Ja nie chce byc taka!! Bije ukochanego!!Agresja!

[crazy-maja]

witam kochani!
Jestem tutaj pierwszy raz.. dlatego ze potrzebuje pomocy :(
podobny temat juz jest.. przeczytałam go ale nic mi to nie dało :(
sluchajcie prosze!
Jestem młodziutką osóbką.. radosną.. ale niestety 5 lat siedze w anoreksji..
zaczęły mi się stany lękowe.. depresja itp. ale ok.. powoli z tego wychodze i
jest coraz lepiej.. ale coś innego się pojawiło!! AGRESJA I GNIEW!
Mam cudownego chłopaka.. mimo wszystko mnie kocha ale JA MAM SIEBIE JUŻ DOŚĆ!
Nie potrafie panować nad gniewem.. przeklinam na niego.. BIJE GO!! ;(
A dziś znów był atak gniewu i dziś to ja siebie zraniłam.. mam przeciętą noge
bo depłan niefortunnie na coś ostrego.. on podrapany itp. :(
Ja wiem ze tak nie powinno być!! Wiele razy prosze go ze ma uciekać..
zostawić mnie a on "wariacik" ;-) ze mną zostaje!! sama nie wiem dlaczego..
Nie wiem jak mam panować nad gniewem ?? liczyłam do 100 i też nic nie
pomagało.. brałam krople na uspokojenie też nic..
LUDZIE BŁAGAM!! POMÓZCIE!! Nienawidze siebie za to jak traktuje ukochanego!!
JA NIE CHCE BYĆ TAKA!!!!

[mailenstwo]

Sama więc widzisz, ze masz powazny problem - to juz sukces. Ale na forum mozemy
Ci pomóc tylko w jeden sposób - idz do lekarza. Naprawde - psycholog powinien
wiedziec, jak Ci pomóc. Trzymam kciuki, zeby się udało.

[taisy]

Jezeli dochodzi do tego ze bijesz. za to bice mozesz byc zameldowana na
policje, moze to i byloby dobre, bo skierowano by ciebie na przymusowe
leczenie, a tam moze bys doszla do ladu ze soba.
Przykre jest to, ze nie chcesz na powaznie sie leczyc, moze inne leki sa ci
potrzebne niz jakies tam uspakajajace. Poza tym jak mozesz bic osobe ci bliska?
Czy ty sama to rozumiesz?

[arwen8]

Możesz spróbować sobie pomóc sama, zanim np. zdecydujesz się zwrócić po pomoc
do psychologa. O tym wszystkim, co przeżywasz i PRZYCZYNACH takich problemów
najlepiej napisała Alice Miller. Polecam przeczytać takie jej prace jak "Dramat
udanego dziecka", "Bunt ciała" (na końcu jest nawet szczegółowy pamiętnik
anorektyczki) i "Zniewolone dzieciństow". Z łatwością możesz je zamówić na
stronie wydawnictwa Media Rodzina. Lektura tych książek z pewnością pomoże Ci o
wiele bardziej niż to forum.

Powodzenia!

[piesbaskervill]

to trudny problem,ale dobrze,że go zauważasz i prosisz nas o pomoc.Czytanie
ani pisanie niewiele daje,powinnaś wyjechać,w odludne miejsce,może jakiś klasz
tor,albo szopa w lesie.W takim odosobnieniu będzie jedyna mozliwość nawiązania
kontaktu z samą sobą,wsłuchania się w swoje wnętrze,nauczenia się cichej rozmo-
wy z ścianami,trawą,drzewami.Potem już nie będzie problemu z ludżmi.

[crazy-maja]

Tak wiem że jest to straszne !!
BIJE UKOCHANĄ OSOBE ;( czuje się z tym okropnie..

[piesbaskervill]

zbliżają się wakacje i jest okazja do wyjazdu,może pózniej okaże się on trwa
lym wyjazdem,okazja i konieczność do bycia w odosobnieniu,w szopie,na polu,
na trawie,w lesie.

[iwucha]

Powwinnas znaleźć sobie dobrego terapeutę. na moje oko tu będzie potrzebna
długotrwała terapia - agresja, depresja, stany lękowe, anoreksja - tego
nie "wyleczy" żadne forum ani nawet samodzielne czytanie najlepszej literatury.

