nietaktowna

[malgosia_22]

witajcie

jak sobie pomóc..??
jestem dobrym człowiekiem, jestem ciepła, ludzie mnie lubią
ale gdy ktokolwiek sie do mnie zblizy i pozna mnie lepiej- czuję, ze robię
się nietaktowna
--
przykład
zalezy mi na facecie;mam 45 lat, on ciut starszy
facet w depresji
z powodów osobistych i zawodowych
a ja pisze mu o moich sukcesach /ten sam zawód/ oraz -ogólnie-o rodzinie,
dzieciach..

nie chce celowo wchodzic w szczegóły
wiem, ze to co napisałąm moze głupio brzmieć
aby opisac problem, ktory mnie gnębi, musiałabym napisac książkę :((

--
czy moge liczyc na to, że poznanie, zrozumienie problemu /bo oświeciło mnie
przed chwilą/ jest już drogą do sukcesu???

bo teraz chce mi się wyć..zepsułam wszystko..swoje życie, jego
życie..zapowiadający się fajnie związek..

--
ale to dotyczy tez kontaktów z koleżankami, z siostrami itp..

czy ktoś pomoże??

[taisy]

W sumie niewinnej, ktoś mógłby zareagować w ten sposó ze zachęcasz go swoim
opisem sukcesów o walkę w zyciu o podobne, a to dobry moment na 'walkę' z
depresją.W depresji dobzr jestw iedzieć ze jest zawsze nadzieja, tak ze twój
przkład mógłby posłużyć innym za pozytywny.
czy można się zmienić. Można jeżeli się chce i umie zaakceptowac takim jakim
się jest. Moim zdaniem twój nietakt moze nie jest taki OGROMNY co twój sposób
wyolbrzymiania drobnych spraw i robienia z nich dużych.

[malgosia_22]

dzieki
moze masz racje?
moze to nie ja jestem winna..a przynajmniej nie do końca..
depresja jest straszną chorobą
a szczegolnie nieleczona
i moze on jednak tez nie jest bez winy..
--
a ze soba musze walczyc
ze swoim charakterem
niezłym
ale musze wiecej myslec mniej mówic/pisać

:)

[1jaga]

Ja tez strzelam gafy, ale moi znajomi sie do tego pzryzwyczili i wiedza ze nie
ze złej woli. Moze tylko ty tak to zle widzsz. Zapytalas kiedys jak inni na to
patrza?

[ewag52]

w domu powieszonego, nie mowi się o sznurze.

[d.o.s.i.a]

Nie zgadzam sie. Nie widze zwiazku logicznego z powyzszym postem, a sytuacja
przedstawiona przez zalozycielke watku.
Nie jest gafa to, ze nie godzisz sie na przyjecie strategii pt. "skoro on jest
w depresji, to ja sie bede zachowywac jakbym i ja w depresji byla, bo przeciez
inaczej nie wypada". Czyli tacy wspoluczestnicy w cierpieniu. Ladne i
szlachetne, tylko czy to ma sens?

Dzielic smutek z chorym na depresje za wszelka cene, bo "nie wypada" przy nim
powiedziec o czyms radosnym, o swoich sukcesach? Nie wiem w czym mialoby to
pomoc komukolwiek. Czy Ewag52 ma przepraszac, za to, ze po prostu normalnie
zyje i rozmawia o normalnych dla kazdego czlowieka sprawach, tylko dlatego, ze
jej partner jest w depresji???

[d.o.s.i.a]

Ooops. Oczywiscie mialam na mysli Malgosie_22, a nie Ewag52.

[malgosia_22]

tak

tylko, ze ja niejednokrotnie popełniam takie gafy..
za często
opisałam tylko jeden przykład

nie chce sie tym zagryzac
pewnie jutro rano wstane i nie będę pamietała..
nie
musze pamietac o problemie inaczej sie nie poprawie

-
ale chyba musze zaakceptowac to jaka jestem bo będę nastepna..
z depresją ;)

Człowiek w depresji.....

[brak-chmur]

....nie zwraca uwagi na cudze gafy, bo cały świat ogranicza się wówczas do
przestrzeni, którą aktualnie zajmuje.
Nie interesują go też kontakty towarzyskie i w ogóle niewiele może go zranić.
Ktoś w was przesadza, jednym słowem
Coś mi się zdaje , że on...;)

[brak-chmur]

....i tak naprawdę guzik go wówczas obchodzi co inni o nim mówią i myślą:)

W pewnym sensie to stan komfortu psychicznego:)

to ja dziękuję, za taki komfort

[ewag52]

[brak-chmur]

[d.o.s.i.a]

>
> tylko, ze ja niejednokrotnie popełniam takie gafy..
> za często
> opisałam tylko jeden przykład


No i co z tego? Jezeli nawet rzeczywiscie wydaje Ci sie, ze troche zbyt
hurraoptymistycznie zachowalas sie wobec czlowieka zdolowanego, to co z tego?
Masz prawo do gaf. Dziesiatek gaf, tysiaca gaf. Jestes czlowiekiem. W dodatku
wolnym czlowiekiem i masz prawo popelniac gafy, mowic bzdury wieksze i male,
nie miec racji, byc niesprawiedliwa. To sie po prostu zdarza. Ja nie mowie o
tym, zeby nie patrzec na to jakim sie jest czlowiekiem, ale jezeli sie zdarzy
to trzeba sie otrzepac i isc dalej - bo masz prawo popelniac bledy.

Mam wrazenie, jak czytam Twoje postym, jakies takie naladowane samoanaliza, ze
zbyt czesto miewasz ochote przepraszac swiat za to, ze zyjesz...

[ewag52]

nie bierz tego dosia, doslownie. Po prostu tak mi się luźno skojarzyło.
Napisałam to z pozycji kogos, kto stał po stronie, tego znajomego.
Kiedyś, takie opowieści, mocno mnie dołowały. Pewnie brałam to zbyt osobiście.
Ale -pomimo wszystko- dobrze jest wziąć czasem pod uwagę, czyjś stan psy-
chiczny.
Ja, odbierałam to, jako niedelikatnośc i mimowolną chęć, dowartościowania
się w zestawieniu ze mną.
Nie jest wykluczone,że inni też tak mogą mieć.