przechodzony zwiazek?

[body_bag]

mam 29 lat. Mam "chłopaka" (no trudno to inaczej nazwac) - jestesmy ze soba
ponad 6 lat. chodzi o to ze ten zwiazek sie nie rozwija - tkwimy w martwym
punkcie i ciezko mi z tym. Nie wiem , czy to jest przechodzony zwiazek, ale
mniejsza z tym. Rok temu znalazlam fajną pracę, jezdze na jakies kursy,
szkolenia, mam plany zalozyc wlasna dzialalnosc. Ogolnie, staram sie rozwijac.
Natomiast moj partner nie. Chcialabym, zebysmy zaczeli mieszkac razem,
zastanawiam sie nad jakimis kredytami, wynajmowaniem mieszkania...On natomiast
nic nie robi. jakis czas temu stracil prace, ale w obecnej chwili nie jest o
nia tak trudno, ale on nawet nie czyta ogloszen, cv zaczal rozsylac, jak
zwrocilam mu na to uwage, ze niewiele robi. ma ponad 30 lat, nic go nie
interesuje. Chce sie chyba z nim rozstac, ostatnio oklamal mnie w sprawie
pracy - powiedzialam mu o tym, a on wyskoczyl do mnie ze nie mam prawa sie
wtracac bo nie jestesmy malzenstwem. wszystkie jego plany to jakis slomiany
zapal, jak sie wkurzam to przez chwile stara sie byc ok, ale nastepnego dnia
wszystko jest po staremu. Meczy mnie to wszystko, nie wiem, czy starac sie,
pomagac mu czy dac sobie spokoj.

[nelly_27]

Musisz sobie przede wszystkim zadać pytanie czy go kochasz? i czy chcesz być z
nim. Znacie się uż jak przysłowiowe "łyse konie" jesteście z sobą przecież już
6 lat - wiesz jaki ON jest , czego możesz się po nim spodziewać a czego
nie...męczy Cie ten związek. Proponuje szczerą rozmowe z partnerem to wiele
może wyjaśnić. Zapytaj go jak długo zamierza ciągnąć taką sytuacje, powiedz mu
że Cie to męczy, ze przeszkadza Ci jego marazm i brak decyzyjności.

Wiesz... z doświadczenia wiem że mężczyźni bywają często leniwi...mają wygodny
ukłąd to rkwią w nim- często niestety bez miłosci a zprzyzwyczajenia i obawy
bycia samotnym. Zapytaj czy on Cie tak naprawde kocha i jakie ma plany wobec
Twojej osoby. Po tym wszystki usiądź i pomyśl o tym co od niego usłyszałaś;
jakie masz szanse na satysfakcjonujacy związek i czy warto tkwić w układzie, co
do którego tak naprawde nie ma się przekonania.Odpowiedź sama Ci się nasunie -
gwarantuje!

[nelly_27]

bylam w identycznej jak Ty sytuacji.... w razie konsulatcji i pytań zapraszam
na gg: 5487657

[body_bag]

Dzieki:] Takie rozmowy przeprowadzaliśmy wielokrotnie i wyglada to tak, ze on
sie zgadza, ale nie minie kilka dni i w sumie jest powrot do syfiastej sytuacji.
Juz teraz z nim nie rozmawiam, po prostu zyje swoim zyciem , spotykamy sie 3
razy w tygodniu - jak para nastolatkow, ktora sie zna od miesiaca. Wszyscy jego
znajomi juz maja "poukładane" zycie, lub dążą do tego, tylko on sie wiecznie
bawi, pozycza kase, robi z siebie ofiare, a mnie to zaczyna meczyc. Poza tym, że
nic nie robi, to jeszcze probuje mnie kontrolowac, nie lubi jak jezdze na
szkolenia, jak sie czyms zajmuje, bo on nie wie z kim:/ Boi sie ze kogos poznam.
Jesli mu cos proponuje - jakies wyjazdy, koncerty, to sie nie zgadza, wiec ja
tez nie jade...
Nie wiem, czy go kocham. Z drugiej strony, zwyczajnie sie boje, czy jeszcze
kogos znajde myslacego "perspektywicznie".

[nelly_27]

..oj a mnie się wydaje, że to już nie jest miłość z Twojej strony....kochać
znaczy wiedzieć i być pewnym - to się popropstu wie. Nie trać czasu, spotkasz
napewno meżczyzne, z którym będziesz szczęśliwa:-)!

[aga3101]

Popieram jesstes młoda kobieta wiesz czego w zyciu chcesz napewno kogos
znajdziesz a jesli by to była miłosc z twojej strony to napewno bys sie teraz
nie zastanawiała czy go nie zostawic tylko bys za wszelka cene dążyła do tego
aby z nim byc aby mu pomóc a z tego co ja widze to tak nie jest więc przemysl
dobrze cała sytuacje i zrób tak jak ci podpowiada serce

[c_y_n_i_k]