[solaris_38]

to nie jest kwestia dobrej rady
to kwestia zmiany sposobu funkcjonowania
czyli terapia

ale nie zniechęcaj sie

nie jest łatwo dobrego terapeutę
dla konkretnej osoby dobrać jeszcze inna sprawa

jedno jest pewne
jesli nie chcesz taka być to nie będziesz

to kwestia pracy czasu i determinacji

tzreba też otworzyć sie choć to jest równie trudne co niebezpieczne
nie jest bezpiecznie grzebać przy fundamentach

[crazy-maja]

Wam sie łatwo mówi terapeuta i terapeuta...
Szkoda tylko ze od 5 lat jeżdże z jednego szpitala do drugiego.. do takiego
lekarza a potem do takiego.. i co?? siedze w tym 5 lat ???????
Nie wierze w terapeutów... co do Warszawy mam pojechać?? do USA??
Nikt mi nie pomoże oprócz mnie samej.. gdyby terapeuci pomogli już dawno
byłabym zdrowa...
Nie wierze w nich!!
Ok dobra.. sama sobie poradze.. wszyscy spychają mnie do psychiatrów..
psychologów.. gdy oni rozmawiają ze mną tak jak mój ukochany... bez sensu.. nic
to nie daje.. fundamenty?? znam.. ale moze sposób na zniwelowanie tego??
Sama go znajde.. bo widze że nikt inny do tego się nie nadaje :-(

[arwen8]

Crazy-maja, o naprawdę dobrego, empatycznego, wolnego od własnych problemów
psychologa jest bardzo trudno. Większość osób wybiera ten kierunek by leczyć
własne rany, a więc jak w takiej sytuacji mogą pomóc osobie zwracającej się do
nich? Często bywa nawet tak, że robią więcej krzywdy niż jakiejkolwiek pomocy.

Osobiście nie radzę nikomu natychmiast lecieć do psychologa (a tym bardziej
psychiatry, który jedynie przepisuje otępiające prochy). Są osoby, które są w
stanie SAME sobie pomóc, jeśli wiedzą, jak to zrobić. Dlatego poleciłam Ci
mądre, empatyczne książki Alice Miller. Nie są to prymitywne poradniki, których
pełno w księgarniach. Zmieniają życie, bo pomagają dotrzec do PRAWDY, którą
wypieramy i do której rzadko który psycholog nas może dopuścić.

Szukasz sposobu, zadajesz ważne pytania, jesteś na bardzo dobrej drodzę.
Brakuje Ci jedynie Empatycznego Świadka, osoby, która wie dokładnie co czujesz
i która będzie całkowicie po Twojej stronie. Czasem, chociaż bardzo rzadko,
rolę takiego "świadka" może pełnić... książka. Nie, nie chodzi o byle jaką,
zwykłą książkę. Ale właśnie książki Alice Miller sprawdzają się w ten sposób.
Pomogą Ci powrócić tam, gdzie jest źródło Twojego prawdziwego gniewu.

Pomyśl, co masz do stracenia? Zmarnowałaś 5 lat na łażenie po szpitalach i
terapie. Prawdopodobnie też dużo czasu spędziłaś na żalenie się innym a jednak
nie przyniosło Ci to oczekiwanej ulgi. Książka może Ci podpowiedzieć właściwy
kierunek, sposób, w jaki możesz sobie pomóc. Jeszcze raz przede wszystkim
polecam Ci "Bunt ciała". A jeśli później uznasz, że jednak potrzebujesz pomocy
psychologa, to przeczytaj też "Dramat udanego dziecka", który pomoże Ci wybrać
odpowiednią osobę, a nie kogoś, kto Ci wyrządzi jeszcze więcej krzywdy swoją
tzw. "terapią".

Jeśli znasz dobrze j. angielski, niemiecki lub francuski, to możesz zaglądnąc
na stronę Alice Miller. Jest tam też dział poczty od czytelników i odpowiedzi
na pytania. Warto przeczytać!

www.alice-miller.com
Uda Ci się! Odpowiedź jest w Tobie samej, nikt inny Ci jej nie da. A książki
Alice Miller podpowiedzą Ci właściwy kierunek poszukiwań. Powodzenia!

[taisy]

ja nie jestem zachwycona ksiazkami Alice Miller, w paru analizach zrobia takie
bledy, ze czlowiek sie zastanawia nad jej widza jako psychoanalityka.

Ale zgadzam sie ze nalezy byc ostroznym co do wyboru lekarza czy terapeuty.

[arwen8]

taisy napisała:

> w paru analizach zrobia takie bledy, ze czlowiek sie zastanawia nad jej widza
> jako psychoanalityka.

Proszę o KONKRETNE przykłady.

Swoją drogą, gdybyś przeczytała "Mury milczenia" (nie mylić z "Gdy runą mury
milczenia"), wiedziałabyś, co dokładnie sądzi na temat psychoanalizy i teorii
Freuda.

