOSC pojmuje...Zgroza!

[brak-chmur]

Cieszę się, że w kwestii zasadniczej nie ma między naszymi poglądami różnic:)

"Kochaj i czyń co chcesz" a będzie to na pewno dobre zarówno dla Ciebie jak i
obiektu Twoich uczuć:)))

załóżmy

[solaris_38]

załóżmy
ze matki homoseksualistów sa .. mnie kobiece
albo cokolwiek innego np ze sa jakieś naprawdę trudne i DLATEGO faceci od
nich odchodzą a syn zraza sie do matki jako kobiety

w obu przypadkach homoseksualiści mieliby częściej samotne matki

ale czy to TOBIE grozi?

tylko jesli masz predyspozycje
nie mam pojęcia jakie ... ale np jesteś dominująca apodyktyczxan i
pochłaniasz swojego syna

jesli jesteś zwycxajną kobietą której nei ułożyło sie z facetem
który nie dorósł do ojcostwa
to się nie martw

masz inne problemy
wychowywanie z ojcem czy bez jest niesamowicie złożone i jest wielka szkoła życia

syn za ojcem będzie tęsknił i będzie się czuł "odrzucony" i TY nic z tym nie
masz wspólnego

dlaczego syn NIE ma sie czuć "odrzucony" skoro jak rozumiem ojciec nie podjął
swoich obowiązków rodzicielskich (od razu czy po rozwodzie ... nie wiem jak
było), nei spotyka sie z synem itd ... i chwilowo lub na zawsze to - prawda

nie raz będzie potzrebował twojego wsparcia
nie raz syn cie odrzuci

to sa normalne dzieje nawet kiedy jest ojciec

bądź dzielna i kochaj i ucz się nadal co znaczy kochać i tyle

[jan_stereo]

Solaris,

Moja matka jest wlasnie apodyktyczna i dominujaca,ale mimo to pozostalem wierny szlachetnym
zasadom milosci do kobiet ;")

[brak-chmur]

Post niżej piszesz o CHUCI:)))

[jan_stereo]

brak-chmur napisała:

> Post niżej piszesz o CHUCI:)))

ach ta wszechstronnosc :")

[brak-chmur]

jan_stereo napisał:

> brak-chmur napisała:
>
> > Post niżej piszesz o CHUCI:)))
>
> ach ta wszechstronnosc :")

Ach, ci ściemniacze;)

[jan_stereo]

ach Ci oskarzyciele co nie maja odwagi sprawdzic mych slow ;")

ps. przeciez to latwe,wystarczy sluchac i rozumiec.

[brak-chmur]

jan_stereo napisał:

> ach Ci oskarzyciele co nie maja odwagi sprawdzic mych slow ;")
>
> ps. przeciez to latwe,wystarczy sluchac i rozumiec.


Słuchać to nie zawsze rozumieć:)

P.S.I kogo Ty tu o brak odwagi posądzasz?:)))

[jan_stereo]

ja zwyczajnie jeszcze nigdy nie natrafilem na pojmujacych odwaznie,tak czy siak, zglaszam swoja
osobowosc !

Janek

[solaris_38]

kobieta powołuje się na badania
ja na logikę

a ty na jeden przypadek

cóż mam rzec miło mi że kochasz kobiety bo tak jest łatwiej
homoseksualiści mają dużo cięższy los

ich losy są różnorodne
historie zawiłe naprawdę trudno znaleźć jakieś reguły które odnoszą się do
choć części tej grupy

to trudna praca


nie pamiętam jednak badań które by donosiły ze wszystkie lub choćby większość
dzieci matek apodyktycznych było homoseksualna
jednak wśród homoseksualistów jest ich statystycznie większy procent

[jan_stereo]

solaris_38 napisała:

> kobieta powołuje się na badania
> ja na logikę

> a ty na jeden przypadek

Przynajmniej prawdziwy .


> cóż mam rzec miło mi że kochasz kobiety bo tak jest łatwiej
> homoseksualiści mają dużo cięższy los

Ej. Nie kocham wszystkich kobiet(sa beznamietne w wiekszosci przypadkow),tak jak i Ty nie kochasz
wszystkich mezczyzn, a kochanie kobiet wcale nie jest latwiejsze.

> nie pamiętam jednak badań które by donosiły ze wszystkie lub choćby większość
> dzieci matek apodyktycznych było homoseksualna
> jednak wśród homoseksualistów jest ich statystycznie większy procent.

No coz,to zwyczajnie domena niudolnych umyslowo.

Janek - no coments nt

[solaris_38]

[jan_stereo]

straszna glupota...

[jan_stereo]

ja jako wynaturzony syn "wychowany" (powiedzmy ze nie wpychala mi sie ze swymi madrosciami co
sekunde wychowawcza) przez matke, palam niezmiennie chucia do plci przeciwnej w sposob wielce
zadawalajacy nawet najbardziej wybrednych.
Daj spokoj i pozwol sie synowi wychowac samemu w Twoim towarzystwie.