Mam wrażenie, że sprawa jest w zasadzie przesądzona, a ty poszukujesz tylko
potwierdzenia własnych przemyśleń. Niech i tak będzie.
Że go nie kochasz, to jasne - wiedziałabyś o tym bez wątpienia. To upraszcza
kilka spraw.
Po twoim krótkim opisie waszego związku widać, że różnicie się zasadniczo dość
wyraźnie. Trafiłaś na faceta, który jak już napisano wcześniej lubi wygodne
układy i chętnie z nich nie rezygnuje (zastanów się czy masz ochotę utrzymywać
go). Co więcej taki facet przeważnie podświadomie czuje, że nie jest
wartościową osobą w takim związku i boi się samodzielności ze strony partnerki.
W efekcie stara się ją kontrolować i wpływać na jej decyzje, z którymi wiąże
się zagrożenie dla niego (wyjazdy służbowe, spotkania towarzyskie, szkolenia
itp.). W efekcie stara się odciąć partnerkę od świata, tak by nie mogła spotkać
konkurencji, z którą on nie ma szans. Dalej nie będę ciągnął tego wątku; wiesz
chyba o co chodzi.
Czy wasz związek jest przesądzony, trudno jeszcze powiedzieć. Myślę, że pora na
pewną ostateczną rozmowę, w której przedstawisz mu swoje oczekiwania w stosunku
do niego i określisz ramy związku jaki akceptujesz. Musi to być obwarowane
nieodwołalną decyzją zakończenia tego związku. I oczywiście jeśli on nie
potraktuje groźby, powinnaś się z nim rozstać. Jest szansa, że tak ostro
postawiona sprawa zmotywuje go do działania i podążania w słusznym kierunku. Ja
jednak myślę, że to nie zadziała, a jeśli to co najwyżej na krótko (znam takie
przypadki) i facet po jakimś czasie powróci do ulubionego stylu bycia.
Moim zdaniem nie masz czego szukać z nim przy twoim boku - zawsze będzie cię
wyhamowywał i wytrącał z obranego kursu. Dla kogoś takiego jak ty to zwyczajna
kula u nogi. Odetnij łańcuch i niech się potoczy w swoją stronę, ale bez ciebie.

[rozyczkabezkolcow]

myśle niestety to samo co cynik mam podobną sytuację,jestem ttoche
młodsza.Radzę nie wpędzaj się w lata,znajdziesz jeszcze kogoś kto cie doceni i
będzie na Twoim poziomie.Bardzo prawdopodobne,że po takim czasie,że pojawiło
się u niego przyzwyczajenie.Jest mu wygodnie jak jest i tyle.Przemyś to:(zanim
zmarnujesz następne lata a na dziecko będzie za późno.Zasługujesz na
faceta,który będzie o ciebie dbał

Kochasz go...

[djbunio]

...postaw go przed faktem dokonanym: jeżeli nic się nie zmieni w ciągu pół roku
to odejdę od Ciebie. Jeśli się zmieni będziesz miała fajne wakacje, jeśli nie,
wakacje będą dobrą okazją na znalezienie kogoś nowego. Jeżeli zacznie się
zmieniać, do doceń to, ale bez przesady. I nie wymagaj zbyt wiele. Pozdrawiam.

Korzeniowski z Zona n/t

[jan_stereo]

bez powodu?

[apple_isle]

Hej, bylam w podobnej sytuacji, 5 lat bycia razem, zadnych planow bo bez
zobowiazan jest prosciej. Pare miesiecy temu zbuntowalam sie, postawilam sprawe
jasno, zaczelam stawiac warunki, pokazalam ze znam swoja wartosc i jasno dalam
do zrozumienia czego oczekuje. Moj facet zawsze byl bardzo odpowiedzialny wiec
nie na tym polegal problem, ale raczej na okresleniu naszych oczekiwan wzgledem
siebie i wspolnego zycia. Efekt? Jestesmy zareczeni, mieszkamy razem, planujemy
przyszlosc. Chodzi o to, ze czasem facet potrzebuje solidnego kopa, zeby
przejrzyc na oczy, bierne czekanie az cos sie zmieni nic nie zdziala. Skoro
jestescie ze soba 6 lat to cos was laczy, pytanie czy z Twojej strony to milosc
(ok, moze troche ostudzona bo to przeciez 6 lat minelo, ale miomo wzytsko
milosc)czy obawa przed byciem samej czy przyzwyczajenie czy jeszcze cos innego.
Proponuje zawalczyc, ale nie za wszelka cene. Postaw warunki, niech wie jakie
masz oczekiwania i obserwuj, jesli nadal jego zapal mdo zmiany bedzie trwal
pare dni to chyba nie ma sensu...
Trzymam kciuki :)

[rozyczkabezkolcow]

apple ale jak to zrobiłaś?nie wierze ze postawiłas warunki a on nagle hop siup
powiedział"ok zamieszkajmu razem"skoro przez 5 lat nie bylo o tym mowy

[apple_isle]

Jasne, ze nie hop siup. Bylo cale mnostwo rozmow i byla ta ostateczna, kiedy
jasno okreslilam: sluchaj, znasz moje oczekiwania, wiesz, ze chce miec rodzine,
domek z ogrodkiem, faceta przy ktorym bede mogla sie zestarzec wiec woz albo
przewoz, jesli ty tez tego chcesz to stan na wysokosci zadania, jesli nie to
nie zawracaj mi dluzej glowy. Grozba odejscia podzialala w tym wypadku
mobilizujaco. Nie twierdze, ze to idealny sposob, ale wiem ze na niektorych
facetow jedyny...

[sandra_pepper]

Miałaś apple dużo szczęścia ,
mnie sie nie udało:((

[jan_stereo]

sandra_pepper napisała:

> Miałaś apple dużo szczęścia ,
> mnie sie nie udało:((

szczescie to w pokerka co najwyzej, tutaj to bezlistosny mechanizm ludzkiej psychologii sie liczy tylko...

Sandra, Pepper, Inni, Macie szanse i potencjal byc na topie, grunt to sie nie dolowac.