[taisy]

Owszem przy najblizszej okazji poszukam jej ksiazek ale i tak przeczytalam
sporo. I to co mi utkwilo to jej krzykliwy komercjalizm. Tak jakby chciala sie
obwolac nowym guru w psychologii i dac niezawodna odpowiedz na wszelkie
bolaczki zwiazane z problemami psychologicznymi. I owszem w bardzo wielu
wypadkach ma duzo racji, ale tez i upraszcza. Problemow psychologicznych nie da
sie uproscic.A robienie z dziecka bezbronnej ofiary w rekach zlych rodzicow,
nie zwalnia go juz jako doroslego od brania odpowiedzialnosci za swoje czyny i
za swoj los.


Co do pomylki w analizowaniu to zauwazylam ich sporo, a zwlaszcza w analize
artystow, ktora to ksiazke napisala przed laty.Ostatnie jej ksiazki czytalam
2003-2004.Tak ze sporo wylecialo mi z pamieci.

W sumie jezeli odpowiada ci to co pisze AM to dobrze, dla mnie jednak ona nie
jest sciezka do zrodla prawdy.
I osobiscie balabym sie zwracac o pomoc, do kogos takiego, kto preferuje jej
teorie.

[arwen8]

Czy zastanawiałaś się nad tym, co dokładnie "nie odpowiada" Tobie w wiedzy
Alice Miller i DLACZEGO?

taisy napisała:
> A robienie z dziecka bezbronnej ofiary w rekach zlych rodzicow,
> nie zwalnia go juz jako doroslego od brania odpowiedzialnosci za swoje czyny
> i za swoj los.

1. Dziecko JEST bezbronne, ufne i całkowicie zależne od swoich rodziców.
Miller, jako jedyna w swojej branży, stoi całkowicie po stronie dziecka.
Dziecka, któremu Freud wyrządził najwięcej krzywdy, a reszta psychologów go
poparła. Potrafisz powiedzieć, że skoro rodzice wykorzystują jego bezbronność
(krzycząc, zastraszając, bijąc, umniejszając, etc.), to ono na takie
traktowanie w jakiś sposób "zasłużyło"? Potrafisz usprawiedliwić rodziców,
którzy nie potrafili znaleźć innych metod wychowawczych, zwalając winę na
dziecko? Zastanów się DLACZEGO z taką łatwością stajesz po stronie rodziców? Co
się stało z małą Taisy w Tobie? Gdzie ona jest obecnie? Jak się czuje?

2. Nikt nie zwalnia dorosłego z odpowiedzialności za jego los. Zwróć uwagę na
to, jak Miller pisze o Hitlerze. Jest ogromna różnica pomiędzy jej podejściem
do Hitlera-dziecka i Hitlera-dorosłego. Odpowiedzialność dorosłego to też
odpowiedzialność za odnalezienie swoich prawdziwych uczuć i ich świadome
przeżycie. Czyli życie świadome. Być może według Ciebie jest to "uproszczenie".
Spróbuj jednak dojść do pełnej samoświadomości, zobaczysz, że jest to
najtrudniejszy proces w życiu człowieka.

Branie całej odpowiedzialności i winy na siebie nie jest wielką sztuką.
Większość ludzi uprawia właśnie takie samobiczowanie i cierpiętnictwo.
Najtrudniej jednak jest nauczyć się odróżniać własną winę i odpowiedzialność od
winy i odpowiedzialności innych, i wreszcie przestać obarczać siebie winą
innych.

P.S. Ciekawi mnie też jakie konkretne "pomyłki" zauważyłaś w analizie artystów
i jakie proponowałabyś alternatywne wyjaśnienie dla ich losów? Być może
znajdziesz kiedyś czas by powrócić do tego tematu i rozwinąć go szerzej (można
na privie). Byle merytorycznie :)

[taisy]

taisy, to nick na forum, nie identyfikuje sie z nim, mam imie, nazwisko i mam
dziecinstwo oraz pare innych waznych dat w zyciu, ktorych zmienic nie moge.Mam
za soba przeszlosc, terazniejszosc i nadzieje na dobra przyszlosc.