[alfika]

czy to, że nie potwierdzasz wyników badań homoseksualistów jest dowodem na to,
że są one nieprawdziwe? :)

Alfiko, to jest bardzo zludne...

[dingdong]

poniewaz...nie wiadomo ilu z tych 80% bylo dziecmi homoseksualistow...

[jan_stereo]

oczywiscie, jestem wyjatkiem ktory potwierdza regule ;")

[bszalacha]

On po prostu miał matkę,która nie zniechęciła go do kobiet/bo sama czuła sie ze
sobą wystarczająco dobrze więc pozwoliła mu zostać na swoim miejscu/.

[jan_stereo]

szkoda ze ja nie bylem taki wrazliwy i spostrzegawczy.

Nie jestem apodyktyczna

[aska_ou]

i nie rozumuję na zasadzie " synusiu, tatusia nie ma z nami, świat jest zły
jesteśmy tylko ja i ty i musimy trzymać się razem " Jestem daleka od takich
chorych relacji z własnym dzieckiem.
Wiem co znaczy mieć toksyczną matkę i zrobię co w mojej mocy, żeby dać dziecku
wolność taką na jaką każdy człowiek zasługuje.
Moje obawy dotyczące homoseksualizmu nie oznaczają, że odrzucę syna jeśli powie
że woli facetów. To znaczy tylko tyle, że jako matka rozważam wszystkie
ewentualności i niektórych się obawiam. To wszystko.
Jestem też zwolenniczką szybkiego " odcinania dziecka od pępowiny " i
traktowania jako odrębnego, niezależnego "bytu". Pytałam jedynie o porady dla
matki, która jest skazana na wychowywanie syna bez ojca. Gdybym miała córkę
sprawa byłaby "nieco " ułatwiona ( choć to może tylko pozory ) ale wychowywanie
chłopca...mam obawy ponieważ pochodzę z rodziny rozbitej, ojca "nigdy nie było"
a matka wyrażała się o nim bardzo źle i nigdy nie przestała. To właśnie moja
mama przelała wszystkie uczucia na brata i traktowała Go jak kalekę życiową,
twierdząc " będę Mu usługiwała dopóki żyję " . Taki chory model to ja mam na co
dzień i brzydzę się tym jej nadskakiwaniem. Do mojego syna doskakuje i
asekuruje Go nawet jeśli nie ma takiej potrzeby, byleby dziecko nie musiało nic
w życiu samo zrobić " mamusia we wszystkim pomoże i wszystkiemu zaradzi" ehhh...
cóż tu dużo pisać..wiem którą drogą nie wolno mi pójśc.

[anna-studentka]

Witam! Sama nie jestem jeszcze matką, ale znalazłam się na tym forum w innym
celu. Mam do was ogromną prośbę. Jestem studentką V roku Pedagogiki i właśnie
piszę pracę magisterską. Na temat pracy obrałam sobie zagadnienie, które już od
dawna mnie interesowało, mianowicie problematykę samotnego macierzyństwa. W
związku z tym muszę przeprowadzić badania. I w tym tkwi moje zapytanie i
prośba. Czy któraś z was wypełniłaby mi ankietę na temat samotnego
macierzyństwa? Najbardziej zależy mi na matkach wychowujących dzieci w wieku
szkolnym. Oczywiście wyniki nie będą nigdzie publikowane ani pokazywane. Służyć
mi będą wyłącznie do opracowania pracy magisterskie i pogłębienia mojej wiedzy
w tejże problematyce. Za okazaną pomoc z góry bardzo dziękuję. Podaje swoje gg:
3460041. P.S. Ankiety przesłałabym e-mailem.

[kryskaedka]

jan jak to jest byc synkiem bez taty, pytam bo kiedys mi po glowie chodzilo ze
sama wychowam syna ale cos mi sie widzi ze to by cala jego radosc z zycia
zabilo. mnie tez wychowala tylko mama i zawsze milam kompleksy ze nie mam taty,
co implikuje w rąbniete zwiazki

Nie bardzo rozumiem

[saksalainen]

Ojciec Twojego syna to Twój partner zyciowy? Jezeli tak, dlaczego nie przeprowadzisz sie do niego? Zwiazek na odległosc moze wytrzymac kilka lat, ale na dłuzsza mete to nie to... bo na dłuzsza mete człowiek potrzebuje kogos obok siebie, bliskosci, seksu, zasypiania i budzenia sie razem, i to nie tylko od swieta.

Jak juz ktos napisał, wazne zeby zapewnic synowi jakis meski wzorzec. Jezeli to _nie jest_ Twój partner, to pewnie predzej czy pózniej sobie kogos znajdziesz i sprawa bedzie rozwiazana. A jezeli jest - to dobrze byłoby gdyby ktos z rodziny przejał ta role. Nie wiem jak sie rozumiesz z bratem, jezeli dobrze, to on moze taka role spełnic.