Alice Miller nie jest moim ulubionym psychoanalitykiem, za malo w jej ksiazkach
obiektywizmu, czuje sie zar niejasnych uczuc i zbyt wiele mozna przeczytac
pomiedzy wierszami. Moje pytanie do Alice by brzmialo, czy sama Alice jest
matka?Czy ma jakies dzieci? Czy wie co to ciezar odpowiedzalnosci za wychowanie
dzieci. Czy ty tez masz dzieci? Jezeli tak to jak tobie wychodzi dzwiganie
odpowiedzialnosci?
Owszem okrutni, psychicznie chorzy rodzice, znecajacy sie nad swiomi dziecmi
nie powinni byc rodzicami. Jednak w swoich ksiazkach AM pisze malo o patologii,
jedynie o zwyklych rodzicach, podaje przyklady np. molestowania dzieci poprzez
robienie nagim maluchom zdjec np. na plazy i nazywajac to molestowaniem.Albo
zwykle pytanie"- a czy byles grzeczny?"- podczas rozdawania prezentow na
Mikolaja, to tradycyjne pytanie z okazji swiat Bozego Narodzenia i prezentow
urasta w jej ksiazce do rangi kluczowego, no jak to mozna zadac takie pytanie
dziecku. To w koncu temu dziecku nie wolno zadac zadnego pytania, ktore by nie
urastalo do rangi problematycznego. W sumie to dziecku nic nie wolno, ani
powiedziec, czy zachowac sie swobodnie, bo godzisz w dobro psychiki dziecka.
Rosnie taka mala Pippi z dala od rzeczywistosci.A wszystkim problemom sa winne
oczywiscie matki, to one ponosza wine za problemy psychiczne dzieci. BZDURY! I
tych bzdur pisanych przez AM nie chce sie ani czytac, ani brac na serio do
serca. Bo jest malo przerobiona papka, gdzie wychodzi na jaw ze sama AM ma
problemy z matka, z ktorymi sama nie umie sobie poradzic, za wyszukanymi
frazesami z filozofii i odrobiny psychoanalizy buduje tzw. szkole psychoanalizy
Alice Miller.

Jest trudno byc matka, nie kazda matka rodzi sie na matke, nie kazda kobieta
powinna byc matka, jednak w wychowaniu dzieci powinny byc pewne struktury,
stabilnosc, uczciwosc i szczerosc w okazywaniu uczuc, nawet tolerancja i
miejsce na niedskonalosci rodzaju czlowieka. Zarowno w stosunku matka- dziecko
jak i dziecko- matka.Inaczej rodzi sie perfekcjonizm i oczekiwanie niemozliwych
rzeczy od rodzicow, ucieczka od rzeczywistosci, tak odbieram Alice Miller jako
perfekcjonistke daleka od rzeczywistosci na pograniczu chorej neurozy.Owszem
ona dobrze formuluje tekst i pisze ksiazki, umie lapac za serce wlasnie tych
ktorzy maja problemy i szukaja odpowiedzi na swoje problemy. AM daje im
lekarstwo! Tak jak choremu daje sie lekarstwo aby go uzdrowic.AM wie co jest
twoja bolaczka.Ale jezli zrobisz krok do tylu i nabierzesz dystansu do tresci
jej ksiazek, to widzisz sprytny oszukanczy komercjalizm, ktory dobrze sprzedaje
jej imie i ksiazki z czego AM dobrze zyje zarabiajac miliony rocznie.Owszem nie
zaprzeczam, ze jest dobrym psychoanalitykiem ale wcale nie uwazam aby wszystko
co pisze bylo sluszne.I widze ze ty jestes bezkrytyczny.Wpadles w niezle szpony.

Dlatego AM nie jest dla mnie autorytetm, poza tym uwazam ze wobec wszelkich
obwieszczanych autorytetow nalezy byc krytycznym.

[arwen8]

WOW, widzę, że masz sporo nierozwiązanych spraw ze swojej przeszłości, każde
Twoje zdanie wyraźnie o tym świadczy. Bezwzględnie bronisz rodziców, nawet gdy
nikt ich nie atakuje. Może właśnie tu jest pies pogrzebany? zapewne sama jesteś
matką, a więc w ten sposób bronisz też siebie. Ale spytam się raz jeszcze, co z
obroną małego, bezbronnego, ufnego, niewinnego dziecka? Co z jego uczuciami?

Przede wszystkim odnoszę wrażenie, że nie przeczytałaś żadnej książki AM. Być
może tak jak wcześniej wspominałaś, upłynęło zbyt dużo czasu i dlatego
przeinaczasz ich treść i całkowicie pomijasz najważniejsze zagadnienia. Nie
wiesz też nic o autorce a te informacje są dostępne w sieci. Chyba najbardziej
mnie rozbawiła wzmianka o "komercjaliźmie" i "milionach rocznie".

Postaram się jeszcze wrócić do tematu, bo poruszasz ciekawe pytania.

[taisy]

jestem ciekawa. Wybierz. Problemy ma kazdy z nas, ty tez je masz, a jeden z
glownych to brak krytycyzmu wobec autorytetow i brak samodzielnosci w
mysleniu.Ktos musi ci poddawac gotowe rozwiazania tak jaki to robi
Alice.Mozliwe, ze gdzies w ktorejs z ksiazek AM odzwierciedla ciebie jako te
zagubione dziecko pozbawione "skrzydel"-polotu, samodzielnosci i kreatywnosci.
Czy to zostalo ci w spadku po twoich rodzicach? Moze teraz masz problem i
szukasz odpowiedzi w takiej tandetnej literaturze jaka tworzy AM.
AM czytalam i juz wtedy mialam co do niej watpliwosci, z biegiem lat coraz
wieksze. jak wobec kazdej literatury psychologicznej gdzie psycholodzy
watpliwej jakosci maja gotowa odpowiedz na problemy swoich klientow.
Arwen, miliony ludzi ma problemy, "zycie" bez problemow istnieje jedynie na
Marsie. I taka Alice daje odpowiedz milionom ludzi potrzebujacym gdzies wywalic
swoje frustracje i doszukania sie problemow."Tak to jest wina twojego taty ,
twojej mamy, tu szukaj zrodel problemu.Ty jestes cacy, moglbys byc
geniuszem...." itp. Ona pisze to co ludzie chca uslyszec. Czy ty tego nie
widzisz? Nie dobrze.
Ludzie nie chca byc samodzielni i brac odpowedzialnosc za swoje zycie i
problemy dlatego ksiazki AM ciesza sie popularnoscia, tak jak wielu innych
pisarzy psychologicznych.
Dziecko rodzi sie bezbronne, niewinne ale rodzi sie z genami, w ktorych sa
zalazki jego przyszlego charakteru osobowsci tak jak koloru oczu. Nie wszytstko
moze zdzialac wychowanie. Zobacz ile ludzi wychowuje dobrze swoje dzieci jak
bardzo sie staraja i bez efektu, ile problemow daja dzieci rodzicom.Czy ty tego
nie widzisz?
ja to mowie tak kowalem swojego losu jestes sam, ale nie wszyscy znaja sie na
kowalstwie.:=))

PS: AM jest bardzo komercjalna juz sam fakt ze jest bardzo znana i czytana, jej
ksiazki wydane w milionach egzemplarzy na calym swiecie, robi ze ma sile
przebicia marketingu. Warto wiedziec na czym polega jej komercjalizm.
Jej ksiazki czyalam po szwedzku i norwesku. W Norwegii mowi sie ze ma
pochodzenie polsko- szwajcarskie.

[taisy]

ze napisalam dosc ostrego posta pod Twoim adresem. Mam nadzieje ze nie wezmiesz
sobie tak gleboko do serca tego co pisze.

AM mam w bilbliotece w domu, wiec poczytam ja sibie tak do spania wieczorem.
Reszte ksiazek jest w bibliotece miastowej. Ale jest bardzo popularna tak ze
trzeba czekac kilka tygodni na ksiazke. Jak sobie ja odswieze to sobie jeszcze
raz utniemy dyskusje, okej?:=)))

przytul sie i wyrycz

[atari800xl]

czasem to bardzo pomaga. Po prostu sie do kogos przytulic i wyryczec.

[jszhc]

Ja tez obijam swego;p.....bo mnie irytuje...i tez sie przyznaje, iz zaczelam
uznawac to jako problem agresji, ale o dziwo, jak sie wkurze na kogos innego to
nie wale go w leb, a jego tak. Jednak to moze byc powodowane, tym, ze do obcego
czlowieka ma sie dystans, a 'swego' traktuje czasem gorzej niz...;/. Ja mysle,
ze twoj przypadek jest glownie spowodowany tym, co ostatnio przechodzisz, jesli
chodzi o chorobe. Nie akceptujesz siebie, jestes pelna gniewu...i wyzywasz sie
na nim. ZMozliwe, ze w ten sposob zadasz ciaglych potwierdzen, ze jednak on cie
kocha, ze jestes atracyjna, wartosciowa, bo onz zostaje z toba, niezaleznie od
sytuacji. Uwazam, ze najlepiej bedzie, jak udasz sie do jakiegos psychologa.

[nordycki_troll]

Jak jest nadal z toba, to nie facet tylko masochista-idiota

[crazy-maja]

nordycki_troll !! MIŁOŚĆ JEST JAK DIAMENT A ZŁO NIE POTRAFI GO ZNISZCZYĆ!!
Miłość wszystko uleczy i przetrzyma!!!
Widze że ktoś tutaj jest samotny i nie kochany.. przykro mi nordycki_troll

[ja_adam]

miłość to nie kamień to żywy organizm, ktory jak zdrowie, nie dbany psuje się na
potęgę.